
بروز و ظهور برخی رفتارها و بدرفتاریهای اجتماعی در ایام ویژهای از سال تحت تاثیر مناسبات و حال و هوای ایام قرار گرفته و دستخوش تغیرات میشود. ماه مبارک رمضان هم از جمله مقاطعی است که انحرافات اجتماعی را به میزان چشمگیری کاهش میدهد. سردار سعید منتظرالمهدی، معاون اجتماعی و سخنگوی نیروی انتظامی با نگارش یادداشتی که در اختیار «وطنامروز» قرار داده است نکاتی را درباره افزایش احساس ایمنی شهروندان به دنبال تغییر رفتار جامعه در ماه رمضان تبیین کرده است. این روزها که با درونی سرشار از معنا و معنویت و ظاهری شاداب و مملو از نشانههای رضایت، به پیشواز ماه مبارک رمضان میرویم، لازم است نکاتی را یادآور شوم:
اول: در سالهای گذشته در ایام پر برکت ماه مبارک نرخ ظهور و بروز شمار زیادی از انواع کجرویها و انحرافات و بدرفتاریهای اجتماعی در جامعه ایمانی ما، در مقایسه با ماههای غیر از آن ماه، به صورت معنادار (از نظر آماری) و قابل ستایشی (از نظر ذهن جمعی) فرو کاسته شد. این کاهش درباره برخی انحرافات و قانونستیزیهای مرسوم آنچنان چشمگیر و نمایان بود که هم احساس ایمنی شهروندان را فزونی بخشید و هم تراز اعتماد آنها به یکدیگر (اعتمادافقی) را دوچندان کرد.
دوم: در بیان چرایی فرو کاسته شدن از شمار وقوع انحرافات و کژیهای کم و بیش مرتبط با اخلاق فردی و اجتماعی میتوان فراوان سخن گفت اما نقش چند عامل برجستهتر به نظر میرسد. نخستین و مهمترین آن عوامل «ماهیت معنوی» این ماه خرم است. این ماه از چنان عظمت و معنویتی برخوردار است که جماعت مومنان با ورود به آن «روح» سرشار از نغمه الهیشان بیش از هر زمانی خود را عیان میکند و تیرگیها و ناخالصیها را از میان میراند. دومین عامل مهم دیگر «حرمتداری» عمومی است. همه بر این واقعیت اذعان داریم که یکی از وجوه ممیزه فرهنگ ما از دیگر فرهنگها «حرمت نگه داشتن» بعضی ایام و مناسبتهاست.
سوم: باورمان بر آن است که برکات ماه رمضان امسال، بویژه از حیث حرمتداری و اجتناب از دست یازیدن به کنشهای ناهنجار و ناایمنساز، بسیار بیش از سالیان گذشته است. دلایل این موضوع هم به شرح زیر است:
نخست، سالی که نکوست از بهارش پیداست. از آغاز امسال هم نرخ وقوع شماری از جرائم کاهش یافته است و هم حتی میزان تخلفات و رفتارهای پرخطر کم شده است. دوم، امسال سال «همدلی و همزبانی» نام گرفته است. بینیاز به هیچ گفتوگویی یکی از وجوه بارز این همدلی و همزبانی احترام به حقوق یکدیگر و ترغیب و تشویق بیش از پیش همدیگر به سالم و هنجارمند زیستن است.