این گیاه را به علت کمک به خروج سنگ از مثانه، ورون نامیده‌اند. علاوه بر آن، ورون را علف مقدس یا علف جادوگر نیز نامگذاری کرده‌اند، زیرا جادوگران با آن روغن‌ها و شربت‌های سحرآمیز و شفابخش می‌ساختند. اصل «ورون» متعلق به آمریکا‌ی جنوبی است و از آنجا به جنوب فرانسه و آفریقا آورده شده است. در طب سنتی «ورون» یا «شاسترن» انواع مختلفی دارد اما نوع معطر آن که عطر لیمویی دارد و به همین جهت به آن «به‌لیمو» هم می‌گویند مورد نظر است. «ورون معطر» به چای عربی نیز معروف است.
این گیاه در قدیم «ونوس» نامیده می‌شده است زیرا معتقد بودند این گیاه دارای خاصیت تقویت‌کنندگی و محرک بوده و موجب توالد و تناسل است.
ورون یا ونوس، نیروی جوانی را به انسان بازمی‌گرداند. ورون گیاهی است آرام‌کننده دردهای عصبی از جمله سردردهای میگرنی، ضدتشنج و خستگی‌های روحی، تقویت‌کننده قلب و دستگاه گوارش، تب‌بر و قابض و دافع سنگ‌های مثانه. علاوه بر اینها ورون چایی است مفرح و نشاط‌انگیز که شور و نشاط و انرژی‌های جوانی را به انسان بازمی‌گرداند.
طریقه مصرف چای ورون
این چای در آفریقا‌ی شمالی، مصرفی بسیار معمولی دارد و برای تهیه آن 20-15 گرم از برگ آن را در 4 لیوان آب جوش ریخته و دم می‌کنند و مانند چای بعد از غذا مصرف می‌کنند. مصرف چای ورون بعد از غذا، برخلاف چای معمولی، اختلالی در جذب آهن به وجود نمی‌آورد.
برای مصرف فردی، می‌توان مقدار 5 گرم از برگ ورون را در یک لیوان آب جوش ریخته و پس از دم کشیدن، صاف کرده و با نبات میل کرد.
در سال‌های اخیر، برخی از شرکت‌های سازنده داروهای گیاهی، اقدام به تهیه و بسته‌بندی چای ورون به شکل کیسه‌ای و در بسته‌های 20 تایی کرده‌اند که اینگونه مصرف چای ورون، هم از نظر بهداشتی و هم به جهت سهولت مصرف، مناسب‌تر است.
طرز تهیه شربت ورون
شربت ورون همانند چای گلاسه است. کافی است یک لیوان از چای آماده شده ورون را با کمی شکر یا عسل (بهتر است نبات یا عسل باشد) شیرین کرد و پس از خنک شدن نوش‌جان کرد. چای وِروِن یا چای عربی
این گیاه را به علت کمک به خروج سنگ از مثانه، ورون نامیده‌اند. علاوه بر آن، ورون را علف مقدس یا علف جادوگر نیز نامگذاری کرده‌اند، زیرا جادوگران با آن روغن‌ها و شربت‌های سحرآمیز و شفابخش می‌ساختند. اصل «ورون» متعلق به آمریکا‌ی جنوبی است و از آنجا به جنوب فرانسه و آفریقا آورده شده است. در طب سنتی «ورون» یا «شاسترن» انواع مختلفی دارد اما نوع معطر آن که عطر لیمویی دارد و به همین جهت به آن «به‌لیمو» هم می‌گویند مورد نظر است. «ورون معطر» به چای عربی نیز معروف است.
این گیاه در قدیم «ونوس» نامیده می‌شده است زیرا معتقد بودند این گیاه دارای خاصیت تقویت‌کنندگی و محرک بوده و موجب توالد و تناسل است.
ورون یا ونوس، نیروی جوانی را به انسان بازمی‌گرداند. ورون گیاهی است آرام‌کننده دردهای عصبی از جمله سردردهای میگرنی، ضدتشنج و خستگی‌های روحی، تقویت‌کننده قلب و دستگاه گوارش، تب‌بر و قابض و دافع سنگ‌های مثانه. علاوه بر اینها ورون چایی است مفرح و نشاط‌انگیز که شور و نشاط و انرژی‌های جوانی را به انسان بازمی‌گرداند.
طریقه مصرف چای ورون
این چای در آفریقا‌ی شمالی، مصرفی بسیار معمولی دارد و برای تهیه آن 20-15 گرم از برگ آن را در 4 لیوان آب جوش ریخته و دم می‌کنند و مانند چای بعد از غذا مصرف می‌کنند. مصرف چای ورون بعد از غذا، برخلاف چای معمولی، اختلالی در جذب آهن به وجود نمی‌آورد.
برای مصرف فردی، می‌توان مقدار 5 گرم از برگ ورون را در یک لیوان آب جوش ریخته و پس از دم کشیدن، صاف کرده و با نبات میل کرد.
در سال‌های اخیر، برخی از شرکت‌های سازنده داروهای گیاهی، اقدام به تهیه و بسته‌بندی چای ورون به شکل کیسه‌ای و در بسته‌های 20 تایی کرده‌اند که اینگونه مصرف چای ورون، هم از نظر بهداشتی و هم به جهت سهولت مصرف، مناسب‌تر است.
طرز تهیه شربت ورون
شربت ورون همانند چای گلاسه است. کافی است یک لیوان از چای آماده شده ورون را با کمی شکر یا عسل (بهتر است نبات یا عسل باشد) شیرین کرد و پس از خنک شدن نوش‌جان کرد. ارسال نظر
پربیننده