در حاشيه «مرد دو هزار چهره» ساخته مهران مديري
پایان مرد طناز؟
اوایل دهه 70 بود که برنامه‌های طنز جای خود را در میان دیگر برنامه‌های سیما باز کردند و نظر بسیاری از مخاطبان تلویزیون را به خود جلب کردند. این برنامه‌ها در ابتدا بیشتر به صورت جنگ و یا آیتم پخش می‌شدند. مهران مدیری، یکی از افرادی بود که در این راه پیشقدم شد و حتی می‌توان گفت استارت اولیه این نوع کارها توسط او زده شد. مدیری بعدها توانست گروهی از هنرمندان آن دوره (دهه 70) را دور هم جمع کند و برنامه‌های موفقی را به واسطه این جمع و هدایت خود بسازد که این برنامه‌ها نه تنها موفق بودند، بلکه موج تازه‌ای را ایجاد کرد. برنامه‌هایی مثل ساعت خوش، پرواز 57، جنگ 77 و...
مخاطبان تلویزیون هم که تا پیش از آن با برنامه‌های طنز با آن شکل خاص روبه‌رو شده بودند، برایشان هم جذابیت داشت و هم خود را رها شده از برنامه‌های معمولی و کلیشه‌ای آن دوران می‌دیدند. مهران مدیری به مرور توانست توانایی‌های خود را بیشتر و بهتر در ژانر طنز به نمایش بگذارد و از این طریق نبض مخاطبش را هم نیز به دست بگیرد. تا جایی که هر کاری که می‌ساخت با اقبال مخاطبان مواجه می‌شد. از طرفی نوآوری‌هایی که مدیری در برنامه‌هایش ایجاد می‌کرد بسیار خاص و مختص به خودش بود. اوج این نو‌آوری در مجموعه «پاورچین» بود. او با خلق فضایی به اسم برره و آدم‌های برره‌ای دنیای تازه‌ای را به مخاطبان نشان داد که پر از فانتزی و شوخی بود. البته حضور بازیگران با استعداد و نویسندگان خلاقی چون پیمان و مهراب قاسم‌خانی را هم در کنار مدیری نباید نادیده گرفت. به هر حال مدیری پس از دهه 70 به کارگردانی طناز و محبوب تبدیل شد. ناگفته نماند که حضور مدیری در سینما و بازی در فیلم‌های طنز در شهرت و محبوبیت او بی‌تاثیر نبود. مدیری در کنار کارگردانی و بازیگری کارهای دیگری هم انجام داد و استعداد خودش را در زمینه‌های دیگر امتحان کرد که از جمله آن می‌توان به خواندن تیتراژ فیلم هم نقش (مهدی فخیم‌زاده) اشاره کرد. بعدها مدیری خواندن را هم تجربه کرد آن هم به واسطه کنسرتی که برای عموم مردم گذاشت، اما در این کار چندان موفق نبود. مدیری با ساخت سریال جایزه بزرگ که در ایام عید نوروز پخش می‌شد نتوانست مثل همیشه موفق عمل کند و نظر بسیاری از مخاطبانش نسبت به او عوض شد. انگار دیگر حالی برای کارگردانی نداشت و یا سوژه‌هایش به انتها رسیده بودند. خیلی‌ها هم بر این عقیده بودند که او دیگر فقط دوست دارد بسازد و آن حساسیت‌های همیشگی در وی از بین رفته است، اما ساخت مجموعه شب‌های برره ردی بر این قضاوت‌ها بود. چرا که شب‌های برره بار دیگر تجربه آن سال‌های خوش مدیری را به همراه داشت. پس از موجی که این سریال در زمان پخش خود به وجود آورد مدیری کمتر ظاهر شد و پس از مدت‌ها دوباره باغ مظفر را با گروه همیشگی‌اش ساخت که این بار نیز به نوعی دچار اشتباه شد چرا که باغ مظفر در نهایت آن چیزی نشد که مخاطبان مدیری از او انتظار داشتند. شعارهای تبلیغاتی و سوژه‌های بی‌محتوا ضربه شدیدی به آن کار زد و حداقل دیگر مخاطبان همیشگی این کارگردان طناز از روی علاقه کار او را دنبال نمی‌کردند، بلکه بیشتر از روی عادت به او و برنامه‌‌اش توجه داشتند. یکی از مواردی که در همه کارهای مدیری دیده می‌شود این است که مدیری دوست دارد در همه کارهایش خود بازیگر نقش اول باشد و بازیگر دیگری در کنار او نباشد و حتی جلوتر از او قدم برندارد که این مساله گاهی اوقات ضربه بدی به بدنه کار و کارگردانی می‌زند. به هر حال مدیری با ساخت مرد دو هزار چهره به خوبی نشان داد که خسته‌تر از همیشه است و از سر اجبار و یا هر چیز دیگری در این سال‌ها دست به ساخت کارهای طنز می‌زند. مرد هزار چهره و دو هزار چهره بیشتر از کارهای قبلی او دچار حاشیه شدند. حاشیه‌هایی که هم به نفع دیگران بود و هم نبود. مسائلی در این دو مجموعه مطرح شد که هم واقعی بودند و هم غلو‌آمیز جلوه کردند. در مرد دو هزار چهره، مدیری موفق نبود، چرا که بر مسائلی تکیه کرده بود که بیش از آن بارها و بارها آنها را تجربه کرده بود. فریادهای نعره‌کش، تکه کلام‌های معمولی همیشگی و استفاده از بازیگرانی که معلوم نبود بالاخره تکلیفشان چیست؟ به هر حال این کارگردان طنز باید به خود توجه بیشتر کند و رتوش بهتر نسبت به قبل داشته باشد. چرا که مخاطبانش امروز آگاه‌تر، باهوش‌تر و سخت سلیقه‌تر از گذشته هستند و انتظاری که مخاطبان از او دارند به مراتب بیشتر شده است.
جهش اقتصادی با اصلاح الگوی مصرف
ادامه از صفحه اول
در سطح مصرف کالا نیز باید با فرهنگسازی مصرف بهینه منابع از جمله آب، برق و گاز در جامعه از طریق رسانه‌ها و مدارس، زمینه مصرف بهینه آن را در سطح عموم جامعه فراهم آورد. از آنجایی که تغییر الگوی مصرف، نیازمند شکل‌گیری این تفکر در 2 ساختار دولتی و مردمی است بنابراین اجرای صحیح این امر نیازمند شناخت عمیق هر 2 بخش مذکور از نیازهای یکدیگر است؛ باید مصرف سرانه دهک‌ها با سطح دستمزدها و استانداردها مقایسه شده و سپس درصد و میزان یارانه لازم برای هر یک از کالاها مشخص و بهای یارانه‌ای و غیر یارانه‌ای آن نیز تعیین شود. در آخر، باید دانست که دستیابی به رشد مطلوب و جهش اقتصادی نیازمند بهره‌وری، اصلاح الگوی مصرف و صرفه‌جویی بوده و اگر کشور در مصرف بهینه و صرفه‌جویی اهتمام جدی نورزد ارتقای بهروری و دستیابی به اهداف برنامه توسعه‌ای و سند چشم‌انداز میسر نمی‌شود. نگاه
در حاشيه «مرد دو هزار چهره» ساخته مهران مديري
پایان مرد طناز؟
اوایل دهه 70 بود که برنامه‌های طنز جای خود را در میان دیگر برنامه‌های سیما باز کردند و نظر بسیاری از مخاطبان تلویزیون را به خود جلب کردند. این برنامه‌ها در ابتدا بیشتر به صورت جنگ و یا آیتم پخش می‌شدند. مهران مدیری، یکی از افرادی بود که در این راه پیشقدم شد و حتی می‌توان گفت استارت اولیه این نوع کارها توسط او زده شد. مدیری بعدها توانست گروهی از هنرمندان آن دوره (دهه 70) را دور هم جمع کند و برنامه‌های موفقی را به واسطه این جمع و هدایت خود بسازد که این برنامه‌ها نه تنها موفق بودند، بلکه موج تازه‌ای را ایجاد کرد. برنامه‌هایی مثل ساعت خوش، پرواز 57، جنگ 77 و...
مخاطبان تلویزیون هم که تا پیش از آن با برنامه‌های طنز با آن شکل خاص روبه‌رو شده بودند، برایشان هم جذابیت داشت و هم خود را رها شده از برنامه‌های معمولی و کلیشه‌ای آن دوران می‌دیدند. مهران مدیری به مرور توانست توانایی‌های خود را بیشتر و بهتر در ژانر طنز به نمایش بگذارد و از این طریق نبض مخاطبش را هم نیز به دست بگیرد. تا جایی که هر کاری که می‌ساخت با اقبال مخاطبان مواجه می‌شد. از طرفی نوآوری‌هایی که مدیری در برنامه‌هایش ایجاد می‌کرد بسیار خاص و مختص به خودش بود. اوج این نو‌آوری در مجموعه «پاورچین» بود. او با خلق فضایی به اسم برره و آدم‌های برره‌ای دنیای تازه‌ای را به مخاطبان نشان داد که پر از فانتزی و شوخی بود. البته حضور بازیگران با استعداد و نویسندگان خلاقی چون پیمان و مهراب قاسم‌خانی را هم در کنار مدیری نباید نادیده گرفت. به هر حال مدیری پس از دهه 70 به کارگردانی طناز و محبوب تبدیل شد. ناگفته نماند که حضور مدیری در سینما و بازی در فیلم‌های طنز در شهرت و محبوبیت او بی‌تاثیر نبود. مدیری در کنار کارگردانی و بازیگری کارهای دیگری هم انجام داد و استعداد خودش را در زمینه‌های دیگر امتحان کرد که از جمله آن می‌توان به خواندن تیتراژ فیلم هم نقش (مهدی فخیم‌زاده) اشاره کرد. بعدها مدیری خواندن را هم تجربه کرد آن هم به واسطه کنسرتی که برای عموم مردم گذاشت، اما در این کار چندان موفق نبود. مدیری با ساخت سریال جایزه بزرگ که در ایام عید نوروز پخش می‌شد نتوانست مثل همیشه موفق عمل کند و نظر بسیاری از مخاطبانش نسبت به او عوض شد. انگار دیگر حالی برای کارگردانی نداشت و یا سوژه‌هایش به انتها رسیده بودند. خیلی‌ها هم بر این عقیده بودند که او دیگر فقط دوست دارد بسازد و آن حساسیت‌های همیشگی در وی از بین رفته است، اما ساخت مجموعه شب‌های برره ردی بر این قضاوت‌ها بود. چرا که شب‌های برره بار دیگر تجربه آن سال‌های خوش مدیری را به همراه داشت. پس از موجی که این سریال در زمان پخش خود به وجود آورد مدیری کمتر ظاهر شد و پس از مدت‌ها دوباره باغ مظفر را با گروه همیشگی‌اش ساخت که این بار نیز به نوعی دچار اشتباه شد چرا که باغ مظفر در نهایت آن چیزی نشد که مخاطبان مدیری از او انتظار داشتند. شعارهای تبلیغاتی و سوژه‌های بی‌محتوا ضربه شدیدی به آن کار زد و حداقل دیگر مخاطبان همیشگی این کارگردان طناز از روی علاقه کار او را دنبال نمی‌کردند، بلکه بیشتر از روی عادت به او و برنامه‌‌اش توجه داشتند. یکی از مواردی که در همه کارهای مدیری دیده می‌شود این است که مدیری دوست دارد در همه کارهایش خود بازیگر نقش اول باشد و بازیگر دیگری در کنار او نباشد و حتی جلوتر از او قدم برندارد که این مساله گاهی اوقات ضربه بدی به بدنه کار و کارگردانی می‌زند. به هر حال مدیری با ساخت مرد دو هزار چهره به خوبی نشان داد که خسته‌تر از همیشه است و از سر اجبار و یا هر چیز دیگری در این سال‌ها دست به ساخت کارهای طنز می‌زند. مرد هزار چهره و دو هزار چهره بیشتر از کارهای قبلی او دچار حاشیه شدند. حاشیه‌هایی که هم به نفع دیگران بود و هم نبود. مسائلی در این دو مجموعه مطرح شد که هم واقعی بودند و هم غلو‌آمیز جلوه کردند. در مرد دو هزار چهره، مدیری موفق نبود، چرا که بر مسائلی تکیه کرده بود که بیش از آن بارها و بارها آنها را تجربه کرده بود. فریادهای نعره‌کش، تکه کلام‌های معمولی همیشگی و استفاده از بازیگرانی که معلوم نبود بالاخره تکلیفشان چیست؟ به هر حال این کارگردان طنز باید به خود توجه بیشتر کند و رتوش بهتر نسبت به قبل داشته باشد. چرا که مخاطبانش امروز آگاه‌تر، باهوش‌تر و سخت سلیقه‌تر از گذشته هستند و انتظاری که مخاطبان از او دارند به مراتب بیشتر شده است.
جهش اقتصادی با اصلاح الگوی مصرف
ادامه از صفحه اول
در سطح مصرف کالا نیز باید با فرهنگسازی مصرف بهینه منابع از جمله آب، برق و گاز در جامعه از طریق رسانه‌ها و مدارس، زمینه مصرف بهینه آن را در سطح عموم جامعه فراهم آورد. از آنجایی که تغییر الگوی مصرف، نیازمند شکل‌گیری این تفکر در 2 ساختار دولتی و مردمی است بنابراین اجرای صحیح این امر نیازمند شناخت عمیق هر 2 بخش مذکور از نیازهای یکدیگر است؛ باید مصرف سرانه دهک‌ها با سطح دستمزدها و استانداردها مقایسه شده و سپس درصد و میزان یارانه لازم برای هر یک از کالاها مشخص و بهای یارانه‌ای و غیر یارانه‌ای آن نیز تعیین شود. در آخر، باید دانست که دستیابی به رشد مطلوب و جهش اقتصادی نیازمند بهره‌وری، اصلاح الگوی مصرف و صرفه‌جویی بوده و اگر کشور در مصرف بهینه و صرفه‌جویی اهتمام جدی نورزد ارتقای بهروری و دستیابی به اهداف برنامه توسعه‌ای و سند چشم‌انداز میسر نمی‌شود. ارسال نظر
پربیننده