اجلاس دوربان- 2 با همه کارشکنی‌های رژیم صهیونیستی و حامیان غربی‌اش برگزار شد و تلاش‌های رژیم صهیونیستی نتوانست مانع از تشکیل این اجلاس شود. لابی‌های صهیونیست از ماه‌ها قبل برای مقابله با برگزاری این اجلاس رایزنی‌های خود را آغاز کرده بودند، با این حال نتوانستند از تشکیل این اجلاس ممانعت کنند. با تلاش‌های لابی صهیونیست حتی اختصاص بودجه برای این اجلاس با موانع زیادی مواجه شد و برای نخستين بار بودجه بدون اجماع و از طریق رأی‌گیری تخصیص داده شد. حتی به واسطه تهدیدات رژیم صهیونیستی و ایالات متحده هیچ کشوری حاضر نبود میزبانی اجلاس را بپذیرد. برای ریاست این اجلاس نیز هیچ کشوری داوطلب نمی‌شد. با توجه به اینکه ریاست نشست‌هایی که توسط سازمان ملل برگزار می‌شود، می‌تواند پرستیژ زیادی برای کشوری که این سمت را می‌پذیرد به دنبال داشته باشد، این موضوع بسیار عجیب می‌نمود و نشان از اخلال صهیونیست‌ها در امر برگزاری این اجلاس داشت. از این روی پس از مدت‌ها رایزنی، کنیا بدون آنکه هیچ رقیبی داشته باشد، رهبری اجلاس را پذیرفت. بی‌شک به دلیل این دست کارشکنی ابرقدرت‌هاست که اجلاس مبارزه با نژادپرستی به رغم آنکه از سال 1978 آغاز به کار کرده تنها چهار دوره برگزار شده است، اما این کارشکنی‌ها به خوبی نشان می‌داد که اسرائیل با اصل برگزاری نشست مخالف است، چرا که با صرف برگزاری این اجلاس مصوبات نشست مبارزه با نژادپرستی (دوربان- یک) که در سال 2001 برگزار شد و محکومیت رژیم صهیونیستی را در پی داشت، مورد تأیید قرار گرفت، لذا رژیم صهیونیستی اولین شکست را در اجلاس دوربان- 2 با قطعی شدن برگزاری آن متحمل شد. در جریان اجلاس سال 2001 کشورهای مسلمان و آفریقایی و سازمان‌های مردم نهاد آنها با به دست گرفتن ابتکار عمل در اجلاس گذشته سیاست‌های نژادپرستی در سطح جهان را محاکمه کردند و مهم‌ترین مصداق این سیاست‌های ضد انسانی که تنها در اسرائیل یافت می‌شد را به طور گسترده محکوم کردند. این موفقیت دیپلماتیک جهان اسلام و نمایندگان مردمی آن، اسرائیل و حامی اصلی آن یعنی آمریکا را خشمگین کرد و آنها به‌عنوان اعتراض اجلاس را ترک کردند.
نشست دوربان- 2، 20 تا 24 آوریل تحت عنوان «علیه نژادپرستی، عزت و عدالت برای همه» برگزار شد و در آن علاوه بر نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل، حدود سه تا چهار هزار سازمان مردم نهاد از ده‌ها کشور جهان شرکت داشتند که این مسأله اهمیت اجلاس را افزون می‌کرد. تحریم اجلاس از جانب کشورهایی نظیر ایالات متحده، آلمان، کانادا و رژیم صهیونیستی با هدف بی‌اهمیت کردن دوربان- 2 و تحت تأثیر قرار دادن آن انجام شد. این کشورها می‌کوشیدند که با استفاده از این روش اجلاس را مانند دیگر نشست‌های سازمان ملل تبدیل به اجلاسی تشریفاتی و بی‌نتیجه کنند اما مواضع جمهوری اسلامی در این نشست مانع بی‌نتیجه پایان یافتن دوربان شد. سخنان رئیس‌جمهور در شرایطی که فرانسه و انگلستان و برخی دیگر از کشورها تهدید کرده بودند در صورت برده شدن نام اسرائیل اجلاس را ترک خواهند کرد، شرکت کنندگان را متحیر کرد و از طرف دیگر، آنها را به تحسین جمهوری اسلامی واداشت که در هر شرایطی بر مواضع و حق خود پافشاری می‌کند.
این در حالی بود که حتی جنگ 22 روزه غزه نیز نتوانست جامعه جهانی را به تحرک علیه رژیم صهیونیستی وادار کند. جهان در ماه‌های اخیر شاهد بود که پس از حمله رژیم صهیونیستی و قتل‌عام
1400 نفر از مردان، زنان و کودکان فلسطینی در باریکه غزه و بروز مشکلات روانی، بهداشتی و معیشتی فراوان بر مردم مظلوم این سرزمین شورای امنیت سازمان ملل از صدور حتی یک قطعنامه نیز اجتناب کرد، در حالی که درباره کشورهای آزادیخواه و منتقد نظام موجود غرب و لابی صهیونیسم بدون هیچ توقفی بیانیه و قطعنامه‌های رنگارنگ و متوالی صادر می‌کند.
مسأله جالب دیگری که در جریان این اجلاس به چشم آمد همراهی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی بود. کشورهای عربی پیش از اجلاس در راستای همکاری کامل با رژیم صهیونیستی خواستار آن شده بودند که موضوع فلسطین در اجلاس طرح نشود. این درخواست که به وسیله مصر و تشکیلات خودگردان مطرح شده بود، بیشتر به واسطه همکاری آنها در اقدامات ضد انسانی اسرائیل صورت گرفته است. وضعیت مصر که کاملا مشخص است؛ قاهره در جریان قتل عام مردم غزه در جنگ 22 روزه تمامی تلاش خود را برای حمایت از صهیونیست‌ها به کار بست و گذرگاه رفح را برای ممانعت از ورود کالا و تجهیزات به غزه مسدود نگه‌داشت. تشکیلات خودگردان نیز به نحوی دیگر در مصائب مردم غزه شریک است. دولت سلام فیاض در جریان جنگ غزه هیچگونه کمکی به مقاومت نکرد و حتی پس از جنگ نیز کمک‌هایی را که برای بازسازی غزه اختصاص داده شده بود به نفع تشکیلات خودگردان مصادره کرد و پولی که قرار بود برای بازسازی این منطقه جنگ‌زده صرف شود در حال حاضر در حساب‌های بانکی محمد دحلان و دیگر رهبران فاسد تشکیلات خودگردان جابه جا می‌شود. افزون بر این، بسیاری از مردم غزه و اعضای حماس در زندان‌های تشکیلات خودگردان زندانی هستند و اساسا انتظار دفاع دولت فیاض از مردم غزه مقداری دور از ذهن است. اما «دوربان- 2» باوجود تمامی کارشکنی‌ها به صرف اینکه مبحث ترادف صهیونیسم و راسیسم (نژادپرستی) در آن طرح شد، دستاورد بزرگی برای مردم فلسطین و مقاومت محسوب می‌شود. بی‌شک رژیم صهیونیستی از هم‌اکنون در فکر اجلاس مبارزه با نژادپرستی است که در آینده برگزار خواهد شد. قطعا کابینه افراطی نتانیاهو کار را برای رژیم صهیونیستی سخت‌تر خواهد کرد. تبانی کشورهای غربی و عربی علیه مقاومت مردم فلسطین
اجلاس دوربان- 2 با همه کارشکنی‌های رژیم صهیونیستی و حامیان غربی‌اش برگزار شد و تلاش‌های رژیم صهیونیستی نتوانست مانع از تشکیل این اجلاس شود. لابی‌های صهیونیست از ماه‌ها قبل برای مقابله با برگزاری این اجلاس رایزنی‌های خود را آغاز کرده بودند، با این حال نتوانستند از تشکیل این اجلاس ممانعت کنند. با تلاش‌های لابی صهیونیست حتی اختصاص بودجه برای این اجلاس با موانع زیادی مواجه شد و برای نخستين بار بودجه بدون اجماع و از طریق رأی‌گیری تخصیص داده شد. حتی به واسطه تهدیدات رژیم صهیونیستی و ایالات متحده هیچ کشوری حاضر نبود میزبانی اجلاس را بپذیرد. برای ریاست این اجلاس نیز هیچ کشوری داوطلب نمی‌شد. با توجه به اینکه ریاست نشست‌هایی که توسط سازمان ملل برگزار می‌شود، می‌تواند پرستیژ زیادی برای کشوری که این سمت را می‌پذیرد به دنبال داشته باشد، این موضوع بسیار عجیب می‌نمود و نشان از اخلال صهیونیست‌ها در امر برگزاری این اجلاس داشت. از این روی پس از مدت‌ها رایزنی، کنیا بدون آنکه هیچ رقیبی داشته باشد، رهبری اجلاس را پذیرفت. بی‌شک به دلیل این دست کارشکنی ابرقدرت‌هاست که اجلاس مبارزه با نژادپرستی به رغم آنکه از سال 1978 آغاز به کار کرده تنها چهار دوره برگزار شده است، اما این کارشکنی‌ها به خوبی نشان می‌داد که اسرائیل با اصل برگزاری نشست مخالف است، چرا که با صرف برگزاری این اجلاس مصوبات نشست مبارزه با نژادپرستی (دوربان- یک) که در سال 2001 برگزار شد و محکومیت رژیم صهیونیستی را در پی داشت، مورد تأیید قرار گرفت، لذا رژیم صهیونیستی اولین شکست را در اجلاس دوربان- 2 با قطعی شدن برگزاری آن متحمل شد. در جریان اجلاس سال 2001 کشورهای مسلمان و آفریقایی و سازمان‌های مردم نهاد آنها با به دست گرفتن ابتکار عمل در اجلاس گذشته سیاست‌های نژادپرستی در سطح جهان را محاکمه کردند و مهم‌ترین مصداق این سیاست‌های ضد انسانی که تنها در اسرائیل یافت می‌شد را به طور گسترده محکوم کردند. این موفقیت دیپلماتیک جهان اسلام و نمایندگان مردمی آن، اسرائیل و حامی اصلی آن یعنی آمریکا را خشمگین کرد و آنها به‌عنوان اعتراض اجلاس را ترک کردند.
نشست دوربان- 2، 20 تا 24 آوریل تحت عنوان «علیه نژادپرستی، عزت و عدالت برای همه» برگزار شد و در آن علاوه بر نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل، حدود سه تا چهار هزار سازمان مردم نهاد از ده‌ها کشور جهان شرکت داشتند که این مسأله اهمیت اجلاس را افزون می‌کرد. تحریم اجلاس از جانب کشورهایی نظیر ایالات متحده، آلمان، کانادا و رژیم صهیونیستی با هدف بی‌اهمیت کردن دوربان- 2 و تحت تأثیر قرار دادن آن انجام شد. این کشورها می‌کوشیدند که با استفاده از این روش اجلاس را مانند دیگر نشست‌های سازمان ملل تبدیل به اجلاسی تشریفاتی و بی‌نتیجه کنند اما مواضع جمهوری اسلامی در این نشست مانع بی‌نتیجه پایان یافتن دوربان شد. سخنان رئیس‌جمهور در شرایطی که فرانسه و انگلستان و برخی دیگر از کشورها تهدید کرده بودند در صورت برده شدن نام اسرائیل اجلاس را ترک خواهند کرد، شرکت کنندگان را متحیر کرد و از طرف دیگر، آنها را به تحسین جمهوری اسلامی واداشت که در هر شرایطی بر مواضع و حق خود پافشاری می‌کند.
این در حالی بود که حتی جنگ 22 روزه غزه نیز نتوانست جامعه جهانی را به تحرک علیه رژیم صهیونیستی وادار کند. جهان در ماه‌های اخیر شاهد بود که پس از حمله رژیم صهیونیستی و قتل‌عام
1400 نفر از مردان، زنان و کودکان فلسطینی در باریکه غزه و بروز مشکلات روانی، بهداشتی و معیشتی فراوان بر مردم مظلوم این سرزمین شورای امنیت سازمان ملل از صدور حتی یک قطعنامه نیز اجتناب کرد، در حالی که درباره کشورهای آزادیخواه و منتقد نظام موجود غرب و لابی صهیونیسم بدون هیچ توقفی بیانیه و قطعنامه‌های رنگارنگ و متوالی صادر می‌کند.
مسأله جالب دیگری که در جریان این اجلاس به چشم آمد همراهی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی بود. کشورهای عربی پیش از اجلاس در راستای همکاری کامل با رژیم صهیونیستی خواستار آن شده بودند که موضوع فلسطین در اجلاس طرح نشود. این درخواست که به وسیله مصر و تشکیلات خودگردان مطرح شده بود، بیشتر به واسطه همکاری آنها در اقدامات ضد انسانی اسرائیل صورت گرفته است. وضعیت مصر که کاملا مشخص است؛ قاهره در جریان قتل عام مردم غزه در جنگ 22 روزه تمامی تلاش خود را برای حمایت از صهیونیست‌ها به کار بست و گذرگاه رفح را برای ممانعت از ورود کالا و تجهیزات به غزه مسدود نگه‌داشت. تشکیلات خودگردان نیز به نحوی دیگر در مصائب مردم غزه شریک است. دولت سلام فیاض در جریان جنگ غزه هیچگونه کمکی به مقاومت نکرد و حتی پس از جنگ نیز کمک‌هایی را که برای بازسازی غزه اختصاص داده شده بود به نفع تشکیلات خودگردان مصادره کرد و پولی که قرار بود برای بازسازی این منطقه جنگ‌زده صرف شود در حال حاضر در حساب‌های بانکی محمد دحلان و دیگر رهبران فاسد تشکیلات خودگردان جابه جا می‌شود. افزون بر این، بسیاری از مردم غزه و اعضای حماس در زندان‌های تشکیلات خودگردان زندانی هستند و اساسا انتظار دفاع دولت فیاض از مردم غزه مقداری دور از ذهن است. اما «دوربان- 2» باوجود تمامی کارشکنی‌ها به صرف اینکه مبحث ترادف صهیونیسم و راسیسم (نژادپرستی) در آن طرح شد، دستاورد بزرگی برای مردم فلسطین و مقاومت محسوب می‌شود. بی‌شک رژیم صهیونیستی از هم‌اکنون در فکر اجلاس مبارزه با نژادپرستی است که در آینده برگزار خواهد شد. قطعا کابینه افراطی نتانیاهو کار را برای رژیم صهیونیستی سخت‌تر خواهد کرد. ارسال نظر
پربیننده