گروه فرهنگ و هنر: «بیژن ترقی»، ترانه‌سرا و شاعر، پس از یک دوره بیماری در 80 سالگی درگذشت. بيژن ترقی 12اسفند سال 1308 در تهران متولد شد. وی از سال 1335 همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. ترانه «آتش کاروان» سروده اوست. از میان کتاب‌های ترقی می‌توان به «آتش کاروان» و «از پشت دیوارهای خاطره» اشاره کرد. از تصنیف‌های او نیز می‌توان به «می‌زده شب چو ز میکده باز آیم»، «برگ خزان»، «به زمانی که محبت شده همچون افسانه»، «صبرم عطا کن»، «پشیمانم»، «مرا نفریبی»، «بهار نورسیده» و «به خاطرتو» اشاره کرد. علیرضا طبایی، شاعر معاصر درباره بیژن ترقی گفت: ترقی یکی از چهره‌های تأثیر‌گذار در ترانه روزگار ماست. من با بیژن سابقه دوستی و الفت زیادی دارم و او همیشه برایم عزیز و مغتنم بوده است. وی آشنایی‌اش را با بیژن ترقی به سال‌های پیش از پیروزی انقلاب اسلامی مربوط دانست و یاد‌آور شد: در آن سال‌ها، در شورای شعر و ترانه رادیو همدیگر را کم‌وبیش می‌دیدیم و او برای صفحه شعر مجله «جوانان» شعر ارسال می‌کرد که اشعارش را چاپ می‌کردم. طبایی از خدمات بیژن ترقی در عرصه فرهنگ یاد کرد و گفت: ترقی علاوه بر کار ترانه‌سرایی، در کار نشر کتاب هم بود و از این طریق هم در راه اعتلای فرهنگ و ادبیات این مرز‌وبوم گام برداشته است. همایون خرم،آهنگساز و نوازنده نیز درباره این ترانه سرا تصریح کرد: بیژن ترقی از ترانه‌سرایان تراز اول موسیقی ما بود. به طوری که می‌توان گفت احساس ترقی در ترانه‌سرایی با آهنگ‌هایی که به او می‌دادند، انطباق داشت. من سال‌ها با ترقی معاشرت‌های موسیقایی داشتم و ترانه‌های زیبایی حاصل آن شد؛ از جمله «اشک من هویدا شد» و ترانه‌های دیگری که نسل امروز هم آنها را درک کردند. خرم اضافه کرد: ترانه‌هایی که بیژن ترقی ساخت، با کلمات بسیار ادبی و در عین حال بااحساس بود و به همین دلیل بر دل می‌نشست. این نوازنده ویولن همچنین افزود: ما دوستان بسیار صمیمی‌ای بودیم. همیشه علاقه داشت به او آهنگی بدهند و شعر بگوید. در شاعری هم شاعر خوبی بود و اشعار و غزل‌های بسیار خوبی دارد که بسیاری از آنها تأثر ایجاد می‌کند. محمدعلی بهمنی، شاعر با اشاره به اینکه بسیاری از ترانه‌سرایان به شکلی وامدار بیژن ترقی هستند، گفت: من لحظات ماندگاری با بیژن ترقی داشتم؛ هم با دقایق ترانه‌ای او و هم با دقایق شعری او خاطرات ماندگاری در حافظه دارم. بهمنی با اشاره به سابقه آشنایی‌اش با این ترانه‌سرا گفت: آشنایی‌ام با بیژن ترقی به سال‌هایی که در رادیو با هم کار می‌کردیم، بازمی‌گردد که من ارادتی به او یافتم. پیش از دیدن او، با ترانه‌های ماندگارش آشنا بودم و دوست داشتم او را ببینم که این فرصت در رادیو نصیب من شد. بعدها ترقی نشانی کتابفروشی را که متعلق به خود و خانواده‌اش بود و سال‌ها آن‌را سرپا نگه داشته بودند، به من داد، به آنجا می‌رفتم و لحظات ماندگاری با او داشتم. اهورا ایمان، شاعر نیز اضافه کرد: ویژگی مهم ترانه سرایی بیژن ترقی آن بود که هم سلیقه مخاطب عام را تامین می‌کرد و هم خواص را و این حرکت روی لبه تیغ بود اما تبحر ترقی او را از لغزش مصون داشت. این ترانه‌سرا با اشاره به تحقیقی که 2 سال قبل درباره سبک ترانه سرایی ترقی انجام داده بود، گفت: ایشان جزو معدود ترانه‌سرایانی بود که تصنیف‌های او بدون موسیقی هم قابل شنیدن بود.اهورا ایمان با اشاره به تاثیرپذیری شاعران و ترانه سرایان از ترقی ادامه داد: به طور مشخص این استفاده از میراث گذشتگان در مجموعه نیلوفرانه زنده‌یاد امین پور دیده می‌شود.وی به ویژگی‌های آثار زنده یاد ترقی پرداخت وادامه داد: نداشتن ترکیب‌های پیچیده زبانی، وحدت منسجم عمودی وافقی وحرکت در زبان و نرمی آن از جمله ویژگی‌های ترانه‌های ترقی بود. آتش کاروان خاموش شد
گروه فرهنگ و هنر: «بیژن ترقی»، ترانه‌سرا و شاعر، پس از یک دوره بیماری در 80 سالگی درگذشت. بيژن ترقی 12اسفند سال 1308 در تهران متولد شد. وی از سال 1335 همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. ترانه «آتش کاروان» سروده اوست. از میان کتاب‌های ترقی می‌توان به «آتش کاروان» و «از پشت دیوارهای خاطره» اشاره کرد. از تصنیف‌های او نیز می‌توان به «می‌زده شب چو ز میکده باز آیم»، «برگ خزان»، «به زمانی که محبت شده همچون افسانه»، «صبرم عطا کن»، «پشیمانم»، «مرا نفریبی»، «بهار نورسیده» و «به خاطرتو» اشاره کرد. علیرضا طبایی، شاعر معاصر درباره بیژن ترقی گفت: ترقی یکی از چهره‌های تأثیر‌گذار در ترانه روزگار ماست. من با بیژن سابقه دوستی و الفت زیادی دارم و او همیشه برایم عزیز و مغتنم بوده است. وی آشنایی‌اش را با بیژن ترقی به سال‌های پیش از پیروزی انقلاب اسلامی مربوط دانست و یاد‌آور شد: در آن سال‌ها، در شورای شعر و ترانه رادیو همدیگر را کم‌وبیش می‌دیدیم و او برای صفحه شعر مجله «جوانان» شعر ارسال می‌کرد که اشعارش را چاپ می‌کردم. طبایی از خدمات بیژن ترقی در عرصه فرهنگ یاد کرد و گفت: ترقی علاوه بر کار ترانه‌سرایی، در کار نشر کتاب هم بود و از این طریق هم در راه اعتلای فرهنگ و ادبیات این مرز‌وبوم گام برداشته است. همایون خرم،آهنگساز و نوازنده نیز درباره این ترانه سرا تصریح کرد: بیژن ترقی از ترانه‌سرایان تراز اول موسیقی ما بود. به طوری که می‌توان گفت احساس ترقی در ترانه‌سرایی با آهنگ‌هایی که به او می‌دادند، انطباق داشت. من سال‌ها با ترقی معاشرت‌های موسیقایی داشتم و ترانه‌های زیبایی حاصل آن شد؛ از جمله «اشک من هویدا شد» و ترانه‌های دیگری که نسل امروز هم آنها را درک کردند. خرم اضافه کرد: ترانه‌هایی که بیژن ترقی ساخت، با کلمات بسیار ادبی و در عین حال بااحساس بود و به همین دلیل بر دل می‌نشست. این نوازنده ویولن همچنین افزود: ما دوستان بسیار صمیمی‌ای بودیم. همیشه علاقه داشت به او آهنگی بدهند و شعر بگوید. در شاعری هم شاعر خوبی بود و اشعار و غزل‌های بسیار خوبی دارد که بسیاری از آنها تأثر ایجاد می‌کند. محمدعلی بهمنی، شاعر با اشاره به اینکه بسیاری از ترانه‌سرایان به شکلی وامدار بیژن ترقی هستند، گفت: من لحظات ماندگاری با بیژن ترقی داشتم؛ هم با دقایق ترانه‌ای او و هم با دقایق شعری او خاطرات ماندگاری در حافظه دارم. بهمنی با اشاره به سابقه آشنایی‌اش با این ترانه‌سرا گفت: آشنایی‌ام با بیژن ترقی به سال‌هایی که در رادیو با هم کار می‌کردیم، بازمی‌گردد که من ارادتی به او یافتم. پیش از دیدن او، با ترانه‌های ماندگارش آشنا بودم و دوست داشتم او را ببینم که این فرصت در رادیو نصیب من شد. بعدها ترقی نشانی کتابفروشی را که متعلق به خود و خانواده‌اش بود و سال‌ها آن‌را سرپا نگه داشته بودند، به من داد، به آنجا می‌رفتم و لحظات ماندگاری با او داشتم. اهورا ایمان، شاعر نیز اضافه کرد: ویژگی مهم ترانه سرایی بیژن ترقی آن بود که هم سلیقه مخاطب عام را تامین می‌کرد و هم خواص را و این حرکت روی لبه تیغ بود اما تبحر ترقی او را از لغزش مصون داشت. این ترانه‌سرا با اشاره به تحقیقی که 2 سال قبل درباره سبک ترانه سرایی ترقی انجام داده بود، گفت: ایشان جزو معدود ترانه‌سرایانی بود که تصنیف‌های او بدون موسیقی هم قابل شنیدن بود.اهورا ایمان با اشاره به تاثیرپذیری شاعران و ترانه سرایان از ترقی ادامه داد: به طور مشخص این استفاده از میراث گذشتگان در مجموعه نیلوفرانه زنده‌یاد امین پور دیده می‌شود.وی به ویژگی‌های آثار زنده یاد ترقی پرداخت وادامه داد: نداشتن ترکیب‌های پیچیده زبانی، وحدت منسجم عمودی وافقی وحرکت در زبان و نرمی آن از جمله ویژگی‌های ترانه‌های ترقی بود. ارسال نظر
پربیننده