بی‌نیاز از نیاز
می‌خواهیم در حد بضاعت خود و تنها از یک زاویه ببینیم که فرق آدم‌های عامی و غیرعامی در چیست و نیز تفاوتشان کدام است؟ می‌خواهیم بدانیم آیا همین که روزنامه بخوانیم یا از اخبار رادیو و تلویزیون و اینترنت و امثالهم با خبر شویم، کافی است تا خود را از عامی بودن مبرا و دور نگه‌داریم؟ البته نه تنها خبرهای سیاسی و اجتماعی بلکه حتی هر نوع خبر و اطلاعاتی اعم از خبرهای علمی و اقتصادی و فلسفی غیره و غیره. اما خبرهایی که از این رسانه‌ها به دست می‌آید مگر چیزی به‌جز یکسری اطلاعات عمومی است؟ البته اطلاعاتی که می‌تواند به اطلاعات قبلی ما بیفزاید.اما ما می‌خواهیم بدانیم چه چیزهایی به آگاهی ما می‌افزاید و از درون به شعور و دانش ما.
شاید گفته شود دریافت همین خبرها و اطلاعات و آگاه شدن از آنها - که اغلب‌شان نیز بر جهان و جوامع بشری تاثیرگذارند- و با کنار هم قرار دادن آنها چه بسا نتایجی حاصل می‌شود که همین نتایج بر شعور و آگاهی ما می‌افزاید. درست است، نمی‌توان منکر این امر شد، البته به شرطی که ما از قوه تجزیه و تحلیل خوبی برخوردار باشیم. اگر نباشیم چه؟ اگر قدرت کمی در این زمینه داشته باشیم تکلیف چیست؟ آن وقت فکر نمی‌کنید به جای تجزیه و تحلیل درست، حتی دچار استنباط غلط شده و در نهایت به یک جمع‌بندی نادرست برسیم؟
جایی خواندم که دانشجویان سال آخر پزشکی انگلستان موظفند یک دوره نقد ادبی را خوانده و امتحان بدهند. به چه دلیل؟ به این دلیل که فردا وقتی فارغ‌التحصیل شدند، فقط به خوانده‌هایشان متکی نباشند، چرا که آنچه را که خوانده‌اند بعید نیست که از هر نظر کافی نبوده و ممکن است به‌کارگیری آنها حتی در شرایطی خاص موثر نباشد و چه بسا این به‌کارگیری نتیجه معکوس داشته باشد. از این‌رو برای حل این پیچیدگی به این نتیجه رسیدند که دانش پزشکی(نه اطلاعات عمومی پزشکی) باید مجهز به برنامه یا برنامه‌هایی باشد که از آن طریق بتوان قوه تجزیه و تحلیل پزشکان را تقویت کرد و ارتقا بخشید. خب در این میان چه چیزی بهتر از خواندن یک دوره نقد ادبی است که می‌تواند ذهن‌‌شان را اتوماتیک‌وار تحلیلگر بار آورد.روشن است که قصد این دانشگاه صرفا بالا بردن سطح دانش و اطلاعات عمومی نبوده، بلکه از این طریق علاوه بر اینکه توانسته به دانشجو ذهنیتی تحلیلگر و شکافنده ببخشد تا فردا یک پزشک مجرب و مبتکر بار آید، در عین حال توانسته صرفا به جای یک فرد به‌عنوان پزشک، یک «سر» اهل تجزیه و تحلیل وارد اجتماع کند که با این ذهنیت و برجستگی می‌تواند در همه موارد اجتماعی دارای رای و نظر نیز باشد. یعنی کمترین تاثیرش این است که زمان انتخابات و رای‌گیری(در هر موردی) به جای یک تن، یک«سر» رای می‌دهد.البته قصد و منظور ما این نیست که حالا برای باسواد کردن افراد جامعه بیاییم یک دوره نقد ادبی به خوردشان دهیم، بلکه منظورمان این است که صرف کسب اطلاعات عمومی چندان تغییری در ما ایجاد نمی‌کند. از این‌رو، شاید نخستین راه برای عامی باقی نماندن،خواندن کتاب باشد؛ نه کتاب‌های درسی و دانشگاهی، بلکه کتاب‌هایی در زمینه ادبیات(شعر، داستان، نقد، متون ادبی و ...)، فلسفه و نیز کتاب‌هایی در زمینه جامعه‌شناسی و حوزه دینی و غیره و غیره. البته دیدن فیلم و تئاتر خوب هم دست‌کمی از خواندن کتاب ندارد.راستی مگر ما فراموش کرده‌ایم که تولستوی و داستایوفسکی فقط یک عمر رمان نوشتند اما هر کدامشان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان قرن بیستم شناخته شدند؟ و نیز همچنان فراموش کرده‌ایم که دکتر محمود حسابی(پدر فیزیک ایران) و پروفسور هشترودی خودمان و خیلی‌های دیگر را که فقط فیزیکدان و شیمیدان و ریاضیدان و پزشک برجسته نبودند، بلکه هرکدام خود به تنهایی ادیبی بودند فرزانه. تحلیل شعرهای حافظ از زبان دکتر حسابی و نیز تدوین نخستین گزینه شعر نو و چاپ آن توسط پروفسور هشترودی را که فراموش نکرده‌ایم؟
6اردیبهشت
تأسیس نخستين ایستگاه تلگراف – 1305
فروردین‌ماه سال 1305 نصب دستگاه فرستنده پایان پذیرفت و سرانجام پس از آزمایش‌های مقدماتی كار ساخت دستگاه فرستنده 20کیلوواتی موج بلند به پایان رسید. نصب چنین دستگاه بی‌سیمی در شهرهای تبریز، مشهد، شیراز، کرمان، خرمشهر و کرمانشاه نیز از سال 1304 آغاز شده بود و سرانجام در زمستان همان سال، تمام دستگاه‌های نصب شده و نحوه کنترل و تنظیم آنها در اختیار وزارت پست و تلگراف قرار گرفت.
صدور حکم تحریم تنباکو – 1309
امتیاز خرید و فروش توتون و تنباکو از جانب ناصرالدین‌شاه در حکمی به تالبوت واگذار شد. در متن این امتیاز آمده بود که خرید و فروش و ساختن توتون و تنباکو تا انقضای مدت ۵۰ سال از تاریخ امضای این انحصار به ماژور تالبوت و شرکا واگذار می‌شود. آیت‌الله‌ميرزاي شیرازی پس از اطلاع از این امتیاز استعماری چندین بار به شاه اخطار کرد و چون نتیجه‌ای نداشت، در فتوایی کوتاه چنین اعلام داشت: «بسم‌الله الرحمن الرحیم الیوم استعمال تنباکو و توتون بای نحو کان در حکم محاربه با امام زمان (عج) است.» این حکم موجب تحریم عمومی مردم، تزلزل موضع شاه و لغو امتیاز مزبور شد.
تاسیس سازمان مخوف گشتاپو - 1933
سازمان گشتاپو به عنوان نهاد پلیس نازیسم در آلمان تاسیس شد. «هرمان گورینگ»، یکی از افسران برجسته آلمان نازی این سازمان را با هدف شناسایی مخالفان حزب نازیست تاسیس کرد و در این مسیر بسیاری از مخالفان را با حضور مخفیانه در اماکن مختلف مورد شناسایی قرار داده و بسياري از آنها را اعدام مي‌كرد. یادداشت
بی‌نیاز از نیاز
می‌خواهیم در حد بضاعت خود و تنها از یک زاویه ببینیم که فرق آدم‌های عامی و غیرعامی در چیست و نیز تفاوتشان کدام است؟ می‌خواهیم بدانیم آیا همین که روزنامه بخوانیم یا از اخبار رادیو و تلویزیون و اینترنت و امثالهم با خبر شویم، کافی است تا خود را از عامی بودن مبرا و دور نگه‌داریم؟ البته نه تنها خبرهای سیاسی و اجتماعی بلکه حتی هر نوع خبر و اطلاعاتی اعم از خبرهای علمی و اقتصادی و فلسفی غیره و غیره. اما خبرهایی که از این رسانه‌ها به دست می‌آید مگر چیزی به‌جز یکسری اطلاعات عمومی است؟ البته اطلاعاتی که می‌تواند به اطلاعات قبلی ما بیفزاید.اما ما می‌خواهیم بدانیم چه چیزهایی به آگاهی ما می‌افزاید و از درون به شعور و دانش ما.
شاید گفته شود دریافت همین خبرها و اطلاعات و آگاه شدن از آنها - که اغلب‌شان نیز بر جهان و جوامع بشری تاثیرگذارند- و با کنار هم قرار دادن آنها چه بسا نتایجی حاصل می‌شود که همین نتایج بر شعور و آگاهی ما می‌افزاید. درست است، نمی‌توان منکر این امر شد، البته به شرطی که ما از قوه تجزیه و تحلیل خوبی برخوردار باشیم. اگر نباشیم چه؟ اگر قدرت کمی در این زمینه داشته باشیم تکلیف چیست؟ آن وقت فکر نمی‌کنید به جای تجزیه و تحلیل درست، حتی دچار استنباط غلط شده و در نهایت به یک جمع‌بندی نادرست برسیم؟
جایی خواندم که دانشجویان سال آخر پزشکی انگلستان موظفند یک دوره نقد ادبی را خوانده و امتحان بدهند. به چه دلیل؟ به این دلیل که فردا وقتی فارغ‌التحصیل شدند، فقط به خوانده‌هایشان متکی نباشند، چرا که آنچه را که خوانده‌اند بعید نیست که از هر نظر کافی نبوده و ممکن است به‌کارگیری آنها حتی در شرایطی خاص موثر نباشد و چه بسا این به‌کارگیری نتیجه معکوس داشته باشد. از این‌رو برای حل این پیچیدگی به این نتیجه رسیدند که دانش پزشکی(نه اطلاعات عمومی پزشکی) باید مجهز به برنامه یا برنامه‌هایی باشد که از آن طریق بتوان قوه تجزیه و تحلیل پزشکان را تقویت کرد و ارتقا بخشید. خب در این میان چه چیزی بهتر از خواندن یک دوره نقد ادبی است که می‌تواند ذهن‌‌شان را اتوماتیک‌وار تحلیلگر بار آورد.روشن است که قصد این دانشگاه صرفا بالا بردن سطح دانش و اطلاعات عمومی نبوده، بلکه از این طریق علاوه بر اینکه توانسته به دانشجو ذهنیتی تحلیلگر و شکافنده ببخشد تا فردا یک پزشک مجرب و مبتکر بار آید، در عین حال توانسته صرفا به جای یک فرد به‌عنوان پزشک، یک «سر» اهل تجزیه و تحلیل وارد اجتماع کند که با این ذهنیت و برجستگی می‌تواند در همه موارد اجتماعی دارای رای و نظر نیز باشد. یعنی کمترین تاثیرش این است که زمان انتخابات و رای‌گیری(در هر موردی) به جای یک تن، یک«سر» رای می‌دهد.البته قصد و منظور ما این نیست که حالا برای باسواد کردن افراد جامعه بیاییم یک دوره نقد ادبی به خوردشان دهیم، بلکه منظورمان این است که صرف کسب اطلاعات عمومی چندان تغییری در ما ایجاد نمی‌کند. از این‌رو، شاید نخستین راه برای عامی باقی نماندن،خواندن کتاب باشد؛ نه کتاب‌های درسی و دانشگاهی، بلکه کتاب‌هایی در زمینه ادبیات(شعر، داستان، نقد، متون ادبی و ...)، فلسفه و نیز کتاب‌هایی در زمینه جامعه‌شناسی و حوزه دینی و غیره و غیره. البته دیدن فیلم و تئاتر خوب هم دست‌کمی از خواندن کتاب ندارد.راستی مگر ما فراموش کرده‌ایم که تولستوی و داستایوفسکی فقط یک عمر رمان نوشتند اما هر کدامشان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان قرن بیستم شناخته شدند؟ و نیز همچنان فراموش کرده‌ایم که دکتر محمود حسابی(پدر فیزیک ایران) و پروفسور هشترودی خودمان و خیلی‌های دیگر را که فقط فیزیکدان و شیمیدان و ریاضیدان و پزشک برجسته نبودند، بلکه هرکدام خود به تنهایی ادیبی بودند فرزانه. تحلیل شعرهای حافظ از زبان دکتر حسابی و نیز تدوین نخستین گزینه شعر نو و چاپ آن توسط پروفسور هشترودی را که فراموش نکرده‌ایم؟
6اردیبهشت
تأسیس نخستين ایستگاه تلگراف – 1305
فروردین‌ماه سال 1305 نصب دستگاه فرستنده پایان پذیرفت و سرانجام پس از آزمایش‌های مقدماتی كار ساخت دستگاه فرستنده 20کیلوواتی موج بلند به پایان رسید. نصب چنین دستگاه بی‌سیمی در شهرهای تبریز، مشهد، شیراز، کرمان، خرمشهر و کرمانشاه نیز از سال 1304 آغاز شده بود و سرانجام در زمستان همان سال، تمام دستگاه‌های نصب شده و نحوه کنترل و تنظیم آنها در اختیار وزارت پست و تلگراف قرار گرفت.
صدور حکم تحریم تنباکو – 1309
امتیاز خرید و فروش توتون و تنباکو از جانب ناصرالدین‌شاه در حکمی به تالبوت واگذار شد. در متن این امتیاز آمده بود که خرید و فروش و ساختن توتون و تنباکو تا انقضای مدت ۵۰ سال از تاریخ امضای این انحصار به ماژور تالبوت و شرکا واگذار می‌شود. آیت‌الله‌ميرزاي شیرازی پس از اطلاع از این امتیاز استعماری چندین بار به شاه اخطار کرد و چون نتیجه‌ای نداشت، در فتوایی کوتاه چنین اعلام داشت: «بسم‌الله الرحمن الرحیم الیوم استعمال تنباکو و توتون بای نحو کان در حکم محاربه با امام زمان (عج) است.» این حکم موجب تحریم عمومی مردم، تزلزل موضع شاه و لغو امتیاز مزبور شد.
تاسیس سازمان مخوف گشتاپو - 1933
سازمان گشتاپو به عنوان نهاد پلیس نازیسم در آلمان تاسیس شد. «هرمان گورینگ»، یکی از افسران برجسته آلمان نازی این سازمان را با هدف شناسایی مخالفان حزب نازیست تاسیس کرد و در این مسیر بسیاری از مخالفان را با حضور مخفیانه در اماکن مختلف مورد شناسایی قرار داده و بسياري از آنها را اعدام مي‌كرد. ارسال نظر
پربیننده