ریحانه سازور: ماه رمضان که از راه می‌رسد عطر خوش بندگی و معنویت فضای عمومی جامعه را پر می‌کند اما حیف که همیشه عده‌ای با روزه‌خواری در ملأعام و انظارعمومی، خواسته یا ناخواسته حرمت و قداست این حریم معنوی را می‌شکنند و بدون کوچک‌ترین توجهی به حقوق شهروندی و حتی آیات صریح قرآن در سوره بقره که روزه را جزو اعمال واجب برای مسلمانان معرفی می‌کند، همچنان این عمل ناشایست خود را ادامه می‌دهند. یک سوی این ماجرا، حرام بودن روزه‌خواری در دین اسلام و مذمت آن است که جرم سنگینی هم در موارد عمد برای آن در نظر گرفته شده است. اما موارد استثنایی که خداوند در قرآن متذکر شده مانند افراد بیمار، مسافر و ناتوان شامل این قضیه نمی‌شوند و به دلیل اینکه آنها هم مانند دیگر بندگان خدا از فرامینش اطاعت کرده‌اند قابل احترام و ستایش هستند و از ارزش دیگر اعمالشان ذره‌ای کاسته نخواهد شد.
جنبه دیگر این موضوع از منظر عرف اجتماعی قابل بررسی است؛ با تغییر ایام و با این وجود که ساعات روزه‌داری در فصل تابستان افزایش می‌یابد، صفای این ایام همچنان بر قوت خود باقی است و فضای شهر متبرک از یمن رمضان می‌شود، در این میان تعدادی از افراد گستاخانه به خود اجازه می‌دهند تقدس این ماه عزیز را با روزه‌خواری در ملأعام خدشه‌دار کنند، این درحالی است که از چند سال گذشته طرح مبارزه با روزه‌خواری توسط پلیس در حال اجراست و هرسال با جدیت بیشتری دنبال می‌شود، حال سوال اینجاست که چرا با وجود اطلاع‌رسانی این طرح قبل از شروع ماه رمضان، باز هم با چنین منظره‌هایی در سطح شهر مواجه می‌شویم؟
به سراغ این مقوله در قانون مجازات اسلامی می‌رویم، در قانون مطرح شده که تظاهر به هر عمل حرامی در انظار عمومی، جرم است و دادگاه‌ها نیز براساس این ماده قانونی، حکم افراد مرتکب را صادر می‌کنند. همان طور که گفته شد روزه‌خواری جرم نیست، تظاهر به روزه‌خواری جرم است اما تظاهر به روزه‌خواری در ملأعام به گونه‌ای که شخص بخواهد به صورت عمدی ارزش‌‌های اجتماعی را زیر سوال ببرد و به آنها تعرض کند جرم محسوب می‌شود.
پس چرا ما برای این جرم که از دیدگاه اسلامی و اجتماعی بسیار پررنگ است؛ کاری درخور و شایسته انجام نداده‌ایم و به یک طرح انتظامی بسنده کرده‌ایم؟ آیا تذکر به افراد روزه‌خوار کفایت می‌کند؟ آیا وظیفه حفاظت از چهره اسلامی شهرها درست انجام شده است؟ اینها پرسش‌هایی است که مدیران باید به آن پاسخ دهند. البته پیش از هر اقدامی این وجدان آگاه و بیدار افراد است که باید پاسخگوی این موضوع باشد.