گروه بین‌الملل: هفته گذشته بود که گلبدین حکمتیار، رئیس حزب اسلامی افغانستان که نمونه ضعیف اما مستقل طالبان است در بیانیه‌ای اعلام کرد در صورت بروز جنگ میان طالبان و داعش، از داعش حمایت خواهد کرد. البته شکی نیست که این موضع‌گیری حکمتیار در ادامه چرخش او به سمت جریان تروریستی–تکفیری– وهابی به مرکزیت ریاض است که اوج آن اعلام حمایت عجیب او از تجاوز رژیم آل‌سعود به مردم یمن و حتی ابراز آمادگی برای حضور نیروهایش در این مسلمان‌کشی آشکار بود. شواهد بسیار حاکی از آن هستند که حکمتیار که زمانی یک مجاهد انقلابی در جریان قیام افغان‌ها علیه اشغالگری شوروی کمونیستی بود، دیگر سال‌هاست جز برای قدرت و منافع شخصی جهاد نمی‌کند. حتی در دوران جهاد علیه شوروی و سپس مبارزه با طالبان هم او همیشه منبع اختلاف و انشعاب بوده است. او در سال ۱۹۷۵ از حزب جمیعت برهان‌الدین ربانی جدا شد و حزب اسلامی خودش را بنا نهاد که یک حزب چندملیتی و افغانستان‌شمول بود. پس از کودتای ثور، بزرگ‌ترین مرکز تمرکز نیروهای ضد شوروی شد و با دریافت بیشتر از
۸۰ درصد کمک‌های آمریکا و سعودی نیرومندترین و سازمان‌دهنده‌ترین ارگان بود. به همین دلیل از جریان حکمتیار به عنوان طالبانی کوچک یاد می‌کنند و اسلام او در واقع همان نسخه بومی شده و محتاطانه‌تر وهابیت است که غرب از طریق عربستان در جهان اسلام رواج می‌دهد. این مهندس الکترونیک سابق و سیاستمدار نیمه بازنشسته دست‌کم طی 2 دهه اخیر به تجارت بیش از جهاد علاقه نشان داده است به همین خاطر است «حبیب‌الله رفیع» محقق و پژوهشگر برجسته افغان معتقد است، این بار هم نباید اعلام حمایت گلبدین از داعش را جدی گرفت. او در گفت‌وگو با خبرنگار دفتر شبه‌قاره تسنیم می‌گوید: «داعش یک جریان تازه است که با قدرت و پول و حمایت آمریکا شکل گرفته به همین خاطر است که وی احساس می‌کند از این طریق می‌تواند به چیزی دست پیدا کند. به نظر می‌رسد با توجه به تلاش‌های متعدد حکمتیار برای به دست آوردن قدرت و ناکام ماندن در این زمینه اکنون او این آرزو را دارد تا در کنار حمایت از داعش به قدرت دست پیدا کند».
به گفته رفیع، گلبدین حکمتیار سال‌ها در خارج از افغانستان زندگی کرد و برای رسیدن به اهداف خود به هر دری زد. وی مدتی به پاکستان رفت اما در آنجا چیزی به دست نیاورد. برای نزدیکی به طالبان هم تلاش کرد اما چیزی به دست نیاورد. حالا شاید به این فکر افتاده باشد که بتواند در کنار داعش چیزی به دست آورد. او یک آرزو در سر دارد و می‌خواهد از سایرین برای به قدرت رسیدن خود استفاده کند. سیاست اینگونه نیست و باید در ازای چیزهایی که دریافت می‌کنی یکسری امتیاز نیز بدهی. این خصیصه وی باعث شده است با کسی نماند و به همین دلیل نیز به اهداف خود دست نیافته است.
اگرچه اعلام حمایت حکمتیار از داعش با واکنش تند رسانه‌ها، فعالان اجتماعی و مردم افغانستان مواجه شد اما سیاستمداران که او را بهتر از سایرین می‌شناسند چندان حرف‌هایش را جدی نگرفتند، چرا که می‌دانند اعلام حمایت او از داعش مقطعی است و حکمتیار تاکنون با هیچکس پیمان دائمی نبسته است.