ضد و نقیض‌ها درباره خریدهای پرسپولیس و سکوت و غیرشفاف بودن مسؤولان پرسپولیس، پرسش‌ها و تناقض‌های بسیاری را به وجود آورده تا پرسش اصلی مطرح شود که چه کسی برای جذب بازیکنان این تیم تصمیم می‌گیرد؟ به نظر می‌رسد اشکالی وجود دارد، اشکالی اساسی در آجرچینی امروز پرسپولیس. اینکه باور کنیم همه اخبار دلخوری برانکو از تضاد در لیست خودش و باشگاه دروغ است، اندکی انحراف از موضوع به نظر می‌رسد چون اخبار ضد و نقیض درباره خواسته‌های برانکو و البته خواسته‌های باشگاه به چشم می‌خورد. این تناقض‌ها البته به خودی خود بد نیست چرا که حرفه‌ای هم نیست عنان کار از صفر تا صد به مربی سپرده شود و او تیم را از پایین تا بالا با سلیقه خود ببندد، باشگاه‌های بزرگ دنیا هم چنین نمی‌کنند مثلا مورینیو نمی‌تواند از صفر تا صد تیمش را بچیند، حق ندارد و خودش هم این حق را برای خود قائل نیست چون سرمایه‌های باشگاه را نمی‌توان دور ریخت و مربی باید با آن سرمایه‌ها کار کند و آنها را مطابق میل خودش هماهنگ کند. با این وجود اما اخباری که از پرسپولیس به بیرون می‌آید نشان از وجود یک کمیته فنی قدرتمند و سوار برکار که همه چیز را رصد می‌کند، ندارد بلکه بیشتر حکایت از سلیقه‌گرایی
یکی، دو نفر و البته ضعف مدیریت طاهری برای گفتن کلمه «نه» دارد. برانکو برخی بازیکنان را می‌خواهد که برای او گرفته نشده، برخی را هم نمی‌خواهد که برای او خریداری شده. اگر این خریدها و نخریدن‌ها مطابق با دیدگاه فنی یک کمیته فنی قدرتمند بوده باشد، حرفی نیست و اتفاقا شروع مدرنیسم در پرسپولیس و حرکت به سوی باشگاه شدن است اما اگر این مهم را برخی اعضای هیات مدیره یا خود آقای طاهری تشخیص داده باشند، این موضوع خطرناک، سلیقه‌ای و غیرقابل قبول است. کمیته فنی متشکل از نفراتی فنی و با سواد هستند که برای رد یا تایید نظر مربی درباره یک بازیکن باید آنالیز و آمار داشته باشند و با مربی بحث و او را قانع کنند. پرسش اینجاست که آیا این جلسه با این آمار و داده‌ها شکل گرفته؟ یا اینکه یک نفر نشسته و گفته فلانی به نظرم بازیکن خوبی نیست و او را نخریم بهتر است؟ اگر قرار بر سلیقه باشد، همان سلیقه سرمربی باشد بهتر است چون بهانه‌ها را از او می‌گیرد اما اگر بنا بر یک حرکت علمی است، چرا پرسپولیس از علنی کردن این کمیته فنی که با آمار حرف می‌زند، ابا دارد؟
تصمیم‌های برانکو صحیح است؟
برانکو ظاهرا زیاد از خرید مسلمان راضی نیست، درباره سیدجلال به خواسته خود رسید، درباره کریم انصاری‌فرد هم اخبار ضد و نقیض است و برخی می‌گویند برانکو او را نمی‌خواهد اما پرسپولیس در حال مذاکره است. از سوی دیگر این اتهام و شائبه هم وجود دارد که برانکو برای آنکه هموطن خودش را بیاورد سیدجلال را نخواسته و این تناقض را هم باید گذاشت کنار همه تناقض‌های دیگر. این ایراد هم برای باشگاه پرسپولیس وجود دارد که آیا نخریدن سیدجلال و خریدن ماریچ که تازه رباط پاره کرده حتی با نظر برانکو، صحیح بوده است؟ یا رد کردن گابریل که آمار می‌گوید پرسپولیس با او بسیار قوی‌تر از بدون او بوده و نتایج بهتری گرفته است! هرچند حرف برانکو درباره نخواستن سیدجلال به دلیل بودجه کم باشگاه هم در نوع خود سردرگم‌کننده است. در واقع نداشتن کنفرانس خبری و شفاف نکردن این ماجراها هم در نوع خود مشکل‌ساز و سوال‌برانگیز است و تبعاتش هم 2 تجمع جلوی ساختمان پرسپولیس بوده است، چرا که نه برانکو شفاف حرف می‌زند و نه سرپرست موقت باشگاه. جالب‌ترین بخش ماجرا اینجاست که این سکوت، مسؤولیت نتایج را هم در آینده تقسیم می‌کند، سرپرست که موقت است و ممکن است نباشد، برانکو هم می‌تواند بگوید تیم را بد برای من بستند، اگر آن روزها می‌گفتم شرایط خوب است برای به هم نخوردن جو باشگاه بوده و این بدترین بخش ماجراست.