۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۵:۲۸

فرجام در برنابئو

ژوان وهیلز*: بعد از جشن تحقیرآمیز قهرمانی رئال‌مادرید در برنابئو که بازیکنان آبی و اناری مجبور شدند بایستند و برای آنها کف بزنند، حقیقتا کاتالان‌ها نیاز شدیدی به یک پیروزی روانی بزرگ در برنابئو در خود احساس می‌کنند و این همان چیزی است که تیم گواردیولا برای رویایی بودن کم دارد و حتی قهرمانی لالیگا در پایان فصل نمی‌تواند به اندازه یکسره کردن کار در برنابئو برای کلوئه –لقب هواداران بارسا- سرمست‌کننده و غرورآفرین باشد. دیشب (شنبه شب) شکوه تیم ما در درخشش مستایا رنگ باخت. حتی برای دقایقی کلوئه طوری اعصابشان بهم ریخته بود که انگار باخته‌اند و نه‌فقط همین یک مسابقه را که عنوان لالیگا را . این تیم در سراسر فصل نمایشی فوق‌العاده داشته است، به خاطر جنگیدن در لحظات سخت هم شهرتی بهم زده و بدون تردید قهرمان خواهد شد و حالا چطور قهرمان شدن بارسا است که اهمیت دارد. ایستادن جلوی والنسیایی که عزم خود را برای پیروزی‌های دوباره جزم کرده آن هم در فضای غریبی مثل مستایا آسان نیست اما این کاری بود که بارسا انجام داد و شاید برای نخستین‌بار یک تیم والنسیا را در زمین خودش برای بیشتر دقایق بازی تحت تاثیر قرار داد. حالا تا عصر امروز (منظور نویسنده روزنامه اسپورت عصر دیروز یکشنبه است) صدرنشین لالیگا هفت امتیاز از تیم دوم فاصله گرفته و جبران این همه امتیاز برای رئال‌مادرید کار دشواری خواهد بود. به علاوه اگر واقعا دلمان می‌خواهد ظهور یک تیم رویایی دیگر را شاهد باشیم باید آرزو کنیم که رئال‌مادرید هم سویا را در سانچس پیسخوان ببرد (هرچند که این کار حتی از تساوی بازی در مستایا دشوارتر است) تا پسران آبی و اناری‌ مجبور شوند هفته دیگر در برنابئو تکلیف لالیگا را با اقتدار تمام روشن کنند. آن وقت کابوس فصل پیش کاتالان‌ها در برنابئو به یک رویای حقیقی بدل خواهد شد و این چیزی نیست جز گردش تاریخ. * نویسنده روزنامه اسپورت کاتالونیا
ارسال نظر
captcha
پربیننده