جام‌آبی

اینجاست که فوتبال از زندگی سبقت می‌گیرد و نشان می‌دهد وقتی بیل شنکلی فقید، سرمربی سابق لیورپول، ادعا می‌کند محبوب‌ترین ورزش عصر ما در بعضی از موارد مهم‌تر از زندگی است، این حرف چه معنایی دارد. چه کسی قهرمانی استقلال را تصور می‌ کرد؟ تیمی که در سال 88 تنها یک برد مقابل ملوان کسب کرده بود و مابقی نتایج مجموعه ملال‌آوری بود از تساوی و شکست. پرسپولیس یک سال قبل در دقیقه 5+90 کاپ هفتم را مال خود کرد و استقلال در جام هشتم سناریوی تقریبا مشابهی را رقم زد با این تفاوت که آنها علاوه بر پیروزی محتاج یک شگفتی دیگر در اهواز هم بودند. اینجاست که نه پیشگویی درست از آب در می‌آید و نه با دلیل و برهان می‌توان ذوب‌آهن را قهرمان دانست. داستان حماسی آبی‌ها از دقیقه شش دیدار فولاد و ذوب آهن آغاز شد، جایی که نادر احمدی گل نخست را برای میزبان به ثمر رساند تا قهرمانی ذوبی‌ها تنها در صورت شکست پیام تحقق یابد. اوج هیجان طرفداران استقلال که مرتب با ریموت کنترل جعبه جادویی خود از شبکه سه به دو آمد و شد می‌کردند از این گل شروع و در دقیقه 40 به نقطه متعالی خود رسید، همان مجموعه متزلزلی که دو هفته قبل صدر را به ذوب آهن پیشکش کرده بود از دقیقه 40 به مدت سی دقیقه آن را پس گرفت. فابیو جانواریو زیر طاق پیام نزد بلکه شوت دیدنی او زیر طاق قهرمانی فرود آمد. هر چه سیروس سنگچولی به دستانش کش می‌داد تا مانع از سقوط پیام شود هیچ ثمری نداشت چرا که تقدیر روز پایانی لیگ برتر اینک با خلق حماسه گره خورده و قرار نیست همان تیم‌هایی قهرمان شوند که شانس بیشتری دارند. استقلال که در نیمه اول بی پروا و با شهامت حمله می‌کرد حالا به خواسته‌اش رسیده است. سوت پایان نیمه نخست در هشت شهر به صدا در آمده بود و نتایج به‌دست آمده حکم به قهرمانی استقلال می‌داد. اتفاقات رخ داده در رختکن دو ورزشگاه تاثیرگذار‌تر از هر منطقه دیگر بود؛ مجید جلالی باید ثابت می‌کرد فوتبال پاک تنها در گفتار نیست و یکی باید آن را به منصه ظهور بگذارد. فولاد با این رویکرد هجومی‌تر از نیمه اول وارد میدان شد اما در مشهد ساق‌های آبی لرزان بودند. ترس از گل خوردن و از دست دادن این جایگاه فاخر، 45 دقیقه متفاوتی را در زمین ثامن به وجود آورد. پیام برای ماندن به دنبال برد می‌گشت اما مدافعان و دروازه‌بان استقلال برخلاف چند دیدار قبل، هیچ اشتباهی را مرتکب نمی‌شدند. این داستان تا دقیقه 70 ادامه داشت اما به یکباره سکو‌های آبی در مشهد آرام شد. خبر گل تساوی ذوب‌آهن همانند آب سردی بود بر پیکر هوادارانی که تیم خود را تا چند ثانیه قبل قهرمان می‌دانستند. اما بازگشت شاگردان ابراهیم زاده به صدر جدول تنها چهار دقیقه دوام آورد چرا که پرواز آل نعمه به گل دوم میزبان منجر شد تا این گل مجددا جام را آبی کند. فوتبال حالا از زندگی سبقت می‌گیرد آن هم با سرعتی باور نکردنی. خبر گل سوم و چهارم هم از خوزستان مخابره می‌شود آن هم در دقایقی که آرش برهانی نتوانسته با گل کردن ضربه پنالتی به رکورد 22 گل برسد اما دیگر هیچ چیز مهم نیست چرا که دقایق پایانی این مصاف شبیه هر چیزی بود جز فوتبال. باران کارت‌های زرد و قرمز تنها دقایقی را تلف می‌کرد که هدر رفتن آنها شریکی بودند برای رساندن استقلال به جام. سوت پایانی علیرضا فغانی دلنواز‌ترین صدایی بود که هواداران میلیونی استقلال شنیدند. مثل همیشه آشفتگی در اهدای جام خودنمایی می‌کرد اما وقتی فوتبال از زندگی سبقت می‌گیرد دیگر در آن لحظات برای کسی برقراری نظم مهم نیست. برای دومین سال متوالی جام از جاده اصفهان خارج شد تا اینچنین سی‌و‌سه پل از برگزاری مراسم جشن محروم بماند. پس از پايان اين بازي امير قلعه‌نويي در جمع خبرنگاران گفت: ما اين قهرماني را مديون خوزستاني‌ها هستيم. پرسپولیس برنده مصاف بی‌حاصل نه خبری از تماشاگر بود و نه هیجانی در زمین موج می‌زد. تنها باید با هم رقابت می‌کردند تا تعداد بازی‌های آنها در خاتمه فصل به عدد 34 برسد. با این وجود پرسپولیس برای آنکه به هوادارانش ثابت کند عاری از تعصب نیست موظف به کسب سه امتیاز بود؛ اتفاقی که سرانجام رخ داد تا برخلاف آخرین بازی لیگ هفتم، تنها هزار و 500 نفر شاهد پانزدهمین پیروزی پرسپولیس باشند؛ بردی که نه قهرمانی را از آن سرخ‌ها کرد و نه سهمیه لیگ قهرمانان را برای آنها در پی داشت. اولین تغییر قابل توجه دیدار پرسپولیس و راه‌آهن به نیمکت‌نشینی حقیقی بر می‌گشت؛ گلری که در طول چند روز گذشته بیشترین انتقاد را شنید تا اینچنین در آخرین بازی فصل جای خود را به مهدی واعظی بدهد. با این وجود عملکرد نامطمئن واعظی در چند صحنه بیانگر یک واقعیت تلخ بود؛ پرسپولیس در ادامه بازی‌های جام حذفی و دیدارهای آسیایی هرگز مرد شماره یک مطمئنی نخواهد داشت. نیمه نخست این مصاف تنها با چند خطر نصف و نیمه سپری شد تا هرگز هیچ هواداری تاسف نخورد که چرا در این دیدار تیم محبوبش را از نزدیک به نظاره ننشسته است. در غیاب علی کریمی همان حادثه‌ای در میانه میدان رخ داد که چندان دور از ذهن نبود؛ سردرگمی و نداشتن برنامه واحد برای رسیدن به دروازه لکوموتیورانان. محسن خلیلی و علی واحدی تنها مردان خطرساز قرمزها بودند که در این بین شماره 9 در دقیقه 50 با پایی مصدوم زمین را ترک کرد تا بر مصائب وینگادا افزوده شود اما این تعویض اسباب گل نخست پرسپولیس را مهیا کرد. محمد منصوری با چهره‌ای بی‌انگیزه وارد میدان شد اما همین بازیکن ذخیره که در طول فصل مجال چندانی برای خود نمایی پیدا نکرده بود به زیبایی هر چه تمام‌تر در دقیقه 54 گل اول پرسپولیس را به نام خود ثبت کرد. شوت مورب و از راه دور منصوری، معدود هواداران پرسپولیس را در ورزشگاه آزادی شاد کرد تا این گل مرهمی باشد برای آنهایی که چند روز قبل، شکست سنگینی را پشت سر گذاشته بودند. علی واحدی 20 دقیقه بعد از این گل استارت بلندی را زد تا پایه ریز تنها گل هادی نوروزی در لیگ برتر باشد. پاس نیکبخت و اشتباه حسین آشنا کافی بود تا سرانجام نوروزی برای پرسپولیس در لیگ هشتم گلزنی کند. خداحافظی پیام،داماش و برق با لیگ برتر عجیب‌تر از این نمی‌شد. هیچ‌کس نمی‌توانست ادعا کند که می‌تواند بازی‌های هفته آخر در لیگ برتر را پیش‌بینی کند! جدا از اتفاقاتی که در بازی تیم‌های پیام -استقلال و فولاد –ذوب آهن افتاد، شهرهای دیگر هم چندان کم اتفاق نبود.در شیراز شاگردان خداداد عزیزی که نیاز به سه امتیاز این بازی داشتند اسیر سرنوشت نشدند و طالع‌شان را خودشان رقم زدند تا بدون نیاز به نتیجه بازی‌های دیگر در لیگ برتر باقی بمانند.خداداد پیش از این بازی تضمین داده بود که استقلال‌اهواز را در لیگ نگه می‌دارد.در این بازی شاگردان کربکندی هم کم نگذاشتند و با خوردن سه گل نشان دادند که لایق سقوط به دسته یک بودند.حالا آنها باید یک فصل دیگر تلاش کنند تا با اما و اگر و احتمالاتی که در لیگ یک وجود دارد به دسته برتر صعود کنند. شاید این اتفاق هرگز نیفتد و شاید هم...اما بدون شک از بازی ابومسلم و ملوان که در انزلی برگزار شد هم می‌توان به عنوان یک بازی حساس نام برد. البته در این بازی ابومسلمی‌ها کمی هم خوش‌شانس بودند که پیام در مشهد نتوانست از استقلال امتیاز بگیرد، چه اگر این طور می‌شد با آن نتیجه تساوی که آنها در انزلی گرفتند باید خواب بازی کردن در لیگ برتر برای فصل جدید را می‌دیدند.اما در کرمان حتی خوشبین‌ترین هوادار مس هم فکرش را نمی‌کرد که آنها در آخرین بازی 4 گل به پیکان بزنند و با اقتدار هرچه تمام‌تر در آسیا شرکت کنند. شاگردان پرویز مظلومی که در خانه میزبان پیکان بودند طوری بازی کردند که صعودشان به لیگ قهرمانان با حرف و حدیث همراه نباشد. مسی‌ها با 61 امتیاز و یک هفته قبل از پایان لیگ برتر جشن صعود گرفته بودند. سایپا در کرج با 4 گل مغلوب صبا باتری شد تا تلاش‌های شاگردان مایلی‌کهن در این فصل به بیشتر از مقام دهمی در جدول رده‌بندی نتیجه ندهد. صبا هم با فیروز کریمی 53 امتیازی شد و ششم در جدول رده‌بندی. آنها هم شانس کمی برای بازی در لیگ قهرمانان آینده دارند و باید منتظر قضا و قدر باشند.اما در همدان پاسی‌ها که این فصل بسیار دور از انتظار ظاهر شدند نتوانستند در خانه از پس داماش بر بیایند. داماش اگر از ابتدای فصل مثل دیروز بازی می‌کرد شاید حالا به لیگ دسته اول سقوط نکرده بود.در این بازی که 6 گل بین دو تیم ردو بدل شد سهم هر کدام سه گل بود تا آخرین رودررویی دو تیم در لیگ برتر با تساوی به اتمام برسد.در آخرین بازی هم سپاهان با تلاشی که کرد توانست یک پله بالاتر از پرسپولیس قرار بگیرد و تا حدودی برای بازی کردن در جام حذفی روحیه بگیرد. آنها باید روز دهم اردیبهشت در تهران به مصاف پرسپولیس بروند.حریف روز گذشته زرد پوشان مقاومت سپاسی بود که توانست در اصفهان یک امتیاز از سپاهان بگیرد.