مرحله نهایی رقابت‌های لیگ جهانی والیبال در سال ۲۰۱۵ با اتفاقات شگفت‌انگیزی همراه شد. اتفاقاتی که در نهایت به قهرمانی فرانسه انجامید؛ تیمی یکدست و چغر. خروس‌ها در سطح یک لیگ جهانی جایی در بین 8 تیم برتر نداشتند اما در سطح دو فوق‌العاده ظاهر شدند. آنها همه تیم‌ها را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشتند، حتی به بلغارستان، میزبان مرحله نهایی سطح 2 و آرژانتین تحت هدایت خولیو ولاسکو هم رحم نکردند و با اقتدار راهی مرحله نهایی مسابقات امسال شدند. حضور فرانسه در ریودوژانیرو با تبلیغات آنچنانی همراه نشد. خبرها حول و حوش برزیل، میزبان این مرحله، آمریکا مدافع قهرمانی و لهستان قهرمان سال ۲۰۱۴ جهان می‌چرخید. همه از این 3 تیم به‌عنوان شانس‌های قهرمانی صحبت می‌کردند. ایتالیا که 4 بازیکن اصلی خود را به خاطر بی‌انضباطی کنار گذاشته بود و صربستان، تیم پرنوسان دور گروهی در معادلات قهرمانی جایی نداشتند و فرانسه هم به خاطر دور بودن از سطح یک، روی کاغذ شانس چندانی نداشت. شروع مرحله نهایی با شوک فرانسه به برزیل همراه شد. این تیم اگرچه در ادامه برابر آمریکا شکست خورد و با امتیازشماری به مرحله نیمه‌نهایی راه یافت اما هرگز دچار نوسان نشد و راه خود را ادامه داد تا در ادامه با غلبه بر لهستان و صربستان جام قهرمانی را بالای سر ببرد. خروس‌ها به لحاظ انگیزشی در سطحی قرار گرفته بودند که حضور در مرحله نهایی برای‌شان راضی‌کننده نبود و با یک باخت هم رویای خود را پایان یافته تلقی نکردند بلکه باانگیزه‌تر و مستحکم‌تر از قبل به راه خود ادامه دادند و در نهایت هم با شایستگی قهرمانی لیگ جهانی را جشن گرفتند. قهرمانی تیم‌ملی فرانسه در این دوره از مسابقات به طور حتم درس بزرگی برای همه تیم‌ها خواهد بود. خولیو ولاسکو بعد از شکست آرژانتین برابر فرانسه در مرحله نهایی سطح 2 در بلغارستان عنوان کرده بود فرانسه به آنها درس والیبال داده و باید دید آیا کادر فنی و بازیکنان کشورمان هم این باور را خواهند داشت که از اتفاقات لیگ ۲۰۱۵ درس گرفته‌اند؟ تیم‌ملی ایران بعد از 2 برد متوالی در خاک روسیه و 2 پیروزی غرورآفرین مقابل آمریکا در تهران شرایط خوبی را پیش‌روی خود می‌دید تا زمینه‌های صعود به مرحله نهایی را فراهم کند اما شکست برابر لهستان در سرنوشت‌سازترین مسابقه باعث شد عملا رویای والیبال‌دوستان برای حضور تیم‌ملی در مرحله نهایی رنگ ببازد. بعد از آن باخت بار دیگر حرفهای تکراری به میان آمد که ایران هنوز تجربه لازم را در این مسابقات ندارد و برد و باخت‌ها در والیبال امری عادی است. در حالی که پیش‌تر همه از هدفگذاری ایران برای حضور روی سکوی لیگ جهانی سخن می‌گفتند و با غلبه بر لهستان در نخستین بازی روی ابرها سیر می‌کردند. چگونه است که هنگام بردها برابر تیم‌های مطرح جهان، ایران تیمی حرفهای و در سطح اول دنیاست اما بعد از هر شکستی تیمی تازه وارد، کم‌تجربه و... خواهد شد؟ به هر تقدیر، این مسابقات به پایان رسید و فرانسه درس بزرگی به همه داد. اینکه ثبات در روند نتیجه‌گیری شرط اصلی برای رسیدن به هدف نهایی خواهد بود. اینکه هرگز با چند برد نباید به آسمان پرواز کرد و اینکه با یک باخت همه چیز تمام‌شده نخواهد بود. البته درس بزرگ خروس‌ها برای والیبال ایران هم پایان دادن به روند حرکتی سینوسی است. المپیک هدف اصلی والیبال ایران است و حضور در آن رویایی دست‌یافتنی. اما اگر قرار است همچنان تفکرات تغییر نکند و روند گذشته ادامه پیدا کند باز هم باید منتظر ماند در آخرین لحظات با دستان خود بلیت المپیک را پس بفرستیم مگر اینکه یک بار برای همیشه به ثبات در نتیجه‌گیری برسیم.