
قطعنامهای که در شورای امنیت مطرح شده تمام رشتههای مذاکرات را پنبه میکند! مگر قرار نبود صرفا درباره مساله هستهای مذاکره شود؟ اینکه مسائل نظامی بویژه موشکیمان هم در این قطعنامه آمده و تا ۸ سال هم تحریم شدهایم که ربطی به مساله هستهای ندارد. نباید این قطعنامه پذیرفته شود. در صورتی که قطعنامهای که ظلم بودن آن کاملا مشخص است را بپذیریم پس این ۲ سال چه کاری در مذاکرات میشده است؟
الطافی
توافق حتی اگر به طور کامل از سوی آمریکا اجرا شود که- نمیشود- رابطهای بین ایران و آمریکا تا زمانی که این کشور آدم نشود ایجاد نمیشود. اصلا میشود مثلا با کشوری تعامل کنیم که داعش را به وجود آورده تا مملکت ما را به خطر بیندازد؟ میشود با آمریکایی خوب شد که همه تلاشش این است که نظام ما را سرنگون کند؟ میشود به شیطان خوشبین بود؟ چرا بعضی الکی دلخوش میشوند؟
صالح
قطعنامهای که سازمان ملل میخواهد درباره توافق هستهای صادر کند، درباره ایران نیست؛ کاملا علیه ایران است. وقتی این قطعنامه بسیار مضحک میگوید ایران در خرید و فروش تسلیحات نظامی کاملا محدود میشود؛ آن هم با وجود خطرات فراوانی که علیه کشور وجود دارد، بویژه 2 دستپرورده نامشروع و خونخوار آمریکا و انگلیس یعنی اسرائیل و داعش، آیا پذیرش چنین قطعنامه خندهداری از سوی ایران جایز است؟ دوستان دولت گفتند قطعنامههای ظالمانه را لغو میکنند نه اینکه آنها را اجرا کنند!
رحیمی