«جالب»
کس را توان مقابله با خویش نیست که نبیند دریا را و آسمان را و باران را و به گوش نگیرد قرآن را و موسیقی را و نیکو سخنان را... ناگزیر دیدنی‌ها اتفاق افتادنی است و شنیدنی‌ها شنودنی! و پس از دیدن و شنودن صاحب عمل را حسی ایجاد می‌گردد و می‌گوید: «جالب بود» آغاز مساله و مشکل همین جاست که آیا هر چیز «جالب»، موجد ارزش و اعتبار عقلی نیز هست؟ برای عموم اقشار جامعه جهانی هر امری که جلب توجه کند کافی و شافی است اما فضلا و صدور دانند که عموما «جالب‌ها» اصل نیستند بل اموری انتزاعی و اعتباری‌اند. ذوق جلب می شود اما اندیشه و عقل، تدبیر و تفکر می‌نماید بنابراین بسیاری از امور بی‌ارزش جالبند و بسیاری با ارزش‌ها جالب نیستند. مثل انبوهی از سروده‌ها، فیلم‌ها، موسیقی‌ها و تیپ‌ها که به ظاهر جالبند اما فاقد اعتبار و ارزشند. مثالی در زمانی بیاوریم، فی‌المثل برنامه «نود» در چشم و باور عموم اقشار جالب است که شایسته تحسین و تکریم است در جالب بودن. اما به دلایل عقل‌پسند ذیل این برنامه، 90درصد جالب و 10درصد حداکثر ارزشی و معتبر:
اول: آنچه اساس و رکن کار است «هیجان» کاذبی است که به هیچ نوع تفکر، فرهنگ و جامعه فرهنگی مرتبط نیست. چه بسیار که تیپ‌های نابهنجار و خام طمع مروج ضدفرهنگ نیز هستند.
دوم: عده قابل توجهی از مردم بی آنکه یک نکته از این برنامه برای راهکار زندگی اجتماعی، خانوادگی، علمی و تربیتی دریافت کنند تا پایان پای برنامه نشسته و سحرگاهان یا دیر به محل کار و درس و... می‌رسند یا در محل کار و هر مکان دیگری از فرط خستگی و بی‌خوابی چرت می‌زنند و عصبانی‌اند.
سوم: چشم‌های دوخته به تلویزیون هنگام پخش این برنامه فراوانند اما آیا هر برنامه‌ای پربیننده باشد دلیلی بر اصالت و ارزش محتوایی است؟ مسلما خیر! مردم سریال یوسف (ع) را که 40 برابر «نود» مخاطب و بیننده دارد حرفه‌ای دنبال می‌کنند و همین مقدار مخاطب یا کمی پایین‌تر افسانه جومونگ را نیز! آیا اعتبار این دو یکی است؟ برنامه «نود» نوعی پرکننده وقت خالی است نه پرکننده جای خالی در فکر، اندیشه، فرهنگ و ...بنابراین پرسش می‌شود که:
- بودن این برنامه چه بخشی از خواسته‌های ارزشی ما را تامین می‌کند که نبودنش بخواهد خلل ایجاد کند؟
نکته دیگر این است که ذات فوتبال و ایجاد جدل بین افراد و تهور همراه با گستاخی و نیم‌خامی مجری خواه‌ناخواه عام‌پسند است و اگر این مجری، برنامه‌هایی مثل بسکتبال و هندبال و... را مجری‌گری می‌کرد باز هم موفق بود؟
خاتمه کلام اینکه برنامه‌ای مثل «نود» می‌تواند جزو سرگرمی‌هایی قرار بگیرد که فقط قصد سرگرمی دارد نه بازدهی در مرتبه ارزشی، فکری و فرهنگی! مگر تغییراتی بنیادین اتفاق بیفتد لامحاله هر «جالب»، «خوب و ارزشمند» نخواهد بود.
هدیه ازدواج
چند روزی بود که پیرمرد به هدیه پنجاهمین سالگرد ازدواجشان فکر می‌کرد. نمی‌دانست برای همسرش چه تحفه‌ای ببرد که خوشحالش کند. انتخاب هدیه برای کسی در این سن و سال، کار آسانی نبود؛ نه بدن سالمی مانده بود، نه هوش و حواسی، نه دل و دماغی، نه پا و کمری و نه دندانی و همه اینها کار را سخت‌تر می‌کرد.بالاخره شب پنجاهمین سال رسید و پیرمرد، امیدوار که هدیه‌اش مورد پسند همسرش واقع شود و پیرزن سرمست از اینکه شوهرش بعد از گذشت 50 سال هنوز شب پیوندشان را به یاد دارد و خاطرش را می‌خواهد، از داشتن یک دست دندان مصنوعی نو و تازه در دهان، خوشحال بود.
محسن محمدی
شجريان كنار آرامگاه مولانا
كنسرت مي‌دهد
مدير برنامه محمدرضا شجريان از اجراي استاد آواز ايران در قونيه به دعوت نوه مولانا خبر داد.
محمدعلي رفيعي به فارس گفت: بنياد بين‌المللي مولانا به رياست «فاروق همدم چلبي» بيست و دومين نواده حضرت مولانا و رياست تمام برنامه‌هاي مولوي در جهان از محمدرضا شجريان به عنوان ميهمان مخصوص دعوت ويژه به عمل آورده است.
وي ادامه داد: اين دعوت توسط «فروزنده اربابي» تنها عضو ايراني بنياد در دفتر استاد شجريان به ايشان اعلام شد و استاد اين دعوت را قبول كردند. رفيعي بيان داشت: علاوه بر دعوت رسمي از استاد آواز ايران در اين ديدار از طرف بنياد مولانا يك جلد مثنوي شريف به دست‌خط «سلطان ولد» و «حسام‌الدين چلبي» كه در قونيه به چاپ رسيده به استاد تقديم شد. مدير برنامه‌هاي شجريان در خاتمه با اشاره به حضور گروه شهناز در هفته مولانا اظهار داشت: طبق برنامه‌ريزي‌هاي صورت گرفته استاد شجريان به همراه گروه شهناز، دو شب در هفته مولانا كه به مناسبت سالروز تولد اين شاعر برگزار مي‌شود، در قونيه روي صحنه خواهند رفت. «جالب»
«جالب»
کس را توان مقابله با خویش نیست که نبیند دریا را و آسمان را و باران را و به گوش نگیرد قرآن را و موسیقی را و نیکو سخنان را... ناگزیر دیدنی‌ها اتفاق افتادنی است و شنیدنی‌ها شنودنی! و پس از دیدن و شنودن صاحب عمل را حسی ایجاد می‌گردد و می‌گوید: «جالب بود» آغاز مساله و مشکل همین جاست که آیا هر چیز «جالب»، موجد ارزش و اعتبار عقلی نیز هست؟ برای عموم اقشار جامعه جهانی هر امری که جلب توجه کند کافی و شافی است اما فضلا و صدور دانند که عموما «جالب‌ها» اصل نیستند بل اموری انتزاعی و اعتباری‌اند. ذوق جلب می شود اما اندیشه و عقل، تدبیر و تفکر می‌نماید بنابراین بسیاری از امور بی‌ارزش جالبند و بسیاری با ارزش‌ها جالب نیستند. مثل انبوهی از سروده‌ها، فیلم‌ها، موسیقی‌ها و تیپ‌ها که به ظاهر جالبند اما فاقد اعتبار و ارزشند. مثالی در زمانی بیاوریم، فی‌المثل برنامه «نود» در چشم و باور عموم اقشار جالب است که شایسته تحسین و تکریم است در جالب بودن. اما به دلایل عقل‌پسند ذیل این برنامه، 90درصد جالب و 10درصد حداکثر ارزشی و معتبر:
اول: آنچه اساس و رکن کار است «هیجان» کاذبی است که به هیچ نوع تفکر، فرهنگ و جامعه فرهنگی مرتبط نیست. چه بسیار که تیپ‌های نابهنجار و خام طمع مروج ضدفرهنگ نیز هستند.
دوم: عده قابل توجهی از مردم بی آنکه یک نکته از این برنامه برای راهکار زندگی اجتماعی، خانوادگی، علمی و تربیتی دریافت کنند تا پایان پای برنامه نشسته و سحرگاهان یا دیر به محل کار و درس و... می‌رسند یا در محل کار و هر مکان دیگری از فرط خستگی و بی‌خوابی چرت می‌زنند و عصبانی‌اند.
سوم: چشم‌های دوخته به تلویزیون هنگام پخش این برنامه فراوانند اما آیا هر برنامه‌ای پربیننده باشد دلیلی بر اصالت و ارزش محتوایی است؟ مسلما خیر! مردم سریال یوسف (ع) را که 40 برابر «نود» مخاطب و بیننده دارد حرفه‌ای دنبال می‌کنند و همین مقدار مخاطب یا کمی پایین‌تر افسانه جومونگ را نیز! آیا اعتبار این دو یکی است؟ برنامه «نود» نوعی پرکننده وقت خالی است نه پرکننده جای خالی در فکر، اندیشه، فرهنگ و ...بنابراین پرسش می‌شود که:
- بودن این برنامه چه بخشی از خواسته‌های ارزشی ما را تامین می‌کند که نبودنش بخواهد خلل ایجاد کند؟
نکته دیگر این است که ذات فوتبال و ایجاد جدل بین افراد و تهور همراه با گستاخی و نیم‌خامی مجری خواه‌ناخواه عام‌پسند است و اگر این مجری، برنامه‌هایی مثل بسکتبال و هندبال و... را مجری‌گری می‌کرد باز هم موفق بود؟
خاتمه کلام اینکه برنامه‌ای مثل «نود» می‌تواند جزو سرگرمی‌هایی قرار بگیرد که فقط قصد سرگرمی دارد نه بازدهی در مرتبه ارزشی، فکری و فرهنگی! مگر تغییراتی بنیادین اتفاق بیفتد لامحاله هر «جالب»، «خوب و ارزشمند» نخواهد بود.
هدیه ازدواج
چند روزی بود که پیرمرد به هدیه پنجاهمین سالگرد ازدواجشان فکر می‌کرد. نمی‌دانست برای همسرش چه تحفه‌ای ببرد که خوشحالش کند. انتخاب هدیه برای کسی در این سن و سال، کار آسانی نبود؛ نه بدن سالمی مانده بود، نه هوش و حواسی، نه دل و دماغی، نه پا و کمری و نه دندانی و همه اینها کار را سخت‌تر می‌کرد.بالاخره شب پنجاهمین سال رسید و پیرمرد، امیدوار که هدیه‌اش مورد پسند همسرش واقع شود و پیرزن سرمست از اینکه شوهرش بعد از گذشت 50 سال هنوز شب پیوندشان را به یاد دارد و خاطرش را می‌خواهد، از داشتن یک دست دندان مصنوعی نو و تازه در دهان، خوشحال بود.
محسن محمدی
شجريان كنار آرامگاه مولانا
كنسرت مي‌دهد
مدير برنامه محمدرضا شجريان از اجراي استاد آواز ايران در قونيه به دعوت نوه مولانا خبر داد.
محمدعلي رفيعي به فارس گفت: بنياد بين‌المللي مولانا به رياست «فاروق همدم چلبي» بيست و دومين نواده حضرت مولانا و رياست تمام برنامه‌هاي مولوي در جهان از محمدرضا شجريان به عنوان ميهمان مخصوص دعوت ويژه به عمل آورده است.
وي ادامه داد: اين دعوت توسط «فروزنده اربابي» تنها عضو ايراني بنياد در دفتر استاد شجريان به ايشان اعلام شد و استاد اين دعوت را قبول كردند. رفيعي بيان داشت: علاوه بر دعوت رسمي از استاد آواز ايران در اين ديدار از طرف بنياد مولانا يك جلد مثنوي شريف به دست‌خط «سلطان ولد» و «حسام‌الدين چلبي» كه در قونيه به چاپ رسيده به استاد تقديم شد. مدير برنامه‌هاي شجريان در خاتمه با اشاره به حضور گروه شهناز در هفته مولانا اظهار داشت: طبق برنامه‌ريزي‌هاي صورت گرفته استاد شجريان به همراه گروه شهناز، دو شب در هفته مولانا كه به مناسبت سالروز تولد اين شاعر برگزار مي‌شود، در قونيه روي صحنه خواهند رفت. ارسال نظر
پربیننده