گروه سیاسی: روز گذشته سالن شهید بهشتی نهاد ریاستجمهوری، میزبان نشستی بود که در یک سوی آن رئیسجمهور و در سوی دیگر کارگران نمونه کشور قرار داشتند. «بیستمین همایش ملی کارگران نمونه کشور» بهانه دیدار مجدد محمود احمدینژاد با جامعه کارگری کشور بود. هرچند برخی سوءاستفادهها از تشکلهای کارگری بویژه سوءاستفادههای انتخاباتی که در انتخابات اخیر مجلس هشتم نمود عینی یافت و همچنین برخی تلاشها برای تداوم همین رویه در انتخابات آتی ریاستجمهوری هم اکنون نیز ادامه دارد اما اظهارات روز گذشته رئیسجمهور بیشتر به بیان جایگاه کارگران از منظر آموزههای اسلامی، نقش جامعه کارگری در توسعه کشور و نیز پیشنهادهایی برای مرتفع شدن برخی معضلات و موانع رشد کمی و کیفی زندگی کارگران اختصاص داشت.
دکتر محمود احمدینژاد که سخنان خود در جمع کارگران نمونه کشور را با «تبریک فرا رسیدن هفته کارگر» آغاز کرد، به بررسی «نگرش مکاتب مادی به تحولات جامعه» پرداخت و گفت: پس از فروپاشیدن نظام مارکسیسم، امروز مکتبهای مادی و نظام سرمایهداری نیز به بنبست رسیدهاند و تنها راه برپایی یک جامعه متعادل و حیات طیبه و سعادتمند، راه ملت ایران و پیگیری آرمانهای الهی است. رئیسجمهور اصالت نظام سرمایهداری را نیز اینگونه توضیح داد: در نظام سرمایهداری، سود و لذت حداکثری هدف انسان است و در چنین نگاهی؛ تبعیض، فریب، فقر و فاصله طبقاتی کاملاً طبیعی است و حاصل این نگاه مشکلاتی است که امروز در جهان وجود دارد. اساس برنامهریزی اقتصادی در این نظام، گسترش مصرف است و هر کس مصرف بیشتری داشته باشد از شأن اجتماعی بالاتری برخوردار است اما اگر ما همین را نیز ملاک قرار دهیم یعنی بنبست؛ چرا که نقطه پایانی برای مصرف وجود ندارد، در حالی که امکانات بالفعل عالم همواره محدود است.
احمدینژاد ادامه داد: اما در نگاه اسلامی آن چیزی که به انسان شأنیت میبخشد، تجلی ارزشهای انسانی در وجود هر فرد است، نه مصرف بیشتر. در این نظام تاکید شده مصرف باید به اندازه کفایت باشد و حتی در نوسانات اقتصادی نیز باید قناعت را مدنظر قرار داد اما بر تولید حداکثری و خدمت بیشتر به جامعه تأکید شده است. در این نگاه، آن کسی ارزشمندتر است که بیش از دیگران در خدمت تعالی جامعه و در واقع فداکار و ایثارگر باشد.
رئیسجمهور در ادامه «ساختن ایران و الهامبخشی» را 2 مأموریت بزرگ برهه کنونی در کشور دانست و تصریح کرد: به نظرم بهترین قشر جامعه برای انجام این دو مأموریت، کارگران عزیز هستند. کارگران از جمله قشرهای بسیار ارزشمند در جامعهاند چرا که بهترین انسانها کسانی هستند که نافع به حال جامعهاند. مثلاً کارگران در معدنها در دورترین نقاط، در سختترین شرایط کار و تلاش میکنند و زحمت میکشند برای اینکه ایران ساخته شود و چرخهای اقتصاد کشور به حرکت درآید. دیگر کارگرانی هم که در عرصه خودرو، تولید لوازم خانگی و دیگر عرصهها مشغول به کار هستند، ارزش افزوده تولید میکنند که بخش عمدهای از آن در خدمت پیشرفت جامعه است. احمدینژاد همچنین «سرعت پیشرفت امروز کشور را بالا دانست» اما در عین حال گفت: «این سخن به این معنا نیست که اشکال و نقصی وجود ندارد، ما هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله زیادی داریم و باید تلاش و کار زیادی انجام دهیم».
رئیسجمهور، جامعه کارگری را محور سازندگی کشور و «وفادارترین، دلسوزترین و سازندهترین قشر کشور» را «قشر کارگر» دانست و گفت: ما فعالیتها و تلاشهای کارگران را در عرصهها و دورههای مختلف تجربه کردهایم؛ چنان که در نوسانات شدید اقتصادی اجازه ندادند چرخه تولید، اقتصاد و سازندگی کشور دچار سکون شود. باید دست همه کارگران را ببوسیم و به نظر من تمام کارگران ما نمونه هستند. شاید کارگران نام و نشانی نداشته باشند اما در فرهنگ ما نام و نشان نیست که کرامت میبخشد، بلکه این مفید بودن است که به انسانها کرامت میبخشد.
طراحی خبیث 100 ساله
احمدینژاد در ادامه اظهارات خود با بیان اینکه در مسیر ارتقای کار و کارگری و تامین کارگران و رفع موانع و مشکلات آنها و ایجاد امنیت و آرامش در محیط کار، کارهایی انجام شده و کارهای فراوانی نیز باید انجام شود، گفت: باید درباره موضوع ارزش کار و کارگری، کار کرده و این ارزش را بیشتر در جامعه تبیین کنیم. بیش از 100 سال در کشور ما با یک طراحی خبیث، ارزش کار را پایین آوردند و با منکوب کردن کارگران، تلاش کردند ارزشهای نظام سرمایهداری را ترویج دهند، ما حالا باید کار کنیم که جایگاه واقعی کار و کارگران را برای جامعه و نسلهای جامعه تبیین کنیم تا این جایگاه به خوبی شناخته شود.
رئیسجمهور به موضوع حقوق کارگری و قانون کار نیز اشاره کرد و افزود: با قانون کار همیشه سیاسی برخورد شده است، در حالی که باید حقوقی برخورد شود. ما باید به نحوی حرکت کنیم که نفس کار اعتلا پیدا کند و شأن و حقوق کارگر نیز حفظ و انگیزههای لازم برای کارآفرینی ایجاد شود.
وی افراط و تفریط را در هر بخشی مضر دانست و تصریح کرد: برخی تصمیمها گرفته شد که ظاهر آن به نفع کارگران بود ولی بعد از 15 ـ 10 سال، طراحان آن فهمیدند به ضرر جامعه کارگری بوده است؛ ما باید به سمتی برویم که قریب به اتفاق کارگران ما، کارگران دائمی باشند.
احمدینژاد ادامه داد: اولین شرط لازم برای خلاقیت، ابتکار و پیگیری کار، آرامش روانی کارگر است چرا که اگر این آرامش نباشد، این نگرانی در کار و حتی خانواده کارگر تاثیر میگذارد.
برخورد سیاسی با قانون کار
رئیسجمهور همچنین با بیان اینکه در نگاه سرمایهداری، کارگر ابزار کار است ولی در اندیشه اسلامی، کارگر انسان مولد، مفید و دارای جایگاه برجستهای است، گفت: او یار کارفرماست و نه یک ابزار کار. در نگاه اسلامی، آن کارفرمایی ارزشمند است که خود در خدمت کارگران باشد و کارگر و کارفرما در واقع اجزای یک سیستم هستند و هیچ برتریای بر یکدیگر ندارند. آنها شریک یکدیگر در پیشبرد کشور در عرصه تولید و سازندگی هستند. وی تصریح کرد: امیدوارم قانون کار از این فضای سیاسی بیرون بیاید و برخی بندهای آن درست شود که آرامش و امنیت روانی برای کارگران ایجاد شود تا هم کارگر، کار خود را به خوبی انجام دهد و هم کارفرما و کل روند به سود کشور باشد. احمدینژاد به تصویب سقف معافیت مالیاتی کارگران هم اشاره کرد و اظهار داشت:در جلسه دولت مصوب شد کارگرانی که تا 416 هزار تومان در ماه حقوق دریافت میکنند، مثل کارمندان از پرداخت مالیات معاف شوند. رئیسجمهور درباره سخنان یکی از کارگران که خواهان ارائه سهام عدالت و سهام ترجیحی به کارگران شد، گفت: ما موافق این کار هستیم، گرچه فکر میکنم بسیاری از کارگران سهام عدالت گرفته باشند و باید تلاش کرد آنهایی که نگرفتهاند نیز از این سهام برخوردار شوند.
وی درباره حقوق بازنشستگان افزود: امیدوارم بزودی حقوق بازنشستگان کارگری نیز مانند حقوق بازنشستگان کشوری و لشکری شود و به حداقل 400 هزار تومان برسد. دکتر احمدینژاد در بخش پایانی سخنانش، خود را «خادم کارگران» دانست و خاطرنشان کرد: باید عزمها را جزم کنیم، دستها را به هم بدهیم تا موانع و مشکلات را برطرف کنیم و به این شکل، ایران عزیز را بسازیم و به عنوان الگو به جامعه بشری معرفی کنیم. پیش از سخنان رئیسجمهور، محمد جهرمی وزیر کار و 2 نفر از کارگران نمونه، در سخنانی، دیدگاههای خود را مطرح کردند. موافقت دولت با ارائه سهام عدالت به همه کارگران
گروه سیاسی: روز گذشته سالن شهید بهشتی نهاد ریاستجمهوری، میزبان نشستی بود که در یک سوی آن رئیسجمهور و در سوی دیگر کارگران نمونه کشور قرار داشتند. «بیستمین همایش ملی کارگران نمونه کشور» بهانه دیدار مجدد محمود احمدینژاد با جامعه کارگری کشور بود. هرچند برخی سوءاستفادهها از تشکلهای کارگری بویژه سوءاستفادههای انتخاباتی که در انتخابات اخیر مجلس هشتم نمود عینی یافت و همچنین برخی تلاشها برای تداوم همین رویه در انتخابات آتی ریاستجمهوری هم اکنون نیز ادامه دارد اما اظهارات روز گذشته رئیسجمهور بیشتر به بیان جایگاه کارگران از منظر آموزههای اسلامی، نقش جامعه کارگری در توسعه کشور و نیز پیشنهادهایی برای مرتفع شدن برخی معضلات و موانع رشد کمی و کیفی زندگی کارگران اختصاص داشت.
دکتر محمود احمدینژاد که سخنان خود در جمع کارگران نمونه کشور را با «تبریک فرا رسیدن هفته کارگر» آغاز کرد، به بررسی «نگرش مکاتب مادی به تحولات جامعه» پرداخت و گفت: پس از فروپاشیدن نظام مارکسیسم، امروز مکتبهای مادی و نظام سرمایهداری نیز به بنبست رسیدهاند و تنها راه برپایی یک جامعه متعادل و حیات طیبه و سعادتمند، راه ملت ایران و پیگیری آرمانهای الهی است. رئیسجمهور اصالت نظام سرمایهداری را نیز اینگونه توضیح داد: در نظام سرمایهداری، سود و لذت حداکثری هدف انسان است و در چنین نگاهی؛ تبعیض، فریب، فقر و فاصله طبقاتی کاملاً طبیعی است و حاصل این نگاه مشکلاتی است که امروز در جهان وجود دارد. اساس برنامهریزی اقتصادی در این نظام، گسترش مصرف است و هر کس مصرف بیشتری داشته باشد از شأن اجتماعی بالاتری برخوردار است اما اگر ما همین را نیز ملاک قرار دهیم یعنی بنبست؛ چرا که نقطه پایانی برای مصرف وجود ندارد، در حالی که امکانات بالفعل عالم همواره محدود است.
احمدینژاد ادامه داد: اما در نگاه اسلامی آن چیزی که به انسان شأنیت میبخشد، تجلی ارزشهای انسانی در وجود هر فرد است، نه مصرف بیشتر. در این نظام تاکید شده مصرف باید به اندازه کفایت باشد و حتی در نوسانات اقتصادی نیز باید قناعت را مدنظر قرار داد اما بر تولید حداکثری و خدمت بیشتر به جامعه تأکید شده است. در این نگاه، آن کسی ارزشمندتر است که بیش از دیگران در خدمت تعالی جامعه و در واقع فداکار و ایثارگر باشد.
رئیسجمهور در ادامه «ساختن ایران و الهامبخشی» را 2 مأموریت بزرگ برهه کنونی در کشور دانست و تصریح کرد: به نظرم بهترین قشر جامعه برای انجام این دو مأموریت، کارگران عزیز هستند. کارگران از جمله قشرهای بسیار ارزشمند در جامعهاند چرا که بهترین انسانها کسانی هستند که نافع به حال جامعهاند. مثلاً کارگران در معدنها در دورترین نقاط، در سختترین شرایط کار و تلاش میکنند و زحمت میکشند برای اینکه ایران ساخته شود و چرخهای اقتصاد کشور به حرکت درآید. دیگر کارگرانی هم که در عرصه خودرو، تولید لوازم خانگی و دیگر عرصهها مشغول به کار هستند، ارزش افزوده تولید میکنند که بخش عمدهای از آن در خدمت پیشرفت جامعه است. احمدینژاد همچنین «سرعت پیشرفت امروز کشور را بالا دانست» اما در عین حال گفت: «این سخن به این معنا نیست که اشکال و نقصی وجود ندارد، ما هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله زیادی داریم و باید تلاش و کار زیادی انجام دهیم».
رئیسجمهور، جامعه کارگری را محور سازندگی کشور و «وفادارترین، دلسوزترین و سازندهترین قشر کشور» را «قشر کارگر» دانست و گفت: ما فعالیتها و تلاشهای کارگران را در عرصهها و دورههای مختلف تجربه کردهایم؛ چنان که در نوسانات شدید اقتصادی اجازه ندادند چرخه تولید، اقتصاد و سازندگی کشور دچار سکون شود. باید دست همه کارگران را ببوسیم و به نظر من تمام کارگران ما نمونه هستند. شاید کارگران نام و نشانی نداشته باشند اما در فرهنگ ما نام و نشان نیست که کرامت میبخشد، بلکه این مفید بودن است که به انسانها کرامت میبخشد.
طراحی خبیث 100 ساله
احمدینژاد در ادامه اظهارات خود با بیان اینکه در مسیر ارتقای کار و کارگری و تامین کارگران و رفع موانع و مشکلات آنها و ایجاد امنیت و آرامش در محیط کار، کارهایی انجام شده و کارهای فراوانی نیز باید انجام شود، گفت: باید درباره موضوع ارزش کار و کارگری، کار کرده و این ارزش را بیشتر در جامعه تبیین کنیم. بیش از 100 سال در کشور ما با یک طراحی خبیث، ارزش کار را پایین آوردند و با منکوب کردن کارگران، تلاش کردند ارزشهای نظام سرمایهداری را ترویج دهند، ما حالا باید کار کنیم که جایگاه واقعی کار و کارگران را برای جامعه و نسلهای جامعه تبیین کنیم تا این جایگاه به خوبی شناخته شود.
رئیسجمهور به موضوع حقوق کارگری و قانون کار نیز اشاره کرد و افزود: با قانون کار همیشه سیاسی برخورد شده است، در حالی که باید حقوقی برخورد شود. ما باید به نحوی حرکت کنیم که نفس کار اعتلا پیدا کند و شأن و حقوق کارگر نیز حفظ و انگیزههای لازم برای کارآفرینی ایجاد شود.
وی افراط و تفریط را در هر بخشی مضر دانست و تصریح کرد: برخی تصمیمها گرفته شد که ظاهر آن به نفع کارگران بود ولی بعد از 15 ـ 10 سال، طراحان آن فهمیدند به ضرر جامعه کارگری بوده است؛ ما باید به سمتی برویم که قریب به اتفاق کارگران ما، کارگران دائمی باشند.
احمدینژاد ادامه داد: اولین شرط لازم برای خلاقیت، ابتکار و پیگیری کار، آرامش روانی کارگر است چرا که اگر این آرامش نباشد، این نگرانی در کار و حتی خانواده کارگر تاثیر میگذارد.
برخورد سیاسی با قانون کار
رئیسجمهور همچنین با بیان اینکه در نگاه سرمایهداری، کارگر ابزار کار است ولی در اندیشه اسلامی، کارگر انسان مولد، مفید و دارای جایگاه برجستهای است، گفت: او یار کارفرماست و نه یک ابزار کار. در نگاه اسلامی، آن کارفرمایی ارزشمند است که خود در خدمت کارگران باشد و کارگر و کارفرما در واقع اجزای یک سیستم هستند و هیچ برتریای بر یکدیگر ندارند. آنها شریک یکدیگر در پیشبرد کشور در عرصه تولید و سازندگی هستند. وی تصریح کرد: امیدوارم قانون کار از این فضای سیاسی بیرون بیاید و برخی بندهای آن درست شود که آرامش و امنیت روانی برای کارگران ایجاد شود تا هم کارگر، کار خود را به خوبی انجام دهد و هم کارفرما و کل روند به سود کشور باشد. احمدینژاد به تصویب سقف معافیت مالیاتی کارگران هم اشاره کرد و اظهار داشت:در جلسه دولت مصوب شد کارگرانی که تا 416 هزار تومان در ماه حقوق دریافت میکنند، مثل کارمندان از پرداخت مالیات معاف شوند. رئیسجمهور درباره سخنان یکی از کارگران که خواهان ارائه سهام عدالت و سهام ترجیحی به کارگران شد، گفت: ما موافق این کار هستیم، گرچه فکر میکنم بسیاری از کارگران سهام عدالت گرفته باشند و باید تلاش کرد آنهایی که نگرفتهاند نیز از این سهام برخوردار شوند.
وی درباره حقوق بازنشستگان افزود: امیدوارم بزودی حقوق بازنشستگان کارگری نیز مانند حقوق بازنشستگان کشوری و لشکری شود و به حداقل 400 هزار تومان برسد. دکتر احمدینژاد در بخش پایانی سخنانش، خود را «خادم کارگران» دانست و خاطرنشان کرد: باید عزمها را جزم کنیم، دستها را به هم بدهیم تا موانع و مشکلات را برطرف کنیم و به این شکل، ایران عزیز را بسازیم و به عنوان الگو به جامعه بشری معرفی کنیم. پیش از سخنان رئیسجمهور، محمد جهرمی وزیر کار و 2 نفر از کارگران نمونه، در سخنانی، دیدگاههای خود را مطرح کردند. ارسال نظر
پربیننده