محمدرضا مهدی‌زاده
شاید اگر انفجارهای اخیر عراق در سال 2006 یا 2007 رخ می‌داد اصلا تعجب نمی‌کردیم و این انفجارها را جزئی از زندگی مردم عراق تلقی می‌کردیم. در آن سال‌ها روزانه نزدیک به 40 نفر در جریان انفجارهای متعدد در بغداد، اربیل، دیاله، بصره و... جان خود را از دست می‌دادند اما در حال حاضر شرایط کاملا متفاوت است. به گفته خود آمریکایی‌ها امنیت در عراق به شکلی محسوس بهبود پیدا کرده و کمتر روزی در عراق شاهد عملیات انتحاری هستیم و اگر این دست عملیات‌ها به وقوع بپیوندد نیز معمولا تلفات چندانی بر جای نمی‌گذارد. از این رو شهادت بیش از 80 زائر ایرانی در انفجارهای اخیر عراق تا حد زیادی سوال‌برانگیز است و تأمل درباره این رخداد از توطئه جدید کشورهای غربی و عربی علیه جمهوری اسلامی خبر می‌دهد. در وهله اول به نظر می‌رسد عاملان این حادثه روابط حسنه دولت ایران و دولت شیعی نوری المالکی را هدف قرار داده بودند. در حال حاضر دولت شیعی مالکی از روابط بسیار نزدیکی با ایران برخوردار است و تهران همواره در بدترین شرایط از دولت وی پشتیبانی کرده است. حتی در موقعیتی که ناآرامی‌ها در عراق اوج گرفته بود و کشورهای عربی دولت مالکی را به عجز در مقابل تروریست‌ها و ناتوانی در برقراری امنیت محکوم می‌کردند، جمهوری اسلامی با تمامی توان از دولت وی حمایت کرد و حتی تمامی تلاش خود را برای بهبود اوضاع امنیتی این کشور به کار بست و برای نیل به این هدف از هیچ اقدامی فروگذاری نکرد. مطابق این سناریو، عاملان فارغ از اینکه چه کسانی بوده‌اند، روابط تهران و بغداد را نشانه گرفته‌اند.
سناریوی دیگری وجود دارد که معتقد به نقش داشتن ایالات متحده در اینگونه حملات است. تحلیلگرانی که این رویکرد را دنبال می‌کنند، بر این باورند که هر چند اوباما از تغییر سخن می‌گوید و همواره مدعی ایجاد تحولی اساسی در سیاست خارجی ایالات متحده بوده است، اما عملا این تغییر به وجود نیامده و آمریکا با نگاهی کاملا رئالیستی به دنبال تأمین منافع خود در سطح جهان است. از این رو با وجود آنکه ایالات متحده باید مطابق توافقنامه امنیتی تا سال 2011 از عراق خارج شود، کاخ سفید تلاش دارد برای مدت بیشتری در عراق حضور داشته باشد تا بتواند با استمرار حضور خود در یکی از ژئوپولتیک‌ترین مناطق جهان، منافع خود را دنبال کند. از این رو آمریکا می‌کوشد با ناامن جلوه دادن عراق و برنامه‌ریزی این دست عملیات‌های تروریستی، شرایط این کشور را ناامن و دولت بومی را ناتوان از ایجاد امنیت نشان دهد به نحوی که مردم و مسؤولان عراقی نهایتا به این نتیجه برسند که برای حفظ امنیت در کشور نیازمند حضور درازمدت ایالات متحده هستند. به واقع طراحان حمله آمریکا به عراق که برخی از آنها در دولت اوباما هم صاحب مناصب کلیدی هستند، همان ابتدا به ایجاد پایگاهی دائمی در این کشور برای آمریکا و دنبال کردن اهداف استعماری واشنگتن در منطقه از این طریق فکر می‌کردند. تحقق این اهداف با خروج کامل نظامیان آمریکایی از عراق منافات دارد و هر طور شده باید بخش قابل توجهی از نظامیان در این کشور باقی بمانند زیرا فقط با قدرت نظامی است که آمریکا می‌تواند در عراق بماند و اهداف خود را دنبال کند.
از سوی دیگر هدف قرار دادن شیعیان و اماکن مقدس آنها در عراق نشان از هدف شوم دیگری دارد که طراحان این عملیات دنبال می‌کردند. عاملان این دست عملیات‌ها تلاش دارند که میان شیعیان و اهل تسنن عراق تفرقه ایجاد کنند تا کشور را چند پاره و دولت مرکزی را تضعیف کنند. در حال حاضر برخی از کارشناسان معتقدند عربستان سعودی و سلفی‌هایی که برای انجام این دست عملیات‌های انتحاری از این کشور وارد عراق می‌شوند، به دنبال تضعیف دولت مرکزی عراق هستند چرا که افراطیونی که در صدر حکومت سعودی نشسته‌اند، حضور دولتی شیعی را در رأس هرم قدرت عراق برنمی‌تابند، لذا تلاش‌های خستگی‌ناپذیری برای ایجاد تفرقه میان گروه‌ها و قومیت‌های مختلف عراقی انجام می‌دهند. طرح تجزیه عراق طرحی است که توسط رژیم صهیونیستی هم پیگیری می‌شود. بی‌تردید حضور دولتی قدرتمند و شیعی در عراق به ضرر رژیم صهیونیستی است. بویژه که احساسات ضدصهیونیستی نیز در این کشور در اوج خود قرار دارد. از این رو چند پاره شدن عراق و تبدیل شدن آن به ایالت‌هایی کوچک می‌تواند این پتانسیل ضدصهیونیستی را تا حد زیادی کاهش دهد.
از سوی دیگر اعراب که به واسطه ماجرای غزه و جنگ 22 روزه در دل‌هایشان از ایران کینه بدریه و حنینیه دارند، با استفاده از این فرصت تلاش کردند افکار عمومی داخل ایران را تحت تأثیر قرار دهند. در زمان جنگ 22 روزه موضع‌گیری‌های ضدصهیونیستی ایران و انتقاد تهران از سکوت کشورهای عربی، اعراب را از مصر و عربستان گرفته تا اردن، مراکش و امارات علیه جمهوری اسلامی بسیج کرد و آنها تمام مدت کوشیده‌اند به جای ایجاد تغییر در رفتار منافقانه خود در قبال مسأله فلسطین، فضای تبلیغاتی مسمومی علیه جمهوری اسلامی به وجود آورند. در حال حاضر این کشورها در جنگ اخیر رژیم صهیونیستی علیه غزه زیر فشار افکار عمومی قرار گرفته و در واقع تلاش دارند با این دست اقدامات ناجوانمردانه از جمهوری اسلامی انتقام بگیرند.
احتمال دست داشتن مصر نیز در این حمله وجود دارد. دو سال پیش که حسنی مبارک در سخنانی شیعیان را خیانتکار و سرسپرده به کشورشان خوانده بود، برخی از افراطیون که به‌خاطر ادعاهای مبارک تحریک شده بودند به یک کامیون متعلق به تجار شیعی که کالا از ایران وارد عراق می‌کرد، حمله کردند. این حمله پس از آن صورت گرفت که گروههای شیعی و مردمی در عراق در واکنش به اظهارات حسنی مبارک علیه شیعیان جهان و کشور عراق ورود کالاهای مصری به بصره را تحریم کرده بودند بویژه آنکه مصر با گروههای مسلح عراق بویژه «جبهه جهاد و تغییر» مرتبط با حارث الضاری در ارتباط است که از گروههای افراطی و ضدشیعی محسوب می‌شوند، لذا به هیچ‌وجه بعید نیست که مبارک عراق و زوار ایرانی را برای تسویه حساب در نظر گرفته باشد.
بی‌شک انفجارهای اخیر عراق و شهادت زوار ایرانی محصول مشترک مثلث عربی، آمریکایی و اسرائیلی بوده است که اهدافی ضد جمهوری اسلامی و علیه دولت شیعی مالکی را دنبال می‌کنند و می‌کوشند سلطه نامشروع خود را بر کل منطقه تحمیل کنند. محصول مشترک مثلث عربی، اسرائیلی و آمریکایی
محمدرضا مهدی‌زاده
شاید اگر انفجارهای اخیر عراق در سال 2006 یا 2007 رخ می‌داد اصلا تعجب نمی‌کردیم و این انفجارها را جزئی از زندگی مردم عراق تلقی می‌کردیم. در آن سال‌ها روزانه نزدیک به 40 نفر در جریان انفجارهای متعدد در بغداد، اربیل، دیاله، بصره و... جان خود را از دست می‌دادند اما در حال حاضر شرایط کاملا متفاوت است. به گفته خود آمریکایی‌ها امنیت در عراق به شکلی محسوس بهبود پیدا کرده و کمتر روزی در عراق شاهد عملیات انتحاری هستیم و اگر این دست عملیات‌ها به وقوع بپیوندد نیز معمولا تلفات چندانی بر جای نمی‌گذارد. از این رو شهادت بیش از 80 زائر ایرانی در انفجارهای اخیر عراق تا حد زیادی سوال‌برانگیز است و تأمل درباره این رخداد از توطئه جدید کشورهای غربی و عربی علیه جمهوری اسلامی خبر می‌دهد. در وهله اول به نظر می‌رسد عاملان این حادثه روابط حسنه دولت ایران و دولت شیعی نوری المالکی را هدف قرار داده بودند. در حال حاضر دولت شیعی مالکی از روابط بسیار نزدیکی با ایران برخوردار است و تهران همواره در بدترین شرایط از دولت وی پشتیبانی کرده است. حتی در موقعیتی که ناآرامی‌ها در عراق اوج گرفته بود و کشورهای عربی دولت مالکی را به عجز در مقابل تروریست‌ها و ناتوانی در برقراری امنیت محکوم می‌کردند، جمهوری اسلامی با تمامی توان از دولت وی حمایت کرد و حتی تمامی تلاش خود را برای بهبود اوضاع امنیتی این کشور به کار بست و برای نیل به این هدف از هیچ اقدامی فروگذاری نکرد. مطابق این سناریو، عاملان فارغ از اینکه چه کسانی بوده‌اند، روابط تهران و بغداد را نشانه گرفته‌اند.
سناریوی دیگری وجود دارد که معتقد به نقش داشتن ایالات متحده در اینگونه حملات است. تحلیلگرانی که این رویکرد را دنبال می‌کنند، بر این باورند که هر چند اوباما از تغییر سخن می‌گوید و همواره مدعی ایجاد تحولی اساسی در سیاست خارجی ایالات متحده بوده است، اما عملا این تغییر به وجود نیامده و آمریکا با نگاهی کاملا رئالیستی به دنبال تأمین منافع خود در سطح جهان است. از این رو با وجود آنکه ایالات متحده باید مطابق توافقنامه امنیتی تا سال 2011 از عراق خارج شود، کاخ سفید تلاش دارد برای مدت بیشتری در عراق حضور داشته باشد تا بتواند با استمرار حضور خود در یکی از ژئوپولتیک‌ترین مناطق جهان، منافع خود را دنبال کند. از این رو آمریکا می‌کوشد با ناامن جلوه دادن عراق و برنامه‌ریزی این دست عملیات‌های تروریستی، شرایط این کشور را ناامن و دولت بومی را ناتوان از ایجاد امنیت نشان دهد به نحوی که مردم و مسؤولان عراقی نهایتا به این نتیجه برسند که برای حفظ امنیت در کشور نیازمند حضور درازمدت ایالات متحده هستند. به واقع طراحان حمله آمریکا به عراق که برخی از آنها در دولت اوباما هم صاحب مناصب کلیدی هستند، همان ابتدا به ایجاد پایگاهی دائمی در این کشور برای آمریکا و دنبال کردن اهداف استعماری واشنگتن در منطقه از این طریق فکر می‌کردند. تحقق این اهداف با خروج کامل نظامیان آمریکایی از عراق منافات دارد و هر طور شده باید بخش قابل توجهی از نظامیان در این کشور باقی بمانند زیرا فقط با قدرت نظامی است که آمریکا می‌تواند در عراق بماند و اهداف خود را دنبال کند.
از سوی دیگر هدف قرار دادن شیعیان و اماکن مقدس آنها در عراق نشان از هدف شوم دیگری دارد که طراحان این عملیات دنبال می‌کردند. عاملان این دست عملیات‌ها تلاش دارند که میان شیعیان و اهل تسنن عراق تفرقه ایجاد کنند تا کشور را چند پاره و دولت مرکزی را تضعیف کنند. در حال حاضر برخی از کارشناسان معتقدند عربستان سعودی و سلفی‌هایی که برای انجام این دست عملیات‌های انتحاری از این کشور وارد عراق می‌شوند، به دنبال تضعیف دولت مرکزی عراق هستند چرا که افراطیونی که در صدر حکومت سعودی نشسته‌اند، حضور دولتی شیعی را در رأس هرم قدرت عراق برنمی‌تابند، لذا تلاش‌های خستگی‌ناپذیری برای ایجاد تفرقه میان گروه‌ها و قومیت‌های مختلف عراقی انجام می‌دهند. طرح تجزیه عراق طرحی است که توسط رژیم صهیونیستی هم پیگیری می‌شود. بی‌تردید حضور دولتی قدرتمند و شیعی در عراق به ضرر رژیم صهیونیستی است. بویژه که احساسات ضدصهیونیستی نیز در این کشور در اوج خود قرار دارد. از این رو چند پاره شدن عراق و تبدیل شدن آن به ایالت‌هایی کوچک می‌تواند این پتانسیل ضدصهیونیستی را تا حد زیادی کاهش دهد.
از سوی دیگر اعراب که به واسطه ماجرای غزه و جنگ 22 روزه در دل‌هایشان از ایران کینه بدریه و حنینیه دارند، با استفاده از این فرصت تلاش کردند افکار عمومی داخل ایران را تحت تأثیر قرار دهند. در زمان جنگ 22 روزه موضع‌گیری‌های ضدصهیونیستی ایران و انتقاد تهران از سکوت کشورهای عربی، اعراب را از مصر و عربستان گرفته تا اردن، مراکش و امارات علیه جمهوری اسلامی بسیج کرد و آنها تمام مدت کوشیده‌اند به جای ایجاد تغییر در رفتار منافقانه خود در قبال مسأله فلسطین، فضای تبلیغاتی مسمومی علیه جمهوری اسلامی به وجود آورند. در حال حاضر این کشورها در جنگ اخیر رژیم صهیونیستی علیه غزه زیر فشار افکار عمومی قرار گرفته و در واقع تلاش دارند با این دست اقدامات ناجوانمردانه از جمهوری اسلامی انتقام بگیرند.
احتمال دست داشتن مصر نیز در این حمله وجود دارد. دو سال پیش که حسنی مبارک در سخنانی شیعیان را خیانتکار و سرسپرده به کشورشان خوانده بود، برخی از افراطیون که به‌خاطر ادعاهای مبارک تحریک شده بودند به یک کامیون متعلق به تجار شیعی که کالا از ایران وارد عراق می‌کرد، حمله کردند. این حمله پس از آن صورت گرفت که گروههای شیعی و مردمی در عراق در واکنش به اظهارات حسنی مبارک علیه شیعیان جهان و کشور عراق ورود کالاهای مصری به بصره را تحریم کرده بودند بویژه آنکه مصر با گروههای مسلح عراق بویژه «جبهه جهاد و تغییر» مرتبط با حارث الضاری در ارتباط است که از گروههای افراطی و ضدشیعی محسوب می‌شوند، لذا به هیچ‌وجه بعید نیست که مبارک عراق و زوار ایرانی را برای تسویه حساب در نظر گرفته باشد.
بی‌شک انفجارهای اخیر عراق و شهادت زوار ایرانی محصول مشترک مثلث عربی، آمریکایی و اسرائیلی بوده است که اهدافی ضد جمهوری اسلامی و علیه دولت شیعی مالکی را دنبال می‌کنند و می‌کوشند سلطه نامشروع خود را بر کل منطقه تحمیل کنند. ارسال نظر
پربیننده