ریحانه سازور: 7 سالگی فرزندان همزمان است با نگرانی‌هایی که یکی پس از دیگری بر قلب پدر و مادرها سایه می‌افکند، نگرانی‌هایی از این جنس که کدام محیط آموزشی برای فرزندانشان مناسب‌ترند؟ آیا توان پرداخت شهریه آن را خواهند داشت؟ اینجاست که ماراتن نفسگیر یافتن مدرسه با همکاری تمام اعضای خانواده و وابستگان شروع می‌شود. همه بسیج می‌شوند تا بهترین مکانی را که می‌توان با خیال آسوده کودک را به آنجا سپرد، بیابند.به طور معمول در این زمان مدرسه را از چند نظر مورد بررسی قرار می‌دهند، اول محیط و فضای فکری آن، دوم کیفیت آموزش و سوم مطابقت دادن هزینه‌ها با امکاناتی که ارائه می‌شود. اما در این میان مدارس غیرانتفاعی و غیردولتی سردمدار زیاده‌خواهی در این زمینه هستند و با توجه به اینکه طبق آمار رسمی در 2 دهه گذشته کارنامه غیرقابل قبولی در حیطه کاری خود داشته‌اند باید عملکرد آنها را مورد بررسی قرار داد. تطابق نداشتن میزان شهریه‌ها با امکانات تحصیلی نیز یکی از مواردی است که در این امر تا حد زیادی دخیل بوده است و حتی مشاهده شده که برخی مدارس در لیست شهریه خود در کنار هزینه 3میلیون تومانی اصلی برای مقطع دبستان، 11 میلیون تومان هزینه‌های جانبی برای آنها در نظر گرفته‌اند که در نوع خود بسیار عجیب به نظر می‌رسد. در این راستا چندی پیش سازمان تعزیرات حکومتی درصدد نظارت و سرکشی به هزینه‌های دریافتی این مدارس برآمد. اما این اتفاق واکنش سازمان مدارس غیردولتی را در پی داشت که جوابیه آنها به این شرح بود: مبنای شهریه مدارس غیردولتی مسائل آموزشی است و الزامی به ارائه گزارش به تعزیرات نداریم. اما سازمان تعزیرات هم بیکار ننشست و در جوابیه‌ای اینگونه اعلام کرد که براساس قانون هیچ ممنوعیتی برای نظارت بر مدارس غیردولتی وجود نخواهد داشت. حال سوال اینجاست که اگر مدارس غیردولتی به عملکرد خود در زمینه شهریه‌ها اعتماد دارند پس چرا در مقابل این حرکت سازمان تعزیرات گارد گرفته و واکنش نشان داده‌اند؟ چرا نباید برای شفاف‌سازی این موضوع مهم همکاری صورت گیرد تا اعتماد و اطمینان افکار عمومی نیز جلب شود و پرسش‌های مبهمی که در این زمینه وجود دارد از بین برود؟ و در اصطلاح آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است؟ موافقان خصوصی‌سازی آموزش‌وپرورش در تمام دنیا بر این عقیده‌اند که کیفیت آموزش اصلی‌ترین دلیل برای این مقوله است. براین اساس اگر ما با این دیدگاه سیستم آموزشی خود را به چالش بکشیم چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا ما در جایگاهی که باید باشیم قرار داریم؟ آیا هزینه‌های سرسام‌آوری که از والدین دانش‌آموزان برای تحصیل دریافت می‌شود در راستای کیفیت آموزش صرف می‌شود؟ با توجه به اینکه در دنیای امروزی، نظام آموزشی یکی از ارکان مهم به شمار می‌آید، ارتقای جایگاه آموزش و پرورش در نظام‌های اجتماعی، یک الزام محسوب می‌شود و اگر نخواهیم برای سوال‌های بالا پاسخ کامل و جامعی بیابیم و روند فعلی را ادامه دهیم بی‌شک نسل آینده ایران‌زمین رو به زوال خواهد رفت.