مهدی طاهرخانی: با یک بازی نمی‌شود درباره آینده یک تیم، قضاوت صحیحی انجام داد اما آنچه پرسپولیس مقابل پدیده نشان داد نگران‌کننده بود و سوال اصلی این است؛ چه کسی طراح این تیم است؟ هواداران پرسپولیس نزدیک به 8 سال است قهرمانی در لیگ برتر را تجربه نکرده‌اند و برای شکستن این طلسم تا چه حد می‌شود به تیم برانکو دلخوش بود؟ بازی اول این تیم در لیگ پانزدهم همه را نگران کرد. کاسه صبر هواداران پرسپولیس خیلی سال است که لبریز شده و از این رو هیچکس به کمتر از قهرمانی رضایت نمی‌دهد اما آیا این تیم، پتانسیل کافی و لازم را برای کسب این عنوان دارد؟ بازی با پدیده نخستین بازی برانکو پس از انجام تمرینات فشرده بدنسازی بود از این رو نمی‌شود قضاوت درستی درباره کیفیت آنها انجام داد. از این رو وقتی در نیمه دوم و در 20 دقیقه پایانی، آنها نتوانستند برای زدن گل پیروزی، دست به حملات پردامنه بزنند می‌شد سنگینی بدن‌ها و عدم هماهنگی بازیکنان جدید و قدیمی را دلیل موجهی برای آن دانست. اما آنچه هواداران این تیم را نگران کرد و قطعا باز شدن بدن‌ها هم هیچ ربطی به درست شدن آن ندارد، پست بازیساز است. جایی که فصل قبل محمد نوری و گابریل پس از مدت‌ها یک زوج طلایی را تشکیل دادند و پرسپولیس با وجود همه کمبودها به واسطه این زوج در میانه میدان، بازی‌های قابل قبولی را دست‌کم در آسیا ارائه داد. اما برانکو از همان بدو ورود از بازی گابریل خوشش نیامد و مشخص بود این هافبک برزیلی هیچ جایی در ترکیب فصل بعد پرسپولیس ندارد. در آن سو محمد نوری هم از خیلی وقت پیش به مدیربرنامه‌هایش حضور در فوتبال قطر را سفارش داده بود و برخلاف مصاحبه‌های پوپولیستی و عوام‌گرایانه کاپیتان سابق قرمزها که مدعی است اگر پرسپولیس او را می‌خواست ماندنی بود، نوری خیلی پیش‌تر از اینها اسبش را برای رفتن و گرفتن یک پول درشت زین کرده بود. اما برانکو چه فکری به حال این خلأ بزرگ کرد؟ دست‌کم می‌توانست با حفظ گابریل تا حدودی خیالش را از میانه میدان جمع کند اما عذر او را خواست، پیام صادقیان را هم بیرون کرد و حالا با 2 هافبک دفاعی می‌خواهد میانه میدان را کنترل کند. قضاوت درباره پرسپولیس زود است اما قرار است از 2 هفته، 3 هفته یا اصلا 5 هفته دیگر چه اتفاقی در میانه میدان این تیم رخ دهد؟ در بازی با پدیده، بار هجومی این تیم روی دوش بازیکنان کناری مثل رامین رضاییان بود. بیشتر بازی توپ در جناح راست قرمزها چرخانده می‌شد و اکثر حملات هم از همان جناح طرح‌ریزی. در جناح چپ با توجه به ضعف مفرط بابک حاتمی در حمله و اصلا راست پا بودن این بازیکن، هیچکس انتظار خلق شگفتی نداشت. پرسپولیس با کمال کامیابی‌نیا و مهرداد کفشگری در میانه میدان، قصد کنترل وسط زمین را داشت اما این دو، هافبک دفاعی هستند و هیچ تخصصی در بازیسازی و راه انداختن مهاجمان ندارند. در عوض رامین رضاییان جور آنها را می‌کشید و هر از گاهی توپ‌هایی را برای فرار مهاجمان تند و تیز ارسال می‌کرد.
جنس مهاجمان پرسپولیس بیشتر از نوع سرعتی است و اگر قرار باشد کماکان کسی برای علیپور و فرشاد احمدزاده توپ تو در نفرستد قطعا کارآیی‌شان افت محسوسی می‌کند.
برانکو دست به ریسک بزرگی زد؛ مهاجمانی با مختصاتی جذب کرد که حتما باید یک بازیساز طراح آنها را تغذیه کند اما ناگهان تیمش را خالی از این هافبک کرد. محسن مسلمان تنها خرید این تیم در میانه میدان است که چنین خصوصیاتی دارد اما این خرید 2 مشکل اساسی هم همیشه به همراه خود دارد؛ یا مصدوم است یا از آمادگی به دور. اگر اینگونه نبود قطعا باید در همین بازی اول از ابتدا در ترکیب اصلی بازی می‌کرد. زمانی هم که به میدان آمد نتوانست گرهی از مشکلات تیمش باز کند. باید دید برانکو در ادامه راه نوع بازی تیمش را با توجه به نبود یک پلی‌میکر مبتکر تغییر می‌دهد یا همانند نیمه دوم بازی با پدیده، پرسپولیسی‌ها برای رسیدن به گل، مرتب پاس‌های عرضی به هم می‌دهند و در پایان به خواسته خود مبنی بر باز کردن تیم حریف نمی‌رسند. شاید نگاه بدبینانه و عجولانه‌ای باشد اما آنچه برانکو با قلب و مغز پرسپولیس در فصل نقل و انتقالات کرد، هواداران این تیم را از همین هفته ابتدایی به صورت جدی نگران می‌کند. فوتبال قابل پیش‌بینی نیست اما اگر قرار باشد با همین فرمی که لیگ را شروع کردند، بازی‌ها را ادامه دهند قطعا برانکو آن منجی بزرگی نخواهد بود که سرخ‌ها سال‌هاست انتظارش را می‌کشیدند.
ناهمگونی حرف اول را می‌زند
وقتی جنس حمله‌وران قرمز را نگاه می‌کنید آن وقت خلأ وجود یک بازیساز به صورت ناخوشایندی ستون فقراتتان را می‌لرزاند. برانکو در خط حمله تیمش 2 نوع مهاجم دارد؛ طارمی و بازیکن هندوراسی که این دو در صف بازیکنان تنومند و بلندزن قرار می‌گیرند و علیپور، فرشاد احمدزاده و عالیشاه که با وجود سابقه گلزنی متعدد با سر، مهم‌ترین خصیصه‌شان سرعت بالا و فرارهای غافلگیرکننده است. برانکو در بازی نخست به اجبار خط حمله تیمش را با تیپ نوع دوم روانه میدان کرد. اما بدون پلی‌میکر! اگرچه علیپور با ضربه سر گل زد و رامین رضاییان با پاس‌های عمقی‌اش در چند نوبت بازیکنان تند و تیز پرسپولیس را در موقعیت گلزنی قرار داد اما قطعا اگر یک بازیساز واقعی مثل نوری و گابریل در ترکیب پرسپولیس بود، پدیده دقایق پرالتهابی را سپری می‌کرد. بدترین اتفاق برای مهاجمان تند و تیز پرسپولیس این است که برانکو به آنها و سرعت‌شان دل بسته اما خبری از هافبک بازیساز نیست. مهم‌ترین بازیکنی که آنها در این پست جذب کردند محسن مسلمان است که نمی‌شود در طول یک فصل چندان به او دل خوش کرد چون یا مصدوم است یا ناآماده.
در طول هفته‌های آینده قطعا بدن بازیکنان پرسپولیس باز می‌شود، قطعا بازیکنان جدید و قدیمی با هم بیشتر هماهنگ می‌شوند و قطعا این تیم به آن چیزی که برانکو مد نظرش دارد نزدیک‌تر می‌شود اما قطعا هیچ بازیسازی از کره ماه برای آنها نازل نمی‌شود. شاید در بهترین حالت محسن مسلمان روحیه از دست رفته‌اش را بازیابد یا رامین رضاییان به این پست منتقل شود اما مهاجمان سریع برانکو هرگز توپ‌هایی را صاحب نمی‌شوند که پیش از این نوری و گابریل برای آنها می‌فرستادند. این یکی از نگرانی‌های جدی درباره پرسپولیس است و بدون تردید برانکو با توجه به انتخاب‌هایش تاثیر بسزایی در این نابسامانی دارد. اگر قرار باشد همانند نیمه نخست بازی با پدیده، بیشتر حملات قرمزها از جناحین باشد آن وقت با این میانگین قدی مهاجمان پرسپولیس در یک بازی حساس مثلا با استقلال یا سپاهان چقدر می‌شود به گلزنی قرمزها امیدوار بود؟
برانکو درباره اخراج و جذب هافبک بازیساز دست به قمار بزرگی زد و اگر نتواند بازی را به سود خود تمام کند نخستین قربانی این لیست می‌شود. مهاجمان سریع و سرعتی در نوک پیکان تیم گذاشتن و از 2 هافبک خشن دفاعی خواستار تغذیه آنها شدن دقیقا مثل آن است که کت و شلوار اتوکشیده مجلسی و گرانقیمتت را با یک کتانی رنگی ست کنی! مستر برانکو باید بداند دو، سه هفته که سهل است اگر 3 سال هم از لیگ پانزدهم بگذرد درباره این ناهمگونی زمان مشکل‌گشا نیست. باید 2 فنجان چای داغ ریخت و روبه‌روی سرمربی پرسپولیس نشست و ساعت‌ها درباره انتخاب بازیکن در میانه میدان و اینکه پرسپولیس چرا طراح جذب نکرد، بحث کرد. شاید پروفسور ما را قانع کند، شاید هم چایش را داغ داغ بنوشد و بگوید؛ من لیست دادم باشگاه نتوانست بازیکن مورد نظرم را در میانه میدان جذب کند!