رافائل کورآ و استمرار اصلاحات
در اکوادور
رافائل کورآ، رهبر چپگرا و نوظهور حامی بینوایان و بومیان کشور 14 میلیون نفری اکوادور، برای دومین بار با شکست رقیب سیاسی خود «لوسیو گوتیرز» رئیس‌جمهور پیشین و رهبر کودتای نظامی اکوادور و با اختلافی نسبتا زیاد به ریاست جمهوری رسید. همزمان با انتخابات ریاست جمهوری، نمایندگان پارلمان اکوادور نیز برگزیده خواهند شد و جنبش «ائتلاف کشور» به ریاست کورآ شانس کسب 61 درصد کرسی‌ها را دارد. بیش از 10 میلیون نفر از شهروندان اکوادوری واجد شرایط رای دادن در انتخابات آتی این کشور هستند که طی آن 23 فرماندار و 121 شهردار نیز برگزیده خواهند شد. اکوادور یکی از فقیرترین کشورهای آمریکای جنوبی پس از بولیوی است که دوسوم مردم آن با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند و با جمعیت 4/13 میلیون نفری، 3 میلیون مهاجر دارد که یک سوم آنها سرخ‌پوست بومی هستند. اکوادور اولین صادره کننده جهانی موز و پنجمین تولید کننده نفت در آمریکای جنوبی است. کارنامه سیاسی- اقتصادی کورآ از آغاز دوران تصدی در16 ژانویه 2007 بدون شک سراسر موفقیت در پی‌ریزی جامعه‌ای جدید مبتنی بر اصلاحات در حوزه‌های مختلف بوده است. وی از طبقه متوسط برخاسته و تربیت شده کالج‌های مسیحیان است و تحصیلات خود را در بلژیک و ایالات متحده به پایان رسانده است و سپس یک سال هم بین بومی‌های استان Cotopaxi جزو مبارزان منطقه بوده است. وی خود را چپ و مسیحی می‌داند و به ناسیونالیسم معتقد است و البته، خود را از چپ مارکسیست، متمایز می‌داند. «کورآ» در زبان اکوادوری به معنای «کمربند» است و او در دوره مبارزات انتخاباتی، با چرخاندن کمربند دور سرخود تمایل خویش را برای مبارزه با فساد اعلام می‌کرد. مهم‌ترین اهداف اساسی کورآ در اکوادور عبارتند از: 1- اصلاح ساختار نظام سیاسی اُلیگارشی (بازسازی قدرت) 2- بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی جامعه 3- پایان بخشیدن به بی‌ثباتی سیاسی. او از ابتدای پیروزی هدف اولیه خود را تغییر قانون اساسی اعلام و هدف راهبردی‌اش را نیز مبارزه با فساد در کشور بیان کرد. در فوریه 2007 رافائل کورآ اظهاراتی مبنی بر عدم موافقت با اجازه تمدید پایگاه هوایی ایالات متحده آمریکا در دوره جدید بیان کرد. کورآ، حضور سربازان خارجی را ناقض حاکمیت ملی کشورش اعلام کرد. پایگاه ایالات متحده در شهر ساحلی مانتا قرار دارد و هواپیماهای آواکس و دیگر پرنده‌های جاسوسی بر فعالیت قاچاقچیان مواد مخدر کنترل دارند. همچنین در پی پافشاری کورآ، کنگره اکوادور برگزاری رفراندوم ملی برای انجام اصلاحات مورد نظر کورآ مبنی بر تغییر قانون اساسی را پذیرفت و از حدود 100 نماینده، 57 نفر به آن رأی مثبت دادند. البته در ابتدا تنشی بین کنگره و کورآ ایجاد شد و رئیس‌جمهور، رأی‌دهندگان را تهدید به ترک قدرت در صورت عدم برگزاری رفراندوم تغییر قانون اساسی کرد. تا پایان سال 2007 و اوایل سال 2008، این تنش‌ها کماکان در اکوادور وجود داشت و هدف کورآ انجام اصلاحات عمیق سیاسی- اجتماعی- اقتصادی در کشورش بود و وی انجام این تغییرات را مستلزم تغییر قانون اساسی می‌دانست. سرانجام در این رفراندوم که به خواست کورآ و برای بازنگری در قانون اساسی این کشور در سپتامبر 2008 انجام گرفت، وی موفق به گرفتن رای موافق 64 درصد مردم شد. در حوزه اقتصاد، کورآ از حامیان سیاست‌های هوگوچاوز و موافق استمرار دلاریزه شدن کشور (ارز اکوادور دلار است) است اما از ایجاد ارز منطقه‌ای نیز حمایت می‌کند. البته لازم به توضیح است، هیچ یک از رؤسای جمهوری قبلی این کشور، نتوانسته‌اند دوران زمامداری را تا پایان مدت قانونی ریاست‌جمهوری به پایان برسانند و معمولاً در پی تظاهرات خیابانی یا فشار پارلمان از قدرت برکنار شده‌اند. اما کورآ در رقابتی تقریبا آسان رقیب سیاسی خود را شکست داد و به دلیل هم پیوندی منطقه‌ای با سایر رهبران چپگرا و انجام اصلاحات اقتصادی- سیاسی به نفع رفع شکاف طبقاتی و به رسمیت شناختن حقوق بومیان، مورد اقبال عمومی قرار گرفته است و حامیان اصلی وی یعنی عموم ملت اکوادور، همزمان با پیروزی او، موجی از شادمانی سراسری ایجاد کرده‌اند. احتمالا مهم‌ترین چالش پیش روی کورآی اقتصاددان، ادامه نبرد با اپوزیسیون مخالفش در حوزه‌های مختلف خواهد بود و ثبات وی در ادامه زمامداری، بستگی مطلق به کارنامه اقتصادی او دارد.
*كارشناس آمريكاي لاتين دیدگاه
رافائل کورآ و استمرار اصلاحات
در اکوادور
رافائل کورآ، رهبر چپگرا و نوظهور حامی بینوایان و بومیان کشور 14 میلیون نفری اکوادور، برای دومین بار با شکست رقیب سیاسی خود «لوسیو گوتیرز» رئیس‌جمهور پیشین و رهبر کودتای نظامی اکوادور و با اختلافی نسبتا زیاد به ریاست جمهوری رسید. همزمان با انتخابات ریاست جمهوری، نمایندگان پارلمان اکوادور نیز برگزیده خواهند شد و جنبش «ائتلاف کشور» به ریاست کورآ شانس کسب 61 درصد کرسی‌ها را دارد. بیش از 10 میلیون نفر از شهروندان اکوادوری واجد شرایط رای دادن در انتخابات آتی این کشور هستند که طی آن 23 فرماندار و 121 شهردار نیز برگزیده خواهند شد. اکوادور یکی از فقیرترین کشورهای آمریکای جنوبی پس از بولیوی است که دوسوم مردم آن با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند و با جمعیت 4/13 میلیون نفری، 3 میلیون مهاجر دارد که یک سوم آنها سرخ‌پوست بومی هستند. اکوادور اولین صادره کننده جهانی موز و پنجمین تولید کننده نفت در آمریکای جنوبی است. کارنامه سیاسی- اقتصادی کورآ از آغاز دوران تصدی در16 ژانویه 2007 بدون شک سراسر موفقیت در پی‌ریزی جامعه‌ای جدید مبتنی بر اصلاحات در حوزه‌های مختلف بوده است. وی از طبقه متوسط برخاسته و تربیت شده کالج‌های مسیحیان است و تحصیلات خود را در بلژیک و ایالات متحده به پایان رسانده است و سپس یک سال هم بین بومی‌های استان Cotopaxi جزو مبارزان منطقه بوده است. وی خود را چپ و مسیحی می‌داند و به ناسیونالیسم معتقد است و البته، خود را از چپ مارکسیست، متمایز می‌داند. «کورآ» در زبان اکوادوری به معنای «کمربند» است و او در دوره مبارزات انتخاباتی، با چرخاندن کمربند دور سرخود تمایل خویش را برای مبارزه با فساد اعلام می‌کرد. مهم‌ترین اهداف اساسی کورآ در اکوادور عبارتند از: 1- اصلاح ساختار نظام سیاسی اُلیگارشی (بازسازی قدرت) 2- بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی جامعه 3- پایان بخشیدن به بی‌ثباتی سیاسی. او از ابتدای پیروزی هدف اولیه خود را تغییر قانون اساسی اعلام و هدف راهبردی‌اش را نیز مبارزه با فساد در کشور بیان کرد. در فوریه 2007 رافائل کورآ اظهاراتی مبنی بر عدم موافقت با اجازه تمدید پایگاه هوایی ایالات متحده آمریکا در دوره جدید بیان کرد. کورآ، حضور سربازان خارجی را ناقض حاکمیت ملی کشورش اعلام کرد. پایگاه ایالات متحده در شهر ساحلی مانتا قرار دارد و هواپیماهای آواکس و دیگر پرنده‌های جاسوسی بر فعالیت قاچاقچیان مواد مخدر کنترل دارند. همچنین در پی پافشاری کورآ، کنگره اکوادور برگزاری رفراندوم ملی برای انجام اصلاحات مورد نظر کورآ مبنی بر تغییر قانون اساسی را پذیرفت و از حدود 100 نماینده، 57 نفر به آن رأی مثبت دادند. البته در ابتدا تنشی بین کنگره و کورآ ایجاد شد و رئیس‌جمهور، رأی‌دهندگان را تهدید به ترک قدرت در صورت عدم برگزاری رفراندوم تغییر قانون اساسی کرد. تا پایان سال 2007 و اوایل سال 2008، این تنش‌ها کماکان در اکوادور وجود داشت و هدف کورآ انجام اصلاحات عمیق سیاسی- اجتماعی- اقتصادی در کشورش بود و وی انجام این تغییرات را مستلزم تغییر قانون اساسی می‌دانست. سرانجام در این رفراندوم که به خواست کورآ و برای بازنگری در قانون اساسی این کشور در سپتامبر 2008 انجام گرفت، وی موفق به گرفتن رای موافق 64 درصد مردم شد. در حوزه اقتصاد، کورآ از حامیان سیاست‌های هوگوچاوز و موافق استمرار دلاریزه شدن کشور (ارز اکوادور دلار است) است اما از ایجاد ارز منطقه‌ای نیز حمایت می‌کند. البته لازم به توضیح است، هیچ یک از رؤسای جمهوری قبلی این کشور، نتوانسته‌اند دوران زمامداری را تا پایان مدت قانونی ریاست‌جمهوری به پایان برسانند و معمولاً در پی تظاهرات خیابانی یا فشار پارلمان از قدرت برکنار شده‌اند. اما کورآ در رقابتی تقریبا آسان رقیب سیاسی خود را شکست داد و به دلیل هم پیوندی منطقه‌ای با سایر رهبران چپگرا و انجام اصلاحات اقتصادی- سیاسی به نفع رفع شکاف طبقاتی و به رسمیت شناختن حقوق بومیان، مورد اقبال عمومی قرار گرفته است و حامیان اصلی وی یعنی عموم ملت اکوادور، همزمان با پیروزی او، موجی از شادمانی سراسری ایجاد کرده‌اند. احتمالا مهم‌ترین چالش پیش روی کورآی اقتصاددان، ادامه نبرد با اپوزیسیون مخالفش در حوزه‌های مختلف خواهد بود و ثبات وی در ادامه زمامداری، بستگی مطلق به کارنامه اقتصادی او دارد.
*كارشناس آمريكاي لاتين ارسال نظر
پربیننده