پروانه حسین زاده: سوسن پرور، برای بیشتر بینندگان تلویزیون، چهره جدیدی است که در سریال «بزنگاه» نقش فریده را بازی کرد، اما او سال‌هاست که در تئاتر به عنوان نویسنده و بازیگر و کارگردان فعالیت می‌کند. پرور متولد اسفند 1354 و عضو گروه نمایش ستاک است و تاکنون نمایش‌هایی چون سالار تشنگان و جمعه 30 دی را کارگردانی کرده است. بازی در فیلم «زندان زنان» نیز در کارنامه او به چشم می‌خورد. به بهانه حضورش در برنامه «بیست» با وی گپی کوتاه زده‌ایم که می‌خوانید:
از چگونگی ورودتان به عرصه هنر بگویید.
جالب است بدانید من کار در مقابل دوربین را اصلا دوست نداشتم، چون معتقد بودم دوربین قابل اعتماد نیست، چون ممکن است شما نقشی را بازی کنید، اما پس از تدوین به دلایل مختلفی آن نقش یا آن اپیزود حذف شود اما پس از ورودم در سال 72 به دانشگاه، خیلی اتفاقی وارد هنر شدم و تا به امروز کارم را در این زمینه ادامه داده‌ام.
چه شد که کار با عطاران در «بزنگاه» را پذیرفتید؟
رضا عطاران و همسرش (فریده فرامرزی) از دوستان خانوادگی ما هستند و با توجه به اینکه از قبل کار با عطاران را تجربه کرده بودم، از صمیم قلب علاقه‌مند به همکاری با ایشان بودم بدون آنکه فیلمنامه را مطالعه کنم، پیشنهاد را پذیرفتم.
البته با نقش فریده کاملا در ذهن بینندگان ماندگار شدید.
فریده شخصیت یک دختر با درونيات خاص و ایده‌آل ذهنی عجیب بود، اما چیز‌هایی را که نمایان می‌کرد کاملا متفاوت با درونیاتش بود، این دوگانگی و تضاد، جذابیتی خاص را به همراه داشت. او از جمله افرادی است که در جامعه دیده بودیم، همین عوامل و نحوه گریم این شخصیت باعث شد تا از نقش احساس رضایت داشته باشم و گذشته از تمامی اینها تجربه کار با عطاران برایم از همه مهم‌تر بود.
چه شد که در برنامه «بیست» حضور پیدا کردید؟
کار با آقای حسن‌زاده تجربه خوبی بود و چون فضای کار بسیار شاد است، از حضور در برنامه بیست احساس رضایت دارم و دلیل حضورم هم ژانر طنز در این برنامه بود.
چطور به شخصیت این پیرزن اراکی رسیدید؟ نقش‌تان خیلی باورپذیر شده بود.
می‌توانم بگویم نقش «پیرزن اراکی» به نوعی شخصیت و زندگی مادربزرگم بود و به همین خاطر من خیلی راحت توانستم با آن نقش ارتباط برقرار کنم.
از بعضی از ضرب‌المثل‌هایی که از مادربزرگم شنیده بودم در کار استفاده کردم و به شخصیت پیرزن نزدیک شدم و شاید آشنایی من با جنس پیرزن اراکی موجب باورپذیر بودن آن نقش بود.
از برنامه «چاوش بهار» بگویید. چرا نقش‌تان را طنز‌گونه بازی می‌کردید؟
با وجود اینکه «چاوش بهار» به خاطر کمبود وقت، فوق‌العاده سریع ساخته شد، بسیار جالب بود. محوریت کار هم گروه فیلمسازانی بودند که حرفه‌ای نبودند و قصد داشتند در کنار مشاور کار آقای احمدی کار را پیش ببرند. کلیت کار در «چاوش بهار» طنز بود و من هم وظیفه به نمایش درآوردن شخصیتی کودن را داشتم.
غیر از بازیگری مایل هستید در چه ژانر دیگری فعالیت کنید؟
نویسندگی و قلم را دوست دارم.
چرا؟
قلم همدم تنهایی انسان است، اما بازیگری نمی‌تواند همه‌جا در کنارت باشد. دوربین قابل اعتماد نیست
پروانه حسین زاده: سوسن پرور، برای بیشتر بینندگان تلویزیون، چهره جدیدی است که در سریال «بزنگاه» نقش فریده را بازی کرد، اما او سال‌هاست که در تئاتر به عنوان نویسنده و بازیگر و کارگردان فعالیت می‌کند. پرور متولد اسفند 1354 و عضو گروه نمایش ستاک است و تاکنون نمایش‌هایی چون سالار تشنگان و جمعه 30 دی را کارگردانی کرده است. بازی در فیلم «زندان زنان» نیز در کارنامه او به چشم می‌خورد. به بهانه حضورش در برنامه «بیست» با وی گپی کوتاه زده‌ایم که می‌خوانید:
از چگونگی ورودتان به عرصه هنر بگویید.
جالب است بدانید من کار در مقابل دوربین را اصلا دوست نداشتم، چون معتقد بودم دوربین قابل اعتماد نیست، چون ممکن است شما نقشی را بازی کنید، اما پس از تدوین به دلایل مختلفی آن نقش یا آن اپیزود حذف شود اما پس از ورودم در سال 72 به دانشگاه، خیلی اتفاقی وارد هنر شدم و تا به امروز کارم را در این زمینه ادامه داده‌ام.
چه شد که کار با عطاران در «بزنگاه» را پذیرفتید؟
رضا عطاران و همسرش (فریده فرامرزی) از دوستان خانوادگی ما هستند و با توجه به اینکه از قبل کار با عطاران را تجربه کرده بودم، از صمیم قلب علاقه‌مند به همکاری با ایشان بودم بدون آنکه فیلمنامه را مطالعه کنم، پیشنهاد را پذیرفتم.
البته با نقش فریده کاملا در ذهن بینندگان ماندگار شدید.
فریده شخصیت یک دختر با درونيات خاص و ایده‌آل ذهنی عجیب بود، اما چیز‌هایی را که نمایان می‌کرد کاملا متفاوت با درونیاتش بود، این دوگانگی و تضاد، جذابیتی خاص را به همراه داشت. او از جمله افرادی است که در جامعه دیده بودیم، همین عوامل و نحوه گریم این شخصیت باعث شد تا از نقش احساس رضایت داشته باشم و گذشته از تمامی اینها تجربه کار با عطاران برایم از همه مهم‌تر بود.
چه شد که در برنامه «بیست» حضور پیدا کردید؟
کار با آقای حسن‌زاده تجربه خوبی بود و چون فضای کار بسیار شاد است، از حضور در برنامه بیست احساس رضایت دارم و دلیل حضورم هم ژانر طنز در این برنامه بود.
چطور به شخصیت این پیرزن اراکی رسیدید؟ نقش‌تان خیلی باورپذیر شده بود.
می‌توانم بگویم نقش «پیرزن اراکی» به نوعی شخصیت و زندگی مادربزرگم بود و به همین خاطر من خیلی راحت توانستم با آن نقش ارتباط برقرار کنم.
از بعضی از ضرب‌المثل‌هایی که از مادربزرگم شنیده بودم در کار استفاده کردم و به شخصیت پیرزن نزدیک شدم و شاید آشنایی من با جنس پیرزن اراکی موجب باورپذیر بودن آن نقش بود.
از برنامه «چاوش بهار» بگویید. چرا نقش‌تان را طنز‌گونه بازی می‌کردید؟
با وجود اینکه «چاوش بهار» به خاطر کمبود وقت، فوق‌العاده سریع ساخته شد، بسیار جالب بود. محوریت کار هم گروه فیلمسازانی بودند که حرفه‌ای نبودند و قصد داشتند در کنار مشاور کار آقای احمدی کار را پیش ببرند. کلیت کار در «چاوش بهار» طنز بود و من هم وظیفه به نمایش درآوردن شخصیتی کودن را داشتم.
غیر از بازیگری مایل هستید در چه ژانر دیگری فعالیت کنید؟
نویسندگی و قلم را دوست دارم.
چرا؟
قلم همدم تنهایی انسان است، اما بازیگری نمی‌تواند همه‌جا در کنارت باشد. ارسال نظر
پربیننده