
گروه سیاسی: همزمان با ورود فیلیپ هاموند وزیر خارجه انگلیس به ایران، نگرانیهای امنیتی از بازگشت دارودسته انگلیسیها به ایران افزایش یافت. در این میان برخی صاحبنظران معتقدند بازگشت انگلیسیها، این بار متفاوت از گذشته است و چون این بازگشت، پس از توافق هستهای صورت گرفته، بنابراین باید به دنبال ردپای آمریکا در بازگشایی سفارت انگلیس در ایران گشت.
به گزارش «وطن امروز»، همان زمان برخی تحلیلگران اظهار داشتند بازگشت انگلیسیها، پروژه نفوذ آمریکا در ایران را تسهیل و تسریع میکند. این موضوع اکنون مورد اشاره هفتهنامه اکونومیست هم قرار گرفته است. اکونومیست در مقالهای گزارش داده است که انگلیسیها، عامل رابطه ایران با آمریکا خواهند بود و سفارت انگلیس در ایران، دروازه ورود آمریکاست! اکونومیست در این مقاله با اشاره به سفر اخیر مقامات انگلستان به ایران نوشت: «این اقدام بسیار نمادین بود و مقامات انگلیس برای اینکه مانند دیگر کشورهای غربی سراسیمه هستند تا روابط این کشور را با ایران از سر بگیرند، بعد از حصول توافق هستهای فورا به تهران آمدند. انتظار میرود بیشتر تحریمهای ضد ایرانی در طول چند ماه برداشته شوند و با بازگشایی سفارتها روابط تازهای میان ایران و انگلیس برقرار خواهد شد». به گزارش نسیم، اکونومیست ادامه داد: «هیچکس اینطور فکر نمیکند که بازگشت انگلیس به ایران یک بازگشت عادی مثلا مانند ورود انگلیس به دیگر کشورهای اروپایی باشد. شعارهایی که بر دیوار سفارت انگلیس در تهران باقیست، نشان از غیرعادی بودن روابط انگلیس و ایران دارد». نویسنده یادآور شده وقتی
4 سال پیش عدهای به سفارت یورش بردند روی دیوار و در کنار عکس ملکه انگلیس عبارت مرگ بر انگلیس را نوشتند که همچنان بر دیوارهای سفارت باقی است. اکونومیست در ادامه اذعان کرد، برای دهههای متمادی شرکت نفتی «آنگلو-پرشین» استخراج نفت ایران را انحصاری کرده بود، از سوی دیگر بعد از آنکه مصدق در سال 1950 میلادی (1329 شمسی) صنعت نفت ایران را ملی کرد، انگلیس برای براندازی محمد مصدق که قانونی و طی انتخابات به نخستوزیری رسیده بود در ایران مداخلاتی کرد تا وی را از قدرت برکنار کند. این خاطرات همواره در ذهن ایرانیان باقی مانده و انگلیس کشوری بدجنس در ذهن ایرانیان است و در ایران معمولا بعد از آمریکا که شیطان بزرگ است، انگلیس معمولا شیطان کوچک معرفی میشود. این مقاله افزود: «اما اکنون که دوباره این 2 کشور با یکدیگر در حال گفتوگو هستند، ایران با جمعیت
80 میلیونی فرصتهای اقتصادی را برای انگلیس فراهم میکند. به همین دلیل هاموند با همراهی 7 هیأت از بزرگترین شرکتهای اقتصادی انگلیس به ایران سفر کرد و ایرانیها هم میخواهند با به دست آوردن فناوری، کشور و اقتصاد خود را بازسازی کنند و بسیار مشتاق هستند از شرکتهای انگلیسی کمک بگیرند». در ادامه مقاله آمده است: «پیش از اعمال تحریمها، انگلیس یکی از 3 کشور برتر در تجارت با ایران بود اما در طول سالهای اخیر، دادوستد میان 2 کشور به طور چشمگیری کاهش یافته است. دلیل این کاهش اعمال سرسختانه تحریمها از سوی انگلیس علیه ایران است». اکونومیست ادامه داد، شرکتهای انگلیسی میتوانند در بخشهای متعددی از ساختوساز و معماری در فرودگاه و بنادر گرفته تا شرکتهای مهندسی و در زمینه نفت و گاز در ایران حضور داشته باشند. در ادامه مقاله آمده است: «ایرانیان نیز مشتاق هستند به بازار بیمه و سرمایه لندن دسترسی داشته باشند البته این امر برای بانکهای انگلیسی همراه با دلواپسی خواهد بود چون باید این معاملات تازه را با درخواستهای آمریکاییها هماهنگ کنند بنابراین در این مقطع انتظار میرود شرکتهای انگلیسی با احتیاط درباره ایران پیش روند». در انتهای مقاله اکونومیست تصریح کرد: «این مساله تناقضآمیز است که بدنامی انگلیس در ایران میتواند به سود باشد. ممکن است انگلیس نفوذ اقتصادی کمتری از آلمان یا فرانسه [در ایران] داشته باشد اما همچنان این انگلیس است که دروازه ورود آمریکاست». یک تحلیلگر ایرانی مقیم انگلیس به اکونومیست گفته است: «ایران انگلیس را مانند واسطهای برای عادی کردن روابطش با آمریکا میداند. این نزدیکترین روش برای برافراشتن پرچم آمریکاست».
هاموند: به 28 مرداد نگاه نکنید!
«فیلیپ هاموند» در سفر 2 روزه خود به ایران گفتوگویی با شبکه خبر داشت. او در این گفتوگو وقتی در مقابل سوال مجری درباره نقش انگلیس در کودتای 28 مرداد قرار گرفت، گفت این موضوع مربوط به گذشته است و باید به آینده فکر کرد! وی گفت: نمیتوانیم آنچه که در گذشته اتفاق افتاده را برگردانیم و تاریخ را بازنویسی کنیم؛ باید رو به جلو حرکت کنیم و به دنبال برقراری روابط مثبت در قرن 21 باشیم. وی افزود: این مربوط به گذشته است، باید رو به جلو حرکت و به آینده نگاه کنیم؛ هدف از بازگشایی سفارتهای ما در لندن و تهران و گفتوگوها آن است که به جای گذشته، به آینده نگاه کنیم. هاموند بیان داشت: اتفاقات بسیاری در گذشته رخ داده است، ایران و بریتانیا تاریخ بسیار پیچیده و طولانی دارند، نمیتوانیم آنچه را که در گذشته اتفاق افتاده برگردانیم و تاریخ را بازنویسی کنیم؛ به جای تمرکز روی وقایعی که در قرن 20 یا حتی
قرن 19 رخ داده است، باید رو به جلو حرکت کنیم و به دنبال برقراری روابط مثبت در قرن 21 و
آینده باشیم. وزیر خارجه انگلیس گفت: از دید من تاریخ چیزی است که وجود دارد اما میخواهیم روابط نوین و علمی میان ایران و بریتانیاینوین برقرار کنیم و این بسیار متفاوت از بریتانیای سالهای 1950 میلادی است.