گروه بینالملل: صدها کارگر در سراسر دنیا به مناسبت روز کارگر در اعتراض به سیاست دولتهایشان در قبال بحران اقتصادی راهپیمایی کردند. این اعتراضات بویژه در اروپا از دیگر نقاط جهان پررنگتر است. تنها 300 راهپیمایی اعتراضآمیز در پاریس و سراسر فرانسه برگزار شده که در آن، کارکنان تمام موسسات و اقشار از جمله دانشگاهیان، پرسنل بیمارستانها، ماهیگیران و ... به چشم میخوردند. در راهپیماییهای برلین و هامبورگ در آلمان اعتراض جوانان به درگیری با پلیس انجامید و در کامبوج، ژاپن، تایوان، ایتالیا، روسیه، فیلیپین، کوبا، هنگکنگ، اسپانیا، ترکیه و یونان نیز راهپیماییهایی برگزار شد که منجر به درگیری با نیروهای امنیتی و دولتی شد. تنها در آلمان 49 معترض بهوسیله پلیس دستگیر شدند. در ایتالیا نیز که اکنون به کشوری بحرانزده به دلیل بحران اقتصادی و زلزله تبدیل شده است تظاهرات کارگری به درگیری با پلیس تبدیل شد و نمایندگان و روسای اتحادیههای کارگری از اوضاع نابسامان کشور و سیاستهای ناکارآمد دولت در مقابله با بحران و مهار پیامدهای آن انتقاد کردند. امسال به دلیل حجم شدید اخراج کارگران و کارمندان از کار به علت بحران اقتصادی و اعتراض به اقدامات ناموفق دولتی، بسیاری از مردم عادی نیز به این اعتراضها پیوسته و تظاهرات بسیار گستردهای ترتیب داده شد.اين درحالي است كه ديروز در بسیاری از کشورها به عنوان تعطیلات روز اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر شناخته میشود. این روز نماد پیشرفتها و موفقیتهای اجتماعی و اقتصادی در احزاب کار و کشورهاست. میتوان گفت روز اول مه سالیان سال به عنوان روزی بزرگ و پراهمیت شناخته میشده و همچنان اهمیت خود را حفظ کرده است. روز اول مه در ایرلند، انگلستان، آمریکا، فرانسه، آلمان، اسکاتلند و کشورهای آمریکای مرکزی و بومیان آن از اهمیت ویژه و تاریخی برخوردار است. در اکثر این کشورها این روز نماد باز ایستادن زمستان و آمدن بهار و فصل گرم است. روز اول مه در اکثر کشورهای اروپایی، آمریکا، کانادا، آمریکای جنوبی، کشورهای اروپای شرقی، کوبا و آسیا نماد روز جهانی کاروکارگر است و یادآور درگیری هشت ساعته «بازار کاه» است. ایده تعطیلات کارگری اولینبار در استرالیا و در سال 1856 مطرح شد و این ایده طی چند سال بتدریج پرطرفدار شد و در نهایت برای یادبود درگیریهای « بازار کاه» در سال 1886 به شكل بینالمللی روز اول مه تعطیل شد. امروزه مردم جهان از روز اول مه به عنوان روزی برای اعلام نارضایتیهای سیاسی و اجتماعی خود استفاده میکنند. دیروز (جمعه اول مه) همانند سالهای گذشته جهان شاهد تظاهرات و راهپیمایی تعداد زیادی از گروهها، احزاب کارگری و گروههای مشابه بود. در مرکز استانبول پلیس ترکیه از آب و گاز اشکآور برای متفرق کردن چندین هزار تظاهرکننده استفاده کرد و در برلین گروههای دانشجویی با پلیس درگیر شدند. اعتراضات ضددولتی اروپا را فرا گرفت
گروه بینالملل: صدها کارگر در سراسر دنیا به مناسبت روز کارگر در اعتراض به سیاست دولتهایشان در قبال بحران اقتصادی راهپیمایی کردند. این اعتراضات بویژه در اروپا از دیگر نقاط جهان پررنگتر است. تنها 300 راهپیمایی اعتراضآمیز در پاریس و سراسر فرانسه برگزار شده که در آن، کارکنان تمام موسسات و اقشار از جمله دانشگاهیان، پرسنل بیمارستانها، ماهیگیران و ... به چشم میخوردند. در راهپیماییهای برلین و هامبورگ در آلمان اعتراض جوانان به درگیری با پلیس انجامید و در کامبوج، ژاپن، تایوان، ایتالیا، روسیه، فیلیپین، کوبا، هنگکنگ، اسپانیا، ترکیه و یونان نیز راهپیماییهایی برگزار شد که منجر به درگیری با نیروهای امنیتی و دولتی شد. تنها در آلمان 49 معترض بهوسیله پلیس دستگیر شدند. در ایتالیا نیز که اکنون به کشوری بحرانزده به دلیل بحران اقتصادی و زلزله تبدیل شده است تظاهرات کارگری به درگیری با پلیس تبدیل شد و نمایندگان و روسای اتحادیههای کارگری از اوضاع نابسامان کشور و سیاستهای ناکارآمد دولت در مقابله با بحران و مهار پیامدهای آن انتقاد کردند. امسال به دلیل حجم شدید اخراج کارگران و کارمندان از کار به علت بحران اقتصادی و اعتراض به اقدامات ناموفق دولتی، بسیاری از مردم عادی نیز به این اعتراضها پیوسته و تظاهرات بسیار گستردهای ترتیب داده شد.اين درحالي است كه ديروز در بسیاری از کشورها به عنوان تعطیلات روز اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر شناخته میشود. این روز نماد پیشرفتها و موفقیتهای اجتماعی و اقتصادی در احزاب کار و کشورهاست. میتوان گفت روز اول مه سالیان سال به عنوان روزی بزرگ و پراهمیت شناخته میشده و همچنان اهمیت خود را حفظ کرده است. روز اول مه در ایرلند، انگلستان، آمریکا، فرانسه، آلمان، اسکاتلند و کشورهای آمریکای مرکزی و بومیان آن از اهمیت ویژه و تاریخی برخوردار است. در اکثر این کشورها این روز نماد باز ایستادن زمستان و آمدن بهار و فصل گرم است. روز اول مه در اکثر کشورهای اروپایی، آمریکا، کانادا، آمریکای جنوبی، کشورهای اروپای شرقی، کوبا و آسیا نماد روز جهانی کاروکارگر است و یادآور درگیری هشت ساعته «بازار کاه» است. ایده تعطیلات کارگری اولینبار در استرالیا و در سال 1856 مطرح شد و این ایده طی چند سال بتدریج پرطرفدار شد و در نهایت برای یادبود درگیریهای « بازار کاه» در سال 1886 به شكل بینالمللی روز اول مه تعطیل شد. امروزه مردم جهان از روز اول مه به عنوان روزی برای اعلام نارضایتیهای سیاسی و اجتماعی خود استفاده میکنند. دیروز (جمعه اول مه) همانند سالهای گذشته جهان شاهد تظاهرات و راهپیمایی تعداد زیادی از گروهها، احزاب کارگری و گروههای مشابه بود. در مرکز استانبول پلیس ترکیه از آب و گاز اشکآور برای متفرق کردن چندین هزار تظاهرکننده استفاده کرد و در برلین گروههای دانشجویی با پلیس درگیر شدند. ارسال نظر
پربیننده