مهدی طاهرخانی: بار اول که علی‌اکبر طاهری به دفتر وزیر ورزش رفت و از دوست قدیمی‌اش یک درخواست نسبتا معمولی داشت، بلافاصله به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس به اهالی رسانه معرفی شد. روزهای خاکستری لیگ چهاردهم بود و پرسپولیسی که مشخص نبود چگونه مدیریت می‌شود. نتایج ضعیف درون زمین یک طرف، عدم مدیریت صحیح و بی‌پولی همیشگی از سوی دیگر. در آن برهه علی‌اکبر طاهری نه تنها پاسخگوی اهالی رسانه نبود که حتی وقتی طلبکاران به دفتر باشگاه می‌رفتند او از مفر ویژه خودش بلافاصله خارج می‌شد تا نگاهش به نگاه طلبکاری گره نخورد. اوضاع تا آنجا بد پیش رفت که دوست نزدیک آقای وزیر که روزگار نه‌چندان دوری، مافوق او در یک بنگاه اقتصادی به شمار می‌رفت، جای خود را به محمدحسین نژادفلاح داد. پس از این توفیق اجباری بود که هواداران پرسپولیس از خود سوال کردند او که بود، چرا آمد، چرا رفت؟ اما پس از اینکه نژادفلاح، برانکو را به ایران آورد و با او قرارداد یک سال و نیمه امضا کرد و به هر ترتیبی که بود فصل را به پایان رساند، بار دیگر علی‌اکبر طاهری به دفتر وزیر رفت و شاید هنوز دهان باز نکرده بود که باز به‌عنوان مدیرعامل به باشگاه پرسپولیس بازگشت!
یک عقبگرد به غایت سوال‌بر‌انگیز و عجیب که هیچکس پاسخ شفافی برای آن نداشت. اگر طاهری خوب بود چرا در همان برهه برکنار شد؟ اگر توان مدیریت پرسپولیس را نداشت پس چرا حالا باید باز گردد؟ آنهایی که رابطه نزدیک‌تری با مناسبات وزارتخانه دارند می‌گویند علی‌اکبر طاهری تز خاص خودش را در مدیریت دنبال می‌کند و از آنجایی که احساس می‌کرد به همراه پرسپولیس در پایان لیگ چهاردهم قربانی خواهد شد، رفت تا از ابتدای لیگ پانزدهم با قدرت بیاید. او آمد و ثمره‌اش حالا پیش روی پرسپولیس است؛ با جیب خالی لیست خرید برانکو قابل تهیه نبود از این رو سرمربی 3 بار 3 لیست مختلف داد. بازیکنانی مثل محسن مسلمان به زور به برانکو تحمیل شدند. پرسپولیس تا هفته چهارم کماکان اسپانسری پیدا نکرد و لباس سرخ‌ها بدون آگهی بود. دست آخر فردی که از هر 3 کلامش دو تای آن به واژه ترکیبی«هنر مدیریت جدید» بر می‌خورید طی کشف تاریخی متوجه شد، پرسپولیس دست کم 30 میلیون هوادار دارد که از این تعداد اگر دست کم یک میلیون نفر هم حاضر شوند نفری 5 هزار تومان بدهند مشکل مالی به کل حل می‌شود!
با این اندیشه بود که به مدیریت سایت رسمی باشگاه دستور داد شماره حساب را به هواداران بدهند تا با کمک آنها پرسپولیس بی‌نیاز شود. مردی که دوست نداشت کار زخمی و دستمالی شده را به دست بگیرد و علاقه داشت از ابتدای فصل با مدیریت خاص خودش، پرسپولیس را آباد کند در همین 5 هفته اول کاسه را در دست گرفت تا هوادار صدقه بدهد. او حتی در نشست خبری‌اش سعی کرد با ذکر مثال از بارسا و دیگر تیم‌ها به همه بقبولاند کمک گرفتن از هوادار یک امر عادی است. اما آش آنقدر شور شد که کریم باقری به‌عنوان یکی از دستیاران برانکو حرف آخر را همین اول به او زد؛ نمی‌توانی برو.
علی‌اکبر طاهری به واسطه دوستی و رابطه دیرینه با وزیر ورزش و به راحتی هر چه تمام‌تر می‌تواند مدیرعامل محبوب‌ترین تیم ایران شود. او که می‌داند پرسپولیس همیشه مشکل مالی داشته و دارد با علم به این موضوع و کاملا با میل باطنی‌اش برای بار دوم در کمتر از یکسال به میانه گود می‌پرد اما به‌رغم صحبت‌های پر طمطراقش که مرتب در آن مدیریت نوین و تخصصی تکرار می‌شود، سراغ
دم دست‌ترین نوع پول در آوردن می‌رود.
اگر قرار بود هر سال پرسپولیس با کمک نفری 5هزار تومانی هر هوادار پولش را به دست بیاورد آن وقت چرا باید مدیری بالای سرش باشد که تنها به واسطه دوستی با وزیر بر سر هرمش نشسته است؟ اگر بارسلونا نزدیک به 400 هزار عضو دارد که از آنها پول هم می‌گیرد در آن سو مدیرعاملش هم با آرای مستقیم همان آدم‌ها انتخاب می‌شود و اینگونه نیست که مدیر با رفاقت بر سر کار بیاید و آن وقت در هنگام جور کردن پول، سراغ مردم برود. علی‌اکبر طاهری اگر یک بار قطعا یک بار با خودش خلوت می‌کرد و به این می‌اندیشید، متوجه می‌شد از کارگری با حقوق 800 هزار تومان در ماه نه‌تنها 5 هزار تومان که 5 ریال هم به فوتبالیستی که برای یک فصل یک میلیارد تومان می‌گیرد، روا نیست .
باید منتظر ماند و دید پس از این گاف شماره حساب به هواداران، وزارت ورزش چه تصمیمی را اتخاذ می‌کند. آنچه مبرهن است علی‌اکبر طاهری برخلاف تمام پزهای مدیریتی‌اش نتوانسته با مشکلات مالی پرسپولیس کنار بیاید. اعلام شماره حساب، آخرین تیر در خشاب او بود که بر خلاف تصورات اولیه، تنها باعث فشار بیشتر روی خودش شد. اگرچه در نشست خبری روز دوشنبه سعی داشت بگوید بارسلونا هم از هواداراش پول می‌گیرد اما قطعا در هیچ کجای جهان هیچ تیمی برای گذراندن امورش دست گدایی به پیش هوادارش دراز نمی‌کند.
پرسپولیس همچنان در حال گذراندن دوره گذار است و وزارت ورزش و جوانان دولت حسن روحانی با گذشت 2 سال هنوز نتوانسته دست از آزمون و خطا بردارد. مدیری که یک بار نشان داده جزء جزء وجودش با باشگاه پر هیاهویی مثل پرسپولیس در تضاد است مشخص نیست برای چه همچنان اصرار به نشستن بر این صندلی دارد. قطعا شاید نامی برای طاهری در این مدت دست و پا شده باشد و او از یک فرد بی‌نام و نشان به یک مدیر تقریبا شناخته شده تغییر لول داده باشد اما بدون تردید این ارتقا چندان با خوش نامی همراه نبوده است. بعدها همه او را با طرح شماره حساب به هوادار به یاد می‌آورند. مدیری که دم از مدیریت آنچنانی و آکادمیک می‌زد دست آخر متوسل به شیوه کدخدامنشانه شد.
طاهری از دست اهالی رسانه فرار می‌کند، این بهترین روشی است که او در پیش گرفته، چرا که اگر قرار بود دم به تله بدهد همان بار اول چنان می‌رفت که وزیر هم قادر به بازگرداندنش با هیچ رانتی نبود. او و دیگر تحصیلکرده‌های اطراف محمود گودرزی هر چه به فضای دانشگاه و کتاب تسلط دارند در عالم عمل، نشان داده‌اند تزهای‌شان تنه به تنه فاجعه می‌زند.
دیر یا زود او از پرسپولیس می‌رود و بعدها هواداران این تیم با همین شماره حساب که ترجمان این حرف است؛ به من محبوب کمک کنید، به یادش می‌آورند. مدیر گمنام و کمتر شناخته‌شده دیروز حالا به لطف رانت پرسپولیس و رسانه‌های اطرافش یکی از شناخته شده‌ترین افراد این فوتبال است اما هر چه این شهرت برای او سریع و آنی بود همانقدر برایش گران تمام شد. مدیری که با «دوستی وزیر» و «جیب مردم» می‌خواست هنر مدیریت را به رخ بی‌سوادان بکشد. خدا قوت دلاور، خسته نباشی قهرمان. اینجا ته ته خط است.کاسه خودجوشت را زمین بگذار و برای بار سوم به دفتر دوستت برو شاید آنجا آدرس دیگری را برای آباد کردن در جیبت بگذارد. اینجا به اندازه کافی سبز شد.