
باربد بهراد: 7 ماه بیشتر به پایان عمر مدیریتی 4 ساله دوم علی کفاشیان باقی نمانده است و از حالا نامزدهای احتمالی رقابت خود را برای تصاحب صندلی آقای همیشه خندان آغاز کردند. تا پیش از این کمتر سابقه داشت نامزدهای ریاست فدراسیون فوتبال در بدنه همان فدراسیون و در بالاترین سطح مشغول به کار باشند اما به لطف مهندسی وزیر و رئیس فدراسیون حالا این اتفاق افتاده است. زمان زیادی به پایان عمر مدیریتی علی کفاشیان در فدراسیون فوتبال باقی نمانده است. اگرچه آقای رئیس به صورت شوخی و شاید هم جدی عنوان کرده؛ دلش میخواهد برای 4 سال دیگر همچنان سکان هدایت فوتبال ایران را در دست داشته باشد اما آرایش رقبا نشان میدهد جنگ اصلی، احتمالا بین «2 نفر» دیگر خواهد بود. کفاشیان اگر پایش را کنار بکشد که احتمالش کم نیست، علاقهمند است دکتر محمود اسلامیان جانشینش شود. فردی که اولا در بدنه دولت یازدهم مرد با نفوذی به حساب میآید ثانیا کفاشیان با اهدای پست نایبرئیسی به او آشکارا نشان داد مدیریت این اصفهانی را قبول دارد. اما نظر وزارت ورزش و شخص محمود گودرزی نفر دیگری است. علیرضا اسدی که از چند ماه قبل با دخالت علنی وزارت ورزش جانشین مهدی محمدنبی شد و حالا در کنفرانس خبریاش صریحا میگوید باید رئیس فدراسیون فوتبال حتما استخوان خرد کرده همین رشته باشد. از قضا در طول همین هفته علاوه بر اسدی، وزیر ورزش هم با مثالی از سبزیفروش محله شهید رجایی، عنوان کرد باید رئیس فدراسیون هر رشته، از آن رشته باشد یا دست کم اطلاعات بسیار زیادی از آن داشته باشد. از این رو در فاصله 7 ماه تا انتخابات فدراسیون فوتبال صفبندی رقبا در همین ساختمان فدراسیون شکل گرفته است. علیرضا اسدی به عنوان دبیرکل، همه کارمندان فدراسیون و همچنین رؤسای کمیتهها را در چنگ خود دارد و از آنها میخواهد از او حمایت کنند. اما نفر اول فدراسیون علی کفاشیان است که او صریحا از برنامههای نایب رئیس اولش حمایت میکند. از این رو کارمندان فدراسیون همه تلاش خود را میکنند تا وارد این بازی نشوند چون در هر صورت آنها بازنده خواهند بود.
اما با توجه به حمایت شدید وزارت ورزش از دبیرکل فعلی فدراسیون فوتبال، علیرضا اسدی تلاش میکند آرای مجمع را از آن خود کند؛ جایی که نقطه ضعف او به حساب میآید. علی کفاشیان که از دیر باز او را مرد کارکشته همه مجامع میشناسند در این چند ساله با ابزارهای در دستش، توانسته اکثریت مجمع را همراه خود کند. از این رو وسوسه کاندیدا شدن برای سومین دوره متوالی به سراغش آمده است، چرا که میداند همانطور که دفعه پیش نماینده دولت وقت، یعنی دکتر قریب را در نهایت ناباوری شکست داد این بار هم میتواند به سادگی از سد نماینده دولت فعلی (چه اسدی باشد چه فرد دیگری) بگذرد. اما شاید فشار 8 ساله کار در فدراسیون فوتبال باعث خستگی او شده باشد. مخصوصا که حالا مجلس هم به جزئیات سفرهای رئیس فدراسیون ورود کرده و او خستهتر از هر زمان دیگری به نظر میرسد. اگر علی کفاشیان به هر ترتیبی نخواهد برای برای بار سوم نامزد شود آن وقت آرای مجمع را به نفع دکتر اسلامیان
بر میگرداند. شخصی که قطعا وزیر ورزش نمیتواند همانند علی کفاشیان آزارش دهد. اسلامیان به بدنه دولت و رئیس آن نزدیک است و اگر رئیس فدراسیون فوتبال شود قطعا کفاشیان انتقام بزرگی از وزیری گرفته که هرگز با او سرسازگاری نداشت. منتظر مهره چینی مرد همیشه خندان باشید؛ او نشان داده همیشه در روز انتخابات یک برگ برنده برای رو کردن دارد.
روایت دیگر از اختلاف
بهنظر میرسد سال آخر ریاست کفاشیان با 7سال گذشته این تفاوت را داشته باشد که او برخلاف گذشته در میانه 2گروه رقیب و مخالف از هم قرار گرفته است و سعی میکند استقلال خود را در ظاهر هم شده، حفظ کند. کفاشیان پیش از این گروهی از مخالفان خود را از هیأترئیسه بیرون فرستاده بود اما از یکسو مخالفان وزارت ورزش را نزد خود نگه داشته و از سوی دیگر منصوبان به وزارت ورزش را نیز در کنار خود جا داده است. وزارت ورزش نیز از او هیچ حمایتی نمیکند و حتی آشکارا در جلسات رسمی و غیررسمی از وی انتقاد میکند اما کفاشیان سعی کرده است در ظاهر هم شده حساب خود را با 2نایبرئیساش یعنی اسلامیان و مهدی تاج که به گروه اصفهانیها معروف هستند، جدا کند. هفته پیش بود که مهدی تاج رئیس سازمان لیگ در مجلس وقتی سخنان انتقادآمیز محمود گودرزی وزیر ورزش را درباره فوتبال شنید با طعنه گفت دبیرکل منصوب بهخودش مسؤولیت داوری را در فوتبال دارد. به نوشته فارس، تاج در واکنش به این موضوع خطاب به گودرزی گفته: «شما نایبرئیس بانوان و دبیر کل را تحمیل کردید، چگونه میگویید نقشی در فدراسیون فوتبال ندارید؟ رئیس سازمان لیگ ادامه داده موضوع داوری هم زیرنظر دبیر کل است که شما انتخاب کردید.» این اما تنها حمله به وزارت ورزش به بهانه آنچه تحمیل دبیرکل فدراسیون فوتبال گفته میشود، نیست. اگرچه کفاشیان میگوید بعد از عزل نبی از دبیرکلی، مشاورههایی از سوی وزارت ورزش درباره علیرضا اسدی به او شده است اما وی در نهایت این پزشک و از شاگردان پرویز دهداری در تیمملی را به دبیرکلی انتخاب کرده است. اسدی در دهه 60در تیمملی جوانان و تیمملی بزرگسالان حضور داشته است و با شیوه و روش خاص ازجمله کممصاحبهبودن، انتقاداتی را متوجه خود کرده است؛ شاید اوج این مساله پس از مصاحبه کیروش بعد از جلسه خصوصی درباره تیمملی با اسدی بود که بشدت از او انتقاد کرد. البته هیچگاه معلوم نشد در این جلسه پشت درهای بسته چه میان این دو گذشته که کیروش را بشدت عصبی کرده بود. در ادامه اختلاف در ارکان فدراسیون فوتبال، اسلامیان نایبرئیس فدراسیون فوتبال گفته که اسدی را وزارت ورزش انتخاب کرده اما در مساله داوری که زیرنظر اسدی فعالیت میکنند هوای او را ندارند، واکنش دبیرکل را به همراه داشت: «نیازی نداریم کسی هوای ما را داشته باشد. تعجبم بر این است که اعضا علیه یکدیگر صحبت میکنند. هیأت رئیسه که نباید علیه دیگر ارکان صحبت کند. در بیان این موضوع اشتباهی رخ داده و نمیدانم از سوی خبرنگاران بوده یا از سوی اسلامیان اما این کمیتهها زیرنظر دبیر کل فعالیت نمیکنند. بهترین تعریف در این موضوع را AFC ارائه میدهد که کمیتهها فقط کار مشاوره و برنامهریزی دارند. یعنی آنها در اجرا وارد نمیشوند. اما دپارتمانها زیرنظر ما فعالیت میکنند و به این صورت نیست که در کار آنها دخالتی کنیم.» در چنین شرایطی از یکسو دبیرکل فدراسیون با به چالش کشیدن مباحثی چون مدیریت بر سازمان لیگ، کمیته داوران و دپارتمانهای فدراسیون و در سوی مقابل نایبرئیسان با اعلام اینکه این موارد نظرات وزارت ورزش است که توسط اسدی پیگیری میشود با یکدیگر به منازعه برخاستهاند. بهنظر میرسد پایان این نبرد با انتخابات ریاست جدید فدراسیون فوتبال هر روز به شکلی جدید ادامهدار خواهد بود.