شیپور جدایی‌طلبی تگزاسی‌ها بلند‌تر از هر زمان دیگری شنیده می‌شود. این شیپور نشانه آن است که زمان فروپاشی نظامی که تا همین چند سال پیش ابرقدرت جهان خوانده می‌شد فرا‌می‌رسد. آمریکای بدون تگزاس اگرچه هنوز باورپذیر نیست اما نباید فراموش کرد جنوبی‌ترین ایالت آمریکا پس از آنکه از مکزیک جدا شده و در 1845 میلادی به ایالات متحده ضمیمه شد، تنها بخش این نظام سیاسی بوده که هیچ‌گاه به طور کامل در آن حل نشده و همیشه ساز خود را زده است. تا مدت‌ها پس از الحاق، قانون اساسی تصویب‌شده در واشنگتن در این ایالت اجرا نمی‌شد و جنوبی‌های حامی برده‌داری تا دهه‌ها پس از جنگ داخلی در آن قدرت مطلقه داشتند. همین شد که ششلول‌بندهای تگزاسی به عنوان نماد یاغی‌گری از دولت مرکزی به هالیوود راه یافتند. تگزاس وقتی واقعا به یکی از ایالات پنجاه‌گانه بدل شد که زیر خاکش نفت کشف شد و در نتیجه بازار تشنه طلای سیاه آمریکا را در آغوش کشید. تگزاس دومین ایالت پرجمعیت و دومین ایالت بزرگ آمریکاست و مرکز آن هیوستون، چهارمین شهر بزرگ کشور. مهم‌تر از آن این قطب بزرگ نفتی، مالی، دامداری و صنعتی حدود 10 درصد از تولید ناخالص ملی کشور – بیش از 1400 میلیارد دلار – را به خود اختصاص داده است. همچنین آخرین بخش بدنه اصلی خاک آمریکا بود که به آن ملحق شد و احتمالا اولین قطعه بزرگی است که از آمریکای در حال افول جدا می‌شود. پس تگزاس چیزی فراتر از یکی از 50 ایالت آمریکاست. اینجا همان جایی است که سر جان‌اف‌کندی، رئیس‌جمهور دموکرات را در سال 1963 زیر آب کردند بی‌آنکه آب از آب تکان بخورد.
پس از حدود یک سال آرامش نسبی، جنبش ملی‌گرای تگزاس دوباره به جنب و جوش افتاده است. جنبشی که با هیچ جنبش ایالتی دیگر قابل مقایسه نیست، چرا که قدمت آن به 1836 و استقلال جمهوری تگزاس از مکزیک بازمی‌گردد. آنها که آرزوی جدا شدن از ایالات متحده آمریکا را دارند از سال 2009 کمپینی را آغاز کرده‌اند که هر سال بحث استقلال را به مرحله جدی‌تری می‌کشاند و امسال هم قصد دارند با جمع‌آوری امضا زمینه لازم برای برگزاری همه‌پرسی سراسری برای جدایی این ایالت از آمریکا را در مارس ۲۰۱۶ میلادی فراهم کنند. سال گذشته همزمان با همه‌پرسی استقلال اسکاتلند از بریتانیا، بحث استقلال تگزاس هم داغ شد و آخرین نظرسنجی‌های پاییز گذشته نشان می‌داد حدود 20 درصد جمعیت 27 میلیونی این شبه‌کشور 700 هزار کیلومترمربعی با جدایی از آمریکا موافقند. با این حال به گزارش خبرگزاری اسپوتنیک، جنبش ملی‌گرای تگزاس شنبه این هفته در ۳۱ شهر مختلف این ایالت به خیابان‌ها ریختند تا ۷۵ هزار رای لازم برای برگزاری همه‌پرسی جدایی این ایالت از آمریکا را جمع‌آوری کنند. در این راه آنها حمایت پنهان بزرگ‌ترین طیف جمهوری‌خواهان در کنگره واشنگتن را پشت سر خود دارند ضمن اینکه ریک پری، فرماندار
جمهوری‌خواهشان تا همین سال گذشته و نامزد انتخابات ریاست جمهوری 2016 نیز به طور رسمی از جنبش استقلال حمایت کرده است. به نظر می‌رسد خانواده بوش به‌عنوان بانفوذ‌ترین خاندان این منطقه هم بدشان نمی‌آید با توجه به بی‌اعتباری سیاسی‌شان در سطح آمریکا و به تبع آن بخت کمشان برای رسیدن مجدد به کاخ سفید، کشور انحصاری خود را در دل ایالات متحده داشته باشند. در سطحی کلان‌تر، این گسل سیاسی واشنگتن میان دموکرات‌های حاکم و خوش‌آتیه و جمهوری‌خواهانی که خود را در حال محو شدن از قدرت طی 2 دهه آینده می‌بینند به اغلب ایالات مساله‌داری که جمهوری‌خواهان در آن به طور سنتی قدرت دارند مثل کارولینای شمالی هم کشیده می‌شود و بعید نیست خاندان‌های بزرگ پشت سر این حزب هر یک در ایالت و مقر سنتی‌شان خوابی مشابه بوش‌ها دیده باشند. بی‌شک این روند در کنار انتخاب هیلاری کلینتون یا یک دموکرات دیگر در انتخابات 2016 به تجزیه آمریکای فعلی خواهد انجامید. برای همین تگزاسی‌ها سال 2016 را برای همه‌پرسی استقلال خود هدف قرار داده‌اند. در عین حال گسل مرکزی زلزله فروپاشی ایالات متحده در هیوستون، مرکز تگزاس است. اقتصاد ۱۴۰۰ میلیارد دلاری تگزاس به تنهایی می‌تواند به حیات خود ادامه دهد. البته کارشناسان حقوقی بر این باورند این گروه فاقد گزینه‌های واقع‌بینانه برای جدایی تگزاس از ایالات متحده آمریکا هستند و این مساله می‌تواند یک مشکل بزرگ حقوقی برای این کمپین به وجود آورد. «جرالد تریس»، استاد دانشگاه تگزاس جنوبی در این باره گفت: «آن مشکل، جنگ داخلی است. زمانی که تگزاس و سایر ایالت‌های جنوبی به ایالات متحده پیوستند، هر یک از آنها متعهد شدند که هرگز مجددا اقدام به ترک ایالات متحده آمریکا نکنند».
البته دانیل میلر، رئیس جنبش ملی‌گراهای تگزاس نظر دیگری دارد که شکل رسمی‌تر همان نگاهی است که خاندان‌های قدرتمند تگزاسی به بروکراسی دست و پاگیر دولت مرکزی دارند: «اختلاف زیادی بین آنچه بروکرات‌ها در واشنگتن می‌خواهند با آنچه مردم تگزاس خواهان آن هستند وجود دارد. مردم تگزاس مخالف ایالات متحده آمریکا نیستند، آنها تنها از اداره امور توسط بروکرات‌هایی خسته شده‌اند که ما آنها را برای اجرای کارهایی که نمی‌خواهیم، انتخاب نکرده‌ایم».