علی اکبر عباسی: به نظر می‌رسد رویکرد انتقادناپذیری دولت بعد از جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای، وارد مرحله تازه‌ای شده است و دولت یازدهم این بار قرار است با شدت بیشتر با منتقدان به ویژه منتقدان هسته‌ای برخورد کند؛ این واقعیتی است که هم در خط و نشان صریحی که روحانی در نطق بعد از جمع‌بندی مذاکرات برای منتقدان کشید و هم در نوع برخوردهای چند وقت اخیر دولت با رسانه‌های منتقد، خود را نشان داده است.
هرچند زمان تبلیغات انتخاباتی، حسن روحانی مدام از آزادی بیان و لزوم تحمل صدای منتقد سخن گفت و حتی بعد از انتخابات هم در سخنرانی‌ها و موضع‌گیری‌های مختلف، دولت خود را دولتی عنوان کرد که خواستار شنیدن صدای منتقدان است و تحمل مخالف را دارد اما اینها صرفا ادعاهایی بود در سخن و آنچه در عمل از سوی رئیس دولت یازدهم تاکنون شاهد بوده‌ایم، با شعارها و ادعاهای وی مغایرت آشکار داشته است به طوری که نوع مواجهه وی با منتقدان و اهانت‌های مکرر به آنها، نوع مواجهه با رسانه‌ها و مطبوعات منتقد، نوع مواجهه با دانشجویان و تشکل‌های دانشجویی منتقد و... همگی بیانگر رویکرد خاص دولت یازدهم در قبال منتقدان است. اما به نظر می‌رسد بعد از جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای با گروه 1+5-که دولت آن را پیروزی بزرگی برای خود عنوان می‌کند- برخورد با منتقدان نیز رویه تازه‌ای گرفته است و دولت یازدهم بعد از این قصد دارد برخوردهای سرسختانه‌تری با منتقدان خود داشته باشد و خیلی زودتر از قبل، آنها را از میدان به در کند. در ادامه به مواردی که بیانگر شدیدتر شدن برخوردها با منتقدان هسته‌ای بعد از جمع‌بندی مذاکرات است اشاره می‌شود.
برای پی بردن به اینکه چگونه دولت بعد از جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای با غرب، عزم خود را برای برخورد با منتقدان داخلی جزم کرده است باید به سخنرانی رئیس‌جمهور که به مناسبت جمع‌بندی مذاکرات انجام شد، مراجعه کرد. روحانی در آن نطق، به گونه‌ای سخن می‌گوید که به وضوح می‌توان دریافت بعد از جمع‌بندی مذاکرات، موقعیت منتقدان دولت چگونه خواهد بود. وی با لحنی سرسختانه که به روشنی بیانگر سیاست‌های دولت در قبال منتقدان مذاکرات است، ابراز می‌دارد: «من در اینجا اعلام می‌کنم اگر کسی بخواهد انتقاد کند آزاد است اما اجازه نمی‌دهم امید مردم بر باد داده شود». هر چند رئیس‌جمهور در این سخنان ادعا می‌کند اگر کسی بخواهد انتقاد کند آزاد است ولی بلافاصله می‌گوید اجازه نمی‌دهد امید مردم بر باد داده شود؛ که البته روشن است منظور آقای روحانی از اجازه نمی‌دهم امید مردم بر باد داده شود چیست! نوع مواجهه دولت با منتقدان هسته‌ای حتی قبل از جمع‌بندی مذاکرات به خوبی نشان داده کسانی که رئیس‌جمهور قرار است اجازه ندهد امید مردم را بر باد دهند همان‌هایی هستند که روحانی قبل‌تر از این، آنها را بی‌سواد، بی‌شناسنامه، افراطی، تازه به دوران رسیده و... خوانده بود و حتی آنها را به جهنم هم حوالت داده بود. در واقع نگاهی دقیق‌تر به نوع موضع‌گیری رئیس‌جمهور در نطق بعد از جمع‌بندی مذاکرات به خوبی نشان می‌دهد وی در شرایط بعد از جمع‌بندی مذاکرات با اقتدار بیشتری صحبت می‌کند و از اینکه از شدت برخورد با منتقدان توافق هسته‌ای هم سخن بگوید ابایی ندارد، هرچند آنها را تحت عنوانی دیگر قرار دهد.
اما علاوه بر موضع‌گیری صریح رئیس‌جمهور در گفت‌وگوی بعد از جمع‌بندی مذاکرات که روحانی در آن صریحا برای منتقدان خط و نشان کشید، نوع برخورد دولت در همین مدت گذشته بعد از جمع‌بندی مذاکرات با رسانه‌های منتقد نیز نشان می‌دهد دولت قرار است بعد از برجام، با شدت بیشتری با منتقدان برخورد کند. به‌عنوان مثال می‌توان به برخوردهای دولت با رسانه‌های منتقد اشاره کرد به طوری که ماه‌گذشته دولت یازدهم رسانه‌های اصلی منتقد مذاکرات را مورد عنایت قرار داد. روزنامه کیهان و سایت رجانیوز به دلیل انتقاد از متن برجام و قطعنامه از هیات نظارت بر مطبوعات تحت مدیریت دولت تذکر گرفتند و هفته‌نامه 9 دی نیز به جرم انتقاد از برجام توقیف شد.
این نوع برخوردهای رسمی دولتی‌ها با منتقدان در حالی است که در عرصه تبلیغاتی نیز ارتش رسانه‌ای دولت، فضای روانی شدیدی را علیه منتقدان روند مذاکرات هسته‌ای به وجود آورده است و رسانه‌های حامی دولت تلاش می‌کنند به هر شکل ممکن منتقدان را به طور گسترده تخریب کرده و تحت فشار شدید قرار دهند. رسانه‌های پر تعداد همراه دولت برای نیل به این هدف خود از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند و به راحتی بدترین اهانت‌ها را به منتقدان هسته‌ای نسبت می‌دهند. دولتی‌ها عزم کرده‌اند هرگونه انتقاد از روند و متن جمع‌بندی مذاکرات را در نطفه خفه کنند و به قدری منتقدان را تحت فشار قرار دهند که دیگر کسی هوس انتقاد به سرش نزند.
این مساله به قدری شدید است که حتی یک بازیگر سینما نیز که صرفا نظرش را در رابطه با مذاکرات هسته‌ای بیان می‌کند مورد بدترین اهانت‌ها از سوی حامیان دولت قرار می‌گیرد. دولت یازدهم به واسطه شبکه گسترده رسانه‌ای که در اختیار دارد تلاش کرده جمع‌بندی مذاکرات با غرب را دستاوردی بزرگ و بی‌نظیر برای کشور عنوان کند و آن را ناجی ملت و عامل حل و فصل مشکلات اقتصادی کشور جا بزند. دولتی‌ها جمع‌بندی مذاکرات را پیروزی بزرگ می‌دانند و تلاش می‌کنند از این مساله بت بسازند و فضا را طوری علیه منتقدان سنگین کنند که ورود به حریم انتقاد از مذاکرات به منزله ورود به منطقه ممنوعه باشد. برخوردهای حذفی با منتقدان از سوی دولت یازدهم، چیز جدیدی نیست و در طول 2 سال گذشته از عمر دولت، موارد فراوانی وجود دارد که رئیس دولت و دیگر دولتمردان نشان داده‌اند به‌رغم شعارهایی که می‌دهند، جایی برای شنیدن سخنان و مواضع منتقدان خود ندارند اما به نظر می‌رسد این رویکرد بعد از جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای، وارد مرحله تازه‌ای شده است و دولت یازدهم این بار قرار است با شدت بیشتر با منتقدان بویژه منتقدان هسته‌ای برخورد کند؛ این واقعیتی است که هم در خط و نشان صریحی که روحانی در نطق بعد از جمع‌بندی مذاکرات برای منتقدان کشید و هم در نوع برخوردهای ماه‌گذشته دولت با رسانه‌های منتقد، خود را نشان داده است. این در حالی است که شبکه گسترده رسانه‌ای دولت هم در تخریب منتقدان هسته‌ای، چیزی کم نمی‌گذارد. در واقع برخوردهای تند و سنگین با منتقدان هسته‌ای هم در عرصه برخورد رسمی و سخت در قالب تذکر و توقیف رسانه‌ها و هم در عرصه برخوردهای نرم در قالب ترور شخصیت و تخریب گسترده منتقدان توسط رسانه‌های حامی دولت، در حال انجام است.