گروه فرهنگ و هنر: پردیس‌های سینمایی نمایش‌دهنده فیلم‌های خارجی در تهران و برخی کلانشهرها، اطلاعات مربوط به فیلم‌های خارجی و سانس‌های نمایش این فیلم‌ها را از سایت خود حذف کردند. به موجب این گزارش، پردیس‌های سینمایی کورش و قلهک در تهران و نیز هویزه مشهد از علاقه‌مندان تماشای فیلم‌های خارجی دعوت کرده‌اند فرم عضویت در باشگاه فیلم پردیس را پر کنند و از این پس اطلاعات مربوط به هر فیلم را از پروفایل شخصی خود دریافت کنند. در همین رابطه سایت سینما تیکت این اطلاعیه را روی سایت خود قرار داده است: «به استحضار خریداران و علاقه‌مندان به سینماتک و فیلم‌های خارجی، انیمیشن و سه‌بعدی می‌رساند از این پس برای مشاهده سانس‌ها و خرید بلیت این فیلم‌ها در سینماتیکت باید عضو باشگاه مشتریان شوید و اگر قبلا عضو بودید باید به پروفایل خود وارد شوید». اینها نمونه‌ای از اقدامات مشکوک است برای پنهان کردن اکران فیلم‌های خارجی در سینماهای کشور؛ مساله‌ای که وجود یا عدم وجود آن بارها در محافل سینمایی و نزد صاحب‌منصبان مطرح شده و گروهی اکران فیلم‌های مناسب خارجی را گزینه‌ای مطمئن در رونق اکران سینماها می‌دانند و برخی حضور آثار خارجی را دامن زدن به وضعیت ناگوار فروش فیلم‌های داخلی مطرح می‌کنند. مساله‌ای که در زمینه اقتصادی هم با ورود محصولات وارداتی می‌تواند منجر به پاشنه آشیل ساخته‌های داخلی شود. اما مساله مهم در نمایش و پخش آثار خارجی عدم خرید رایت فیلم‌های خارجی به شکلی قانونی بوده که چه به لحاظ کیفیت آثار به نمایش درآمده و چه نحوه کنترل لازم درباره ورود این محصولات، گزاره‌های ابهام‌آمیزی را برای مصرف‌کننده به جا خواهد گذاشت و حتی گاه شاهد توزیع بدون مجور فیلم‌هایی در زمینه انیمیشن در بازار هستیم. از طرفی شرایط مبهم پخش و عرضه محصولات خارجی در سطح کشور به نحوی تردیدآمیز دنبال می‌شود که در این چرخه ناهمگون، اتحادیه صنفی موسسات ویدئورسانه چند روز پیش از سیاست دوگانه نمایش فیلم‌های روز سینمای جهان بدون خرید رایت در پردیس‌های سینمایی و ممنوعیت آن در نمایش خانگی طی 9 ماه گذشته انتقاد کرده بود. اتحادیه شرکت‌های ویدئورسانه ایران در اطلاعیه فوق، مراتب اعتراض و ناخرسندی خود را از رفتار و سیاست دوگانه سازمان سینمایی درباره اکران فیلم‌ها و انیمیشن‌های خارجی در برخی سالن‌های سینما و ممنوعیت عرضه آنها در شبکه نمایش خانگی اعلام کرد. حالا با رویه‌های متضاد در اتخاذ تصمیمات این سوال مطرح می‌شود که چه اراده‌ای در پس تصمیمات اینچنینی وجود دارد که از ورود یک فیلم انیمیشن به بازار نمایش خانگی به بهانه نداشتن رایت جلوگیری به عمل می‌آید اما همین فیلم با چراغ سبز رسمی سازمان سینمایی به طور آزادانه در سالن‌های سینمای کشور با زبان اصلی، زیر‌نویس یا دوبله شده به روی پرده می‌رود؟ آیا الزام خرید رایت فیلم‌های خارجی صرفا باید برای شبکه نمایش خانگی صورت گیرد و سایر بخش‌ها چنین الزامی را ندارند؟ و اصلا چه سیاست روشنی در قبال نمایش و عرضه آثار خارجی در کشور وجود دارد؟