گروه بین‌الملل: دیروز ملکه الیزابت دوم، پیر تاجدار فعلی کاخ باکینگهام، رکورد سلطنت در بریتانیا را شکست اما این رکوردشکنی عجوزه 89 ساله انگلیسی در عین حال از عجز بریتانیا حکایت دارد که حتی در صورت رای آوردن حمله نظامی ارتش سلطنتی به سوریه در وست‌مینستر (پارلمان)، در عمل از این کار عاجز خواهد بود. به قول فرید زکریا، «وقتی قرن بیستم در واپسین سال‌های سلطنت ملکه ویکتوریا تحویل می‌شد همزمان سایه امپراتوری بریتانیا نیز از جهان برچیده می‌شد». امروز نیز رکوردزنی ملکه الیزابت دوم توأم است با رکود نظامی و افول قدرت لندن در حد شغالی زبون در رکاب آمریکا. الیزابت الکساندرا مری از خاندان سلطنتی اصالتا آلمانی ویندسور دیروز ساعت 5:30 عصر به وقت گرینویچ رکورد طولانی‌ترین دوره سلطنت بریتانیا را شکست، رکوردی 63 سال و 7 ماه و 2 روز و 16 ساعت و 23 دقیقه‌ای که متعلق به ملکه ویکتوریا، جد بزرگش از قرن نوزدهم تا لحظه مرگش در نخستین سال‌های قرن بیستم بود. دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس به رسم مجیزگویی در تمجید از ملکه پیشتاز شد و گفت: «در
63 سال گذشته، علیاحضرت سنگ ثبات در جهان کاملا متغیر بوده است و حس فداکاری او برای خدمت و انجام وظیفه نه تنها در بریتانیا بلکه در سراسر جهان شایسته تحسین است.» البته به نظر می‌رسد نتیجه آن ثبات درجا زدن دولتی باشد که در روزگار ملکه ویکتوریا گفته می‌شد «آفتاب در قلمروی امپراتوری‌اش غروب نمی‌کند» اما امروز آن شیر بی‌رحم، روباه پیر و بی‌دندانی شده شبیه عجوزه تاجدارش که حتی زورش به محافظانش هم نمی‌رسد و فقط آنها را به خاطر خوردن آجیل‌های مغز شده‌اش شماتت می‌کند. استعمار پیر امروز حتی از پیاده کردن نقشه توطئه‌هایی که خود در لندن کشیده نیز عاجز است. طرفه آنکه الیزابت دوم به همراه شوهرش فیلیپ، سر حلقه کودک‌آزاران شیطان‌پرست انگلیس، برای جشن رکوردشکنی دیروز در مراسم افتتاحیه طولانی‌ترین راه‌آهن داخلی شرکت کرد و در قرن بیست و یکم سوار لکوموتیو بخاری شد که از قرن نوزدهم بر جای مانده بود و همین تصویر گویای وضعیت فعلی تاج و تخت عتیقه انگلیسی‌هاست.
این اتفاق در روزهایی حادث می‌شود که ارتش سلطنتی مدعی است چند تروریست تکفیری انگلیسی را در خاک سوریه با حمله پهپادی زده و موضوع مداخله نظامی در سوریه به بهانه مبارزه با داعش برای رای‌گیری به پارلمان رفته است.
اما دکتر مجید تفرشی، کارشناس مسائل بریتانیا معتقد است شرایط فعلی سیاسی و اقتصادی بریتانیا به‌گونه‌ای نیست که بخواهد همانند جنگ عراق و افغانستان وارد میدان شود. همچنین در حالی که احتمال دخالت روسیه در سوریه و در امتداد آن پذیرش بشار اسد مورد نظر قرار گرفته است، بریتانیا در خود این توان را نمی‌بیند که درگیر یک جنگ زمینی تمام‌عیار در خاورمیانه شود. اتفاقا این گفته‌های تفرشی توسط خبرگزاری ایلنا، یکی از اسپانسرهای رسانه‌ای اصلاح‌طلب جشن بازگشایی لانه روباه در تهران، منتشر شده که این نشان می‌دهد «پاوند» به چه فلاکتی افتاده است. این کارشناس، پابرجایی اسد در سوریه را یکی از معضلات جامعه بریتانیا می‌داند. بدین ترتیب مشروعیت اجتماعی دولت لندن به‌عنوان یکی از حامیان اصلی ایالات متحده در تلاش برای سرنگونی نظام دمشق
از میان رفته است.
دکتر تفرشی می‌گوید: «در این فاصله چهره بریتانیا و متحدان آمریکا که با دولت اسد مخالف بودند، مقداری بیشتر عیان شد. مهم‌ترین وجه این موضوع این بود که گرو‌ه‌های سلفی و تکفیری از بطن اینها بیرون آمدند. در ادامه گسترش فعالیت‌های تروریستی هواداران داعش در اروپا و تا سطح کمی در آمریکا و مهم‌تر از آن رفتن هواداران داعش و پیروان تفکر تکفیری- سلفی به سوریه، باعث شد این خطر در داخل خاک بریتانیا به یک خطر بالقوه تبدیل شود».
از نظر او انگلیس تازه در حال خروج از بحران سیاسی پس از لشکرکشی به خاورمیانه و همچنین بحران اقتصادی متعاقب سپتامبر سیاه 2008 است و نمی‌خواهد وارد بحرانی جدید شود: «هم‌اکنون بحث لشکرکشی به سوریه مطرح شده است که به نظر بیشتر به یک تهدید شبیه است تا یک واقعیت و باید بگویم لشکرکشی که پارلمان بریتانیا نسبت به آن احساس تمایل کرده است به چند دلیل اجرایی نخواهد شد. اولین دلیل در حوزه اقتصادی قابلیت طرح و بحث دارد، طوری که شرایط فعلی اقتصادی بریتانیا به گونه‌ای نیست که این کشور بخواهد همانند جنگ عراق و افغانستان وارد میدان شود».
وی افزود: از طرف دیگر، باید این نکته را مد نظر داشت که در آستانه انتخابات حزب کارگر بریتانیا قرار داریم و تقریباً همه رهبران این حزب به طور کامل و بنیادین نه‌تنها مخالف دخالت نظامی بریتانیا هستند بلکه تعدادی از آنها عضو ائتلاف ضد جنگ این کشور هستند و اعلام کرده‌اند خواهان ورود کشورشان به یک جنگ زمینی جدید نیستند.
اینگونه رویای سایکس‌پیکو و تغییر نقشه‌های خاورمیانه در جنگ اول جهانی و خصوصاً قبل و بعد از آن که بریتانیا به‌عنوان قدرت برتر جهانی شناخته می‌شد، امروز برای آنگلوساکسون‌ها تعبیری وارونه دارد. رویایی که به قول تفرشی، اگر روباه پیر بی‌دندان در رابطه با آن عاقلانه تصمیم نگیرد می‌تواند به یک کابوس تبدیل شود.