صفا صهري: چشیدن طعم غذاهای جورواجور در شهرها و کشورهای مختلف بدون شک بخشی به یاد ماندنی از سفر است اما این تجربه به طعم غذا محدود نمی‌شود بلکه فرهنگ غذایی هر قوم می‌تواند توضیح درخوری برای فهم برخی مناسبات اجتماعی، ویژگی‌های مشترک اخلاقی و حتی تاریخ آن قوم باشد. غذاهای بومی به نوعی
بازتاب دهنده اقتصاد و مذهب جوامع مختلف نیز هستند. در شهری چون پاریس که به داشتن رستوران‌های مجلل، آشپزهای متبحر و کافه‌های بی‌نظیر شهرت دارد، نمی‌توان فرهنگ کافه‌نشینی را از تاریخ و هویت این شهر جدا کرد تا جایی که علاوه بر جاذبه‌های فراوان گردشگری، رستوران‌ها و کافه‌ها هم یکی از دلایل قرار گرفتن این شهر در صدر مقاصد گردشگری دنیاست. در جنوب شرق آسیا که اغلب طعم غذاها از ذائقه ما دور است، تایلندی‌ها به داشتن غذاهای خوشمزه شهرت دارند. در بانکوک که مردم آن علاقه خاصی به خرید و صرف غذا بیرون از منزل دارند رستوران‌های زیادی دیده می‌شود.
ران قورباغه
تجارت بین‌المللی قورباغه به‌عنوان یک غذای مطبوع بازار گرمی دارد به طوری که آمریکا و فرانسه بزرگ‌ترین واردکنندگان قورباغه از کشورهای آسیایی هستند. بیشتر قورباغه‌خورهای دنیا در اندونزی ساکن هستند به‌طوری که سالانه حدود پنج تن قورباغه در این کشور مصرف می‌شود. پنجه قورباغه در مدارس اروپا، دکه‌های اغذیه‌فروشی، روی میز خانواده‌های جنوب شرق آسیا و گران‌قیمت‌ترین رستوران‌های جهان دیده می‌شود تا جایی که نسل برخی از انواع قورباغه رو به انقراض است.
هشت‌پا
گونه‌های مختلفی از هشت‌پا هم در دنیا به عنوان غذا سرو می‌شود. برای آماده کردن هشت‌پا ابتدا آن را به‌خوبی در آب می‌جوشانند تا بوی بد و رسوب مضر آن از گوشت هشت‌پا جدا شود. این آبزی که معمولا بازوهای آن سرو می‌شود در دستور پخت بسیاری از غذاهای ژاپنی از جمله سوشی،تاکویاکی، آکاشیاکی و... دیده می‌شود. اختاپوس پخته حدود 137 کالری انرژی دارد و حاوی ویتامین‌های B3،B12، پتاسیم، فسفر و سلنیوم است. برخی انواع کوچک هشت‌پا را با توجه به خاصیت زیاد آن زنده زنده می‌خورند یعنی بازوهای هشت‌پا را هنگامی که زنده است تکه تکه می‌کنند و در حالی که پاهای آن هنوز تکان می‌خورد آنها را قورت می‌دهند. البته بسته به نوع هشت‌پا ممکن است از گوشت بدن این آبزی هم در تهیه انواعی از غذاها استفاده شود.
ملخ
ژاپنی‌ها ایناگو می‌خورند. ایناگو یا همان ملخ مزارع برنج اگر کاملا سرخ شود مثل چیپس زیر دندان خرد می‌شود اما خود ژاپنی‌ها ترجیح می‌دهند ایناگوی آبدار بخورند. از این ملخ ساندویچ هم درست می‌کنند و آن را با دو تکه نان، چند برگ کاهو و پنیر پیتزا می‌خورند. اگرچه طبخ غذاهای سنتی در ژاپن رو به کاهش است اما خوردن حشرات در این کشور به عنوان منبع غنی پروتئین و کلسیم بویژه در مناطق کوهستانی رایج است.
میوه‌ها
بازارهای میوه هم برای گردشگران خارجی جذابیت‌های خاص خود را دارند. مرکبات نه‌تنها تنوع بسیار زیادی دارند بلکه در شرایط آب و هوایی مختلف طعم متفاوتی می‌دهند. میوه‌های استوایی با رنگ‌ها و اشکال متنوع و طعم‌های غریب بازار خوبی برای گردشگران هستند که البته برای خوردن برخی از آنها باید از مردم محلی کمک بگیرید تا نحوه پوست کندن و خوردن میوه را به شما نشان دهند.
دوریان
در مناطق استوایی میوه پرطرفداری وجود دارد که بوی نامطبوع و نافذ آن موجب شده کمتر گردشگری برای امتحان کردن و چشیدن طعم این میوه داوطلب شود. دوریان که به پادشاه میوه‌ها معروف است شبیه یک خربزه بزرگ خاردار است که مغز نرم آن خوراکی است. دوریان را نمی‌توانید به عنوان یک میوه منحصر به فرد برای دوستان و آشنایان خود سوغات بیاورید زیرا بردن این میوه به هتل‌ها و هواپیما ممنوع است. در تایلند تابلوهایی با عکس دوریان که نشان‌دهنده ممنوعیت مصرف این میوه است در نزدیکی پمپ بنزین‌هاست وجود دارد.
رامبوتان
رامبوتان نام میوه کوچک و موداری است که در اندونزی، کاستاریکا، پاناما و نیکاراگوئه برداشت می‌شود. مغز ژله‌ای این میوه زیر پوست پوشیده از موهای قرمز و زرد بسیار آبدار و شیرین است. این میوه درختی زیبا که قبل از رسیدن روی شاخه سبزرنگ است، با گذشت 15 تا 18 هفته پس از شکوفه دادن قابل چیدن است. از رامبوتان ژله و مربا هم درست می‌کنند. طعم‌های تجربه نشده در خدمت جذب توریست
صفا صهري: چشیدن طعم غذاهای جورواجور در شهرها و کشورهای مختلف بدون شک بخشی به یاد ماندنی از سفر است اما این تجربه به طعم غذا محدود نمی‌شود بلکه فرهنگ غذایی هر قوم می‌تواند توضیح درخوری برای فهم برخی مناسبات اجتماعی، ویژگی‌های مشترک اخلاقی و حتی تاریخ آن قوم باشد. غذاهای بومی به نوعی
بازتاب دهنده اقتصاد و مذهب جوامع مختلف نیز هستند. در شهری چون پاریس که به داشتن رستوران‌های مجلل، آشپزهای متبحر و کافه‌های بی‌نظیر شهرت دارد، نمی‌توان فرهنگ کافه‌نشینی را از تاریخ و هویت این شهر جدا کرد تا جایی که علاوه بر جاذبه‌های فراوان گردشگری، رستوران‌ها و کافه‌ها هم یکی از دلایل قرار گرفتن این شهر در صدر مقاصد گردشگری دنیاست. در جنوب شرق آسیا که اغلب طعم غذاها از ذائقه ما دور است، تایلندی‌ها به داشتن غذاهای خوشمزه شهرت دارند. در بانکوک که مردم آن علاقه خاصی به خرید و صرف غذا بیرون از منزل دارند رستوران‌های زیادی دیده می‌شود.
ران قورباغه
تجارت بین‌المللی قورباغه به‌عنوان یک غذای مطبوع بازار گرمی دارد به طوری که آمریکا و فرانسه بزرگ‌ترین واردکنندگان قورباغه از کشورهای آسیایی هستند. بیشتر قورباغه‌خورهای دنیا در اندونزی ساکن هستند به‌طوری که سالانه حدود پنج تن قورباغه در این کشور مصرف می‌شود. پنجه قورباغه در مدارس اروپا، دکه‌های اغذیه‌فروشی، روی میز خانواده‌های جنوب شرق آسیا و گران‌قیمت‌ترین رستوران‌های جهان دیده می‌شود تا جایی که نسل برخی از انواع قورباغه رو به انقراض است.
هشت‌پا
گونه‌های مختلفی از هشت‌پا هم در دنیا به عنوان غذا سرو می‌شود. برای آماده کردن هشت‌پا ابتدا آن را به‌خوبی در آب می‌جوشانند تا بوی بد و رسوب مضر آن از گوشت هشت‌پا جدا شود. این آبزی که معمولا بازوهای آن سرو می‌شود در دستور پخت بسیاری از غذاهای ژاپنی از جمله سوشی،تاکویاکی، آکاشیاکی و... دیده می‌شود. اختاپوس پخته حدود 137 کالری انرژی دارد و حاوی ویتامین‌های B3،B12، پتاسیم، فسفر و سلنیوم است. برخی انواع کوچک هشت‌پا را با توجه به خاصیت زیاد آن زنده زنده می‌خورند یعنی بازوهای هشت‌پا را هنگامی که زنده است تکه تکه می‌کنند و در حالی که پاهای آن هنوز تکان می‌خورد آنها را قورت می‌دهند. البته بسته به نوع هشت‌پا ممکن است از گوشت بدن این آبزی هم در تهیه انواعی از غذاها استفاده شود.
ملخ
ژاپنی‌ها ایناگو می‌خورند. ایناگو یا همان ملخ مزارع برنج اگر کاملا سرخ شود مثل چیپس زیر دندان خرد می‌شود اما خود ژاپنی‌ها ترجیح می‌دهند ایناگوی آبدار بخورند. از این ملخ ساندویچ هم درست می‌کنند و آن را با دو تکه نان، چند برگ کاهو و پنیر پیتزا می‌خورند. اگرچه طبخ غذاهای سنتی در ژاپن رو به کاهش است اما خوردن حشرات در این کشور به عنوان منبع غنی پروتئین و کلسیم بویژه در مناطق کوهستانی رایج است.
میوه‌ها
بازارهای میوه هم برای گردشگران خارجی جذابیت‌های خاص خود را دارند. مرکبات نه‌تنها تنوع بسیار زیادی دارند بلکه در شرایط آب و هوایی مختلف طعم متفاوتی می‌دهند. میوه‌های استوایی با رنگ‌ها و اشکال متنوع و طعم‌های غریب بازار خوبی برای گردشگران هستند که البته برای خوردن برخی از آنها باید از مردم محلی کمک بگیرید تا نحوه پوست کندن و خوردن میوه را به شما نشان دهند.
دوریان
در مناطق استوایی میوه پرطرفداری وجود دارد که بوی نامطبوع و نافذ آن موجب شده کمتر گردشگری برای امتحان کردن و چشیدن طعم این میوه داوطلب شود. دوریان که به پادشاه میوه‌ها معروف است شبیه یک خربزه بزرگ خاردار است که مغز نرم آن خوراکی است. دوریان را نمی‌توانید به عنوان یک میوه منحصر به فرد برای دوستان و آشنایان خود سوغات بیاورید زیرا بردن این میوه به هتل‌ها و هواپیما ممنوع است. در تایلند تابلوهایی با عکس دوریان که نشان‌دهنده ممنوعیت مصرف این میوه است در نزدیکی پمپ بنزین‌هاست وجود دارد.
رامبوتان
رامبوتان نام میوه کوچک و موداری است که در اندونزی، کاستاریکا، پاناما و نیکاراگوئه برداشت می‌شود. مغز ژله‌ای این میوه زیر پوست پوشیده از موهای قرمز و زرد بسیار آبدار و شیرین است. این میوه درختی زیبا که قبل از رسیدن روی شاخه سبزرنگ است، با گذشت 15 تا 18 هفته پس از شکوفه دادن قابل چیدن است. از رامبوتان ژله و مربا هم درست می‌کنند. ارسال نظر
پربیننده