موضع آشتیانی نسبت به پیشنهاد یک و نیم میلیون دلاری به قلعه نویی

اینک نوشتن از استقلال و شرح حکایت اختلاف واعظی آشتیانی و قلعه نویی، کمی خسته‌کننده و تا حد زیادی تکراری شده است اما هر‌چه از روز قهرمانی آبی‌ها می‌گذرد این تنش بیشتر از قبل خودنمایی می‌کند و به ناچار اصول ژورنالیستی ما اقتضا می‌کند تا چند باره به این موضوع بپردازیم. در طول چند روز گذشته اگر سراغ هر یک از برنامه‌های ورزشی رادیو و تلویزیون می‌رفتید بدون تردید یکی از میهمانان آنها یا امیر قلعه نویی بود یا آشتیانی. تنها این برنامه پربیننده «عمو پورنگ» بود که از وجود این دو میهمان بی نصیب ماند تا بینندگان بزرگسال و پر تعداد این برنامه تلویزیونی شاهد ماجرای آبی‌ها نباشند. اما ریشه اختلافات کجاست؟ قبل از رسیدن به این موضوع شاید بهتر باشد اشاره‌ای به مصاحبه تفصیلی آشتیانی با خبرگزاری ایسنا کنیم که روز گذشته روی خروجی آنها، پربیننده‌تر از هر خبر دیگری بود. مدیر عامل استقلال مصاحبه‌اش را با همان صحبت‌های تکراری که شب قبلش در برنامه جهانگیر کوثری بر زبان آورده بود، شروع کرد:« برخلاف صحبت‌هایی که درباره‌ بی‌انگیزگی تیم مطرح می‌شود، استقلال برای برتری و صعود به مرحله‌ بعد عازم رفسنجان شده بود اما پنالتی‌ها سرنوشت بازی را تغییر داد و بی‌تردید پیروزی یا شکست در ضربات پنالتی نمی‌تواند نشان‌دهنده‌ برتری یک تیم باشد. اما واقعیت این است که وقتی یک مسابقه‌ فوتبال به سمت ضربات پنالتی می‌رود، از عدالت دور می‌شود». این صحبت‌های آشتیانی با واکنش برهانی نژاد مواجه شد. مدیر عامل مس که از توجیه همتای خود در باشگاه استقلال راضی به نظر نمی‌رسید در این‌باره گفت:« به جای اینکه بگوید مس تیم خوب و قدرتمندی است، گفت که یک در هزار پیش می‌آید که چنین باخت‌هایی رقم بخورد.استقلال هر کاری کند، استقلال است. تیم اصلی و فرعی نداریم. قیمت هر کدام از نیمکت نشینان این تیم دو برابر قیمت بازیکنان مس است. کل بودجه مس رفسنجان برای این فصل، 712 میلیون تومان بوده است. استقلال با تیم امید خود در جام حذفی شرکت نکرده بود و فقط طالب لو و دو تن از بازیکنان اصلی‌اش نبودند. همه این حرف‌ها بهانه است و من به دلیل همین توجیهات، نتوانستم جواب ندهم. آقای واعظی از بد منظری وارد بحث شد و مثل همیشه با حالت طلبکارانه صحبت کرد». سوای این نزاع کم اهمیت، قسمت اصلی حرف‌های آشتیانی درباره قلعه نویی بود و داستان تمدید قرارداد با این مربی؛ «در هر صورت مذاکرات و صحبت‌ها را انجام داده‌ایم و اکنون تصمیم با خود قلعه‌نویی است، فرصتی وجود دارد که قلعه‌نویی بیاید و با باشگاه مذاکره کند. ما تقریبا 10 روز پیش آخرین پیشنهاد خود را مطرح کردیم که امیدواریم ظرف روزهای آینده امیر قلعه‌نویی در این زمینه با باشگاه مذاکره کند تا به نتیجه برسیم». آنچه از ادبیات واعظی استنباط می‌شد، نگاه مدیرانه او به این قضیه بود. واعظی نه قهرمان شدن استقلال را در این معادله در نظر گرفته و نه حاضر است رانتی بابت این قضیه در نظر بگیرد. حتی با حالتی جالب نسبت به پیشنهاد یک و نیم میلیاردتومانی پاختاکور به قلعه نویی می‌گوید:« چنین پیشنهادی بسیار خوب است و اگر واقعا مطرح شود قلعه نویی می‌تواند آن را بپذیرد چرا که سبب می‌شود ارز وارد کشور شود». آزادراه مقابل جباری گسترش نظم و احترام به اصول که از ارکان اصلی مدیریت آشتیانی به حساب می‌آید، تنها شامل حال قلعه‌نویی نشد چرا که او با همین مشی به سراغ تمدید قرارداد جباری می‌رود اما بدون توسل به تساهل و تسامح:« به صحبت‌های جباری درباره باشگاه نمی‌پردازم اما او یا هر بازیکن دیگری که در پایان این فصل قراردادش با باشگاه استقلال خاتمه می‌یابد، این حق را دارد که با سایر باشگاه‌ها مذاکره کند و ما هیچ محدودیتی نداریم و در نهایت اگر با باشگاه دیگری به تفاهم رسید می‌تواند جدا شود و یا آنکه با شرایط باشگاه استقلال به تفاهم برسد». حمله به لمپنیسم مرد سوم که از صحبت‌های بی‌پرده واعظی در امان نماند، کسی نبود جز مدیر عامل سابق استقلال. با توجه به اختلاف عمیق این دو که این روزها با سرک کشیدن به صفحات روزنامه«استقلال جوان» می‌توان به ژرفای آن پی برد، باید منتظر واکنش مدیر سابق آبی‌ها بود. واعظی که از سهم‌خواهی آنها در قهرمانی کاملا ناراضی به نظر می‌رسید، گفت: «من در استقلال وظیفه‌ای داشتم که با کمک خدا آن را ادامه می‌دهم. نه با حرف دیگران خوشحال می‌شوم و نه اظهارات عده‌ای من را ناراحت و اندوهگین می‌سازد. وظیفه خود را انجام می‌دهم که در راس آن مبارزه با لمپنیسم قرار دارد. لمپن‌ها افرادی هستند که می‌خواهند به بهانه‌های مختلف تیتر روزنامه‌ها شوند. اما هواداران میلیونی استقلال تفاوت خادمان خود با این لمپن‌ها را به خوبی می‌شناسند». مدیر عامل استقلال که عقیده داشت خبر حضور او در فدراسیون فوتبال و جدایی از آبی‌پوشان یک شایعه هدف‌دار است، با تکذیب آن مجددا به سراغ تخریب منبع شایعه رفت: «افرادی که تصور می‌کنند من از استقلال می‌روم، این پنبه را از گوش خود دربیاورند. واعظی آشتیانی مدت‌های بسیار دیگری در استقلال خواهد بود تا این تیم بزرگ را از همه نظر به کارآمدی برساند و من با قاطعیت می‌گویم که دوران لمپن‌ها در استقلال به سر آمده و آنها دیگر جایی در این باشگاه ندارند». بیماران راستگو! حرف‌های واعظی اینچنین به پایان می‌رسد اما آنچه در خاتمه می‌توان به آن اشاره کرد تفاوت دیدگاه او نسبت به موفقیت است که در جهت کاملا متضاد با سیاست‌های قلعه نویی قرار دارد. وقتی اصحاب رسانه در بحبوحه برد‌های متوالی و پرگل استقلال، اخباری را دال بر اختلاف مدیر عامل و سر مربی تیم مطرح می‌کردند اکثرا از سوی واعظی به بیمارانی تشبیه شدند که چشم دیدن موفقیت استقلال را ندارند. امروز صحبت‌های واعظی در صورتی که استقلال به قهرمانی رسیده، امضای معتبری است بر اخبار همان نویسندگان بیمار! قلعه‌نویی در مدیریت خود همه چیز را زیر سلطه خویش می‌خواهد و در سیاست تیمداری او همه چیز به سر مربی ختم می‌شود. این روش با زوج او و محمد حسین قریب، ماندگاری زیادی داشت چرا که قریب همه جزئیات را به او سپرده بود اما واعظی از روز نخست نشان داد اینگونه نیست. اعتراض به همراهان پر تعداد قلعه‌نویی در اردوهای استقلال، نخستین جرقه اختلاف عقیده این دو بود و حتی شور قهرمانی هم نتوانست چسبندگی لازم را بین آنها برقرار کند.