مجموعه داستانک‌های رضا کیانیان، بازیگر نام‌آشنای سینمای ایران با عنوان«اين مردم نازنين» و محوریت برخورد‌های این هنرمند با مردم كوچه و بازار منتشر شد. به گزارش ايسنا، اين اثر توصیفی از برخورد‌های اين بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون با مردم است كه آنها را در قالب داستانك يادداشت كرده است. در مقدمه كتاب آمده است: «شهرت، تنهايي را مي‌دزدد. همه‌جا نگاهت مي‌كنند. همه‌جا با تو هستند. زير ذره‌بين هستي. فقط در خانه مي‌شود تنها بود؛ اگر تلفن‌هاي علاقه‌مندان بگذارد! در خانه هم بايد هميشه پرده‌ها كشيده باشد. همسايه علاقه‌مند هم زياد است. من هم مثل هر آدم ديگري تنهايي مي‌خواهم. من هم به تنهايي نياز دارم. بازيگري در هر شكلش تنهايي ندارد. بازيگر، پشت صحنه و روي صحنه هميشه با عده‌اي دم‌خور است. تنها نيست... من در خيلي قلب‌ها، خانه‌اي دارم. هيچ‌وقت آواره نمي‌شوم. بي‌سرپناه نمي‌مانم. اين همه قلب، اين همه خون، اين همه تپش. اين همه عشق، اين‌همه تنهايي و اين همه مردم. اين مردم نازنين».
به گفته كيانيان، ماجراهاي اين اثر به لحاظ تاريخ وقوع مرتب نشده و پس و پيش هستند اما اين مهم نيست؛ مهم‌تر نكته‌هايي است كه دارند. وی كه پیش از این چند نمونه از اين داستانك‌ها را در مجلات «فيلم» و «نقش صحنه» منتشر كرده، اميدوار است در سال‌هاي بعد، دفترهاي ديگر اين مجموعه را هم چاپ كند. اين بازيگر تئاتر، سينما و تلويزيون پيش‌تر، آثاري همچون: «بازيگري»، «تحليل بازيگري»، «بازيگري در قاب»، «شعبده بازيگري» و «ناصر و فردين» را درباره تجربياتش در حوزه بازيگري و همچنين سه فيلمنامه «پاتال و آرزوهاي كوچك»، «سومين سرنوشت داوود» (در يك مجلد) و «ماجراجوي جوان» را منتشر كرده است. داستانك‌هاي «رضا‌كيانيان» در برخورد با مردم منتشر شد
روایت آقای بازیگر از مردم نازنین
مجموعه داستانک‌های رضا کیانیان، بازیگر نام‌آشنای سینمای ایران با عنوان«اين مردم نازنين» و محوریت برخورد‌های این هنرمند با مردم كوچه و بازار منتشر شد. به گزارش ايسنا، اين اثر توصیفی از برخورد‌های اين بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون با مردم است كه آنها را در قالب داستانك يادداشت كرده است. در مقدمه كتاب آمده است: «شهرت، تنهايي را مي‌دزدد. همه‌جا نگاهت مي‌كنند. همه‌جا با تو هستند. زير ذره‌بين هستي. فقط در خانه مي‌شود تنها بود؛ اگر تلفن‌هاي علاقه‌مندان بگذارد! در خانه هم بايد هميشه پرده‌ها كشيده باشد. همسايه علاقه‌مند هم زياد است. من هم مثل هر آدم ديگري تنهايي مي‌خواهم. من هم به تنهايي نياز دارم. بازيگري در هر شكلش تنهايي ندارد. بازيگر، پشت صحنه و روي صحنه هميشه با عده‌اي دم‌خور است. تنها نيست... من در خيلي قلب‌ها، خانه‌اي دارم. هيچ‌وقت آواره نمي‌شوم. بي‌سرپناه نمي‌مانم. اين همه قلب، اين همه خون، اين همه تپش. اين همه عشق، اين‌همه تنهايي و اين همه مردم. اين مردم نازنين».
به گفته كيانيان، ماجراهاي اين اثر به لحاظ تاريخ وقوع مرتب نشده و پس و پيش هستند اما اين مهم نيست؛ مهم‌تر نكته‌هايي است كه دارند. وی كه پیش از این چند نمونه از اين داستانك‌ها را در مجلات «فيلم» و «نقش صحنه» منتشر كرده، اميدوار است در سال‌هاي بعد، دفترهاي ديگر اين مجموعه را هم چاپ كند. اين بازيگر تئاتر، سينما و تلويزيون پيش‌تر، آثاري همچون: «بازيگري»، «تحليل بازيگري»، «بازيگري در قاب»، «شعبده بازيگري» و «ناصر و فردين» را درباره تجربياتش در حوزه بازيگري و همچنين سه فيلمنامه «پاتال و آرزوهاي كوچك»، «سومين سرنوشت داوود» (در يك مجلد) و «ماجراجوي جوان» را منتشر كرده است. ارسال نظر
پربیننده