بادرنجبویه (Melisse) در میان ادویههای معطر بسیار توصیه میشود. در کتابهای داروشناسی قدیم یونانی از آن به عنوان ملیس نام برده شده و آمده است:«ملیس، مفرح قلب است، به هضم غذا کمک میکند، راه تغذیهای مغز را میگشاید و قلب را تقویت میکند. در ناراحتیهای شبانه و بیخوابیها، افکار ناهنجار بویژه غمزدگیها را از مغز بیرون میراند».
ابنسینا نیز بر این موارد تاکید کرده است. گیاهشناسان، ملیس را شفای اغلب دردها میدانند و معتقدند عصارههای ملیس قوت و سلامتی را به بیماران و افراد خسته بازمیگرداند. «لمری» گیاهشناس معروف گفته است: «نام این گیاه از نام عسل گرفته شده است. یعنی گلی که زنبور عسل به آن راغب است».ملیس یا بادرنجبویه طبی را فلفل زنبورعسل یا چای فرانسه نیز نامیدهاند.
اثرات درمانی بادرنجبویه
این گیاه در طب سنتی از اهمیت خاصی برخوردار است و طبع آن «گرم» گزارش شده است. ملیس دافع بلغم و سودا و بالا برنده صفراست. این گیاه بویژه آرامکننده، ضدفشارهای عصبی، ضدخستگی و کمبودهای بدنی است و به عنوان یک آرامبخش در ناراحتی عصبی، سرگیجه، سنکوپ، برونشیت، تشنج و قولنج کاربرد دارد. افرادی که ناراحتیهای گوارشی با منشأ عصبی دارند، میتوانند از بادرنجبویه به عنوان یک تقویتکننده بویژه برای تقویت معده، استفراغهای عصبی و دلپیچهها استفاده کنند. ملیس، معرق (عرقآور) بوده و سموم بدن را خارج کرده و خون را صاف میکند. از ملیس به عنوان داروی شفابخش «هیستری» (hysteria) هم نام بردهاند. این گیاه دارويی عالی و آرامبخش برای افراد عصبی، زودرنج و حساس است. همچنین ملیس را داروی تقویت قلبی بویژه در موارد آرتیمی، هیجان و تشنج دانستهاند.
طریقه مصرف بادرنجبویه یا ملیس
طریقه مصرف این گیاه مانند چای است و میتوان از آن روزانه 2 تا 3 فنجان میل کرد. مصرف طولانیمدت این گیاه هیچگونه سمیتی نداشته و میتواند تاثیر خوبی بر سلامتی و شادابی ما داشته باشد. برای تهیه این چای هر بار 5 گرم، مخلوطی از سرشاخههای ملیس (که به آن بادرنجبویه هم میگویند) با برگ ملیس مخلوط کرده و با یک فنجان آبجوش آن را به مدت 20 دقیقه دم کرده، سپس صاف کنید.
عرق بادرنجبویه
آب ملیس واقعی از تبخیر این گیاه (گیاه تازه) تهیه میشود و مقدار مصرف روزانه آن بدین قرار است: یک فنجان از عرق گیاه را با یک لیوان آب خنک مخلوط کرده و دو قسمت کنید و روزی 2 بار، هر بار نیمی از مخلوط فوق را مصرف کنید. آرامش با چای فرانسه
بادرنجبویه (Melisse) در میان ادویههای معطر بسیار توصیه میشود. در کتابهای داروشناسی قدیم یونانی از آن به عنوان ملیس نام برده شده و آمده است:«ملیس، مفرح قلب است، به هضم غذا کمک میکند، راه تغذیهای مغز را میگشاید و قلب را تقویت میکند. در ناراحتیهای شبانه و بیخوابیها، افکار ناهنجار بویژه غمزدگیها را از مغز بیرون میراند».
ابنسینا نیز بر این موارد تاکید کرده است. گیاهشناسان، ملیس را شفای اغلب دردها میدانند و معتقدند عصارههای ملیس قوت و سلامتی را به بیماران و افراد خسته بازمیگرداند. «لمری» گیاهشناس معروف گفته است: «نام این گیاه از نام عسل گرفته شده است. یعنی گلی که زنبور عسل به آن راغب است».ملیس یا بادرنجبویه طبی را فلفل زنبورعسل یا چای فرانسه نیز نامیدهاند.
اثرات درمانی بادرنجبویه
این گیاه در طب سنتی از اهمیت خاصی برخوردار است و طبع آن «گرم» گزارش شده است. ملیس دافع بلغم و سودا و بالا برنده صفراست. این گیاه بویژه آرامکننده، ضدفشارهای عصبی، ضدخستگی و کمبودهای بدنی است و به عنوان یک آرامبخش در ناراحتی عصبی، سرگیجه، سنکوپ، برونشیت، تشنج و قولنج کاربرد دارد. افرادی که ناراحتیهای گوارشی با منشأ عصبی دارند، میتوانند از بادرنجبویه به عنوان یک تقویتکننده بویژه برای تقویت معده، استفراغهای عصبی و دلپیچهها استفاده کنند. ملیس، معرق (عرقآور) بوده و سموم بدن را خارج کرده و خون را صاف میکند. از ملیس به عنوان داروی شفابخش «هیستری» (hysteria) هم نام بردهاند. این گیاه دارويی عالی و آرامبخش برای افراد عصبی، زودرنج و حساس است. همچنین ملیس را داروی تقویت قلبی بویژه در موارد آرتیمی، هیجان و تشنج دانستهاند.
طریقه مصرف بادرنجبویه یا ملیس
طریقه مصرف این گیاه مانند چای است و میتوان از آن روزانه 2 تا 3 فنجان میل کرد. مصرف طولانیمدت این گیاه هیچگونه سمیتی نداشته و میتواند تاثیر خوبی بر سلامتی و شادابی ما داشته باشد. برای تهیه این چای هر بار 5 گرم، مخلوطی از سرشاخههای ملیس (که به آن بادرنجبویه هم میگویند) با برگ ملیس مخلوط کرده و با یک فنجان آبجوش آن را به مدت 20 دقیقه دم کرده، سپس صاف کنید.
عرق بادرنجبویه
آب ملیس واقعی از تبخیر این گیاه (گیاه تازه) تهیه میشود و مقدار مصرف روزانه آن بدین قرار است: یک فنجان از عرق گیاه را با یک لیوان آب خنک مخلوط کرده و دو قسمت کنید و روزی 2 بار، هر بار نیمی از مخلوط فوق را مصرف کنید. ارسال نظر
پربیننده