چندی پیش وزارت ارشاد کارنامه عملکرد معاونت امور هنری وزارت ارشاد و ادارات کل تابعه آن در یک سال گذشته را منتشر کرد. عملکرد این معاونت وزارت ارشاد در حوزه موسیقی بدین شرح اعلام شده است: «در حوزه مجوزهای تک تراک، 9 مجوز در سال 93 و 22 مجوز در 3 ماهه سال 94 صادر شده است. بر همین اساس در حوزه نماهنگ تعداد 35 مجوز در سال 93 و 24 مجوز در 3 ماهه سال جاری صادر شده است. در حوزه اجرای موسیقی صحنه‌ای در بخش‌های سنتی، پاپ، نواحی و فولکلور و محلی، مقامی و تلفیقی، کلاسیک، ارکسترال، آموزشگاهی، کودک، بانوان و سایر به ترتیب 1163، 1379، 290، 197، 13، 124، 5، 12 و 2 اجرا در سال 93 صورت گرفته است.» این چند خط کوتاه همه عملکرد این معاونت مهم بوده که جای تامل و موشکافی بسیار باقی می‌گذارد. گویی حاشیه‌های این بخش بیش از عملکرد آن بوده و این مساله نیاز به کنکاش را در صفحه موسیقی ملزم می‌سازد. در این میان ذکر چند نمونه کافی است تا ابهامات این بخش را نمایان سازد. اول اینکه انتشار تنها 9 «تک‌تراک» در میان انبوه آهنگ‌هایی که در سبک‌های مختلف هر روز مانند قارچ بیرون می‌زند، نشانه چه مساله‌ای جز بی‌ساز و کار بودن روند قانونی انتشار آثار و عدم توجه و نظارت به این مقوله دارد. آهنگ‌هایی که با هر محتوا و کیفیت و توسط هر کسی بدون نظارت و تایید معاونت هنری ارشاد منتشر شده‌اند! به گزارش فارس، معاونت هنری طی 2 سال گذشته همواره بر این نکته تاکید داشته است که تعداد مجوزهای صادر شده از وزارت ارشاد افزایش چشمگیری داشته است اما نکته‌ای که مغفول مانده این است که به همان نسبت تعداد لغو این مجوزها نیز افزایش یافته است. صدور مجوزهای عجولانه و فکر نشده که برخی حساسیت‌های عرفی را نادیده می‌انگاشت، برای بالا بردن آمار تعداد برگزاری کنسرت‌ها، پدیده لغو مجوزها را برای موسیقی رقم زد و اهالی موسیقی را درگیر اتفاق‌هایی کرد که تاکنون در حوزه موسیقی بی‌سابقه بوده است. مساله دیگر از این گزارش این بوده که به جای مدیریتی کلان در عرصه پرهیاهوی موسیقی، وظیفه‌ای جز صدور مجوز وجود ندارد؟! مساله دیگری که همواره گلایه مسؤولان مربوط را به دنبال داشته است، کمبود بودجه معاونت بوده که موجب تحت‌الشعاع قرار دادن فعالیت‌های این بخش شده است، مساله‌ای که در جهت رد گم کردن ناکارآمدی‌ها همیشه از سوی نهادهای مختلف صورت می‌گیرد و این در حالی است که تاکنون مسؤولان این معاونت به محل‌های درآمدشان اشاره‌ای نکرده‌اند که در حوزه موسیقی این معاونت چقدر از اجاره سالن‌هایی مثل تالار وحدت، تالار رودکی و سالن خلیج‌فارس فرهنگسرای نیاوران درآمد داشته و اعتبار حاصل از این درآمدها به کدامین مسیر هدایت می‌شود؟ آنچه مسلم است تعرفه اجاره این سالن‌ها در سکوت خبری افزایش یافته و به همین واسطه بسیاری از گروه‌هایی که مخاطبانی خاص دارند و اتفاقا موسیقی ارزشمندی را هم ارائه می‌کنند، عملا به دلیل این افزایش قیمت نمی‌توانند اجرایی را در این سالن‌ها روی صحنه ببرند. یکی دیگر از نکات تاریک این بخش بعد از استقرار مدیریت جدید در معاونت هنری، تعطیلی جشنواره موسیقی نواحی بود؛ جدا از ابهاماتی که در قبال خانه موسیقی وجود دارد و انتقادات بی‌سابقه‌ای را از سوی هنرمندان و رسانه‌ها به خانه موسیقی موجب شد. مساله مهمی که در گزارش معاونت هنری نادیده گرفته شده است، عدم تدوین سندی راهبردی برای موسیقی کشور بوده که قرار بود با روی کار آمدن دولت جدید و با استقرار تیم جدید در معاونت هنری وزارت ارشاد صورت گیرد. جلسه بررسی سند راهبردی و توسعه موسیقی اوایل مرداد ماه برپا شد و قرار بر این بود با اجماع اهل موسیقی این سند تدوین شود اما امروز با گذشت نزدیک به یک سال از این جلسه این سند هنوز وضعیت مشخصی ندارد. سند راهبرد و توسعه موسیقی توسط شورایعالی انقلاب فرهنگی تدوین شده بود اما معاونت هنری قصد داشت سندی جایگزین را به عنوان سند پیشنهادی مطرح و به رئیس‌جمهور ارائه کند. نکته دیگری که وزارت ارشاد فراموش کرده در این گزارش بگنجاند، بحث قیمت بلیت کنسرت‌های موسیقی است. امروز اغلب افرادی که درگیر موسیقی هستند با این گفته موافقند که موسیقی رفته رفته بنا به دلایل مختلف به سمت مجلل شدن نیل پیدا می‌کند و جمعی از علاقه‌مندان به موسیقی که درآمد بالایی ندارند، عملا از حضور در کنسرت‌ها محروم می‌شوند و صندلی‌های سالن اجرای موسیقی کم‌کم دارد مخاطبانی خاص با استطاعت مالی بالا پیدا می‌کند. معضلات، حاشیه‌ها و نابسامانی‌های بسیاری که در حوزه موسیقی کشور وجود دارد جای پرسش‌های بسیاری را باقی می‌گذارد که متاسفانه تاکنون به هیچ‌یک پاسخی روشن داده نشده و همتی در جهت رفع نواقص صورت نگرفته است!