دنیل لازار: پوتین پس از تحویل تسلیحات به بشار اسد و ملاقات با رهبران ترکیه، اسرائیل و فلسطین، توافق با ایران، عراق و سوریه را با هدف مشارکت اطلاعاتی در مبارزه علیه تهدید فزاینده داعش به‌عنوان دستورالعمل خود قرار داده است. جنگ‌طلبان کنگره پس از مدت‌ها اتهام‌زنی‌های احمقانه درباره اهداف روسیه در سوریه، با بیان اینکه پوتین قصد مبارزه با جنگجویان مخالف بشاراسد و مورد حمایت آمریکا را دارد از موضع خود عقب‌نشینی کردند. این (اتهامات) آخرین تلاش مذبوحانه برای بی‌اعتبار کردن رهبری است که 3 بازیگر اصلی خاورمیانه را درباره مبارزه واقعی خود علیه داعش متقاعد کرده است. باتوجه به سردرگمی واشنگتن درباره ورود ناگهانی مسکو به عرصه سیاست خاورمیانه این سوال مطرح می‌شود که پوتین حقیقتا به‌دنبال چیست؟ هدف آن در سوریه واقعا مبارزه با داعش است یا چیزی فراتر از آن؟ به نظر می‌رسد پوتین باید منتظر لحظه‌ای مناسب باشد تا از نفوذ آمریکا علیه آن استفاده کند. احتمالا آن لحظه هم‌اکنون ایجاد شده؛ واشنگتن توسط پوتین در 2 منطقه به حاشیه رانده شده: هم در شرق اروپا و هم درخاورمیانه.
حرکت به‌سوی شرق
از ابتدای سال 1994 و پس از فروپاشی شوروی، بیل کلینتون اعلام کرد ناتو باید آشکارا، باثبات و هدف‌دار توسعه یابد و در عین حال نیز جمهوری‌خواهان باید سیاست‌های تهاجمی بیشتری اتخاذ کنند. از ابتدای 1999 ناتو قرارداد الحاق ده‌ها عضو جدید از جمله استونی، لتونی و لیتوانی را که دارای مرزهای مستقیم با روسیه بودند امضا کرد. فروپاشی اجتماعی و اقتصادی و همچنین ایجاد حلقه‌ای از کشورهای متخاصم در مرزها، زنگ هشدار را برای روسیه به صدا درآورد. این هشدار نه‌تنها روسیه را به عقب نراند بلکه زنجیره‌ای از ملی‌گرایی در سراسر این کشور ایجاد کرد. واکنش واشنگتن به این زنجیره اتحاد، برنامه‌ریزی برای جداسازی اوستیای‌جنوبی از روسیه بود. به‌رغم هشدارهای ویلیام برنز، سفیر آمریکا در مسکو، طرح‌هایی برای ورود اوکراین به ناتو اجرایی شد. در دسامبر 2013 با توجه به ادعای نولاند درباره سرمایه‌گذاری 5 میلیارد دلاری واشنگتن برای جهت‌دهی سیاست‌های اوکراین به‌سود خود، زمینه برای اعتراضات میدانی فراهم شد. اگرچه دولت اوباما انگشت اتهام را به‌سوی روسیه نشانه رفت اما به گفته جامعه‌شناس اوکراینی، شورش‌ها در کریمه و دونباس انعکاس اعتراضات غرب در این کشور است. پس از الحاق کریمه به روسیه، این آمریکا بود که با مهندسی بحران، با تهییج ملی‌گرایان اوکراینی زمینه را برای کودتا فراهم کرد.
رانده شدن به حاشیه در خاورمیانه
وضعیت آمریکا در خاورمیانه حتی از این هم بدتر است. واشنگتن حضورش در این منطقه را به لطف 2 متحد خود حفظ کرده است: نخست اسرائیل که در آن نژادپرستان یهودی از دهه 1930 بر اکثریت عرب در غزه و بلوک غرب حکومت می‌کنند. بیش از ربع‌قرن است که آمریکا نقش نظارت بر روند تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی را دارد اما کارشکنی اسرائیل عامل همیشگی شکست مذاکرات بوده است. متحد دیگر آمریکا، عربستان یکی از ناکارآمدترین کشورها در طول تاریخ است که توسط نظام سلطنت مطلقه و دزدسالاری هزاران شاهزاده‌ای اداره می‌شود که مدت‌هاست مشغول غارت درآمدهای نفتی کشور، سلطه بر تجارت و رفت و آمد به اروپا برای خریدهای لوکس و فسادهای جنسی خود هستند. تعصب دینی سعودی‌های وهابی دست‌کمی از بیگانه‌ستیزی خاخام‌های افراطی اسرائیل و جنگجویان داعشی ندارد. سعودی‌ها از دهه 1980 تاکنون، میلیاردها دلار صرف ساخت مساجد و مدارسی کرده‌اند تا بنیادگرایی وهابیت را در سراسر جهان گسترش دهند که در تضاد با تشیع و سایر شاخه‌های دین اسلام است. تجاوز به یمن و بمباران‌های شبانه این کشور، سرکوب وحشیانه اعتراضات دموکراتیک در جمعیت اکثرا شیعه بحرین و تامین مالی شورشیان افراطی سنی در سوریه که در جنگ با دولت شیعی دمشق هستند حاصل این رویکرد بوده است. احتمالا موقعیت کنونی اوباما آنجایی نیست که وی می‌خواهد. وی از یکسو خواستار مبارزه با داعشی است که عربستان تامین مالی و تسلیحاتی آن را بر عهده دارد و از سوی دیگر برای حفظ رابطه خود با ملک سلمان ناچار به همکاری با ریاض در جنگ بی‌هدف علیه یمن است. ایالات متحده به‌واسطه تسلیحات نظامی و نفت به سعودی‌ها گره خورده بنابراین انگیزه‌ای قوی برای ادامه دادن به نقش خود دارد. اینجاست که مهارت‌های پوتین وارد می‌شود. رئیس‌جمهور روسیه خواستار تلاشی چندملیتی و حقیقی برای تخریب داعش و جبهه‌النصره است. محافظت از دولت بشار اسد به‌عنوان متحد دیرینه مسکو در برابر سلطه احتمالی داعش و همچنین رفع تحریم‌های تجاری آمریکا علیه روسیه از دیگر اهداف پوتین است. باتوجه به نتایج وحشتناکی که آمریکا در افغانستان، عراق و لیبی به‌دست آورد، جهان از اقدام تازه واشنگتن در سوریه تصور خوبی ندارد. به‌علاوه اینکه بمباران مواضع داعش و القاعده در سوریه بدون اجازه دمشق نقض آشکار قوانین بین‌المللی است.
منبع: پایگاه آمریکایی کنسرسیوم‌نیوز
پوتین: البغدادی را زنده می‌خواهم
منابع آگاه روس اعلام کردند ولادیمیر پوتین از نیروهای نظامی این کشور خواسته است در جنگ علیه تروریست‌های داعش تلاش کنند سرکرده‌های آنها و در صدرشان ابوبکر البغدادی را زنده بگیرند و اگر نتوانستند این کار را بکنند، اجساد آنها را به مسکو منتقل کنند. منابع آگاه اعلام کردند هدف روسیه از این کار نشان دادن ضعف و شکست آمریکا در نابود کردن داعش با حملات هوایی ائتلاف است که از یک سال پیش آغاز شده است. ایگور کوناشینکوف، سخنگوی رسمی وزارت دفاع روسیه اعلام کرد نیروی هوایی روسیه اکنون به طور مستقیم مقر اصلی داعش را در شهر الرقه سوریه هدف قرار می‌دهد.