صبح پس از شش‌تایی شدن تیم پادشاهی مادرید در برنابئــو، روزنامه مارکا، بزرگ‌ترین حامی رئال مادرید هم دست‌هایش را به نشانه تسلیم بالا برد و با چاپ عکس بازیکنان شادمان بارسلونا تیتر زد: «رنگین‌ترین رنگ‌ها، این هم عنوان لیگ». و بدین ترتیب با وجود آنکه هنوز رئال‌مادرید روی کاغذ برای گرفتن بارسا شانس دارد اما روزنامه‌نگاران برجسته مارکا اینگونه به پیشواز قهرمانی آبی و اناری‌ها رفتند. در مقاله تحلیلی مربوط به ال‌کلاسیکو هم نویسنده مادریدی «خایمه رینکون» به برتری بی چون و چرای کاتالان‌ها اعتراف می‌کند که با هم این اعترافات را می‌خوانیم:
خایمه رینکون: بارسلونا عملاً با پیروزی کوبنده 6 بر 2 در برنابئو کار لالیگا را یکسره کرد و بدین ترتیب تاریخ ال‌کلاسیکو ورق خورد. رئال در خانه جلوی حریف ابدی و ازلی آبی واناری کم آورد اما حقیقتاً چه عواملی باعث برتری بی چون و چرای تیم گوآردیولا شده است؟ کلیدهای شکست دردناک سفیدها چه بود؟ آبی و اناری‌ها بسیار برتر بودند و تفاوت شگرفی با تیم ما (رئال مادرید) داشتند و انگار داشتند در ال‌کلاسیکو یک بازی تمرینی انجام می‌دادند. بیایید کلیدهای این پیروزی تاریخی بارسا را با هم مرور کنیم:
آنری که راموس را نابود کرد
مرد فرانسوی با دو گلی که زد چهره نخست مسابقه بود. مهاجم آبی و اناری فضاهای دلخواه تیمش را پشت سر بازیکنان رئال باز می‌کرد تا نه‌تنها دو بار به مادریدی‌ها ضربه بزند بلکه مقدمات گسترش پیروزی شوک‌برانگیز نهایی را هم فراهم آورد. یارگیری افتضاح «سرخیو راموس» حتی وقتی گل دوم رئال را با ضربه سر به ثمر رساند و فاصله 3 بر1 را به 3 بر 2 رساند هم قابل جبران نبود و این فقط و فقط به درخشش ستاره فرانسوی مربوط می‌شد. وقتی تو مدافعی مثل سرخیو راموس را آن‌طور محو می‌کنی، پس حتماً یکی از بهترین‌های جهان هستی.
عمل- عکس‌العمل
بارسلونا در ابتدا از حرکت‌های زودهنگام مادریدی‌ها توسط هیگوآین گیج شده بود و اگر بلافاصله به این حرکت‌ها و گل هیگوآین عکس‌العمل نشان نمی‌داد شاید داستان دیگری رقم می‌خورد. اما ظرف 3 دقیقه پسران گوآردیولا به بازی بازگشتند و پس از آن هم با زدن گل دوم مثل همیشه کنترل و مدیریت بازی را در دست گرفته و سرعت خود را به حریف تحمیل کردند.
تنهایی لاس
خوآنده (راموس) می‌دانسته که برای متوقف کردن قدرت هجومی رقیبش باید از مدل والنسیا و چلسی استفاده کند، بویژه درباره خنثی‌سازی ژاوی و اینیستا. این تاکتیک تا 15 دقیقه نخست جواب داد. لاس (دیارا) آنقدر دوید که خسته شد چون همکارش گاگو به خوبی او نمی‌جنگید. لازم به گفتن نیست که نه روبن و نه مارسلو در دو کناره زمین به دیارا کمک نمی‌کردند تا فضاهای میانی را تنگ کنند تا عملاً رئال میدان را به حریف بدهد. لحظه‌ای که فرانسوی کوچک رئال مادرید اشتباهاً توپ را لو داد و گل سوم بارسا شکل گرفت در واقع دیگر چیزی از خط میانی میزبان نمانده بود.
قیصر پیکه
با اینکه شاهد عملکردی درخشان از دفاع بارسا نبودیم اما یک عامل باعث شد کیسه آب کاتالان‌ها از هم نپاشد. «جرارد پیکه» کسی بود که بخشی از سرنوشت ال کلاسیکو را تعیین کرد. رشد او در ماه‌های اخیر (از یک مدافع ذخیره آینده‌دار روی نیمکت بارسا تا دفاع شماره یک تیم ملی اسپانیا و بارسلونا) قابل کتمان نبوده و او فقط درخشش در چنین مسابقه سطح بالایی را کم داشت که پیکه هم فوق‌العاده کار کرد و با به ثمر رساندن گل ششم نامش را در تاریخ ثبت کرد. حالا پویول می‌تواند با آسودگی استراحت کند. کاپیتان آبی و اناری‌ها مقابل چلسی غایب خواهد بود و این قیصر پیکه است که جایش را در قلب دفاع می‌گیرد. با او بارسا بار دیگر بی‌همانندی‌اش در قدرت کنترل توپ را ثابت کرد.
مسی بخشودنی
در ابتدا مثل یک جوک بود که چرا کوچولوی آرژانتینی هیچ نقش اساسی‌ای در رسوایی برنابئو ایفا نمی‌کند. ضربه‌های او یکی پس از دیگری تقدیم کاسیاس می‌شدند بویژه ضربه‌ای که در دهانه دروازه با پاس عرضی اینیستا زد و بعد هم یکی دیگر را که به بیرون فرستاد.
لیست ناکامی او همینطور داشت طولانی‌تر می‌شد که او ناگهان توپ را از رئالی‌ها دزدید و باز دوباره مثل همیشه حضوری سرنوشت‌ساز در ال‌کلاسیکو داشت.
...و یک نقطه ضعف
اهالی برنابئو با وجود شکست تاریخی شاهد بودند بارسلونا، حریفی که مهیب می‌پندارندش هم آسیب‌پذیر است. نخست اینکه نقاط ضعف بزرگ بارسا روی توپ‌های هوایی پابرجا مانده بود. هیگوآین به سرعت گل نخست را به ثمر رساند و راموس روی یک ضربه کاشته با ضربه سر در شش قدم، گل دوم رئال را به ثمر رساند.شاید این تنها استراتژی هوشمندانه سرمربی ما (سرخیو راموس) بود که موجب ایجاد خطری هرچند کوچک برای آبی و اناری‌ها شد. پویول در هر دو گل همراه با دیگر بازیکنان به یک فضای کوچک کشانده شد تا در عوض موج دیگری از بازیکنان رئال بدون مزاحمت در هجده قدم بمانند.
منبع: marca تاریخ ورق خورد
صبح پس از شش‌تایی شدن تیم پادشاهی مادرید در برنابئــو، روزنامه مارکا، بزرگ‌ترین حامی رئال مادرید هم دست‌هایش را به نشانه تسلیم بالا برد و با چاپ عکس بازیکنان شادمان بارسلونا تیتر زد: «رنگین‌ترین رنگ‌ها، این هم عنوان لیگ». و بدین ترتیب با وجود آنکه هنوز رئال‌مادرید روی کاغذ برای گرفتن بارسا شانس دارد اما روزنامه‌نگاران برجسته مارکا اینگونه به پیشواز قهرمانی آبی و اناری‌ها رفتند. در مقاله تحلیلی مربوط به ال‌کلاسیکو هم نویسنده مادریدی «خایمه رینکون» به برتری بی چون و چرای کاتالان‌ها اعتراف می‌کند که با هم این اعترافات را می‌خوانیم:
خایمه رینکون: بارسلونا عملاً با پیروزی کوبنده 6 بر 2 در برنابئو کار لالیگا را یکسره کرد و بدین ترتیب تاریخ ال‌کلاسیکو ورق خورد. رئال در خانه جلوی حریف ابدی و ازلی آبی واناری کم آورد اما حقیقتاً چه عواملی باعث برتری بی چون و چرای تیم گوآردیولا شده است؟ کلیدهای شکست دردناک سفیدها چه بود؟ آبی و اناری‌ها بسیار برتر بودند و تفاوت شگرفی با تیم ما (رئال مادرید) داشتند و انگار داشتند در ال‌کلاسیکو یک بازی تمرینی انجام می‌دادند. بیایید کلیدهای این پیروزی تاریخی بارسا را با هم مرور کنیم:
آنری که راموس را نابود کرد
مرد فرانسوی با دو گلی که زد چهره نخست مسابقه بود. مهاجم آبی و اناری فضاهای دلخواه تیمش را پشت سر بازیکنان رئال باز می‌کرد تا نه‌تنها دو بار به مادریدی‌ها ضربه بزند بلکه مقدمات گسترش پیروزی شوک‌برانگیز نهایی را هم فراهم آورد. یارگیری افتضاح «سرخیو راموس» حتی وقتی گل دوم رئال را با ضربه سر به ثمر رساند و فاصله 3 بر1 را به 3 بر 2 رساند هم قابل جبران نبود و این فقط و فقط به درخشش ستاره فرانسوی مربوط می‌شد. وقتی تو مدافعی مثل سرخیو راموس را آن‌طور محو می‌کنی، پس حتماً یکی از بهترین‌های جهان هستی.
عمل- عکس‌العمل
بارسلونا در ابتدا از حرکت‌های زودهنگام مادریدی‌ها توسط هیگوآین گیج شده بود و اگر بلافاصله به این حرکت‌ها و گل هیگوآین عکس‌العمل نشان نمی‌داد شاید داستان دیگری رقم می‌خورد. اما ظرف 3 دقیقه پسران گوآردیولا به بازی بازگشتند و پس از آن هم با زدن گل دوم مثل همیشه کنترل و مدیریت بازی را در دست گرفته و سرعت خود را به حریف تحمیل کردند.
تنهایی لاس
خوآنده (راموس) می‌دانسته که برای متوقف کردن قدرت هجومی رقیبش باید از مدل والنسیا و چلسی استفاده کند، بویژه درباره خنثی‌سازی ژاوی و اینیستا. این تاکتیک تا 15 دقیقه نخست جواب داد. لاس (دیارا) آنقدر دوید که خسته شد چون همکارش گاگو به خوبی او نمی‌جنگید. لازم به گفتن نیست که نه روبن و نه مارسلو در دو کناره زمین به دیارا کمک نمی‌کردند تا فضاهای میانی را تنگ کنند تا عملاً رئال میدان را به حریف بدهد. لحظه‌ای که فرانسوی کوچک رئال مادرید اشتباهاً توپ را لو داد و گل سوم بارسا شکل گرفت در واقع دیگر چیزی از خط میانی میزبان نمانده بود.
قیصر پیکه
با اینکه شاهد عملکردی درخشان از دفاع بارسا نبودیم اما یک عامل باعث شد کیسه آب کاتالان‌ها از هم نپاشد. «جرارد پیکه» کسی بود که بخشی از سرنوشت ال کلاسیکو را تعیین کرد. رشد او در ماه‌های اخیر (از یک مدافع ذخیره آینده‌دار روی نیمکت بارسا تا دفاع شماره یک تیم ملی اسپانیا و بارسلونا) قابل کتمان نبوده و او فقط درخشش در چنین مسابقه سطح بالایی را کم داشت که پیکه هم فوق‌العاده کار کرد و با به ثمر رساندن گل ششم نامش را در تاریخ ثبت کرد. حالا پویول می‌تواند با آسودگی استراحت کند. کاپیتان آبی و اناری‌ها مقابل چلسی غایب خواهد بود و این قیصر پیکه است که جایش را در قلب دفاع می‌گیرد. با او بارسا بار دیگر بی‌همانندی‌اش در قدرت کنترل توپ را ثابت کرد.
مسی بخشودنی
در ابتدا مثل یک جوک بود که چرا کوچولوی آرژانتینی هیچ نقش اساسی‌ای در رسوایی برنابئو ایفا نمی‌کند. ضربه‌های او یکی پس از دیگری تقدیم کاسیاس می‌شدند بویژه ضربه‌ای که در دهانه دروازه با پاس عرضی اینیستا زد و بعد هم یکی دیگر را که به بیرون فرستاد.
لیست ناکامی او همینطور داشت طولانی‌تر می‌شد که او ناگهان توپ را از رئالی‌ها دزدید و باز دوباره مثل همیشه حضوری سرنوشت‌ساز در ال‌کلاسیکو داشت.
...و یک نقطه ضعف
اهالی برنابئو با وجود شکست تاریخی شاهد بودند بارسلونا، حریفی که مهیب می‌پندارندش هم آسیب‌پذیر است. نخست اینکه نقاط ضعف بزرگ بارسا روی توپ‌های هوایی پابرجا مانده بود. هیگوآین به سرعت گل نخست را به ثمر رساند و راموس روی یک ضربه کاشته با ضربه سر در شش قدم، گل دوم رئال را به ثمر رساند.شاید این تنها استراتژی هوشمندانه سرمربی ما (سرخیو راموس) بود که موجب ایجاد خطری هرچند کوچک برای آبی و اناری‌ها شد. پویول در هر دو گل همراه با دیگر بازیکنان به یک فضای کوچک کشانده شد تا در عوض موج دیگری از بازیکنان رئال بدون مزاحمت در هجده قدم بمانند.
منبع: marca ارسال نظر
پربیننده