کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت نخست: پیریس
بیسیاکریا رفته رفته مجدداً روزهای خوش خود را بازیافت. مونفالکونه به فاصله چند شهر دورتر از پیریس در ساحل آدریاتیک به یکی از مهم‌ترین مراکز کشتی‌سازی تبدیل شده و اقتصاد منطقه رو به بهبودی می‌رفت. در حالی که ثروت و ترقی منطقه را دربر گرفته بود، گذشته خونین آن به دست فراموشی سپرده نشد و تا به امروز هم از یادها نرفته است.در سال 1962 کاپلوی نوجوان برای همیشه با پیریس خداحافظی کرد. من همواره نسبت به اینکه با بزرگنمایی اصلیت افراد به‌عنوان راهی برای توصیف شخصیت آنها استفاده می‌شود، کمی ایرادگیر هستم. ما برای مناطق مختلف کلیشه‌های شخصیتی خلق می‌کنیم و سپس به دنبال تاییدیه‌ای برای این مساله می‌گردیم، چه این شخص «یورک شایرمن» جدی باشد، چه دلال‌های کوچه و خیابان‌های لندن؛ و این مساله درباره ایتالیایی‌ها هم صدق می‌کند. مردم «فریولی» درونگرا، جدی، سختکوش، خشن و بی‌احساس تلقی می‌شوند که این ویژگی‌ها زمین تا آسمان با عموم مردم ایتالیا تفاوت دارد. با تکیه بر نقطه نظر شما، ممکن است احساس کرده باشید که کاپلو یک فریولانویی است. اما اگر اینچنین هم باشد، این مساله به طور تصادفی تحقق یافته، چرا که در واقع او یک بیسیاکویی است و این مساله هرگز از او جدا نخواهد شد.در همین حال، این مساله هم حقیقت دارد که کاپلو 46 سال اخیر زندگی خود را دور از پیریس و بیسیاکریا زیسته و تقریباً نیمی از آن را در میلان گذرانده است. کسانی که کاپلو را می‌شناسند او را یک «حیوان شهرنشین» توصیف می‌کنند؛ مردی که در کلانشهرها، چه میلان باشد و چه مادرید، بیشتر وقت خود را در خانه‌اش سپری می‌کند. عشق او به زندگی شهری و همه اینها بدون شک بیشتر نمایانگر اصالت بیسیاکریایی او است. با این حال مساله کوچکی در این بین وجود دارد و آن هم اینکه او همانند همه ما خود را از محیطی که سال‌های نخست زندگی‌اش را در آن سپری کرده، جدا نکرده است. کاپلو بیسیاکریا را ترک کرد اما بیسیاکریا او را از یاد نبرده بود.
مترجم: رشید سعدلو
جشن شبانه بارسا
یک انتقام انتقام‌ناپذیر
کاتالان‌ها نگذاشتند داغی پیروزی تاریخی‌شان در پایتخت اسپانیا به سردی گراید و همان شب تا نزدیک صبح به خیابان‌ها ریختند و جشن گرفتند. اما «کوله»ها یا هواداران وفادار بارسا که حالا لقبشان به بیشتر مردم آزادیخواه کاتالان سرایت کرده نه فقط پیروزی در «ال‌کلاسیكو» یا قهرمانی تقریبی‌شان در لالیگا بلکه یک لحظه تاریخی را جشن می‌گرفتند. بخش اصلی پایکوبی شبانه آنها در بلوار « رامبلاس» بود که 5 هزار نفر با پرچم‌های کاتالونیا و پیراهن‌های آبی و اناری از اتوبوس فاتحان مادرید که همان شب به بارسلونا بازگشته بودند استقبال کردند و فریاد «اوئه اوئه این یک معجزه است» سر دادند.پیش از آن در فرودگاه «ال پرات» بارسلونا هم جمعی از هواداران بارسا شعار زنده‌باد بارسا سر داده بودند. «پپ گوآردیولا» فرمانده این پیروزی تاریخی در یکی از صندلی‌های جلویی اتوبوس به ابراز احساسات هواداران واکنش نشان می‌داد. جشن کاتالان‌ها تا پاسی از شب ادامه یافت و مردم در بلوار اصلی شهر «رامبلاس» اتوبوس حامل بازیکنان را به مدت نیم‌ساعت متوقف کردند اما تیم پپ با توجه به سفر حساسی که برای بازی چهارشنبه شب نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در لندن پیش‌رو دارد باید به استراحت می‌پرداخت و شاید جشن بزرگ‌تر به قهرمانی اروپا در رم موکول شود، چرا که با تحقیر اصلی‌ترین رقیب قهرمانی بارسا در لالیگا، طرفداران رئال هم پذیرفته‌اند که تیم گوآردیولا با هفت امتیاز فاصله در حالی که تنها چهار بازی به پایان کار مانده قهرمان فصل 9-2008 خواهد بود بویژه که یکی از چهار بازی باقیمانده رئال هفته آینده در مقابل والنسیایی است که خود برای رسیدن به سهمیه لیگ قهرمانان اروپا انگیزه بالایی دارد.پیروزی 2-6 بارسا در برنابئو نه‌تنها تکلیف رقابت قهرمانی را یکسره کرد که انتقام شکست تحقیرآمیز آخر فصل گذشته در برنابئو را از مادریدی‌ها ستاند. بازیکنان بارسا سال گذشته در چنین روزهایی مجبور شدند پیش از آغاز ال‌کلاسیکو بایستند و به افتخار قهرمانی رقیب کف بزنند و حالا در یک سال ورق چنان برگشته که 40 هزار هوادار رئال پیش از سوت پایان، برنابئو را ترک کردند. بیوگرافی
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت نخست: پیریس
بیسیاکریا رفته رفته مجدداً روزهای خوش خود را بازیافت. مونفالکونه به فاصله چند شهر دورتر از پیریس در ساحل آدریاتیک به یکی از مهم‌ترین مراکز کشتی‌سازی تبدیل شده و اقتصاد منطقه رو به بهبودی می‌رفت. در حالی که ثروت و ترقی منطقه را دربر گرفته بود، گذشته خونین آن به دست فراموشی سپرده نشد و تا به امروز هم از یادها نرفته است.در سال 1962 کاپلوی نوجوان برای همیشه با پیریس خداحافظی کرد. من همواره نسبت به اینکه با بزرگنمایی اصلیت افراد به‌عنوان راهی برای توصیف شخصیت آنها استفاده می‌شود، کمی ایرادگیر هستم. ما برای مناطق مختلف کلیشه‌های شخصیتی خلق می‌کنیم و سپس به دنبال تاییدیه‌ای برای این مساله می‌گردیم، چه این شخص «یورک شایرمن» جدی باشد، چه دلال‌های کوچه و خیابان‌های لندن؛ و این مساله درباره ایتالیایی‌ها هم صدق می‌کند. مردم «فریولی» درونگرا، جدی، سختکوش، خشن و بی‌احساس تلقی می‌شوند که این ویژگی‌ها زمین تا آسمان با عموم مردم ایتالیا تفاوت دارد. با تکیه بر نقطه نظر شما، ممکن است احساس کرده باشید که کاپلو یک فریولانویی است. اما اگر اینچنین هم باشد، این مساله به طور تصادفی تحقق یافته، چرا که در واقع او یک بیسیاکویی است و این مساله هرگز از او جدا نخواهد شد.در همین حال، این مساله هم حقیقت دارد که کاپلو 46 سال اخیر زندگی خود را دور از پیریس و بیسیاکریا زیسته و تقریباً نیمی از آن را در میلان گذرانده است. کسانی که کاپلو را می‌شناسند او را یک «حیوان شهرنشین» توصیف می‌کنند؛ مردی که در کلانشهرها، چه میلان باشد و چه مادرید، بیشتر وقت خود را در خانه‌اش سپری می‌کند. عشق او به زندگی شهری و همه اینها بدون شک بیشتر نمایانگر اصالت بیسیاکریایی او است. با این حال مساله کوچکی در این بین وجود دارد و آن هم اینکه او همانند همه ما خود را از محیطی که سال‌های نخست زندگی‌اش را در آن سپری کرده، جدا نکرده است. کاپلو بیسیاکریا را ترک کرد اما بیسیاکریا او را از یاد نبرده بود.
مترجم: رشید سعدلو
جشن شبانه بارسا
یک انتقام انتقام‌ناپذیر
کاتالان‌ها نگذاشتند داغی پیروزی تاریخی‌شان در پایتخت اسپانیا به سردی گراید و همان شب تا نزدیک صبح به خیابان‌ها ریختند و جشن گرفتند. اما «کوله»ها یا هواداران وفادار بارسا که حالا لقبشان به بیشتر مردم آزادیخواه کاتالان سرایت کرده نه فقط پیروزی در «ال‌کلاسیكو» یا قهرمانی تقریبی‌شان در لالیگا بلکه یک لحظه تاریخی را جشن می‌گرفتند. بخش اصلی پایکوبی شبانه آنها در بلوار « رامبلاس» بود که 5 هزار نفر با پرچم‌های کاتالونیا و پیراهن‌های آبی و اناری از اتوبوس فاتحان مادرید که همان شب به بارسلونا بازگشته بودند استقبال کردند و فریاد «اوئه اوئه این یک معجزه است» سر دادند.پیش از آن در فرودگاه «ال پرات» بارسلونا هم جمعی از هواداران بارسا شعار زنده‌باد بارسا سر داده بودند. «پپ گوآردیولا» فرمانده این پیروزی تاریخی در یکی از صندلی‌های جلویی اتوبوس به ابراز احساسات هواداران واکنش نشان می‌داد. جشن کاتالان‌ها تا پاسی از شب ادامه یافت و مردم در بلوار اصلی شهر «رامبلاس» اتوبوس حامل بازیکنان را به مدت نیم‌ساعت متوقف کردند اما تیم پپ با توجه به سفر حساسی که برای بازی چهارشنبه شب نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در لندن پیش‌رو دارد باید به استراحت می‌پرداخت و شاید جشن بزرگ‌تر به قهرمانی اروپا در رم موکول شود، چرا که با تحقیر اصلی‌ترین رقیب قهرمانی بارسا در لالیگا، طرفداران رئال هم پذیرفته‌اند که تیم گوآردیولا با هفت امتیاز فاصله در حالی که تنها چهار بازی به پایان کار مانده قهرمان فصل 9-2008 خواهد بود بویژه که یکی از چهار بازی باقیمانده رئال هفته آینده در مقابل والنسیایی است که خود برای رسیدن به سهمیه لیگ قهرمانان اروپا انگیزه بالایی دارد.پیروزی 2-6 بارسا در برنابئو نه‌تنها تکلیف رقابت قهرمانی را یکسره کرد که انتقام شکست تحقیرآمیز آخر فصل گذشته در برنابئو را از مادریدی‌ها ستاند. بازیکنان بارسا سال گذشته در چنین روزهایی مجبور شدند پیش از آغاز ال‌کلاسیکو بایستند و به افتخار قهرمانی رقیب کف بزنند و حالا در یک سال ورق چنان برگشته که 40 هزار هوادار رئال پیش از سوت پایان، برنابئو را ترک کردند. ارسال نظر
پربیننده