
اقدام مجلس و رئیس محترم آن، بسیار غیرمنتظره و شگفتیآفرین بود. وقتی حدود ۳۰۰ نماینده داریم، یک نفر حق ندارد با لابیگری و اقتدار، حرف خود را به کرسی بنشاند. عملا در تناقضی عجیب و تاسفبار شورای یکنفره بود مجلس در بحث تصویب برجام. در عین حال، همین شخص محترم وقتی همانطور که محتمل است، از سوی غرب و آمریکا به توافق عمل نشود، به هیچ عنوان مسؤولیت این اقدامش را نخواهد پذیرفت؛ همانطور که رئیسجمهور پیشین هم هر چه خواست کرد ولی امروز حداکثر با معاونانش برخورد میشود.
توکلی
این کار رئیسجمهور و رئیس مجلس در تاریخ خواهد ماند که با هماهنگی با یکدیگر کاری کردند که ۴۰ روز و دهها ساعت کار یک گروه فنی- کارشناسی که دلشان هم برای کشور میتپد بدون نتیجه شود و حرفهای ۵ نفر که اغلبشان هم اذعان کردند اصلا نمیدانستند چه چیزی را دارند علیه کمیسیون ویژه برجام امضا میکنند را بر کمیسیونی کارشناس و دلسوز ترجیح دادند، بدعتی است که دودش هم به چشم مردم خواهد رفت، هم نظام اسلامی و هم خود آقایان.
صابرزاد
ایکاش همین قدر که وحدت نامیمون در مجلس و دولت درباره این مورد منفی یعنی تصویب برجام بود، درباره اشتغال و برطرف کردن مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم هم وحدتی مبارک وجود داشت ولی متاسفانه سیاسیکاری حتی به سطوح بالای کشور هم رسیده و ۲۸۹ نماینده مجلس مغلوب یک نفر میشوند در حالی که او هم یک رای دارد.
داوودیفر
عملکرد دولتمردان در توافق هستهای و همچنین نمایندگان مجلس در تصویب آن، مرا به یاد این فرمایش جناب رحیمپورازغدی انداخت که: 35 سال است مسؤولان میخواهند این نظام را سرنگون کنند ولی مردم نمیگذارند.
یک هموطن