گشتی در شهرداری توکیو
توکیو پایتخت ژاپن، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای صنعتی جهان است. این شهر به علت زلزله‌خیز بودن و وزش توفان‌های فصلی یکی از پرخطرترین شهرهای جهان نیز به حساب می‌آید که دو بار به طور کلی ویران شده است. توکیو که در فاصله سال‌های 1868 تا 1912 به سوی غربی شدن خیز برداشت امروزه چهره‌ای مدرن دارد. شهرداری توکیو ساختار مدیریتی خاصی دارد و احزاب سیاسی تأثیر قابل توجهی در انتخاب شهردار این شهر دارند. شهر توکیو که خود ژاپنی‌ها به آن توکیوی بزرگ می‌گویند شامل 26شهر بزرگ، 5 شهر کوچک، 8 روستا و 2 جزیره است که هر کدام مانند دیگر شهرهای ژاپن شهردار و شورای مخصوص به خود دارند، یعنی شهرداری توکیو شامل شهرداری توکیوی بزرگ و توابع 23گانه آن است با این توضیح که شهرداری مرکزی به‌عنوان هسته اصلی مسؤول ساماندهی آبرسانی، دفع زباله، آتش‌نشانی، تخصیص بودجه به شهرداری‌های تابعه و جمع‌آوری مالیات از آنهاست. 26 شهر غرب توکیو در واقع خوابگاه‌های توکیوی بزرگ هستند که به دنبال اجرای سیاست تمرکززدایی از مرکز تأسیس شده‌اند. توکیو جمعیتی نزدیک به 13 میلیون دارد که با شمارش ساکنان شهرهای اقماری بیرون آن و مردمی که برای کار وارد توکیو می‌شوند بالغ بر30 میلیون جمعیت دارد. در واقع کمبود مسکن یکی از مهم‌ترین معضلات این کلانشهر است و کارمندان و کارگران به علت فاصله زیاد میان محل کار و زندگی خود با وجود شبکه حمل و نقل پیشرفته، روزانه نزدیک به یک ساعت و نیم را صرف رفت و آمد می‌کنند. خوابگاه‌های توکیوی بزرگ هر کدام بیش از 8 هکتار زمین کشاورزی دارند که 32 درصد آن به کاشت سبزیجاتی اختصاص یافته که در پایتخت به مصرف می‌رسند.
ساختمان شهرداری توکیو
حوزه اداری شهرداری توکیو در یک ساختمان 48 طبقه به ارتفاع 243 متر قرار دارد. معمار این ساختمان «کنزو تان‌گه» نزدیک به 15 سال روی پروژه احداث این مجموعه وقت صرف کرده و سرانجام در عرض 3 سال و با الهام از چیپ‌های کامپیوتری این بنا را به‌عنوان مرتفع‌ترین ساختمان توکیو ساخته است. این برج که ساخت آن 157 میلیون ین هزینه دربر داشته بین مردم به برج مالیات شهرت دارد زیرا شهرداری این بودجه را از طریق اخذ مالیات از شهروندان تامین کرده است. بنا شامل سه ساختمان است؛ ساختمان شماره یک که به شهرداری مرکزی تعلق دارد، به شهر اشراف کامل دارد. ساختمان شماره 3 که به ساختمان هیات قانونگذاری شهرت دارد از 2 ساختمان دیگر کوتاه‌تر است و تنها هفت طبقه دارد اما آنچه ساختمان شهرداری توکیو را بسیار خاص و ویژه کرده است تنها معماری کم‌نظیر آن نیست بلکه نحوه بهره‌برداری از این ساختمان بسیار جالب توجه است. این ساختمان علاوه بر اینکه از نظر سیاسی اهمیت دارد یکی از مراکز جذب توریست توکیو نیز هست. استفاده از چشم‌انداز زیبای این ساختمان برای عموم آزاد است و شهروندان و گردشگران می‌توانند در طول هفته و در ساعات کاری بالای ساختمان شماره یک رفته و ساعاتی را بر فراز توکیو سپری کنند. ساختمان شهرداری بخش تجاری فعالی هم دارد، طوری که در بالای ساختمان شماره یک، 48 فروشگاه و در زیرزمین آن 3 مرکز خرید قرار دارد، ساختمان شماره 2 و 3 هم در طبقات فوقانی و زیرین دارای مراکز خرید متعددی هستند اما دیگر کاربرد منحصر به فرد ساختمان شهرداری مسکونی بودن آن است. شهردار توکیو و 127 نفر از اعضای هیات قانونگذاری، کارمندان و رؤسای ارتش و مأموران دولتی در این ساختمان زندگی می‌کنند. خانه شهردار در ساختمان شماره یک قرار دارد و بقیه در عمارت‌های برج که بر میدان مرکزی توکیو مشرف است زندگی می‌کنند.
سمینار برنامه‌های توسعه شهری؛ چالش‌ها و رویکردها
وطن امروز: توسعه شهری از نقطه نظر معنایی، در نسبتی عمیق با شهرسازی است؛ رابطه‌ای که ساخت شهر را تنها بر اساس کیفیت می‌سنجد یا به عبارتی مفهوم کیفیت را زمینه هر نوع برنامه مرتبط با شهر می‌داند. در این معنا پایداری نیز در توسعه پوشیده است، چرا که شرط توسعه، پایداری است و هر نوع ارتقای کیفی بدون درک مفهوم ضروری پایداری بی‌معناست. با شناخت دقیق و عمیق مولفه‌های موثر در شکل‌گیری فضای شهری می‌توان توسعه پایدار شهری را تحقق بخشید. امروزه برنامه‌هایی که با کمک مستقیم مردم و به امکانات واقعی و عملی شهر مربوط است بیشتر مورد توجه مدیریت شهری است. برنامه‌های موفق عمدتاً به مقوله «فضا» در شهر می‌پردازند و کلیت شهر را به صورت موجودیتی واحد مد نظر دارند. این تعریف معینی از شهر است که نحوه برخورد ما را با آن سامان می‌دهد. سمینار حاضرقصد دارد رویکردها و چالش‌های گوناگون را در رابطه با برنامه‌های شناخته شده مرتبط با توسعه شهری بیان کند. به نظر می‌رسد تبیین این موضوع بتواند تاکیدها را به سمت موضوعات اصلی که امکان تغییر و پیشرفت در آنها وجود دارد، متمایل کند. طرح‌های جامع و تفصیلی، طرح‌های راهبردی - ساختاری، راهبردهای توسعه شهری CDS، دستور کار 21 محلی و... تعدادی از این برنامه‌ها هستند که نحوه برخورد، فرآیند و رویکردهای آنها مورد توجه قرار خواهند گرفت. یادداشت
گشتی در شهرداری توکیو
توکیو پایتخت ژاپن، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای صنعتی جهان است. این شهر به علت زلزله‌خیز بودن و وزش توفان‌های فصلی یکی از پرخطرترین شهرهای جهان نیز به حساب می‌آید که دو بار به طور کلی ویران شده است. توکیو که در فاصله سال‌های 1868 تا 1912 به سوی غربی شدن خیز برداشت امروزه چهره‌ای مدرن دارد. شهرداری توکیو ساختار مدیریتی خاصی دارد و احزاب سیاسی تأثیر قابل توجهی در انتخاب شهردار این شهر دارند. شهر توکیو که خود ژاپنی‌ها به آن توکیوی بزرگ می‌گویند شامل 26شهر بزرگ، 5 شهر کوچک، 8 روستا و 2 جزیره است که هر کدام مانند دیگر شهرهای ژاپن شهردار و شورای مخصوص به خود دارند، یعنی شهرداری توکیو شامل شهرداری توکیوی بزرگ و توابع 23گانه آن است با این توضیح که شهرداری مرکزی به‌عنوان هسته اصلی مسؤول ساماندهی آبرسانی، دفع زباله، آتش‌نشانی، تخصیص بودجه به شهرداری‌های تابعه و جمع‌آوری مالیات از آنهاست. 26 شهر غرب توکیو در واقع خوابگاه‌های توکیوی بزرگ هستند که به دنبال اجرای سیاست تمرکززدایی از مرکز تأسیس شده‌اند. توکیو جمعیتی نزدیک به 13 میلیون دارد که با شمارش ساکنان شهرهای اقماری بیرون آن و مردمی که برای کار وارد توکیو می‌شوند بالغ بر30 میلیون جمعیت دارد. در واقع کمبود مسکن یکی از مهم‌ترین معضلات این کلانشهر است و کارمندان و کارگران به علت فاصله زیاد میان محل کار و زندگی خود با وجود شبکه حمل و نقل پیشرفته، روزانه نزدیک به یک ساعت و نیم را صرف رفت و آمد می‌کنند. خوابگاه‌های توکیوی بزرگ هر کدام بیش از 8 هکتار زمین کشاورزی دارند که 32 درصد آن به کاشت سبزیجاتی اختصاص یافته که در پایتخت به مصرف می‌رسند.
ساختمان شهرداری توکیو
حوزه اداری شهرداری توکیو در یک ساختمان 48 طبقه به ارتفاع 243 متر قرار دارد. معمار این ساختمان «کنزو تان‌گه» نزدیک به 15 سال روی پروژه احداث این مجموعه وقت صرف کرده و سرانجام در عرض 3 سال و با الهام از چیپ‌های کامپیوتری این بنا را به‌عنوان مرتفع‌ترین ساختمان توکیو ساخته است. این برج که ساخت آن 157 میلیون ین هزینه دربر داشته بین مردم به برج مالیات شهرت دارد زیرا شهرداری این بودجه را از طریق اخذ مالیات از شهروندان تامین کرده است. بنا شامل سه ساختمان است؛ ساختمان شماره یک که به شهرداری مرکزی تعلق دارد، به شهر اشراف کامل دارد. ساختمان شماره 3 که به ساختمان هیات قانونگذاری شهرت دارد از 2 ساختمان دیگر کوتاه‌تر است و تنها هفت طبقه دارد اما آنچه ساختمان شهرداری توکیو را بسیار خاص و ویژه کرده است تنها معماری کم‌نظیر آن نیست بلکه نحوه بهره‌برداری از این ساختمان بسیار جالب توجه است. این ساختمان علاوه بر اینکه از نظر سیاسی اهمیت دارد یکی از مراکز جذب توریست توکیو نیز هست. استفاده از چشم‌انداز زیبای این ساختمان برای عموم آزاد است و شهروندان و گردشگران می‌توانند در طول هفته و در ساعات کاری بالای ساختمان شماره یک رفته و ساعاتی را بر فراز توکیو سپری کنند. ساختمان شهرداری بخش تجاری فعالی هم دارد، طوری که در بالای ساختمان شماره یک، 48 فروشگاه و در زیرزمین آن 3 مرکز خرید قرار دارد، ساختمان شماره 2 و 3 هم در طبقات فوقانی و زیرین دارای مراکز خرید متعددی هستند اما دیگر کاربرد منحصر به فرد ساختمان شهرداری مسکونی بودن آن است. شهردار توکیو و 127 نفر از اعضای هیات قانونگذاری، کارمندان و رؤسای ارتش و مأموران دولتی در این ساختمان زندگی می‌کنند. خانه شهردار در ساختمان شماره یک قرار دارد و بقیه در عمارت‌های برج که بر میدان مرکزی توکیو مشرف است زندگی می‌کنند.
سمینار برنامه‌های توسعه شهری؛ چالش‌ها و رویکردها
وطن امروز: توسعه شهری از نقطه نظر معنایی، در نسبتی عمیق با شهرسازی است؛ رابطه‌ای که ساخت شهر را تنها بر اساس کیفیت می‌سنجد یا به عبارتی مفهوم کیفیت را زمینه هر نوع برنامه مرتبط با شهر می‌داند. در این معنا پایداری نیز در توسعه پوشیده است، چرا که شرط توسعه، پایداری است و هر نوع ارتقای کیفی بدون درک مفهوم ضروری پایداری بی‌معناست. با شناخت دقیق و عمیق مولفه‌های موثر در شکل‌گیری فضای شهری می‌توان توسعه پایدار شهری را تحقق بخشید. امروزه برنامه‌هایی که با کمک مستقیم مردم و به امکانات واقعی و عملی شهر مربوط است بیشتر مورد توجه مدیریت شهری است. برنامه‌های موفق عمدتاً به مقوله «فضا» در شهر می‌پردازند و کلیت شهر را به صورت موجودیتی واحد مد نظر دارند. این تعریف معینی از شهر است که نحوه برخورد ما را با آن سامان می‌دهد. سمینار حاضرقصد دارد رویکردها و چالش‌های گوناگون را در رابطه با برنامه‌های شناخته شده مرتبط با توسعه شهری بیان کند. به نظر می‌رسد تبیین این موضوع بتواند تاکیدها را به سمت موضوعات اصلی که امکان تغییر و پیشرفت در آنها وجود دارد، متمایل کند. طرح‌های جامع و تفصیلی، طرح‌های راهبردی - ساختاری، راهبردهای توسعه شهری CDS، دستور کار 21 محلی و... تعدادی از این برنامه‌ها هستند که نحوه برخورد، فرآیند و رویکردهای آنها مورد توجه قرار خواهند گرفت. ارسال نظر
پربیننده