اسرائیل و بازگشت به عقب
با اعمال فشار شدید بین‌المللی بر رژیم غاصب قدس این رژیم اعلام کرد که تشکیل دو دولت مستقل فلسطینی-یهودی را در اراضی اشغالی خواهد پذیرفت. به نظر می‌رسد اسرائیلی‌ها نسبت به استراتژی خود در فلسطین کوتاه نیامده‌اند حتی استراتژی کسانی که در این رژیم ظاهرا از تشکیل یک دولت فلسطینی در کنار دولت یهودی استقبال می‌کردند نیز تغییری نکرده و آنها هم در نهایت به استقرار دولت فلسطینی در سرزمین‌های اشغالی تمایلی ندارند. نکته‌ای که در این‌باره وجود دارد اینکه ادبیاتی که بنیامین نتانیاهو و حزب او درباره مساله توافقنامه اسلو و همین‌طور آناپولیس دنبال می‌کردند مورد انتقاد بود و بشدت از سوی دولت فعلی آمریکا برای اصلاح این ادبیات به رژیم صهیونیستی فشار وارد می‌شد. فلذا می‌‌توانیم این امر را اینگونه تعبیر کنیم که مقامات رژیم صهیونیستی ادبیات خود را اصلاح کرده‌اند و ریاکارانه از اعتقاد به تشکیل 2 دولت در سرزمین‌های اشغالی سخن می‌گویند.ولی در واقع به هیچ‌وجه حاضر نیستند برای تشکیل چنین دولتی قدم بردارند و تعاملات بین‌المللی و عربی را در این‌باره بپذیرند. بنابراین تا جایی که به مذاکرات و گفت‌وگوهای سیاسی بازمی‌گردد رژیم صهیونیستی به هیچ‌وجه تمایلی به تشکیل 2 دولت مستقل ندارد؛ مگر اینکه روند تحولات مردمی و فشار انتفاضه فلسطین و به‌طور کلی اعمال فشار فلسطینی‌ها موجب شود که آنها گام به گام از مواضع توسعه‌طلبانه و جنگ‌طلبانه خود فاصله بگیرند. در همین راستا وزیر خارجه اسرائیل برای اینکه مواضع جدید دولت خود را برای متحدان غربی بازگو کند به سفری اروپایی اقدام کرده است.در ماه‌های گذشته فشار زیادی از سوی کشورهای اروپایی، بویژه فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها به رژیم صهیونیستی وارد شد. این کشورها به نوعی نسبت به روی کار آمدن تندروها در کابینه رژیم اشغالگر هشدار دادند. در واقع سفر لیبرمن در سمت وزارت خارجه رژیم صهیونیستی نخستین سفر دیپلماتیکی است که به صورت رسمی دولت جدید اسرائیل به اروپا دارد و به نوعی تلاش می‌کند که چهره دموکراتیک و دیپلماتیک‌تری از خود به نمایش گذاشته و از حساسیت کشورهای اروپایی نسبت به سیاست‌های کنونی دولت رژیم صهیونیستی کم کند. عمدتا این سفر را باید در راستای مناقشات جدیدی که بعد از جنگ غزه و بویژه پس از شکست اسرائیل در این جنگ در اروپا مطرح شد، دانست. بسیاری از محافل سیاسی نسبت به نادرستی سیاست‌های امنیتی رژیم صهیونیستی لحن انتقادآمیزی داشتند. این سفر در راستای ملایم‌تر کردن فضا و خارج کردن روابط اسرائیل- اروپا از حالت نسبتا الهام‌آمیز فعلی صورت گرفته است. سفر نتانیاهو به مصر نیز که قرار است هفته آینده انجام شود در راستای تحرک بیشتر فعالیت دیپلماتیک تل‌آویو قابل ارزیابی است. در هفته‌های گذشته گفت‌وگوهای
فلسطینی- فلسطینی و گفت‌وگوهای اسرائیلی- فلسطینی- مصری در قاهره به شکست کشیده شد. این در حالی است که دولت قبلی رژیم صهیونیستی نیز برای آنکه مذاکرات را وارد فضای جدیدی کند، ادامه مذاکرات را موکول به روی کارآمدن دولت جدید کرده بود. دولت جدید رژیم صهیونیستی هم مدتی برای آنکه بتواند با ایجاد رعب تصویری از موقعیت بدتر برای فلسطینی‌ها فراهم کند به آنها فشار آورد و سعی کرد آنها را وادار به عقب‌نشینی از مواضع محکم خود درباره امضای توافقنامه دائمی آتش‌بس کند که این امر محقق نشد و مقاومت حاضر به امضای توافقنامه دائم یا حتی طولانی‌مدت با طرف اسرائیلی نشد. به نظر می‌رسد رژیم صهیونیستی ناچار است بار دیگر پای میز مذاکره بازگردد. به این امید که بتواند یک توافقنامه موقت را امضا کند. به نظر می‌آید اسرائیلی‌ها ناچارند از این موضع خود نیز برگردند و همان توافقنامه 18 ماهه را بپذیرند و به فضای کنونی خاتمه دهند.
*کارشناس مسائل خاورمیانه اسرائیل و بازگشت به عقب
اسرائیل و بازگشت به عقب
با اعمال فشار شدید بین‌المللی بر رژیم غاصب قدس این رژیم اعلام کرد که تشکیل دو دولت مستقل فلسطینی-یهودی را در اراضی اشغالی خواهد پذیرفت. به نظر می‌رسد اسرائیلی‌ها نسبت به استراتژی خود در فلسطین کوتاه نیامده‌اند حتی استراتژی کسانی که در این رژیم ظاهرا از تشکیل یک دولت فلسطینی در کنار دولت یهودی استقبال می‌کردند نیز تغییری نکرده و آنها هم در نهایت به استقرار دولت فلسطینی در سرزمین‌های اشغالی تمایلی ندارند. نکته‌ای که در این‌باره وجود دارد اینکه ادبیاتی که بنیامین نتانیاهو و حزب او درباره مساله توافقنامه اسلو و همین‌طور آناپولیس دنبال می‌کردند مورد انتقاد بود و بشدت از سوی دولت فعلی آمریکا برای اصلاح این ادبیات به رژیم صهیونیستی فشار وارد می‌شد. فلذا می‌‌توانیم این امر را اینگونه تعبیر کنیم که مقامات رژیم صهیونیستی ادبیات خود را اصلاح کرده‌اند و ریاکارانه از اعتقاد به تشکیل 2 دولت در سرزمین‌های اشغالی سخن می‌گویند.ولی در واقع به هیچ‌وجه حاضر نیستند برای تشکیل چنین دولتی قدم بردارند و تعاملات بین‌المللی و عربی را در این‌باره بپذیرند. بنابراین تا جایی که به مذاکرات و گفت‌وگوهای سیاسی بازمی‌گردد رژیم صهیونیستی به هیچ‌وجه تمایلی به تشکیل 2 دولت مستقل ندارد؛ مگر اینکه روند تحولات مردمی و فشار انتفاضه فلسطین و به‌طور کلی اعمال فشار فلسطینی‌ها موجب شود که آنها گام به گام از مواضع توسعه‌طلبانه و جنگ‌طلبانه خود فاصله بگیرند. در همین راستا وزیر خارجه اسرائیل برای اینکه مواضع جدید دولت خود را برای متحدان غربی بازگو کند به سفری اروپایی اقدام کرده است.در ماه‌های گذشته فشار زیادی از سوی کشورهای اروپایی، بویژه فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها به رژیم صهیونیستی وارد شد. این کشورها به نوعی نسبت به روی کار آمدن تندروها در کابینه رژیم اشغالگر هشدار دادند. در واقع سفر لیبرمن در سمت وزارت خارجه رژیم صهیونیستی نخستین سفر دیپلماتیکی است که به صورت رسمی دولت جدید اسرائیل به اروپا دارد و به نوعی تلاش می‌کند که چهره دموکراتیک و دیپلماتیک‌تری از خود به نمایش گذاشته و از حساسیت کشورهای اروپایی نسبت به سیاست‌های کنونی دولت رژیم صهیونیستی کم کند. عمدتا این سفر را باید در راستای مناقشات جدیدی که بعد از جنگ غزه و بویژه پس از شکست اسرائیل در این جنگ در اروپا مطرح شد، دانست. بسیاری از محافل سیاسی نسبت به نادرستی سیاست‌های امنیتی رژیم صهیونیستی لحن انتقادآمیزی داشتند. این سفر در راستای ملایم‌تر کردن فضا و خارج کردن روابط اسرائیل- اروپا از حالت نسبتا الهام‌آمیز فعلی صورت گرفته است. سفر نتانیاهو به مصر نیز که قرار است هفته آینده انجام شود در راستای تحرک بیشتر فعالیت دیپلماتیک تل‌آویو قابل ارزیابی است. در هفته‌های گذشته گفت‌وگوهای
فلسطینی- فلسطینی و گفت‌وگوهای اسرائیلی- فلسطینی- مصری در قاهره به شکست کشیده شد. این در حالی است که دولت قبلی رژیم صهیونیستی نیز برای آنکه مذاکرات را وارد فضای جدیدی کند، ادامه مذاکرات را موکول به روی کارآمدن دولت جدید کرده بود. دولت جدید رژیم صهیونیستی هم مدتی برای آنکه بتواند با ایجاد رعب تصویری از موقعیت بدتر برای فلسطینی‌ها فراهم کند به آنها فشار آورد و سعی کرد آنها را وادار به عقب‌نشینی از مواضع محکم خود درباره امضای توافقنامه دائمی آتش‌بس کند که این امر محقق نشد و مقاومت حاضر به امضای توافقنامه دائم یا حتی طولانی‌مدت با طرف اسرائیلی نشد. به نظر می‌رسد رژیم صهیونیستی ناچار است بار دیگر پای میز مذاکره بازگردد. به این امید که بتواند یک توافقنامه موقت را امضا کند. به نظر می‌آید اسرائیلی‌ها ناچارند از این موضع خود نیز برگردند و همان توافقنامه 18 ماهه را بپذیرند و به فضای کنونی خاتمه دهند.
*کارشناس مسائل خاورمیانه ارسال نظر
پربیننده