ميترا صالحی: سیامک گلشیری از جمله نویسندگانی است که بعد از اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته زبان و ادبیات آلمانی، فعالیت ادبی خود را به شکل جدی از سال 1371 آغاز کرد. آثار او به طور کلی مشتمل بر دو حوزه تالیف و ترجمه است. «عشق و مرگ»، «پاییز لعیا»، «همسران»، «شب طولانی»، «میهمانی تلخ»، «نفرین‌شدگان» و ... برخی تالیفات او در زمینه مخاطب بزرگسال و کودک و نوجوان است. «اندوه عیسی» ، «میراث»، «نان آن سال‌ها»، «چاپلین»، «چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد» و ... نیز بعضی از ترجمه‌های او هستند. با او گپی زده‌ایم که
در پی می‌آید:
بعد از انتشار رمان «تهران، کوچه اشباح» چه رمانی در دست نگارش دارید؟
در حال حاضر مشغول نگارش رمانی با محوریت جنایی هستم که تا نوشتن آن را به اتمام نبرم، نمی‌توانم درباره جزئیات آن توضیح بدهم. این کتاب را نشر مروارید چاپ می‌کند.
در نمایشگاه کتاب امسال با چند اثر حضور خواهید داشت؟
امسال کار تازه‌ای ندارم اما رمان‌های«چهره پنهان عشق» (چاپ سوم) و «نفرین‌شدگان» (چاپ سوم) از سوی نشر مروارید در نمایشگاه کتاب عرضه می‌شود.
با توجه به اینکه سال‌هاست به برپایی کارگاه‌های آموزش داستان مشغولید، توضیح دهید مهم‌ترین مسائلی که در زمینه ادبیات داستانی به هنرجویان آموزش می‌دهید، چیست؟
من در این سال‌ها سعی کرده‌ام در کلاس‌هایم به شکل علمی به تدریس بپردازم و بیشتر روی عناصر داستان و مکتب‌های ادبی تکیه دارم.
برخی معتقدند نویسندگی، استعدادی ذاتی است. مثل دیگر هنرها و در چارچوب آموزش دانشگاهی یا کارگاه‌های عملی شکوفا نمی‌شود. نظر شما چیست؟
تا حدودی قبول دارم. بیشتر اعتقاد دارم اگر کسی داستان‌نویس واقعی باشد این کلاس‌ها می‌تواند در ارتقای او نقش داشته باشد، اما خیلی از هنرجویان هم به این کلاس‌ها مراجعه می‌کنند و خب دوام نمی‌آورند و می‌روند.
منظورتان این است که اساسا نوشتن باید در خمیرمایه آدم باشد و اکتسابی نیست؟
دقیقا. در کلاس‌های من، جوانانی حضور دارند که با خواندن یک داستان می‌توانی متوجه شوی با اندکی ممارست می‌توانند نویسنده خوبی شوند و به هرحال آینده روشنی در افق داستان‌نویسی دارند.
کلاس‌های داستان‌نویسی شما در چه مکان‌هایی دایر می‌شود؟
سه روز در هفته در دانشگاه تهران و همچنین در چند فرهنگسرا. با سیامک گلشیری، نویسنده و مترجم
نویسندگی اکتسابی نیست
ميترا صالحی: سیامک گلشیری از جمله نویسندگانی است که بعد از اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته زبان و ادبیات آلمانی، فعالیت ادبی خود را به شکل جدی از سال 1371 آغاز کرد. آثار او به طور کلی مشتمل بر دو حوزه تالیف و ترجمه است. «عشق و مرگ»، «پاییز لعیا»، «همسران»، «شب طولانی»، «میهمانی تلخ»، «نفرین‌شدگان» و ... برخی تالیفات او در زمینه مخاطب بزرگسال و کودک و نوجوان است. «اندوه عیسی» ، «میراث»، «نان آن سال‌ها»، «چاپلین»، «چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد» و ... نیز بعضی از ترجمه‌های او هستند. با او گپی زده‌ایم که
در پی می‌آید:
بعد از انتشار رمان «تهران، کوچه اشباح» چه رمانی در دست نگارش دارید؟
در حال حاضر مشغول نگارش رمانی با محوریت جنایی هستم که تا نوشتن آن را به اتمام نبرم، نمی‌توانم درباره جزئیات آن توضیح بدهم. این کتاب را نشر مروارید چاپ می‌کند.
در نمایشگاه کتاب امسال با چند اثر حضور خواهید داشت؟
امسال کار تازه‌ای ندارم اما رمان‌های«چهره پنهان عشق» (چاپ سوم) و «نفرین‌شدگان» (چاپ سوم) از سوی نشر مروارید در نمایشگاه کتاب عرضه می‌شود.
با توجه به اینکه سال‌هاست به برپایی کارگاه‌های آموزش داستان مشغولید، توضیح دهید مهم‌ترین مسائلی که در زمینه ادبیات داستانی به هنرجویان آموزش می‌دهید، چیست؟
من در این سال‌ها سعی کرده‌ام در کلاس‌هایم به شکل علمی به تدریس بپردازم و بیشتر روی عناصر داستان و مکتب‌های ادبی تکیه دارم.
برخی معتقدند نویسندگی، استعدادی ذاتی است. مثل دیگر هنرها و در چارچوب آموزش دانشگاهی یا کارگاه‌های عملی شکوفا نمی‌شود. نظر شما چیست؟
تا حدودی قبول دارم. بیشتر اعتقاد دارم اگر کسی داستان‌نویس واقعی باشد این کلاس‌ها می‌تواند در ارتقای او نقش داشته باشد، اما خیلی از هنرجویان هم به این کلاس‌ها مراجعه می‌کنند و خب دوام نمی‌آورند و می‌روند.
منظورتان این است که اساسا نوشتن باید در خمیرمایه آدم باشد و اکتسابی نیست؟
دقیقا. در کلاس‌های من، جوانانی حضور دارند که با خواندن یک داستان می‌توانی متوجه شوی با اندکی ممارست می‌توانند نویسنده خوبی شوند و به هرحال آینده روشنی در افق داستان‌نویسی دارند.
کلاس‌های داستان‌نویسی شما در چه مکان‌هایی دایر می‌شود؟
سه روز در هفته در دانشگاه تهران و همچنین در چند فرهنگسرا. ارسال نظر
پربیننده