جامعه معلولان ايران در نامه‌اي به حضرت آيت‌الله خامنه‌اي رهبر معظم انقلاب اسلامي، از ايشان درخواست كمك كردند.
به گزارش فارس، در متن اين نامه كه نسخه‌اي از آن براي خبرگزاري فارس ارسال شده، آ‌مده است:
محضر مبارك حضرت آيت‌الله خامنه‌اي
ولي امر مسلمين، رهبر معظم انقلاب، پاسدار خون شهيدان
با سلام و آرزوي طول عمر و صحت و سلامتي
خدمت آن رهبر معظم و پدر فرزانه و كشتيبان انقلاب اسلامي، سلامي از صميم دل و از عشق وجود به سلاله پاك رسول(ص) تقديم مي نمایيم. رهبرا ! سال‌هاست كه عقده‌اي بر دل مانده و نيت بيان با آن رهبر معظم ما را رنج مي‌داد. رنج مي‌داد كه نكند خاطر آن عزيز را آزرده خاطر كند. اما چه كنيم تكليف براي دفاع از حقوق معلولان كه در جامعه، حتي حقوق عادي آنان نيز رعايت نمي‌شود ما را برآن داشت تا سفره دل در ساحل پر از مهر و عطوفت ولايت گشوده نمایيم. عزيزا ! آن روزها كه انقلاب تنها 15روز از عمر مباركش را پشت سر مي‌گذراند و نوح انقلاب، نفس پاكش جهان را عطرآگين كرده بود، جمعي از معلولان به محضر آفتاب مي‌رسند و از آفتاب طلب تابيدن بر دل‌هاي غم زده مي‌كنند و امام آنان را مورد تفقد قرار مي‌دهد. [ 7/12/57 صحيفه نور، جلد ششم، صفحه 246] و بنا به دستور ايشان و با قلم مبارك حضرت آيت‌الله مهدوي كني، ملكي در اختيار جامعه معلولان قرار مي‌گيرد و سال‌ها به ياد آن امام راحل ما نيز با دست خالي و با عشق و ايمان به خداي بزرگمان و با اميد به اينكه دعاي شما بدرقه اين راه سخت است، عاشقانه در سنگر خدمت به معلولان تلاش مي‌كرديم و هرگز اين فكر بر ذهن خطور نمي‌كرد كه كسي بر نوشته آن پير سفر كرده كژمژ خطي بكشد. اماما ! مدير مسؤول روزنامه جمهوري اسلامی سال‌ها بعد همسايه ما مي‌شود و سند ملك را بي‌آنكه ما مطلع باشيم به سبب توان خود دريافت مي‌كند و با شكايت به دادگاه حكم تخليه اخذ مي‌كند و ما را از آن ملك اهدايي امام يعني از فدك معلولان بيرون مي‌راند و البته براي بيرون راندن به چند موضوع نيز متمسك مي‌شود. اول؛ هديه‌اي 50 ميليوني كه شهردار وقت تهران جناب آقاي دكتر احمدي‌نژاد به جامعه معلولان هديه دادند و سال‌ها در حساب روزنامه جمهوري اسلامي بلوكه شده بود و دوم؛ ايشان شرف خود را كه صراحتاً در وقت نماز مغرب بود گرو گذاشتند و گفتند به شرفم قسم اگر ملك را تخليه كنيد اجازه نخواهم داد كه سختي تحمل كنيد و اكنون 2 سال از آن ماجرا مي‌گذرد و ما با دست خالي زير آفتاب سوزان و سرماي زمستان در كانكس، سنگر خدمت به معلولان را ترك نكرده‌ايم ولي هيچ خبري از وعده‌هاي او نيست. رهبرا ! درد اين است كه بارها به ايشان مكتوب و شفاهی گفتيم بيا و بزرگي نما و حتي اين سند را نيز كه در دست داري قبول! از گرفتن يادگاري امام به معلولان بگذر و حتي وساطت‌هاي شخص رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام، وزير رفاه، رئيس سازمان بهزيستي و بسياري از خيرخواهان نظام نيز در وي اثر نكرد. درد اين است كه معلولان كشور اين ملك را شيرين‌ترين خاطره امام راحل خود مي‌دانند. درد اين است كه مي‌دانيم زير غول رسانه‌اي اين روزنامه له خواهيم شد. وليا ! اكنون كه اسب خوش خرامان قلم بر دل سفيد كاغذ قدم مي‌زند تا اين مكتوبه را به مقصد كلام رساند از خداي خود بر تألم خاطري كه بر شما مي‌رسد پوزش مي‌طلبيم. رهبرا ! از آنجا كه مي‌دانيم قلم مبارك راهگشا و درمان هر دردي است و از آنجا كه زبان ياراي بيان كمترين درخواستي از آن عزيز را جز آرزوي صحت و سلامتي ندارد، ضمن آرزوي ديدار با آن مراد شمع روي، منتظر شنيدن كلام آن پدر مهربانيم تا مرهم دل غم زده و تن رنجورمان باشد. شکوائیه جامعه معلولان ایران از مسیح مهاجری به محضر رهبر انقلاب
جامعه معلولان ايران در نامه‌اي به حضرت آيت‌الله خامنه‌اي رهبر معظم انقلاب اسلامي، از ايشان درخواست كمك كردند.
به گزارش فارس، در متن اين نامه كه نسخه‌اي از آن براي خبرگزاري فارس ارسال شده، آ‌مده است:
محضر مبارك حضرت آيت‌الله خامنه‌اي
ولي امر مسلمين، رهبر معظم انقلاب، پاسدار خون شهيدان
با سلام و آرزوي طول عمر و صحت و سلامتي
خدمت آن رهبر معظم و پدر فرزانه و كشتيبان انقلاب اسلامي، سلامي از صميم دل و از عشق وجود به سلاله پاك رسول(ص) تقديم مي نمایيم. رهبرا ! سال‌هاست كه عقده‌اي بر دل مانده و نيت بيان با آن رهبر معظم ما را رنج مي‌داد. رنج مي‌داد كه نكند خاطر آن عزيز را آزرده خاطر كند. اما چه كنيم تكليف براي دفاع از حقوق معلولان كه در جامعه، حتي حقوق عادي آنان نيز رعايت نمي‌شود ما را برآن داشت تا سفره دل در ساحل پر از مهر و عطوفت ولايت گشوده نمایيم. عزيزا ! آن روزها كه انقلاب تنها 15روز از عمر مباركش را پشت سر مي‌گذراند و نوح انقلاب، نفس پاكش جهان را عطرآگين كرده بود، جمعي از معلولان به محضر آفتاب مي‌رسند و از آفتاب طلب تابيدن بر دل‌هاي غم زده مي‌كنند و امام آنان را مورد تفقد قرار مي‌دهد. [ 7/12/57 صحيفه نور، جلد ششم، صفحه 246] و بنا به دستور ايشان و با قلم مبارك حضرت آيت‌الله مهدوي كني، ملكي در اختيار جامعه معلولان قرار مي‌گيرد و سال‌ها به ياد آن امام راحل ما نيز با دست خالي و با عشق و ايمان به خداي بزرگمان و با اميد به اينكه دعاي شما بدرقه اين راه سخت است، عاشقانه در سنگر خدمت به معلولان تلاش مي‌كرديم و هرگز اين فكر بر ذهن خطور نمي‌كرد كه كسي بر نوشته آن پير سفر كرده كژمژ خطي بكشد. اماما ! مدير مسؤول روزنامه جمهوري اسلامی سال‌ها بعد همسايه ما مي‌شود و سند ملك را بي‌آنكه ما مطلع باشيم به سبب توان خود دريافت مي‌كند و با شكايت به دادگاه حكم تخليه اخذ مي‌كند و ما را از آن ملك اهدايي امام يعني از فدك معلولان بيرون مي‌راند و البته براي بيرون راندن به چند موضوع نيز متمسك مي‌شود. اول؛ هديه‌اي 50 ميليوني كه شهردار وقت تهران جناب آقاي دكتر احمدي‌نژاد به جامعه معلولان هديه دادند و سال‌ها در حساب روزنامه جمهوري اسلامي بلوكه شده بود و دوم؛ ايشان شرف خود را كه صراحتاً در وقت نماز مغرب بود گرو گذاشتند و گفتند به شرفم قسم اگر ملك را تخليه كنيد اجازه نخواهم داد كه سختي تحمل كنيد و اكنون 2 سال از آن ماجرا مي‌گذرد و ما با دست خالي زير آفتاب سوزان و سرماي زمستان در كانكس، سنگر خدمت به معلولان را ترك نكرده‌ايم ولي هيچ خبري از وعده‌هاي او نيست. رهبرا ! درد اين است كه بارها به ايشان مكتوب و شفاهی گفتيم بيا و بزرگي نما و حتي اين سند را نيز كه در دست داري قبول! از گرفتن يادگاري امام به معلولان بگذر و حتي وساطت‌هاي شخص رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام، وزير رفاه، رئيس سازمان بهزيستي و بسياري از خيرخواهان نظام نيز در وي اثر نكرد. درد اين است كه معلولان كشور اين ملك را شيرين‌ترين خاطره امام راحل خود مي‌دانند. درد اين است كه مي‌دانيم زير غول رسانه‌اي اين روزنامه له خواهيم شد. وليا ! اكنون كه اسب خوش خرامان قلم بر دل سفيد كاغذ قدم مي‌زند تا اين مكتوبه را به مقصد كلام رساند از خداي خود بر تألم خاطري كه بر شما مي‌رسد پوزش مي‌طلبيم. رهبرا ! از آنجا كه مي‌دانيم قلم مبارك راهگشا و درمان هر دردي است و از آنجا كه زبان ياراي بيان كمترين درخواستي از آن عزيز را جز آرزوي صحت و سلامتي ندارد، ضمن آرزوي ديدار با آن مراد شمع روي، منتظر شنيدن كلام آن پدر مهربانيم تا مرهم دل غم زده و تن رنجورمان باشد. ارسال نظر
پربیننده