نودوچهارمین سالروز تولد «اورسون ولز»
سینما مدیون اوست
«همه همیشه، همه چیز را مدیون او هستند.» این جمله‌ای است که «ژان لوک گودار»، کارگردان بزرگ فرانسوی درباره تاثیر «اورسون ولز» بر سینما بیان می‌کند و مروری بر زندگی، تفکرات و آثار این کارگردان بزرگ سینما کافی است تا بر آن مهر تایید بزنیم.
اورسون ولز روز ششم مه 1915 در ویسکانسین ایالات متحده متولد شد. وی در دوران کودکی با مشکلات بسیاری روبه‌رو شد؛ چرا که تقریبا چهار سال پس از تولد، والدینش از یکدیگر جدا می‌شوند. در پی این تصمیم پدر اورسون دست از کار کشیده و به مصرف الکل روی می‌آورد و در 9 سالگی مادرش را که یک پیانیست بود از دست می‌دهد. 15 سالگی وی نیز با از دست دادن پدرش همراه می‌شود. ولز هوش هنری سرشاری داشت و موسیقی (پیانو) و نقاشی تنها بخشی از استعداد او را تشکیل می‌داد. وی همچنین دارای صدایی منحصر به فرد بود.زندگینامه اورسون ولز دارای جزئیات بسیاری است به‌طوری که فرآیند ورود او به دنیای تئاتر، رادیو و سینما هریک به تنهایی قابل‌توجه است. وی به عنوان یک فعال تئاتر دست به نوآوری می‌زند و از دیگر سو، با اجرای رادیویی و بدیع اثر معروف «هربرت جورج ولز» با نام «جنگ دنیاها» به شهرت ملی و بین‌المللی می‌رسد. اجرای جنگ دنیاها به صورتی انجام می‌پذیرد که بسیاری از شنوندگان گمان می‌برند اتفاقاتی مانند تهاجمی که در داستان رخ می‌دهد، واقعا در حال وقوع است. این امر باعث می‌شود تا بسیاری از مردم دچار نگرانی شوند. شهرت رو به رشد اورسون ولز نیز باعث ارائه پیشنهاد‌هایی از سوی هالیوودی می‌شود که البته و در ابتدا این پیشنهاد‌ها با مقاومت ولز که دارای تفکری مستقل‌گرایانه بود روبه‌رو می‌شود اما بی‌تردید یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ولز به کاراکتر و اثرگذاری او در تاریخ سینما باز می‌گردد هرچند خود او می‌گوید: «من چندان به فیلم‌ها علاقه ندارم و زیاد برای تماشای آنها نمی‌روم». فیلم «همشهری کین» که در آن اورسون ولز علاوه بر نگاشتن فیلمنامه، که به صورت مشترک با «هرمان جی مانکیویچ» انجام شد کارگردانی و ایفای نقش را نیز بر عهده داشت، همچنان در رتبه نخست بهترین فیلم‌های تاریخ و بالاتر از فیلم‌هایی چون «پدرخوانده»، «کازابلانکا» و «بر باد رفته» جای گرفته است. ولز درباره صحنه‌هایی که در فیلم‌هایش خلق کرده است، می‌گوید: من می‌خواهم تنها اشاره‌ای از یک صحنه را پیش چشم مخاطب قرار دهم، نه بیش از این. اگر بیش از حد به آنها ارائه کنید دیگر خودشان سهیم نخواهند شد اما اگر فقط یک پیشنهاد به آنها بدهید، با شما همراه خواهند شد. این همان چیزی است که به تئاتر معنی می‌دهد؛ زمانی‌که تبدیل به یک حرکت اجتماعی می‌شود. اورسون ولز طی فعالیت‌های خود به جوایز و افتخارات بسیاری دست یافت. فیلمنامه همشهری کین یک جایزه اسکار را در سال 1941 برای ولز رقم می‌زند و او را در بخش‌های بهترین فیلم سال، بهترین کارگردانی و بهترین هنرپیشه نقش اول مرد، نامزد این جایزه می‌کند. فیلم «اوتللو» نیز برای ولز جایزه نخل طلایی جشنواره فیلم کن را در سال 1952 به همراه داشت. جوایز دیگری مانند شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز (1970) و گرمی (1982) نیز به وی اهدا می‌شود. همچنین نشان «لژیون دونور» فرانسه نیز در سال 1970 به اورسون ولز اهدا می‌شود.اورسون ولز از دید بسیاری از اهالی سینما به عنوان بهترین کارگردان تاریخ به شمار می‌رود. هرچند زمانی‌که از خود او خواسته می‌شود سه نفر از بهترین کارگردان‌ها را نام ببرد، مي‌‌گويد: «جان فورد، جان فورد، جان فورد.» او همچنین نظرات جالبی درباره برخی دیگر از کارگردان‌ها ارائه می‌دهد. به عنوان مثال درباره «استنلی کوبریک» می‌گوید: «در بین نسل جوان، عظمت کوبریک مرا تحت تاثیر قرار می‌دهد.» و درباره «فدریکو فلینی» می‌گوید: «فیلم‌های او مانند رویای یک شهر بزرگ در ذهن یک پسر از شهری کوچک است. خیال‌انگیزی او نتیجه می‌دهد چراکه کسی آن را خلق کرده که خود آن (خیال انگیزی) را ندارد. اما او نشانه‌های خطرناکی از یک هنرمند عالی با گفتنی‌هایی کم را نشان می‌دهد.» درعین حال تاثیر ولز بر کارگردان‌هایی چون «تروفو» و «گودار» در شکل‌گیری موج نوی سینمای فرانسه هم حائز اهمیت بسیاری است. با تمام این هنرمندی‌ها و تأثیرگذاری‌ها بر سینمای جهان، اورسون ولز در دهم اکتبر سال 1985، آخرین مصاحبه خود را انجام می‌دهد. او تنها دو ساعت بعد از گفت‌وگو بر اثر سکته قلبی در منزلش در منطقه هالیوود کالیفرنیا درگذشت. خاکستر‌های ولز در ملک دوستی قدیمی به نام «آنتونیو اوردونیز» در سویل اسپانیا به خاک سپرده شد. وی در زمان مرگ 70 ساله بود و چند پروژه ناتمام را در دست تولید داشت؛ آثاری که تا همیشه ناتمام ماند.
نماینده تهیه‌کنندگان
باید در شورای صنفی حاضر شود
گروه فرهنگ و هنر: به‌دنبال اختلاف‌نظر به‌وجود آمده میان برخی از اعضای خانواده سینما، پیرامون تشکیل شورای صنفی اکران، رئیس شورای عالی تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان سینمای ایران، تصمیم‌گیری‌های منتخبان خانه سینما را دلیل بروز اختلاف نظر تهیه‌کنندگان و شورا دانست و تاکید کرد، منتخبان تهیه‌کنندگان باید در شورای صنفی حاضر شوند. غلامرضا موسوی در این‌باره به مهر گفت: از اواخر آذرماه 87 مسائلی درباره آیین‌نامه شورای صنفی داشتیم. در جلسات میان نماینده شورای عالی تهیه‌کنندگان و شورای صنفی درباره این تغییرها صحبت و پیشنهاد شد آیین‌نامه تصحیح شود تا لازم نباشد هر سال آیین‌نامه شورای صنفی تغییر کند یا تغییرها به کمترین میزان برسد. مشاهیر
نودوچهارمین سالروز تولد «اورسون ولز»
سینما مدیون اوست
«همه همیشه، همه چیز را مدیون او هستند.» این جمله‌ای است که «ژان لوک گودار»، کارگردان بزرگ فرانسوی درباره تاثیر «اورسون ولز» بر سینما بیان می‌کند و مروری بر زندگی، تفکرات و آثار این کارگردان بزرگ سینما کافی است تا بر آن مهر تایید بزنیم.
اورسون ولز روز ششم مه 1915 در ویسکانسین ایالات متحده متولد شد. وی در دوران کودکی با مشکلات بسیاری روبه‌رو شد؛ چرا که تقریبا چهار سال پس از تولد، والدینش از یکدیگر جدا می‌شوند. در پی این تصمیم پدر اورسون دست از کار کشیده و به مصرف الکل روی می‌آورد و در 9 سالگی مادرش را که یک پیانیست بود از دست می‌دهد. 15 سالگی وی نیز با از دست دادن پدرش همراه می‌شود. ولز هوش هنری سرشاری داشت و موسیقی (پیانو) و نقاشی تنها بخشی از استعداد او را تشکیل می‌داد. وی همچنین دارای صدایی منحصر به فرد بود.زندگینامه اورسون ولز دارای جزئیات بسیاری است به‌طوری که فرآیند ورود او به دنیای تئاتر، رادیو و سینما هریک به تنهایی قابل‌توجه است. وی به عنوان یک فعال تئاتر دست به نوآوری می‌زند و از دیگر سو، با اجرای رادیویی و بدیع اثر معروف «هربرت جورج ولز» با نام «جنگ دنیاها» به شهرت ملی و بین‌المللی می‌رسد. اجرای جنگ دنیاها به صورتی انجام می‌پذیرد که بسیاری از شنوندگان گمان می‌برند اتفاقاتی مانند تهاجمی که در داستان رخ می‌دهد، واقعا در حال وقوع است. این امر باعث می‌شود تا بسیاری از مردم دچار نگرانی شوند. شهرت رو به رشد اورسون ولز نیز باعث ارائه پیشنهاد‌هایی از سوی هالیوودی می‌شود که البته و در ابتدا این پیشنهاد‌ها با مقاومت ولز که دارای تفکری مستقل‌گرایانه بود روبه‌رو می‌شود اما بی‌تردید یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ولز به کاراکتر و اثرگذاری او در تاریخ سینما باز می‌گردد هرچند خود او می‌گوید: «من چندان به فیلم‌ها علاقه ندارم و زیاد برای تماشای آنها نمی‌روم». فیلم «همشهری کین» که در آن اورسون ولز علاوه بر نگاشتن فیلمنامه، که به صورت مشترک با «هرمان جی مانکیویچ» انجام شد کارگردانی و ایفای نقش را نیز بر عهده داشت، همچنان در رتبه نخست بهترین فیلم‌های تاریخ و بالاتر از فیلم‌هایی چون «پدرخوانده»، «کازابلانکا» و «بر باد رفته» جای گرفته است. ولز درباره صحنه‌هایی که در فیلم‌هایش خلق کرده است، می‌گوید: من می‌خواهم تنها اشاره‌ای از یک صحنه را پیش چشم مخاطب قرار دهم، نه بیش از این. اگر بیش از حد به آنها ارائه کنید دیگر خودشان سهیم نخواهند شد اما اگر فقط یک پیشنهاد به آنها بدهید، با شما همراه خواهند شد. این همان چیزی است که به تئاتر معنی می‌دهد؛ زمانی‌که تبدیل به یک حرکت اجتماعی می‌شود. اورسون ولز طی فعالیت‌های خود به جوایز و افتخارات بسیاری دست یافت. فیلمنامه همشهری کین یک جایزه اسکار را در سال 1941 برای ولز رقم می‌زند و او را در بخش‌های بهترین فیلم سال، بهترین کارگردانی و بهترین هنرپیشه نقش اول مرد، نامزد این جایزه می‌کند. فیلم «اوتللو» نیز برای ولز جایزه نخل طلایی جشنواره فیلم کن را در سال 1952 به همراه داشت. جوایز دیگری مانند شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز (1970) و گرمی (1982) نیز به وی اهدا می‌شود. همچنین نشان «لژیون دونور» فرانسه نیز در سال 1970 به اورسون ولز اهدا می‌شود.اورسون ولز از دید بسیاری از اهالی سینما به عنوان بهترین کارگردان تاریخ به شمار می‌رود. هرچند زمانی‌که از خود او خواسته می‌شود سه نفر از بهترین کارگردان‌ها را نام ببرد، مي‌‌گويد: «جان فورد، جان فورد، جان فورد.» او همچنین نظرات جالبی درباره برخی دیگر از کارگردان‌ها ارائه می‌دهد. به عنوان مثال درباره «استنلی کوبریک» می‌گوید: «در بین نسل جوان، عظمت کوبریک مرا تحت تاثیر قرار می‌دهد.» و درباره «فدریکو فلینی» می‌گوید: «فیلم‌های او مانند رویای یک شهر بزرگ در ذهن یک پسر از شهری کوچک است. خیال‌انگیزی او نتیجه می‌دهد چراکه کسی آن را خلق کرده که خود آن (خیال انگیزی) را ندارد. اما او نشانه‌های خطرناکی از یک هنرمند عالی با گفتنی‌هایی کم را نشان می‌دهد.» درعین حال تاثیر ولز بر کارگردان‌هایی چون «تروفو» و «گودار» در شکل‌گیری موج نوی سینمای فرانسه هم حائز اهمیت بسیاری است. با تمام این هنرمندی‌ها و تأثیرگذاری‌ها بر سینمای جهان، اورسون ولز در دهم اکتبر سال 1985، آخرین مصاحبه خود را انجام می‌دهد. او تنها دو ساعت بعد از گفت‌وگو بر اثر سکته قلبی در منزلش در منطقه هالیوود کالیفرنیا درگذشت. خاکستر‌های ولز در ملک دوستی قدیمی به نام «آنتونیو اوردونیز» در سویل اسپانیا به خاک سپرده شد. وی در زمان مرگ 70 ساله بود و چند پروژه ناتمام را در دست تولید داشت؛ آثاری که تا همیشه ناتمام ماند.
نماینده تهیه‌کنندگان
باید در شورای صنفی حاضر شود
گروه فرهنگ و هنر: به‌دنبال اختلاف‌نظر به‌وجود آمده میان برخی از اعضای خانواده سینما، پیرامون تشکیل شورای صنفی اکران، رئیس شورای عالی تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان سینمای ایران، تصمیم‌گیری‌های منتخبان خانه سینما را دلیل بروز اختلاف نظر تهیه‌کنندگان و شورا دانست و تاکید کرد، منتخبان تهیه‌کنندگان باید در شورای صنفی حاضر شوند. غلامرضا موسوی در این‌باره به مهر گفت: از اواخر آذرماه 87 مسائلی درباره آیین‌نامه شورای صنفی داشتیم. در جلسات میان نماینده شورای عالی تهیه‌کنندگان و شورای صنفی درباره این تغییرها صحبت و پیشنهاد شد آیین‌نامه تصحیح شود تا لازم نباشد هر سال آیین‌نامه شورای صنفی تغییر کند یا تغییرها به کمترین میزان برسد. ارسال نظر
پربیننده