عبدالباری عطوان*: بهانه‌ها و دلایلی را که مقامات سعودی برای متوقف کردن پخش شبکه تلویزیونی «المیادین» از ماهواره عرب‌ست که مقر هیأت‌مدیره آن در ریاض است و حدود یک‌سوم سهام آن را عربستان دراختیار دارد، مطرح می‌کنند، کنار می‌گذاریم و درباره مساله مهم‌تری صبحت می‌کنیم و آن تبدیل شدن مقامات عربستان به معیاری است که مشخص می‌کند چه چیزی واقع‌بینانه است، چه‌کسی آزاد، چه‌کسی جانبدار، چه‌کسی دشمن، چه‌کسی دوست، چه‌کسی حرفه‌ای و چه‌کسی غیرحرفه‌ای است و چه‌کسی باید در ماهواره عرب‌ست یا نایل‌ست یا هر ماهواره دیگر بماند و چه‌کسی باید اخراج شود و چه‌کسی مطرب یا مطربه است و چه‌کسی شاعر یا شاعره است و چه‌کسی مبتکر و چه‌کسی غیرمبتکر است. عربستان سعودی و بیشتر متحدان آن در شورای همکاری خلیج‌فارس و ائتلاف ضد‌یمن تصمیم گرفتند شبکه‌های ماهواره‌ای وابسته به انصارالله را در یمن متوقف کنند، همان‌طور که پیش‌تر تصمیم گرفتند پخش شبکه‌های رسمی لیبی و شبکه‌های تلویزیونی سوریه را متوقف کنند. وجود دیدگاه متفاوت ممنوع است زیرا از آنها و شبکه‌های رسانه‌ای آنها هراسان هستند، در حالی‌که خود دارای امپراتوری رسانه‌ای هستند که مانند قارچ و خرگوش در حال زایش و رویش است و هزینه‌های میلیاردی برای آنها صرف می‌شود. نمی‌دانیم چه‌کسی به مقامات سعودی اختیار «وتو کردن» دیگران را داده است و چرا کشورهایی چون مصر، عراق، الجزایر، مغرب، کویت، اردن و... در این‌باره سکوت اختیار کرده‌اند و به چه حقی و به نام عرب‌ها و مسلمانان و اتحادیه عرب و نهادهای آن هر کسی را که بخواهند حذف می‌کنند و هر کسی را که بخواهند نگه می‌دارند. مقامات سعودی همه این اقدامات را - که از جنگ سانسور رسانه‌ای که ظرف 30 سال گذشته در آن تبحر یافته، اکنون به مداخله نظامی مستقیم رسانده‌اند- تحت شعار حمایت از ملت‌ها، ترویج ارزش‌های عدالت اجتماعی و تثبیت ارزش‌های دموکراسی و دستگاه قضایی عادلانه و مستقل انجام داده‌اند و می‌دهند. زمانی چنین چیزی قابل درک است که امپراتوری رسانه‌ای سعودی و وابستگان آن در اوج حرفه‌ای‌گری، واقع‌بینی و بی‌طرفی باشند، دیدگاه دیگران را محترم بشمارند و برای میهمانان خود فهرست‌های سیاه، قرمز و زرد تعریف نکنند. اگر ما در این‌باره دچار اشتباه هستیم بفرمایید از «میانه‌روی» و طایفه‌گرا نبودن بیش از 100 شبکه تلویزیونی اسلامی مورد حمایت مالی کشورهای حوزه خلیج‌فارس بویژه عربستان سعودی به ما بگویید؟ بهانه‌ای که سعودی‌ها در جلوگیری از پخش شبکه المیادین مطرح می‌کنند حضور میهمان ایرانی در این شبکه و حمله به عربستان سعودی در زمانی که فاجعه اخیر حج روی داد، است. حرف خوب و عذر قابل قبولی است، اما این حق ماست که از مسؤولان عربستان سعودی نیز بپرسیم که انتظار داشتید واکنش مسؤولان ایرانی درباره قتل حجاج‌شان که در زیر دست و پا له یا ناپدید شدند، چه باشد؟ چه‌کسی مسؤول است؟ یمن چه‌بسا فقیرترین کشور در سطح جهان است که هدف حملات روزانه قرار دارد. از
7 ماه پیش بیش از 200 جنگنده پیشرفته آمریکایی بر سر مردم این کشور آتش می‌ریزند و هر طور که بخواهند نابود می‌کنند و مردم این کشور گزینه‌ای جز مرگ بر اثر گرسنگی یا بمباران در پیش ندارند. بله! انصارالله نیز تیراندازی می‌کنند، اما چه‌کسی آتش‌افروزی کرد؟ چه‌کسی طی 3 سال گذشته بیش از 300 میلیارد دلار برای خرید مدرن‌ترین و مخرب‌ترین موشک‌ها و بمب‌ها هزینه کرد و اکنون آن را در یمن به‌کار می‌گیرد؟ برای ما و دیگران نوشتن درباره این مسائل واقع‌بینانه ممنوع است. برای ما آنچه دبیر کل سازمان ملل درباره کشته شدن حدود
10 هزار یمنی سخن می‌گوید، ممنوع است. برای ما سخن گفتن از فاجعه حج و درخواست برای مشخص شدن شمار آنها و اینکه 760 نفر بودند یا 2200 نفر یا 4 هزار نفر، ممنوع است. ما حق نداریم با وجود کشته شدن بیش از یک میلیون عراقی بر اثر محاصره پس از حمله به کویت در سال 1990 یا کشته شدن بیش از یک میلیون نفر به علت حمله آمریکای اشغالگر سخن بگوییم. اگر ما درباره این مسائل حرفی بزنیم، واقع‌بین و حرفه‌ای نیستیم یا مجوس و عامل ایران هستیم. از غرور، خودکامگی و زورگویی شما به تنگ آمده‌ایم. جلوی ما را بگیرید... ما را از ماهواره‌ها و فرودگاه‌های خود منع کنید و هر طور که خواهید به ما فحش دهید، ولی ما همچنان حتی اگر روی دیوارها هم که شده خواهیم نوشت و همیشه از مظلومان عرب حمایت خواهیم کرد. خوشبخت کسی است که از دیگران پند گیرد.
*تحلیلگر برجسته جهان عرب