وقتی پیامک می‌دهیم
از چه حرف می‌زنیم؟
چند روز پیش در یکی از روزنامه‌ها خبری خواندم: «زنی 2 ساعت خودش را در ماشینش زندانی کرد و به پلیس پیامک فرستاد که 2 نفر او را در ماشینش گروگان گرفته‌اند. پلیس وقت زیادی گذاشت که ماشین آن زن را پیدا کند، در حالی که آن زن در ماشینش به خواب رفته بود و گوشی موبایل در دستش بود. پلیس زن را بشدت جریمه کرد که وقت و انرژی آنها را گرفته است. اصلا گروگانگیری در کار نبود(!) و زن خیلی ساده پاسخ داد: به‌خاطر تنهایی بود، می‌خواستم کسی دنبالم بیاید و پیدایم کند، قصد آزار پلیس را نداشتم، ولی اگر نمی‌گفتم گم شده‌ام، هیچ‌کس پیدایم نمی‌کرد».داستان این زن 35 ساله را که خواندم یاد مشابهات فراوانی در کشور خودم افتادم در جایی که هر‌کس، در هر مقام و رشته تخصصی و انسانی، هر کاری می‌کند که جلب‌توجه دیگران را انجام دهد. بعضی‌ها آشکارتر و بعضی‌ها کمی پنهان، بعضی‌ها ظاهر خود را عوض می‌کنند و بعضی‌ها ایدئولوژی و تفکر خود را ... . ولی به عنوان یک روانشناس برای من دردناک‌ترین نکته تنهایی آدم‌های امروز است و شاید اگر تکنولوژی ارسال SMS نبود خیلی از ما مثل آن زن خارجی، خودمان را جایی زندانی می‌کردیم تا پیدایمان کنند. من شخصا آدم نوشتاری هستم، یعنی موقع نوشتن بهتر از حرف‌زدن احساسم را بیان می‌کنم از این جهت فرستادن SMS (پیامک) به داد من رسیده است. به قول مولانا: «حرف و گفت و صوت را برهم زنم» و من ادامه می‌دهم که «با SMS دهی با تو حرف می‌زنم». چه چیزی ما را به فرستادن SMS وامی‌دارد؟ می‌دانید که ایران یکی از کشورهایی است که بالاترین آمار رد و بدل کردن SMS را داراست و بعد از آن هم هند؛ یعنی باز هم یک کشور شرقی... ما شرقی‌ها درون‌گرا هستیم و تا حدی خجالتی، بحث اعتراف و افشا و رازگویی کمتر داریم و مراسم و درد‌دل‌های نسبتی در مجلس و دوره‌ها جای خود را به چت‌های اینترنتی یا SMS داده است. گوشی همراه از صبح تا شب با ما است و چه چیزی قابل دسترس‌تر از این وسیله برای رفع تنهایی و فرستادن پیام. حتی اگر هرگز پاسخ آن پیامک نیاید اما از لحاظ یک پژوهشگر، چیزی که برای من جالب است نه لطیفه‌ها، جوک‌ها، و شوخی‌های SMS است، که جملات قصار، شعری کوتاه و جمله‌ای از بزرگان یا حتی یک کلمه مثل «سلام» در ارسال SMS است. هیچ وقت به معانی فرامتنی این جمله‌ها اندیشیده‌اید، جوک‌ها و لطیفه‌ها را کنار بگذاریم که اساسا به آدم‌های درون‌گرا تعلق ندارد اما پشت تمام جملات کوتاه، نقل‌قول بزرگان یا حتی اصطلاحات ساده‌ای مثل «التماس دعا» رازی وجود دارد که تنها گیرنده و فرستاده پیام می‌توانند آن را دریابند. بسیاری از اوقات این
SMSها جای همان گریه‌ها و نوحه‌خوانی‌ها در مراسم مذهبی است. چند وقت است که هیچ سفره نذری دعوت نشده‌ام؟! چند وقت است با دوستان قدیم، به دلیل گرفتاری‌های شخصی، دوره‌های قدیم را نداریم؟ و چند وقت است که در خانه‌هایمان، قلعه‌های سعادتمان احساس تنهایی می‌کنیم و هر کدام در اتاقی از این قلعه پناه گرفته‌ایم و امیدواریم که دیگری اول حرف را شروع کند و هیچ‌کس حرفی جدید یا شوق‌برانگیز برای دیگری ندارد؟ مردها خسته‌اند، از فشار کار و اقتصاد و روابط پیچیده اجتماعی. زن‌ها خسته‌اند از فشار کار و فشار مالی و تربیت سخت فرزندان تغییر یافته‌ای که خودمحور شده‌اند و فرزندان ما خسته‌اند از پدر و مادر خسته خود، نه چیزی خواهند شنید و نه حوصله شنیدن حرف‌های آنها را دارند. همه در اتاق‌های خود پناه گرفته‌ایم و با قطعه آجرهایی در دستمان که به درد شکستن پنجره می‌خورد اما، ما آن پنجره را نمی‌شکنیم و بیرون نمی‌رویم. بلکه با دکمه‌های رنگارنگ آن پیامک می‌فرستیم حالا برای هر که شد، اما من «برای هر که شد» پیامک نمی‌فرستم، من فقط برای کسی پیامک می‌فرستم که مثل من به دنبال چاه حضرت علی(ع) است یا مثل حضرت فاطمه(س) در کوچه‌های مدینه آنچنان می‌گرید که مردم گوش‌هایشان را می‌گیرند و می‌گویند یا «بنت نبی دست کم یا روزها گریه کن یا شب‌ها» و حالا به من می‌گویند دست کم یا روزها SMS بفرست یا شب‌ها، اما من SMS را تلاشی برای شکستن دیوار سکوت می‌دانم که به دور خود کشیده‌ایم و تنها برای آن کس می‌فرستم که گوش شنیدن دارد. به مدد پیامک، آدم‌هایی را دارم که امیدوارم معنایی فرامتنی پیامک‌های مرا دریابند. «کسی، جایی، در حال فریاد زدن است...».
16 ارديبهشت
آغاز نخست‌وزیری علی امینی -1340 ش
به دنبال استعفای دولت جعفر شریف‌امامی، با مقدماتی که از قبل تدارکات دیده شده بود، شاه، فرمان نخست‌وزیری را با اختیارات کامل به نام دکتر علی امینی صادر کرد و او با پشتیبانی و حمایت آمریکا، زمام امور را در دست گرفت. دوران نخست‌وزیری امینی پس از 14 ماه در 27 تیرماه 1341 به پایان رسید.
تولد خواجه نصیرالدین طوسی 597ق
محمد ابوجعفر مشهور به خواجه نصیرالدین طوسی معروف به محقق طوسی و استاد‌البشر در طوس زاده شد. پس از آنکه عطش وی در زادگاهش برطرف نشد به نیشابور رفت و از اساتید آن سامان بهره گرفت. بعدها به ری، اصفهان و قم و سپس به عراق عزیمت کرد. سرانجام این عالم نستوه در
18 ذی‌القعده 673 قمری در بغداد وفات یافت و در جوار مرقد مطهر حضرت امام موسی‌کاظم(ع) در خاک آرمید. یادداشت
وقتی پیامک می‌دهیم
از چه حرف می‌زنیم؟
چند روز پیش در یکی از روزنامه‌ها خبری خواندم: «زنی 2 ساعت خودش را در ماشینش زندانی کرد و به پلیس پیامک فرستاد که 2 نفر او را در ماشینش گروگان گرفته‌اند. پلیس وقت زیادی گذاشت که ماشین آن زن را پیدا کند، در حالی که آن زن در ماشینش به خواب رفته بود و گوشی موبایل در دستش بود. پلیس زن را بشدت جریمه کرد که وقت و انرژی آنها را گرفته است. اصلا گروگانگیری در کار نبود(!) و زن خیلی ساده پاسخ داد: به‌خاطر تنهایی بود، می‌خواستم کسی دنبالم بیاید و پیدایم کند، قصد آزار پلیس را نداشتم، ولی اگر نمی‌گفتم گم شده‌ام، هیچ‌کس پیدایم نمی‌کرد».داستان این زن 35 ساله را که خواندم یاد مشابهات فراوانی در کشور خودم افتادم در جایی که هر‌کس، در هر مقام و رشته تخصصی و انسانی، هر کاری می‌کند که جلب‌توجه دیگران را انجام دهد. بعضی‌ها آشکارتر و بعضی‌ها کمی پنهان، بعضی‌ها ظاهر خود را عوض می‌کنند و بعضی‌ها ایدئولوژی و تفکر خود را ... . ولی به عنوان یک روانشناس برای من دردناک‌ترین نکته تنهایی آدم‌های امروز است و شاید اگر تکنولوژی ارسال SMS نبود خیلی از ما مثل آن زن خارجی، خودمان را جایی زندانی می‌کردیم تا پیدایمان کنند. من شخصا آدم نوشتاری هستم، یعنی موقع نوشتن بهتر از حرف‌زدن احساسم را بیان می‌کنم از این جهت فرستادن SMS (پیامک) به داد من رسیده است. به قول مولانا: «حرف و گفت و صوت را برهم زنم» و من ادامه می‌دهم که «با SMS دهی با تو حرف می‌زنم». چه چیزی ما را به فرستادن SMS وامی‌دارد؟ می‌دانید که ایران یکی از کشورهایی است که بالاترین آمار رد و بدل کردن SMS را داراست و بعد از آن هم هند؛ یعنی باز هم یک کشور شرقی... ما شرقی‌ها درون‌گرا هستیم و تا حدی خجالتی، بحث اعتراف و افشا و رازگویی کمتر داریم و مراسم و درد‌دل‌های نسبتی در مجلس و دوره‌ها جای خود را به چت‌های اینترنتی یا SMS داده است. گوشی همراه از صبح تا شب با ما است و چه چیزی قابل دسترس‌تر از این وسیله برای رفع تنهایی و فرستادن پیام. حتی اگر هرگز پاسخ آن پیامک نیاید اما از لحاظ یک پژوهشگر، چیزی که برای من جالب است نه لطیفه‌ها، جوک‌ها، و شوخی‌های SMS است، که جملات قصار، شعری کوتاه و جمله‌ای از بزرگان یا حتی یک کلمه مثل «سلام» در ارسال SMS است. هیچ وقت به معانی فرامتنی این جمله‌ها اندیشیده‌اید، جوک‌ها و لطیفه‌ها را کنار بگذاریم که اساسا به آدم‌های درون‌گرا تعلق ندارد اما پشت تمام جملات کوتاه، نقل‌قول بزرگان یا حتی اصطلاحات ساده‌ای مثل «التماس دعا» رازی وجود دارد که تنها گیرنده و فرستاده پیام می‌توانند آن را دریابند. بسیاری از اوقات این
SMSها جای همان گریه‌ها و نوحه‌خوانی‌ها در مراسم مذهبی است. چند وقت است که هیچ سفره نذری دعوت نشده‌ام؟! چند وقت است با دوستان قدیم، به دلیل گرفتاری‌های شخصی، دوره‌های قدیم را نداریم؟ و چند وقت است که در خانه‌هایمان، قلعه‌های سعادتمان احساس تنهایی می‌کنیم و هر کدام در اتاقی از این قلعه پناه گرفته‌ایم و امیدواریم که دیگری اول حرف را شروع کند و هیچ‌کس حرفی جدید یا شوق‌برانگیز برای دیگری ندارد؟ مردها خسته‌اند، از فشار کار و اقتصاد و روابط پیچیده اجتماعی. زن‌ها خسته‌اند از فشار کار و فشار مالی و تربیت سخت فرزندان تغییر یافته‌ای که خودمحور شده‌اند و فرزندان ما خسته‌اند از پدر و مادر خسته خود، نه چیزی خواهند شنید و نه حوصله شنیدن حرف‌های آنها را دارند. همه در اتاق‌های خود پناه گرفته‌ایم و با قطعه آجرهایی در دستمان که به درد شکستن پنجره می‌خورد اما، ما آن پنجره را نمی‌شکنیم و بیرون نمی‌رویم. بلکه با دکمه‌های رنگارنگ آن پیامک می‌فرستیم حالا برای هر که شد، اما من «برای هر که شد» پیامک نمی‌فرستم، من فقط برای کسی پیامک می‌فرستم که مثل من به دنبال چاه حضرت علی(ع) است یا مثل حضرت فاطمه(س) در کوچه‌های مدینه آنچنان می‌گرید که مردم گوش‌هایشان را می‌گیرند و می‌گویند یا «بنت نبی دست کم یا روزها گریه کن یا شب‌ها» و حالا به من می‌گویند دست کم یا روزها SMS بفرست یا شب‌ها، اما من SMS را تلاشی برای شکستن دیوار سکوت می‌دانم که به دور خود کشیده‌ایم و تنها برای آن کس می‌فرستم که گوش شنیدن دارد. به مدد پیامک، آدم‌هایی را دارم که امیدوارم معنایی فرامتنی پیامک‌های مرا دریابند. «کسی، جایی، در حال فریاد زدن است...».
16 ارديبهشت
آغاز نخست‌وزیری علی امینی -1340 ش
به دنبال استعفای دولت جعفر شریف‌امامی، با مقدماتی که از قبل تدارکات دیده شده بود، شاه، فرمان نخست‌وزیری را با اختیارات کامل به نام دکتر علی امینی صادر کرد و او با پشتیبانی و حمایت آمریکا، زمام امور را در دست گرفت. دوران نخست‌وزیری امینی پس از 14 ماه در 27 تیرماه 1341 به پایان رسید.
تولد خواجه نصیرالدین طوسی 597ق
محمد ابوجعفر مشهور به خواجه نصیرالدین طوسی معروف به محقق طوسی و استاد‌البشر در طوس زاده شد. پس از آنکه عطش وی در زادگاهش برطرف نشد به نیشابور رفت و از اساتید آن سامان بهره گرفت. بعدها به ری، اصفهان و قم و سپس به عراق عزیمت کرد. سرانجام این عالم نستوه در
18 ذی‌القعده 673 قمری در بغداد وفات یافت و در جوار مرقد مطهر حضرت امام موسی‌کاظم(ع) در خاک آرمید. ارسال نظر
پربیننده