تقابل یکجانبه‌گرایی آمریکایی
و اقتدارگرایی روسی
آغاز رزمایش نظامی ناتو در گرجستان را می‌توان از چند جهت مورد بررسی قرار داد. در برداشت اول باید این نکته را درنظر گرفت که در اتمسفر حاکم بر گرجستان برگزاری چنین تمرین نظامی، نوعی حمایت از سیاست‌های میخائیل ساکاشویلی، رئیس‌جمهور گرجستان به شمار می‌رود. حتی اگر انجام چنین مانوری به نام مشارکت برای صلح، اهداف سیاسی را برای تقویت ساکاشویلی در دستور کار خود نداشته باشد،بی‌شک دولت وی از آن به نفع خود بهره‌برداری سیاسی خواهد کرد.مساله قابل بیان دوم مربوط به واکنش روسیه نسبت به برگزاری این مانور است، چنانکه پیش‌تر نیز از این دست مانورها در فضایی که اصطلاحاً حیاط خلوت روسیه نامیده می‌شود دیده شده است. پس از جنگ مردادماه گذشته در اوستیای جنوبی که گرجستان آن را آغاز کرد و روسیه نیز به این جنگ وارد شد، مسکو نسبت به تحرکات ناتو در منطقه قفقاز بسیار حساس شده است چراکه ناتو در برهه جنگ گرجستان تماس‌هایش را با روسیه قطع کرد و اتحادیه اروپا نیز واکنش‌های مشابهی نشان داد، اما این جنگ به روسیه نشان داد که سیاست این کشور در مصالحه با غرب سبب شده که نقشه‌های آمریکا و ناتو گام به گام در شرق اروپا و قفقاز به اجرا گذاشته شود. از این رو و با توجه به ذهنیت سران کرملین، مسکو می‌پندارد که در حال حاضر هر نوع عقب‌نشینی برای روسیه مشکل‌ساز خواهد شد. انجام این مانور اکنون تبدیل به بهانه‌ای شده است تا روسیه نارضایتی خود را در رابطه با گسترش نفوذ ناتو و آمریکا که رهبری این سازمان را بر عهده دارد در قفقاز و شرق اروپا نشان دهد. عامل سوم که در رابطه با آغاز مانور نظامی ناتو باید مورد بررسی قرار گیرد آن است که مجموعه کشورهایی که سعی دارند به نوعی نارضایتی خود را از روسیه ابراز کنند نظیر اوکراین و گرجستان در واقع در تلاشند تا با مشارکت جدی در چنین مانورهایی تحت‌پوشش مشارکت برای صلح به سران کرملین فشار بیاورند، این مساله در حال حاضر فضایی مملو از بی‌اعتمادی را برمنطقه حاکم كرده است. ولی سران ناتو با اصرار برای انجام این مانور می‌خواستند به سران کرملین نشان دهند که در مقابل روسیه هیچ عقب‌نشینی‌ای از سوی ناتو صورت نخواهد گرفت.در رابطه با توقف روند عادی‌سازی میان روسیه و ناتو نیز نباید این نکته را از نظر دور داشت که بحران در روابط دو طرف و اختلافات دارای ریشه‌های عمیقی است و با تعارفات دیپلماتیک این مشکلات قابل حل و فصل نیست. مسکو پس از تغییر در هیات حاکمه آمریکا انتظار داشت که آقای اوباما دست از یکجانبه‌گرایی که در دوران جورج بوش بر سیاست خارجی آمریکا حاکم بود، بردارد و این سیاست‌ها را تغییر دهد اما عملا چنین اتفاقی نیفتاد و این یکجانبه‌گرایی همچنان از سوی ایالات متحده پیگیری می‌شود که این مساله درباره موضوع‌هایی نظیر سپر دفاع موشکی، مساله سلاح‌های کشتار جمعی و پیمان استارت نمود پیدا کرده است. چندی قبل باراک اوباما در سخنانی در مونیخ از جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای سخن گفت در صورتی که هیچ اقدام قابل تاملی در راستای اجرایی کردن وعده‌های خود انجام نداد. اقدامات مسکو در آمریکای لاتین و مساله کره‌شمالی نیز واکنش‌های کرملین نسبت به تحرکات ضد روسی ایالات متحده است. این در حالی است که هرگاه ماجرای تازه‌ای اتفاق می‌افتد جلوه‌ای تازه از اختلاف نظرها میان دو طرف آشکار می‌شود که این اختلافات تحت تاثیر 2 عامل است؛ اول یکجانبه‌گرایی ایالات متحده که آقای اوباما وارث آن است و این سیاست‌ها را تغییر نداده است. عامل دوم نیز سیاست آقای مدودف است که در واقع در حال احیای اقتدارگرایی روسی است و در ورای بسیاری از سیاست‌های رئیس‌جمهور روسیه بازتولید اقتدارگرایی روسی نهفته است. اکنون سیاست یکجانبه‌گرایی آمریکایی‌ها دستخوش تغییر نشده است و ایالات متحده خود را یک ابرقدرت بی‌رقیب تصور می‌کند. این در حالی است که در دوران جنگ سرد و سال‌های دهه 1990 آمریکایی‌ها در مقابل اتحاد شوروی قرار داشتند و ناچار بودند با کشورهای اروپایی در رابطه با سیاست‌های غرب به بحث و تبادل نظر بپردازند اما اکنون به عنوان تنها ابرقدرت، آنها سیاست‌های خود را به متحدان خود در غرب دیکته می‌کنند. فضای بین‌المللی دیگر چنین سیاست‌هایی را از سوی کشورهای جهان نمی‌پذیرد و اوباما در کاخ سفید برنامه‌ای را در جهت اجرای چنین سیاست‌هایی در دستور کار خود قرار داده که اکنون نمود عینی این سیاست‌ها در هیات حاکمه آمریکا مشاهده می‌شود. در حال حاضر روسیه خواهان اجرای تعاملات جدید با ایالات متحده است اما این تعاملات در صورتی در عرصه سیاسی به عینیت می‌رسد که آمریکایی‌ها به حساسیت‌های روسیه توجه بیشتری نشان دهند.
گزارش صلیب سرخ از کشتار افغانستان
گروه بین‌الملل: کمیته بین‌الملل صلیب سرخ جهانی روز گذشته طی گزارشی تایید کرد که پس از هر بار بمباران هوایی توسط نیروهای ائتلاف به سرکردگی آمریکا یا عملیات نظامی نیروهای آمریکایی، ده‌ها جسد از غیرنظامیان ازجمله زنان و کودکان روی زمین دیده می‌شود که پس از پایان حملات خانواده‌های آنها قبرهایشان را حفر و این افراد بی‌گناه را دفن می‌کنند. این گزارش پس از آن تنظیم شد که این سازمان نمایندگان خود را همراه دو ژنرال ارتش آمریکا به منطقه فرستاد تا اوضاع را پس از بمباران‌های نیروهای آمریکایی بررسی کنند. این ناظران تنها با بازدید از 2روستا پس از حمله آمریکا این گزارش را منتشر کردند. اولین تصاویر از کشتارهای نیروهای آمریکایی روز گذشته از بمباران و کشته‌های استان «فرح» انتشار یافت، تصاویری که نشان می‌داد روستاییان در حال کندن حداقل 20 قبر تازه برای دفن کشته‌شدگان حملات بودند در حالی که سایر بازماندگان در بین ویرانه‌های بازمانده از خانه‌های گلی خود نشسته و دفن شدن خانواده خود را نگاه می‌کردند. دیدگاه
تقابل یکجانبه‌گرایی آمریکایی
و اقتدارگرایی روسی
آغاز رزمایش نظامی ناتو در گرجستان را می‌توان از چند جهت مورد بررسی قرار داد. در برداشت اول باید این نکته را درنظر گرفت که در اتمسفر حاکم بر گرجستان برگزاری چنین تمرین نظامی، نوعی حمایت از سیاست‌های میخائیل ساکاشویلی، رئیس‌جمهور گرجستان به شمار می‌رود. حتی اگر انجام چنین مانوری به نام مشارکت برای صلح، اهداف سیاسی را برای تقویت ساکاشویلی در دستور کار خود نداشته باشد،بی‌شک دولت وی از آن به نفع خود بهره‌برداری سیاسی خواهد کرد.مساله قابل بیان دوم مربوط به واکنش روسیه نسبت به برگزاری این مانور است، چنانکه پیش‌تر نیز از این دست مانورها در فضایی که اصطلاحاً حیاط خلوت روسیه نامیده می‌شود دیده شده است. پس از جنگ مردادماه گذشته در اوستیای جنوبی که گرجستان آن را آغاز کرد و روسیه نیز به این جنگ وارد شد، مسکو نسبت به تحرکات ناتو در منطقه قفقاز بسیار حساس شده است چراکه ناتو در برهه جنگ گرجستان تماس‌هایش را با روسیه قطع کرد و اتحادیه اروپا نیز واکنش‌های مشابهی نشان داد، اما این جنگ به روسیه نشان داد که سیاست این کشور در مصالحه با غرب سبب شده که نقشه‌های آمریکا و ناتو گام به گام در شرق اروپا و قفقاز به اجرا گذاشته شود. از این رو و با توجه به ذهنیت سران کرملین، مسکو می‌پندارد که در حال حاضر هر نوع عقب‌نشینی برای روسیه مشکل‌ساز خواهد شد. انجام این مانور اکنون تبدیل به بهانه‌ای شده است تا روسیه نارضایتی خود را در رابطه با گسترش نفوذ ناتو و آمریکا که رهبری این سازمان را بر عهده دارد در قفقاز و شرق اروپا نشان دهد. عامل سوم که در رابطه با آغاز مانور نظامی ناتو باید مورد بررسی قرار گیرد آن است که مجموعه کشورهایی که سعی دارند به نوعی نارضایتی خود را از روسیه ابراز کنند نظیر اوکراین و گرجستان در واقع در تلاشند تا با مشارکت جدی در چنین مانورهایی تحت‌پوشش مشارکت برای صلح به سران کرملین فشار بیاورند، این مساله در حال حاضر فضایی مملو از بی‌اعتمادی را برمنطقه حاکم كرده است. ولی سران ناتو با اصرار برای انجام این مانور می‌خواستند به سران کرملین نشان دهند که در مقابل روسیه هیچ عقب‌نشینی‌ای از سوی ناتو صورت نخواهد گرفت.در رابطه با توقف روند عادی‌سازی میان روسیه و ناتو نیز نباید این نکته را از نظر دور داشت که بحران در روابط دو طرف و اختلافات دارای ریشه‌های عمیقی است و با تعارفات دیپلماتیک این مشکلات قابل حل و فصل نیست. مسکو پس از تغییر در هیات حاکمه آمریکا انتظار داشت که آقای اوباما دست از یکجانبه‌گرایی که در دوران جورج بوش بر سیاست خارجی آمریکا حاکم بود، بردارد و این سیاست‌ها را تغییر دهد اما عملا چنین اتفاقی نیفتاد و این یکجانبه‌گرایی همچنان از سوی ایالات متحده پیگیری می‌شود که این مساله درباره موضوع‌هایی نظیر سپر دفاع موشکی، مساله سلاح‌های کشتار جمعی و پیمان استارت نمود پیدا کرده است. چندی قبل باراک اوباما در سخنانی در مونیخ از جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای سخن گفت در صورتی که هیچ اقدام قابل تاملی در راستای اجرایی کردن وعده‌های خود انجام نداد. اقدامات مسکو در آمریکای لاتین و مساله کره‌شمالی نیز واکنش‌های کرملین نسبت به تحرکات ضد روسی ایالات متحده است. این در حالی است که هرگاه ماجرای تازه‌ای اتفاق می‌افتد جلوه‌ای تازه از اختلاف نظرها میان دو طرف آشکار می‌شود که این اختلافات تحت تاثیر 2 عامل است؛ اول یکجانبه‌گرایی ایالات متحده که آقای اوباما وارث آن است و این سیاست‌ها را تغییر نداده است. عامل دوم نیز سیاست آقای مدودف است که در واقع در حال احیای اقتدارگرایی روسی است و در ورای بسیاری از سیاست‌های رئیس‌جمهور روسیه بازتولید اقتدارگرایی روسی نهفته است. اکنون سیاست یکجانبه‌گرایی آمریکایی‌ها دستخوش تغییر نشده است و ایالات متحده خود را یک ابرقدرت بی‌رقیب تصور می‌کند. این در حالی است که در دوران جنگ سرد و سال‌های دهه 1990 آمریکایی‌ها در مقابل اتحاد شوروی قرار داشتند و ناچار بودند با کشورهای اروپایی در رابطه با سیاست‌های غرب به بحث و تبادل نظر بپردازند اما اکنون به عنوان تنها ابرقدرت، آنها سیاست‌های خود را به متحدان خود در غرب دیکته می‌کنند. فضای بین‌المللی دیگر چنین سیاست‌هایی را از سوی کشورهای جهان نمی‌پذیرد و اوباما در کاخ سفید برنامه‌ای را در جهت اجرای چنین سیاست‌هایی در دستور کار خود قرار داده که اکنون نمود عینی این سیاست‌ها در هیات حاکمه آمریکا مشاهده می‌شود. در حال حاضر روسیه خواهان اجرای تعاملات جدید با ایالات متحده است اما این تعاملات در صورتی در عرصه سیاسی به عینیت می‌رسد که آمریکایی‌ها به حساسیت‌های روسیه توجه بیشتری نشان دهند.
گزارش صلیب سرخ از کشتار افغانستان
گروه بین‌الملل: کمیته بین‌الملل صلیب سرخ جهانی روز گذشته طی گزارشی تایید کرد که پس از هر بار بمباران هوایی توسط نیروهای ائتلاف به سرکردگی آمریکا یا عملیات نظامی نیروهای آمریکایی، ده‌ها جسد از غیرنظامیان ازجمله زنان و کودکان روی زمین دیده می‌شود که پس از پایان حملات خانواده‌های آنها قبرهایشان را حفر و این افراد بی‌گناه را دفن می‌کنند. این گزارش پس از آن تنظیم شد که این سازمان نمایندگان خود را همراه دو ژنرال ارتش آمریکا به منطقه فرستاد تا اوضاع را پس از بمباران‌های نیروهای آمریکایی بررسی کنند. این ناظران تنها با بازدید از 2روستا پس از حمله آمریکا این گزارش را منتشر کردند. اولین تصاویر از کشتارهای نیروهای آمریکایی روز گذشته از بمباران و کشته‌های استان «فرح» انتشار یافت، تصاویری که نشان می‌داد روستاییان در حال کندن حداقل 20 قبر تازه برای دفن کشته‌شدگان حملات بودند در حالی که سایر بازماندگان در بین ویرانه‌های بازمانده از خانه‌های گلی خود نشسته و دفن شدن خانواده خود را نگاه می‌کردند. ارسال نظر
پربیننده