گروه اقتصادی: محمد خوش‌چهره، اقتصاددان و نماینده سابق مجلس از ورود جریان ضد اقتصاد مقاومتی در دولت خبر داد. به گزارش تسنیم، وی که به عنوان یک اقتصاددانان مطرح در محافل آکادمیک و همچنین در عرصه اجرا مطرح است در پاسخ به این سوال که نگاه اقتصادی دولت طی 2 سال گذشته منجر به ارائه بسته‌هایی مثل خروج از رکود، وام 25 میلیونی خرید خودرو، وام 10 میلیونی خرید کالا و از این دست شده است آیا رویکردهای اقتصادی دولت یا بسته‌های سیاستی دولت را راهگشا می‌دانید؟ گفت: مساله این است که الان هر از گاهی نسخه‌هایی داده می‌شود که در این نسخه‌ها، رویکرد این پزشک جامعیت ندارد مثلاً پزشک ما همه مسائل بیرونی را اساس درمان بیمار می‌داند، پس می‌بینیم که چون آن جامعیت وجود نداشته، پزشک نسخه درمان خوبی نمی‌دهد. نتیجه‌اش هم این است که برای درمان بیماری‌های متعدد، پشت سر هم نسخه ارائه می‌شود این یعنی پلن درمانش یک پلن جامع برای این مریض نیست. وی افزود: همین الان هم دیدگاه غالب همین است که می‌گویند رفع موانع و مشکلات با محیط بیرونی- و در رأسش آمریکا- زمینه‌ساز نرخ رشد پایدار و شتاب توسعه ملی در حوزه‌های اقتصادی و فرااقتصادی خواهد بود، درحالی که اینگونه نیست، دلایل و آثار و شواهد متعددی وجود دارد که بسیاری از مشکلات، قبل از اینکه بیرونی باشد، ناشی از عدم استفاده از منابع و امکانات و ظرفیت‌های درونمان است. خوش‌چهره اضافه کرد: ما ظرفیت‌های فراوانی همین الان داریم بنابراین اگرچه ما هر تلاش دیپلماتیکی را که با حفظ منافع ملی و ارزش‌های ما درجهت ایفای منافع و استیفای حقوق حقه کشور باشد واجد ارزش می‌دانیم اما اینکه ما فکر کنیم تنها راه این است که ما با یک عادی‌سازی محیط، جدای از نوع عوارض و پیامدهایی که ایجاد می‌کند، می‌توانیم همه مسائل و مشکلات کشور را حل کنیم، این اشتباه است. این استاد اقتصاد تصریح کرد: این رویکرد به حل مساله بیرونی موقعی واجد ارزش است که ما اول به محیط داخل یا اقتصاد داخل‌مان اولویت بدهیم که خیلی از منابع و عناصر نرخ رشد اقتصادی‌اش مانند بخش مسکن، زمین و مصالح و عمده عناصرش بیش از اینکه به محیط بیرونی وابسته باشد، داخلی است و اینکه این بخش در یک رکود سنگینی فرو می‌رود، این قطعاً مساله مدیریتی دارد، مشکلش مربوط به تحریم و محیط بیرونی نیست. وی افزود: بنابراین روی نوع نگاه‌هایی که دلایل ایجاد این شرایط را بررسی می‌کند، می‌بینیم اشکال جدی وجود دارد. بعد از این نوع نگاه، دولت تحت عنوان اینکه تشخیص درستی داده، نسخه‌هایی می‌پیچد و به صورت آزمون و خطا اجرا هم می‌کند. خوش‌چهره اظهار داشت: ما اگر فرمایشات رهبر انقلاب را به‌عنوان یک اندیشه بنیادی ببینیم خواهیم دید که کاملاً با بعضی از دیدگاه‌های دوستان ما در دولت در تضاد است، حتی آنهایی که ادعا دارند اقتصاد مقاومتی را قبول دارند. خام‌فروشی نفت، برنامه توسعه میادین، قراردادهای جدیدی که همین حالا در حال انعقاد است، اینها عمدتاً ضداقتصاد مقاومتی است و آن چیزی که واقعاً در حال اتفاق افتادن است، متاسفانه همین جریان است. وی افزود: آنچه زیرمجموعه دولت باید در ابتدا به آن موظف و مکلف می‌شد تولید ناخالص ملی بود، این را باید با جدیت مطرح می‌کرد، رفع موانع از سر راه تولید ملی که بخش زیادی از آنها زیر ظرفیت کار می‌کند، این باید هدف قرار می‌گرفت، و با محور قرار دادن مساله تولید، می‌گفت که من اقدامات آنی‌ام این است که تورم را کاهش بدهم یا رکود را درمان کنم، نه اینکه در مقطعی تورم و بعد رکود را هدف قرار بدهد و هیچ برنامه‌ای را به صورت شفاف برای تولید ملی مطرح نکند. می‌بینیم که تولید ملی مغفول واقع می‌شود یا دچار یک نوع سکوت عالمانه از سوی محافل آکادمیک یا رسانه‌ها و سایرین قرار می‌گیرد، اینها هم بحث‌های شفاف علمی را در این حوزه باز نکرده‌اند. این رویکردها متأسفانه به نقد کشیده نشده است. خوش‌چهره تاکید کرد: اصالت را باید به رفع موانع از سر راه تولید ملی بدهیم، رویکردها عموماً با این نگاه نبوده، طی این چند سال هم به این امید که مساله را با حل مناسبات بیرون حل می‌کند، خیلی از تصمیمات برای کمک به تولید ملی و نوع سیاست‌های پولی، مالی، تجاری و ارزی که می‌توانست با اولویت تولید ملی باشد، هنوز توسط دولت اتخاذ نشده است. بحث‌هایی هم که می‌شود بیشتر تعارف است، به دلیل تأکیدات مقام معظم رهبری برای رفع موانع از سر راه تولید، و درون‌زا (نگاه به تولید داخلی) و برون‌نگر (استفاده از ظرفیت خارجی برای صادرات) بودن اقتصاد، در حالی که این نگاه غالب نبوده است. وی درباره بروز رکود تورمی گفت: من وزن را از قدیم‌الایام تا هم‌اکنون بیشتر به مدیریت می‌دهم، تا عوامل بیرونی. چون اگر یک مدیر با تحریم‌ها عالمانه برخورد کند، می‌تواند کنترل و مهار کند یا حداقل تخفیفش بدهد، از این رو در خیلی از موارد خود تحریم به صرف تحریم اثر نگذاشته است بلکه مشکل اصلی ضعف ما در کنترل و مهارش بوده است. خوش‌چهره گفت: ما بزرگ‌ترین ایرادی که به این دولت داریم، تک‌نگری‌اش به این بیمار آسیب زده است، یک مدتی می‌رود روی تورم، یک مدتی می‌رود روی رکود، در صورتی که باید توأم باشد. خب، اینکه نمی‌شود، برای تورم سیاست‌های انقباضی و برای رکود سیاست‌های انبساطی مالی و پولی و... لازم است، همزمان چطوری می‌شود سیاست‌های انقباضی و انبساطی داشته باشیم؟ ظاهراً نمی‌شود! اما می‌شود توأمان هر دو را داشت، اما موضعی و هدفمند، به این صورت که بخش دلالی و سوداگری و اشرافیگری و اینها را با سیاست‌های انقباضی شدید محدود کنیم، بعد با فضای اقتصاد ملی و نقدینگی بالا با سیاست‌های انقباضی ملایم، و نه شدید، برخورد کنیم اما سیاست برخورد با تولید انبساطی است. خوش چهره افزود: اگر من بخواهم یک بسته بدهم، نیازهای اساسی و مواد غذایی حتماً لحاظ خواهد شد. یارانه به جای اینکه نقدی داده بشود باید برود مثلاً در تولید بیشتر لبنیات که قیمت تمام‌شده را پایین بیاورد. این رویکرد علاوه بر غنای سبد غذایی مردم، اشتغال هم ایجاد می‌کند، دولت باید قیمت مواد اولیه این بخش را پایین بیاورد، این رویکرد رفاه را بالا می‌برد، دولت باید تسهیلات کم‌بهره بدهد به این بخش‌ها، همچنین حمایت‌های فنی استانداردی و در عین حال با افزایش زمینه تقاضا و تولید، سود نهایی به مراتب بالاتر می‌رود.