بنت‌الهدی صدر: شاید فکر کنید که ما آدم‌ها فقط یک بار زندگی می‌کنیم، اما این بار به سراغ کارگردانی رفتیم که ثابت می‌کند «تنها دو بار زندگی می‌کنیم». بهنام بهزادی، کارگردان جوان و خوش‌قریحه‌ای است که صحبت‌هایش نوید حضور کارگردانی خوش‌فکر را به سینمای ایران می‌دهد. بعد از نمایش تازه‌ترین اثر بهزادی یعنی «تنها دو بار زندگی می‌کنیم» در دانشگاه تهران و استقبال از این فیلم، تصمیم گرفتیم گپی دوستانه با این هنرمند داشته باشیم که خواندن آن خالی از لطف نیست.
«تنها دو بار زندگی می‌کنیم» به تازگی در دانشگاه تهران به نمایش درآمد و مورد استقبال جمع کثیری از دانشجویان و دانشگاهیان قرار گرفت. فکر می‌کنید اکران تازه‌ترین کارتان با اقبال عمومی هم مواجه شود؟
به نظرم این فیلم برای گروه مخاطب فرهیخته و فرهنگی ساخته شده است و برای کسانی که سینمای متفاوت را دوست دارند و از طرفی فکر می‌کنم «تنها دو بار زندگی می‌کنیم»، فاکتورهایی هم دارد که می‌تواند برای مخاطب عام جذاب باشد. بنابراین خوش‌بین هستم و به نظرم فیلم با استقبال خوبی بعد از اکران، مواجه می‌شود.
قرار است چه زمانی فیلم اکران شود؟
صحبت‌هایی شده است برای اکران فیلم و آقای سرتیپی، تهیه‌کننده هم با پیگیری‌هایی که انجام دادند قرار شد فیلم را برای اوایل تابستان آماده کنیم و روی پرده ببریم. برنامه‌ریزی‌ها تا الان این را نشان می‌دهد.
فکر می‌کنید برای اینکه فیلم به خوبی به مخاطب شناسانده شود، همین اکران‌های خصوصی و نیمه‌عمومی در دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی کفایت می‌کند یا تصمیم دارید برای تبلیغ فیلم کار تازه‌ای انجام دهید؟
قطعا مدتی قبل از اکران و در زمان اکران فیلم، در پی تبلیغات ویژه برای آن هستیم. به هر حال نمی‌شود به همین تبلیغات و تعاریف دهان به دهان میان مردم اکتفا کرد.
شما در فیلمتان از نابازیگرها استفاده کرده‌اید. سوالی که دارم درباره این است که چرا کارگردانان در کارهای ابتدایی خود از حضور بازیگران ناوارد و غیرحرفه‌ای یا نابازیگرها استفاده می‌کنند ولی بعد از ساخت چند فیلم رو به بازیگران مطرح می‌آورند؟
خب، چنین نکته‌ای برای پیشرفت بیشتر در کار است. قطعا کارکردن با نابازیگرها، انرژی‌بر است و بخش اعظم توجه کارگردان را برای گرفتن بازی مناسب به خود جلب می‌کند، در حالی که درباره بازیگران حرفه‌ای این دغدغه وجود ندارد.
یعنی ممکن است شما هم در کارهای بعدی خود کمتر از حضور نابازیگرها استفاده کنید و آنها را فراموش کنید؟
نه، آنها را فراموش نمی‌کنم. من کار کردن با نابازیگرها را دوست دارم. با بهنام بهزادی، کارگردان «تنها دو بار زندگی می‌کنیم»
نابازیگرها را فراموش نمی‌کنم!
بنت‌الهدی صدر: شاید فکر کنید که ما آدم‌ها فقط یک بار زندگی می‌کنیم، اما این بار به سراغ کارگردانی رفتیم که ثابت می‌کند «تنها دو بار زندگی می‌کنیم». بهنام بهزادی، کارگردان جوان و خوش‌قریحه‌ای است که صحبت‌هایش نوید حضور کارگردانی خوش‌فکر را به سینمای ایران می‌دهد. بعد از نمایش تازه‌ترین اثر بهزادی یعنی «تنها دو بار زندگی می‌کنیم» در دانشگاه تهران و استقبال از این فیلم، تصمیم گرفتیم گپی دوستانه با این هنرمند داشته باشیم که خواندن آن خالی از لطف نیست.
«تنها دو بار زندگی می‌کنیم» به تازگی در دانشگاه تهران به نمایش درآمد و مورد استقبال جمع کثیری از دانشجویان و دانشگاهیان قرار گرفت. فکر می‌کنید اکران تازه‌ترین کارتان با اقبال عمومی هم مواجه شود؟
به نظرم این فیلم برای گروه مخاطب فرهیخته و فرهنگی ساخته شده است و برای کسانی که سینمای متفاوت را دوست دارند و از طرفی فکر می‌کنم «تنها دو بار زندگی می‌کنیم»، فاکتورهایی هم دارد که می‌تواند برای مخاطب عام جذاب باشد. بنابراین خوش‌بین هستم و به نظرم فیلم با استقبال خوبی بعد از اکران، مواجه می‌شود.
قرار است چه زمانی فیلم اکران شود؟
صحبت‌هایی شده است برای اکران فیلم و آقای سرتیپی، تهیه‌کننده هم با پیگیری‌هایی که انجام دادند قرار شد فیلم را برای اوایل تابستان آماده کنیم و روی پرده ببریم. برنامه‌ریزی‌ها تا الان این را نشان می‌دهد.
فکر می‌کنید برای اینکه فیلم به خوبی به مخاطب شناسانده شود، همین اکران‌های خصوصی و نیمه‌عمومی در دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی کفایت می‌کند یا تصمیم دارید برای تبلیغ فیلم کار تازه‌ای انجام دهید؟
قطعا مدتی قبل از اکران و در زمان اکران فیلم، در پی تبلیغات ویژه برای آن هستیم. به هر حال نمی‌شود به همین تبلیغات و تعاریف دهان به دهان میان مردم اکتفا کرد.
شما در فیلمتان از نابازیگرها استفاده کرده‌اید. سوالی که دارم درباره این است که چرا کارگردانان در کارهای ابتدایی خود از حضور بازیگران ناوارد و غیرحرفه‌ای یا نابازیگرها استفاده می‌کنند ولی بعد از ساخت چند فیلم رو به بازیگران مطرح می‌آورند؟
خب، چنین نکته‌ای برای پیشرفت بیشتر در کار است. قطعا کارکردن با نابازیگرها، انرژی‌بر است و بخش اعظم توجه کارگردان را برای گرفتن بازی مناسب به خود جلب می‌کند، در حالی که درباره بازیگران حرفه‌ای این دغدغه وجود ندارد.
یعنی ممکن است شما هم در کارهای بعدی خود کمتر از حضور نابازیگرها استفاده کنید و آنها را فراموش کنید؟
نه، آنها را فراموش نمی‌کنم. من کار کردن با نابازیگرها را دوست دارم. ارسال نظر
پربیننده