گروه اجتماعی: شکی نیست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در 2 سال گذشته، سیاسی‌ترین، ناکارآمدترین و پرحاشیه‌ترین وزارتخانه در دولت یازدهم بوده است. تلاش برای سیاهنمایی همه‌جانبه فعالیت‌های دولت قبل به عنوان یک استراتژی کلی در دولت در این وزارتخانه با تندروی، تخریب و اخراج‌های گسترده همراه شده و پرونده‌هایی ایجاد شده است که دیگر این وزارتخانه به تنهایی قادر به حل و فصل آنها نیست.
اخراج اساتید از دانشگاه‌های علم و صنعت و پیام‌نور، پرونده سیاسی مرتبط با 4هزار نفر از بورسیه‌های دولت دهم، حق مدیریت‌های چند ده‌میلیونی بی‌سابقه، افت حیرت‌آور رشد علمی کشور طبق داده‌های نمایه‌های استنادی، انتصاب‌های سوال‌برانگیز و بدتر از همه سخنان غیرمسؤولانه‌ای که به صورت مداوم با تکذیبیه و انکار روبه‌رو می‌شود، تنها بخشی از حاشیه‌هایی است که مدیران این وزارتخانه در 2 سال گذشته ایجاد کرده‌اند.
سیاهنمایی دستاوردها در دستور کار
به گزارش فارس، وجود پرونده‌ای مانند پرونده بورسیه‌ها یا ایجاد افت بی‌سابقه در روند رشد علمی کشور کافی است تا بی‌کفایتی برخی دست‌اندرکاران مرتبط با این مسائل برای همگان اثبات شود. نکته قابل توجه در اظهارنظرهای متفاوت برخی مدیران این وزارتخانه، تلاش برای سیاهنمایی دستاوردهایی است که بخش اعظم آن در دولت‌های نهم و دهم حاصل شده است. در کنار این موضوع، سخنانی که گاه و بیگاه توسط معاونان این وزارتخانه بیان و به سرعت تکذیب یا انکار می‌شود، از جمله مسائلی است که باید در نحوه مدیریت فعلی این وزارتخانه مورد توجه قرار گیرد. مواردی مانند اظهارات نصیری‌قیداری درباره سازمان بازرسی، سخنان صدیقی درباره بورسیه‌ها و صحبت‌های معاون فرهنگی وزارت علوم درباره رشد علمی از جمله این موارد است.
فرار از پاسخگویی درباره افت رشد علمی
متاسفانه معاون فرهنگی وزارت علوم برای نیل به هدف مطلوب در راستای فرار از پاسخگویی به افت رشد علمی در دولت فعلی، دست به دامن استناد به رتبه‌های ایران در سال‌های گوناگون در جهان شد و اصل موضوع را بیان نکرد. وی توضیح نداد چرا حجم تولیدات علمی کشور در سال 2014 نسبت به 2 سال قبل نه تنها رشدی نداشته، بلکه 650 مورد کاهش در تولید مستندات علمی را
نشان می‌دهد؟
معاون فرهنگی وزارت علوم از کنار گذاشتن وزیر حاشیه‌ساز سیاسی‌کار به عنوان یکی از عوامل اثرگذار در رشد علمی کشور سخن گفته است، در حالی که هیچ اشاره‌ای به وضعیت برخی عوامل حاشیه‌ساز در وزارت علوم و زمین‌گیر کردن دانشگاه‌ها با مسائلی مانند داستان سیاسی بورسیه‌ها، اخراج بی‌دلیل اساتید و اخراج فارغ‌التحصیلان نخبه و متعهد نداشته است. آیا این اخراج‌ها و حواشی آن هیچ اثری بر رشد علمی کشور ندارد؟ آیا قانون‌گریزی‌های مداوم و تفسیر به رای‌های خودسرانه مدیران وزارت علوم در اخراج بی‌ضابطه اساتید و بورسیه‌ها، باعث ایجاد عدم امنیت شغلی در میان فعالان دانشگاهی نشده است و آنها را از فعالیت پژوهشی دور نکرده است؟
تفسیر به رأی نمایه‌های معتبر
مدیران وزارت علوم دولت یازدهم که در هیچ شاخص اثرگذاری قابلیت رقابت با دولت‌های قبل را ندارد راهی جز اینکه حتی آمارهای نمایه‌های معتبر را تفسیر به رای کنند ندارند و با عباراتی مانند «اگر ما با کاهش رشد علمی مواجه باشیم، این موضوع مربوط به 4 ساله قبل است!» یا اینکه «در فراوانی مطلق مقالات ما رشد داشته‌ایم لیکن رشد ما مقداری کم بوده است!» سعی دارند عملکرد ناموفق خود را موجه جلوه دهند.
جالب اینجاست که بتازگی معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، در قامت یک منجی برای معاونت پژوهشی و رئیس سازمان امور دانشجویان ظاهر شده و با وجود عملکرد بسیار ضعیف، پرحاشیه و سوال‌برانگیز در حوزه علمکرد خود، به دفاع از برخورد سیاسی با بورسیه‌ها و وضعیت نامطلوب رشد علمی کشور می‌پردازد.
ورود این شخص و سخنان سوال‌برانگیز و حیرت‌آور وی نشانگر حاکمیت نگاه سیاسی بر تمام شؤون وزارت علوم در دولت یازدهم و تاییدی بر تمام انتقاداتی است که نسبت به سیاسی‌کاری در این وزارتخانه در میان اصحاب دانشگاه وجود دارد. بهتر است که معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم به جای پرداختن به افت علمی کشور و موجه جلوه دادن ظلم بی‌مبنا به دانشجویان بورسیه، به وضعیت فرهنگی دانشگاه‌ها رسیدگی کند و علل میدان یافتن عناصر مساله‌دار، برخورد با نیروهای تشکل‌های ارزشی، برگزاری برنامه‌های آواز و کنسرت و برگزاری اردوهای مختلط را مورد بررسی دقیق قرار دهد و ضمن منتسب نکردن این اتفاقات در حوزه فرهنگی به دولت قبل، به ملت بزرگ و فهیم ایران به صورت صریح و روشن پاسخگو باشد.