رهبری در هر انقلابی نقشی تعیین کننده داشته و در انقلاب ۱۳۵۷ که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد نیز نقش تعیین‌کننده و محوری رهبری بر کسی پوشیده نیست. نقش فعال و بعضا اثرگذار و پیش‌برنده جریان‌های دیگر در به هدف رسیدن انقلاب اسلامی بر کسی پوشیده نیست اما نقش جریان مذهبی با رهبری روحانیت و در صدر آنها امام خمینی(ره) در براندازی رژیم طاغوت غیرقابل انکار است.
حال بازتاب این رهبری و جریان پیرو آن در آثار هنری بویژه آثار خلق شده در حوزه ادبیات از اهمیت قابل توجهی برخوردار است و در طول سال‌های پس از انقلاب اسلامی داستان‌ها و رمان‌های خلق شده اغلب به این موضوع پرداخته‌اند اما در این بین آثاری نیز بوده‌اند که نقش جریان مذهبی در به ثمر رسیدن و پیروزی انقلاب را انکار کرده و سعی داشته نشان دهند واقعیت آن‌طور است که آنها بیان کرده‌اند و جریان مذهبی حضوری در پیروزی انقلاب نداشته است!
«روزگار فراموش شده» عنوان رمانی است به قلم مهدی رضایی که نویسنده در آن به حضور موثر جریان مذهبی اشاره کرده و خواننده را در حال و هوایی قرار می‌دهد که خود درک کند جریان‌های موسوم به چپ انقلابی از تندرو‌ترین آنها تا آنهایی که معتدل‌تر بودند آن‌طور که بیان شده دلسوز خلق نبوده و فقط در پوشش این شعار در پی کسب منافع گروهی و شخصی خویش بوده‌اند. مهدی رضایی با توانایی قلمش نقلی از مبارزان متعلق به طیف مذهبی را بازگو و سلوک و روش مبارزاتی آنها را روشن می‌کند؛ سلوکی که ناشی از سلوک رهبری انقلاب یعنی امام خمینی (ره) است و مخاطب در آن بخوبی با این سلوک آشنا می‌شود و آن را در مقابل سایر گروه‌ها در خواهد یافت. مشی و سلوک دومی که در این کتاب در تقابل با سلوک گروه‌های مذهبی مطرح شده، مشی مبارزه مسلحانه است و مولف رمان «روزگار فراموش شده» می‌کوشد نشان دهد این روش مبارزاتی راه به پیروزی نخواهد برد و پیروان آن به نتیجه نخواهند رسید. نکته‌ای که رضایی بخوبی آن را از کار درآورده، نمایش جذابیت‌های گروه‌های به اصطلاح چپ است. مبارزه مسلحانه و اختلاط دخترها و پسرهای به‌اصطلاح مبارز از نکاتی است که به صورت مقطعی عامل جذب جوانان مبارز می‌شده ولی نویسنده نشان داده که چطور این جوانان پس از پی بردن به اهداف گردانندگان این گروه‌ها سرخورده شده و ناامید می‌شوند. در این کتاب نشان داده می‌شود که گروه‌های مبارزی که اسلحه در دستور کار آنهاست از بی‌اطلاعی و پاکی جوانان بهره برده و آنها را به نوعی می‌فریبند و از آنها سوءاستفاده می‌کنند.
در این رمان خواننده از زاویه نگاه و دید جوان مومن انقلابی با مقوله انقلاب و مفهوم انقلاب روبه‌رو می‌شود و اتفاقات از جایگاه او روایت می‌شود. این رمان روزهای پایانی انقلاب اسلامی و پس از آن را با استفاده از تکنیک جریان سیال ذهن که بخوبی هم از آب درآمده روایت می‌کند و خواننده را به آن روزگار می‌برد.
نکته دیگری که درباره «روزگار فراموش شده» مهدی رضایی می‌توان عنوان کرد این است که نویسنده سن و سالش به سال‌های انقلاب نمی‌خورد و از متولدان پس از پیروزی انقلاب است اما او به قدری باورپذیر توانسته داستان خود را خلق کند که اگر کسی از سن و سال نویسنده با خبر نباشد متوجه آن نخواهد شد.
سطح واقعی‌گرایی در متن داستان تا آنجاست که در برخی صفحات خواننده ممکن است تحت تاثیر اتفاقات قرار بگیرد و کتاب را ببندد. برای مثال آنجا که نویسنده از شکنجه‌های ساواک در زندان‌ها می‌نویسد خواننده با شخصیت کتاب همزاد‌پنداری کرده و خود را در آن موقعیت تجسم می‌کند و کتاب را می‌بندد!
رمان ۱۵۷ صفحه‌ای «روزگار فراموش شده» دارای متنی یکدست و ساده است و خواننده بدون روبه‌رو شدن با پیچیدگی‌های متنی، داستان مهدی رضایی را می‌خواند البته نویسنده با استفاده از روش جریان سیال ذهن آن هم از ذهن شخصیت اصلی، روایتی تکنیکی و فنی را خلق کرده اما این فنی‌نویسی دخلی به چرخاندن لقمه دور سر خواننده ندارد.
این رمان را در مجموع می‌توان اثری متعادل و همگون خطاب و خواننده را به مطالعه آن توصیه کرد. رمان «روزگار فراموش شده» اثر مهدی رضایی از سوی انتشارات شهرستان ادب منتشر شده و در ۱۵۷ صفحه با قیمت ۸ هزار و ۵۰۰ تومان در دسترس علاقه‌مندان به ادبیات انقلاب است.