از 4 هزار و 884 کارگاهی که در روند فعالیت خود فاضلاب صنعتی تولید می‌کنند، 1823 کارگاه فاقد هرگونه سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی هستند. به گزارش تسنیم، پساب‌های صنعتی به علت موادی که در فرآیند تولید به کار می‌روند و به همراه آبِ استفاده شده به‌عنوان فاضلاب دفع می‌شوند، همواره آلایندگی‌های بسیاری از قبیل آلایندگی مواد آلی، مواد شیمیایی و مواد سمی دارند که ورود این مواد به محیط زیست، منابع آبی و خاکی موجب بروز آلودگی‌های گسترده و خطرآفرین برای موجودات زنده بویژه انسان می‌شود. در حال حاضر طبق آخرین آمار رسمی موجود کشور که توسط مرکز آمار ایران در سال 92 گرفته شده حداقل 14 هزار و 697 کارگاه صنعتی با اشتغال 10 نفر به بالا در سراسر کشور مشغول فعالیت هستند که از این تعداد با وجود کارگاه‌های شناسایی نشده، حداقل 4 هزار و 884 کارگاه دارای فاضلاب صنعتی هستند. از 4 هزار و 884 کارگاهی که در روند فعالیت خود فاضلاب صنعتی تولید می‌کنند، 1050 کارگاه دارای سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی فیزیکی، 547 کارگاه دارای سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی شیمیایی و 506 کارگاه دارای سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی بیولوژیکی هستند. از 2 هزار و 871 کارگاه باقی مانده، وضعیت 1508 کارگاه اظهار نشده و 1363 کارگاه فاقد هرگونه سیستم تصفیه فاضلاب صنعتی هستند. فاضلاب صنعتی در این 4 هزار و 884 کارگاه صنعتی، پس از تصفیه فیزیکی یا شیمیایی یا بیولوژیکی یا بدون تصفیه (در یکهزار و 823 کارگاه فاقد تأسیسات تصفیه فاضلاب) در محل‌های مختلفی از جمله چاه، رودخانه، دریاچه‌ها، تالاب‌ها، دریا، زمین‌های کشاورزی و غیرکشاورزی تخلیه می‌شوند. بنا به این گزارش هنگامی که آلودگی‌ها به طور مستقیم یا غیرمستقیم بدون تصفیه از مواد ترکیبی مضر از طریق فاضلاب‌ها و پساب‌ها در محیط زیست بویژه آب‌ها تخلیه می‌شود، آلودگی آب‌ها بیشتر می‌شود. در چنین شرایطی آلودگی آب‌ها بر گیاهان و ارگانیسم‌های زنده درون این آب‌ها اثر می‌گذارد. تقریباً در همه موارد، این اثرات علاوه بر گونه‌های منفرد و جمعی، گروه‌های زیستی طبیعی را نیز تخریب می‌کند. این در حالی است که آلودگی محیط زیست بویژه آب مشکل بزرگ جهانی است که به ارزیابی مداوم و تجدیدنظر در سیاست منابع آبی در همه سطوح احتیاج دارد. همزمان با مساله بحران آلودگی آب در کشورهای در حال توسعه، کشورهای صنعتی بخوبی با مشکلات آب مبارزه می‌کنند.